Ægir - 01.07.1927, Síða 5

ÆGIR.
MÁNAÐARRIT FISKIFÉLAGS ISLANDS.
20. árg.
Reykjavík, Júlí 1927.
Nr. 7.
Hlífar, undirlög
(Dunnage).
í vor sem oftar hefur það viljað til, að
skip, sem flutt hafa hingað vörur, hafa
skilað nokkrum þeirra skemdum, einkum
eru það skip, sem hjóða að flytja fyrir
minna verð, en vanalegan taxta, skip, sem
ekki vilja sigla hingað tóm, en er boðinn
farmur héðan til útlanda með t. d. fisk
eða lýsi o. s. frv.
Það er freistandi fyrir þá, sem vörur
vilja fá hingað til Iands að festa flutning
með skipum, sem taka, segjum 22 krón-
ur fyrir smálest, þegar önnur skip, sem
hafa hingað áætlunarferðir taka 30—35
krónur. Þegar mikið er flutt, munar um
minna en 8—13 krónur á flutningi hverr-
ar smálestar. Vanalega eru það óþekkt
skip, sem þessi kostakjör hjóða; þau
standa í „Lloyds Registri" sem fyrsta
flokks skip, máske þó 30—40 ára gömul
og eftir því hlaupa menn.
Svo er samið um flutning og er hingað
kemur er meira og minna skemt af vætu,
það kallað sviti og öllu reynt að lcenna
mn nema leka. Mest verður vart við vætu
á hotni farmrúmsins og er það mjög skilj-
anlegt, þegar það kemur i ljós, að ekkert
ei' lagt undir vörurnar, þær lagðar á heran
skipsbotninn. Það má kalla þurt skip, þótt
* því séu 1—2 þuinlungar al' sjó. Þegar
skipið fer að velta, nær dælan elcki meiru
ár skipinu, en það er nóg til þess að sjór
getur gutlast gegnum garneringu og vætt
vörur meira og minna. Á mótorskipum
flýtur auk þess olía ofan á sjónum, eyk-
ur skemdir og óloftið í farmrúmi, smit-
ar vörur þótt þurrar séu. Þegar farm-
gjaldið er svo ódýrt verða engin ráð til að
kaupa spítur og brak í undirlög og skip-
stjóri ber enga áhyrgð, því það stendur
ekki i neinum hans samningum, að heimt-
uð séu undirlög og hann kærir sig kollótt-
ann.
Þeir, sem vörur flytja hingað til lands,
ivitu ávalt að heimta það er þeir gera
samning um vöruflutning, að undirlög og
hlífar séu sem venja er til.
Úr handhók þeirri fyrir sjómenn,
sem ég gaf út 1925 og mesta stælan varð
út af, hefi ég enn ekki selt eina línu í
„Ægir“, en þar sem ég þessa daga hei'i
lesið æfisögu „Jóns Indíafara“ á íslensku
og sé að, að útgáfu hennar hafa starfað
lærðir menn, þá er öllu óhætt með málið
á handhókinni, og hirti ég hér kafla úr
henni þeim til Ieiðheiningar, sem semja
þurfa um vöruflutning hingað á óþekkt-
um skipum, sem hjóða hann ódýrari en
aðrir. En — séu það annáð en orðin tóm
hjá þeim, sem álíta skilnað við Dani
nauðsynlegan, þá verður ræðum og skrif-
um í þá átt, að í'ylgja hvatning til lands-
manna, að þeir allir styðji innlend fyrir-
tæki, hverju nafni sem nefnist og hyrji
þegar, ekki síst hvað siglingum viðkemur.
I handbókinni, bls. 66 stendur svo:
Undirlög eru einu nafni nefndir planka-
hútar, brennikubbar, spítur og borð þau
sem lögð eru á farmrúmagólfin til þess
að halda farminum fríum fyrir ofan þau,