Dýraverndarinn


Dýraverndarinn - 01.09.1947, Blaðsíða 4

Dýraverndarinn - 01.09.1947, Blaðsíða 4
34 DYRAVERNDARINN tilfinningunni, að ég meinti ekkert með þessu og sá eftir að hafa sagt það. Þessu alviki gleymi ég aldrei. Ég hef aldr- ei séð slíka umönnun um einn tíkarhvolp. Þó hygg ég, að þessi dýravinur hafi fengiö sinn dóm hjá samtíð sinni og verið veginn og léttvægur fundinn, þrátt fyrir alla sína innilegu nákvæmni og hugulsemi við smæl- ingjana. Mér gefinn hundur. Nú liðu rúmar 5 vikur frá því, er við Valdi- mar hittumst á Hólmahálsi — og færir hann mér þá hvolpinn að gjöf. Hafði, eins og við mátti húast, tekið orð mín hálíðlega. Ég kunni ekki við að ganga á hak orða minna og tók mannlega á móti gjöfinni og þakk- aði fyrir. Lét Valdimar þau orð falla, að sér þætti vænt um að hafa ekki þurft að i'arga þessum hvolpi, þvi að sér segði svo hugur um, að hann yrði húsbóndahollur og gæfu gx'ipúr, ef liann kæmist í góðs manns liendur. En hamingjan hezta! Ég var að komasl í vandræði. Hvað hafði ég eiginlega með hund að gera, lausamaður kóngsins, Jieimilislaus umrenningur? Ég var að visu ráðinn harna- kennari á stóru og myndarlegu sveitaheim- ili yfir veturinn. En þegar það gerðist, var minn litli förunautur ekki kominn til sög- unnar. Ég fór hónarveg til tilvonandi iiúshænda, og fór þess á leit að mega hafa litla vininn með mér inn á heimilið, og var það mál auðsótt. Kolur. Hvolpinn nefndi ég Kol. Kvöldið, sem við Kolur litli fluttum í vetrarvistina, var hann ekki öflugri til gangs en svo, að hann fylgdi mér ekki eftir, og varð ég að bera hann af og til. — Hér mættum við mjúkum vina- höndum. Var strax húið um Kol í kassa með heyi i, og kassinn var hafður undir eldavéi i eldhúsinu, sem þá var i kjallara hússins. Skynugur. Ekki leið á löngu, þar til húsmóðirin, sem sjálf var að mestu í eldhúsinu og veitti til- tektum litla gestsins nákvæmar gætur, fór að hafa orð á því, að hér væri enginn heimsk- ingi á ferðinni, og ekki léti hann nema einu sinni snupra sig fyrir það sama. Hún veitti þvi eftirtekt, að Kolur hreyfði sig aldrei úr kassanum, hver, sem um eldhúsið gekk. En þegar hann heyrði fótatak mitt niður stig- ann, stökk hann upp úr kassanum, teygði úr sér og hristi sig og fagnaði mér vel — engum öðrum. Einþykkur. í frislundum mínum tók ég hann með mér út og lék við hann. Þannig liðu dagar og vikur. Kolur óx og dafnaði vel, og með okkur tókst vinátta. Þegar fram á útmánuði kom, var snjólétt, sauðfé rekið daglega til beitar og oft smalað á kveldin. Ég fór þess á leil við fjármenn- ina, að þeir reyndu að fara með Kol minn til kinda og vila, hvort ekki væri hér fjár- hundsefni i uppvexti. Þessu var vel tekið, og nokkrum sinnum var það reynl en árang- urslaust. Hann hændist ekki að fjármönnunum og fylgdi engum út af heimilinu. Hann var nokkrum sinnum horinn til fjárhúsanna eða inn i dali til smalamennsku, eil það var seg- in saga, að um leið og hann losnaði úr þeim fjölrum, tók hann lil fótanna heim á leið í ból sitt, ef engar hndranir voru á vegi lians. Þetla háttalag Kols mæltist illa fyrir. Fjár- mennirnir lögðu Iionum illt eitt til og voru þess fullvissir, að fjárhundur yrði aldrei úr svo einþykku og vitlausu kvikindi. Ég tók þessu öllu vel, en vinátta okkar Kols minnk- aði ekkert — síður en svo — við þessar hrak- spár. Vorið 1912 hóf ég búskap á Borg í Skriðdal, sem er innsti bær að vestanverðu. Land jarðar- innar liggur til heiða og öræfa og er þar fénað- arferð mikil og smalamennska oft hörð og erf- ið. Hér kom sér vel að eiga góðan fjárhund. Að vís'u var Kolur minn óvanur að koma til kinda, en hann var vel vitiborinn og bú- inn að læra ýmislegt þar fyrir utan. Hann vissi vel um þýðingu orða, svo sem: Komdu með þa*ð. Sæktu það. Sittu kvrr. Hærra upp o. s. frv. Þetta o. fl. kom honum að góðu

x

Dýraverndarinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dýraverndarinn
https://timarit.is/publication/598

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.