Mánaðarblað K.F.U.M. í Reykjavík - 01.07.1938, Side 4

26
MÁNAÐARBLAÐ k. f. u. m.
Fylgjum vjer sömu lífsvenjum og heimurinn,
eða fylgjum vjer eðli Guðsbarnsins? Hjer er
ekki um bað að ræða, hvort. vjer höfum tekið
eitthvað fyrir, fundið upp á e'nhverju, til
þess að vera cðruvísi en heimurinn. He'dur
hitt, hvort vjer látum lífernið vera í sam-
ræmi við upphafið. Vjer gengum inn um
þröngt hlið. Pað er kallað iðrun og aftur-
hvarf. En höfum vjer gleymt því, að Guðs
orð segir líka: »-— cg mjór er vegurinn«?
Það er ekki að ástæðulausiu, að Guö,s hörn
eru oft cg einatt sökuð um þröngsýni. Þau
eru þröngsýn og eiga að vera þ röngsýn, »því
að þröngt er hliðið og mjór er vegurinn, er
liggur til líísins«. En það er ekki nóg að vera
þröngsýnn í trúnni. Það er ekki nóg að ein-
blína á kennihgarnar um hljápræðið í Kristi
og eilífa útskúfun án hansi, ef þröngsýniö
kemst ekki lengra. Þetta er að vísu rjett og
nauðsynlegt. En »mjór er vegurinn«. Þess-
vegna verður Guðsbarnið líka þröngsýnt í
breytninni. »Þjer megið ekki framar hegða
yðui’,*eins og heiðingjarnir hegða, sjer í hje-
gómleik hugskots síns. Því að þeir eru blincl-
aðir í hugsun sinni, fjai’lægir lífi Guðs«, seg-
ir Heilög Ritning. Daglega lífið krefst, af oss
sífelldrar starísemi, og þá kemur það fram
í dagsljósið, hvort vjer erum fjarlaegir lífi
Guðs eða. lifum í Gu i. Heimili vor og atvinna
krefjast starisemi, og .starfsemin hefur í för
með sjer vai, sífellt nýtt og nýtt val. Hvern-
ig veljum vjer? Veljum vjer eins og heims-
ins börn? Viljum vjer eiga þátt í cg upptök
að starfsemi eða einstjökum atvikum, sem
eiga ekkert skylt við lífið í Guði, eru því
jafnvel fullkomlega ósamb:ðin? Hjer sjest
jxað af breytninni, frárr ferði voru, hvort vjer
erum kristnú’ eða ekki. Þegar heimui’inn
mætir kristnum mönnum, sem ganga ekki
oröa'aust inn á allt,, sem f eiminum þóknast,
heldur andmxela r.g andafa, jxá. sjer hann
muninn. Hann mætir framandi eðli. Hann
m , tir þeinx, sem eru ekki af heiminum, þótt
þeir sjeu í honum, þeim sem gera uppreisn
Kveldbæn.
Nú er komið kveld og liðinn dagur,
kirri Jesw, vertw nú hjá mjer.
Þjer sje lof, því lífs og sá’ar hagur,
Ijúfi Drottinn, geymdur var lijá þjer.
Þó er margt, sem miðu'r fór en skyldi.
MUdi Jesú', fyrirgefðu mjer.
0, minn Guð, að viija þinn jeg vildi,
vildi af allri sálw hlýð'a þjer.
Ö, jeg veit, þú vilt mjer fyrirgefa,
vera lijá mjer, Drottinn Jesá kær.
Kœrlbiksfórn þín öUum hrindir efa.
Orð þín standa, Ijóma dýr og skær.
Viitu einmg blessa mömmu nrína,
minnstu pabba, Guð, í þinni náð.
Öllum mönnum láttu Ijós þitt skína.
Lof sje þjer, sem gafst þitt hjálparráð.
M. R.
og truflun, þeim er segja ákveðið nei, þeim
sem eru í sannleika þröngsýnir, ekki af sjer-
vizku og fyrirtekt, heldur af samvizku, sem
er upplýst af Heilögum Anda. — En erum
vjer svona? Eða hegðum vjer os,s eftir öld
þessari? Það krefst hugrekkis, djörfungar.
En það er það eina rjetta og eðlilega fyrir
Guðs. börn, og það er sá vitnisburður, sem
vjer þurfum ekki að bíða. lengi með, unz trki-
færið gefst oss til að bera hann fram. Nei,
tækifærin krefjast hans bráðlega. Vjer þurf-
um ekki að leita þeii’ra. Þau leita á oss örar
en vjer gjörum oss grein fyrir, ef vjer er-
um ekki vakandi, heilhugai, kristnir menn,
ávallt viðbúnir.
Þú, sem gekkst inn um þröngt hlið, gengur
þú m jóan veg?
M. R.