Kennarinn - 01.10.1903, Blaðsíða 1

Kennarinn - 01.10.1903, Blaðsíða 1
SUITI.KMKNT TQ ..SaMKININGIN". FylqiblaP ..Sameiningarinnar" sunnudagsskólablað;'' , VI, 10. N. STEINGRÍMUR THORLAKSSON RITSTjÓRI,. OKT:11903; Átjánda sd. 'ef.tír trínitatis—11. Qkt. [Áframhald útskýringar lexíunnar fyrir þann dag'ffá'Séptéffibbr1'!'' !:'-' blaði ,,Kennarans".] —lsraelsm. höfðu farið að þjóna gnðum nágraTtna sinna (10, 6). Drottinn lét Ammoníta þjá þá í 18 áf. Þá leita þeir til dr , sem ávftar þá (7—14). En þegar þeir sýna sanna iðrun, kennir hann í brjósti um. þá' frg. iö).—Eru fyrir- liðajausir. ,.Koma sér saman um að kalla- á Jefta, sem arðinn var|ffægutr íyrir-j hreysti. • ,En Jefta hafði verið rekinn- burtu ungur.af háHþravðrum; símim;,...af| því hann var óskilgeiinn. Hafði.þó.alist upp heima hj«Lföpun sínum rJpllSBi hann úr landi norður í Tób. Söfnuðust að 'hónuni riiismdisrp^nn.;. ,Var hapn foring'i' þeirra, ó'g lifðu þeir útilegumariua lífi (11, 1— 3 I. — Búás't mátti 'viÖ, .að' hand hefði orðið voridur niaSur; en framkoma haris sýnir, aS þrátt"Týfir 'a'it lfefir hánn varSveitt frúriá á dr. og hún hefif' varðveitt 'm'i n n i n h í 'nbriiírri.1 Á' nianninn lítuf'dr., en-ekki þáð, hvernig hánri er fæddur.' Enginfl ber ábyfgty á því, . og' það eru að e'ins fáríseá-augun, sem sjá blett á rriánni' fyrif' það. j-i Sjá,. hvernig J. tók. við kölluhinni (7—11). Sýnir trú hafls ög'dreng- lyndi. Líka, hvernig hann reyndi að afstýra ófriði í 12—-27).'¦ Sýnir lundarfar' hans og þekking á sögu þjóðar sinnar. Hefir í æsku fengið þá upp'f ræðslii. j tt| Þegar. ]. sér,,a3 ekki verður komi.st hjá ófriði, ieggur hanu á stað. . ;Andi clr,- fyllir hann hugrekki og gefur honum. v.issu þá, að dr. hafi kallað hann. , .Heitjið; gefur hann í þakklætisskyni við dr." ef hann gefi sigur. Vill fórna dr.hyerju, sérri er. — Hjartað er gott. En ekki þekkingin á guði. — Getum ekki keypt guð. Heiðingleg hugsun. —Guð á alt. Getum aldrei fórnað'honum meifu eri,' við e i g u m að.fórna. — Þegar ]; kemur heim sigri hrósandi, Irernúr dóttir' hans á móti honum syngjandi, fagoándi, eina barnið, augásteináinn' han'si'—' Á hann að halda heit sitt ? Enginn veit um það nema guð. SálarstríS! Vanri . sigr. Var reiðubúiun að fórua henni. En hún, þegar hún fær aS ví'ta um heitið ? Gerðu við mig'það, sem þú hefir lofað, faðiV minn! —Stórfeldur sorg-' aryiðburður.—Dæmum ekki.Jefta. ¦ Hann' breytti samkvæmt því ljógi, sem. hann hafði. —Gerum við það ? . H ugsum um það. t. -,, '."'-.j AÐ LESA DAGLEGA.—Máh.:~ Ják. 3, I—12. Fiint.: 1. Pút. 3, 1—7. Föst.: 1. Pét. 3. 15—22. Þrið^: Jak.'.*,,' 1—12. Laug.: i. P<5t. 5, 1—5. Mii5v.: Jak. KÆKU B'ÖRN ! ' Guð hefir lofað ykkur (hye nær?) að vera faðir ykkar og frelsari og helgari. Þið eigið að lofa honum áð vera hlýðin börn hans. 'Þiö viljið það, En svo eigið þið ekki að gleyma því. Sb, 297; 1—2, •: ' • < •;' .;-..-.::i'i

x

Kennarinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kennarinn
https://timarit.is/publication/487

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.