Sumarblaðið - 17.06.1917, Blaðsíða 6

4
SUMARBLAÐIÐ
ar vorrar sjái, að hér þarf hvatningar
við, og væntum þess að þeir láti eitt-
hvað til sín taka um þetta efni.
Hærra!
Þegar komið er upp á háan fjalls-
tind eftir erfiða göngu, kemur yfir menn
ró, eins og oft verður vart við eftir að
búið er að buga mikla erfiðleika og ná
því marki, sem kept var að. Þessi ró
er ávöxtur eríiðleikanna. Hún er sigur
fjallgöngumannsins. Skapið verður létt
og stilt. Augun hvarfia róleg yfir land-
ið sem í kring er. Þegar staðið er hátt
þá er færra sem vex í augum. Við ræt-
ur fjallsins sést skamt í burtu. Landið
í kring sýnist stórskorið og urðótt. Sjón-
hringurinn er þröngur og dimmur. En
því hærra sem maður kemst upp í
hlíðarnar því víðari verður faðmur
himinsins og augun sjá lengra. Landið
fyrir neðan smáminkar. Hólarnir lækka
og lautirnar grynnast. Að síðustu sýn-
ist það alt vera slétt cg lítur út eins
og stórt landkort með litum. Vötnin
blika eins vakandi silfuraugu hingað
og þangað um sléttlendið, og draga að
sér sólargeislana.
Grær. gangandi fótur, segir gamalt
máltæki. Það er kynlegt hversu Jitlir
göngumenn Islendingar eru alment og
þó er eins og náttúran hafi ætlast til
að þeir skyldu fara flestar leiðir gang-
andi. Það er eins og landið hafi verið
skapað fyrir framgjarna og þróttmikla
þjóð. Það er eins og það hafi verið
skapað fyrir þá sem brattgengir eru og
færir um að sækja föng sin í trölla-
hendur. Þjóðinni svipar ekki til lands-
ins og furðulegt er það hversu þjóðin
hefir orðið fyrir litlum áhrifum frá
landinu.
Hvert sem augað lítur eru fjöll, há
og tignarleg, sem biða eftir því, að þau
séu lögð undir fót. En mönnum finst
fátt um og gera sig ánægða með að
horfa af túngarðinum heima hjá sér.
Þeir skilja ekki hvers vegna guðirnir -
hafa skapað þessi fjöll, sem að eins
auka erfiðleika. Þegar menn hafa með
erfiðleikum komist upp á hátt fjall, þá vita
þeir fyrst hversu erfiðleikarnir eru mikils
virði. — Fegurðin býr í fjalltindunum.
Þegar menn horfa yfir landið af háu
fjalli þá sjá þeir fyrst hversu fagurt
landið er, og brjóstið bærist af fögnuði
yfir því að þetta er landið sem hefir
alið oss og vér erum kendir við.
Fjallgöngur hafa göfgandi áhrif á
menn. Þeir hefjast yfir smásálarskap
og lítilmenskuhátt. Hinn andlegi sjón-
hringur verður rýmri. Þeir fá meira
siðferðisþrek en aðrir menn og heil-
brigðari hugsunarhátt. Þeir eiga hæg-
ara með að mæta erfiðleikunum og sigr- 4
ast á þeim. — Það er blær af því sem
sál náttúrunnar andar frá sér.
Eins og döggin gerir grasið grænt,
svo göfgar náttúran manninn, sem hefir
lært að hugsa og veitir athygli því sem
í kringum hann er. Það er enn langt
í land, að menn þekki sína eigin heill.
Þeir þurfa að læra að skilja náttúruna
og ganga upp fjöll, það lyftir þeim
hærra, andlega og líkamlega.
Einhvern tíma kemur að því að menn
leita þreksins í fjallatindunum og leita
til náttúrunnar þegar þeir þarfnast
hvíldar frá daglegum störfum. Þá koma
þeir tímar er móðir vor, jörð, verður
blessuð af börnunum öllum. ^
Björn Qlafsson.