Muninn

Árgangur

Muninn - 06.03.1940, Blaðsíða 6

Muninn - 06.03.1940, Blaðsíða 6
sem kaupamann á heimili hennar, þá eru ad eg viti, haft útvarpskvöld, en ýmsir manni þad" meira en lítil vonbrigdi, er lægri skólar og fámennari hafa gert þad stúlkan er ekki heima, þegar madur kemur.nokkrum sinnum, sumir jafnvel vetur eft- En svo frétti eg þad, ad á morgun ir vetur. Eg álít, ad M. A. eigi ad myndi Þrúda heimasœta koma heim. Eg lifn-gefa landsmönnum kost á ad sjá spegil- adi allur frá hvirfli til ilja. M skyldimynd skólalífs og skólaanda eina kvðld- eg ... nú sky^ldi eg ... ja ad minnsta stund, a. m. k. ödruhvoru. Sakir þess kosti endurnýja þ» e. a. s. kunningsskap-vid eg ræda þetta mál ad nokkru og inn. Nú, svo kom Þrúda daginn eftir. Eg skjóta því sídan undir úrskurd forráda- heilsadi henni med þéttu handabandi og manna skólans og álit nemenda. depladi vinstra auganu. Hún leit á mig. Menn eru ekki á eitt sáttir um gildi Eg sá, ad hún hafdi engu gleymt. slíks skólaútvarps, enda er þad edlilegt, Nú var bara ad hef ja endurnýjunina, því ad þad er fátt, sem allir eru sammóla en ad því var ekki hlaupid, Á daginn var um út £ yztu æsar. En þad hefir án efa eg úti á engjum. Hún inni í bæ. Næturnar margt til s£ns ágœtis, og þad er víst, bjartar sem dagar, og svo svaf bannsett ad sum þessi skóla-útvarpskvöld hafa fésturdóttirin hjá heimasætunni. En - "gleymid ekki ad endurnýja" glumdi £ hljódhimnunum á mé"r bædi dag og nótt. En vika eftir viku leid. Ekkert bar til tídinda. Eg var farinn ad halda, ad þad myndi alls ekki koma, en þá kom þad allt í einu. óþurrkar höf du gengid. Nú birti upp medsuamanátt og brakandi þerri. Nú var sannkallad sumar. verid med þv£ allra vinsælasta og skemmtL- legasta, er útvarpid hefir flutt. Hid óþvingada fjö'r og gladværd, blandad hug- leidingum lífs og starfs, er andar frá skemmtunum frjálslyndrar og menntadrar æsku, á greida leid ad hugum útvarps- hlustenda. Med útvarpskvöldi hedan fengi þjódiö ad skyggnast inn fyrir vébönd þessarar fjölsóttu og vinsælu menntastofnunar, Um hey þurfti ad hirda á tveim stöd- og I, A. mundi komast £ nánara samband um. Annar stadurinn var afskekktur. Þang-vid einstaklinga hennar. ad fóru fedgarnir. Hinn var rett hjá engjum nágrannanna. Þangad vorum vid Þrúda send. Audvitad voru négrannarnir á engjum líka, og audvitad máttu þeir ekkert sjá tftvarþskvöld yrdi aufúsukvedja til foreldra, sem eiga hér sína dýrmætuetu og hjartfólgnustu eign, eign, sem er þeim meira virdi en gull og grænir skóg- ar og öll gædi veraldar. Eg er sannfesrd- Vid samþykktum því ad setjast ekki nidur, ur um þad, ad skólinn mundi ekki bída fyrr en kominn væri matartími. Þá skyldi tjón vegna þeirra árnadaróska og hugar- okkar tími koma um leid. yls, er fjarstaddir foreldrar sendu Lengi var tíminn ad lída, loksins hingad, þegar hugir þeirra reikudu um vard samt klukkan svo margt, sem hún áttisalarkynni skólans, þá er þau á s£dkveld- ad verda, og eg settist á milli bagganna, um hlustudu á tal og söng hédan. sem vid vorum ad enda vid ad binda og Útvarpskvöld yrdi mörgum fornum nem- kalladi nÞrúdaw. anda kærkomin sending frá gamla skólanum Hljód og hæglát, eins og hún v«r vön,hans og velþegid ljós £ safn minningannfl kom hún og settist vid hlid mína, og eg, frá lidnum skólaárum. Hann mundi ósjálf- sem enga mínútu vildi missa, greip hana, rátt dragast nær skólanum og böndin um leid og hún settist og kyssti hana herdast, sem tengja sérhvern nemanda vi^ löngum kossi. skólann, er hann hefir verid £. Nú, svo gengu kossar og f admlög, og G-egnum ljósvakann gæti M. A. kynnfc vid vorum alveg ad verda komin í ástand, sig þeim1 mcrtnum, sem hafa hinar röng- sem venjulega er höfd eyda fyrir í öllum ustu hugmyndir um hann. Eg hefi rekid skáldsögum, en þá heyrdi eg mannamál. mig á, ad til er fólk, sem gerir sé"r Og hver haldid þid, ad hafi komid hinar fáránlegustu hugmyndir um fyrir- nema bannsett fósturdóttirin. Hún átti komulag skólans og starf. Sum þau hug- ad vera med okkur þad, sem eftir væri af smíd eru svo fjarri nokkru lagi, ad erf- deginum. itt er ad hugsa se*r slíka óskapnadi. Daginn eftir fór eg,og nú er Þrdda Ekkert vœri betur fallid en útvarpid t*~ trúlofud og giftist £ næstu viku. þess ad leida þessa men^-ur villu &£n0 Nú er endurnýjunarfresturinn endan- lega útrunninn. Hlenni. í godastúku uTVARPSEVÖLD. vegar og sýna þeim i menntunar og Ijerdci^é. Sumj-<- ætl?., ad útvarp úr skálum hafi midur holl áhrif á nemendurna, því ad þad dragi metnadarkennd þeirra frá nám- inu og ad einhlida áhuga á afdrifum út- Þatí Pr nokkud farid ad tídk-varí)skveldanna• *& mótmœli Því vegna' p&e er noKicuö xario ao -ciok- aldrei aJ—'-—*-¦* ast, ad ymsir skólar taki ad ser eitt , l .-> . -, x. * .oÍj >'/. . . , . , , ,, . -, starfsvilna nemenda. Þad e kvold £ utvarpmu og veiti þá hlustendum -mi ^^ ^A w.^ of n skemmtun og ennfremur frædslu um skola- líf og skólahag. M. A. hefir adeins einu sinni, svo þess, ad þau geta aldrei einskordai^ r svo lítid, sem eitt kvöld krefst af starfsorku þeirra hvers um sig. Mörg leikloröld^og undirbúningur undir þau krefjaat áreid- anlega meiri tíma og starfskra.ita af

x

Muninn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Muninn
https://timarit.is/publication/429

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.