Almanak Ólafs S. Thorgeirssonar - 01.01.1920, Qupperneq 85

ALMANAK 1919
61
opnucS var ekki beSiS boSanna, þá þaut hver sem bet-
ur gat með seSil sinn til matreSsluhússins. —
í ólkiS var taliS eftir máltíSafjöldanum, en sú
tala var hærri heldur en þegar fólkiS sjálft
var taliS. Sá^ sem úthlutaSi seSlunum, var gert aSvart
af einhverjum í hópnum, hverjir ‘helzt þaS voru, sem um
fleri máltíSir báSu en rétt var. Einn morgun sem oft-
ar var tilkynt aS búiS væri aS opna matreiSslustofuna,
og þá kom skriS á fólkiS, sem oftar, og þusti hver um
annan þveran aS ná seSli sínum og streymdu til mat-
reiSslusutofunnar, sem var skamt frá. Á henni var op‘
inn gluggi, sem allir urSu aS veita matnum viStöku
gegnum. Þar var stundum troSningur, hnippingar og
jafnvel olnbogaskot, því hver fyrir sig reyndi til aS
verSa fyrstur aS ná í matinn. I gegnum þennan glugga
mun margur hafa fengiS saSningu. Fyrir framan
gluggann, langs meSfram húsinu, var planki um 1 0 feta
langur og 1 0 þumlunga breiSur, á aS gizka 2 fet frá
glugganum. Hann var greyptur ofan í tvo stalla, er
grafnir voru niSur fleiri fet í jörSu, biliS undir plank-
ann var 3 fet. Á þennan planka voru skálar og disk-
ar settir, þegar móttakandi gat ekki boriS í einu alt, sem
hann fékk, inn í borSstofuna. Annarsvegar var leyfi-
legt aS koma aS glugganum; þaS var frá hægri hliS þess
sem fyrir innan gluggann stóS. Ef einhver gerSi sig
sekan í því aS fara hinumegin eSa undir plankan, þá var
honum skipaS frá, mátti bíSa lengi meS seSil sinn.
ÞaS var ekki undarlegt þó plankinn á stólpunum þyrfti
aS vera trauastlega umbúinn, þar sem milli 15—20
manns voru aS spyrna hver öSrum sem betur gat, til aS
ná náSardyrunum. “Jæja,” sagSi einn náunginn, “eg
er þá loksins kominn aS glugganum eftir hálfrar stund-
ar troSning”. Og um leiS réttir hann inn um gluggann
seSil sinn, og á móti honum tekur nett og falleg kven-
hönd. Þessi kvenimaSur, sem átti hendina, kallar upp
um leiS og hún lítur á seSilinn: “4 meals”. Einhver
gegnir lengra inn í húsinu, sem til samþykkis, og sá