Bankablaðið - 01.12.1940, Side 17

BANKABLAÐÍÐ
lð
Störf S. í. B. síðastliðið ár
Fráfarandi stjórn S. í. B. gaf efti:-
farandi skýrslu á síðasta aðalfundi
Sambandsins. Flutti hana formaður
stjórnarinnar, hr. Haukur Þorleifsson
bankabókari.
Sambandsstjórnin hefir haldið sjö
fundi á tímabilinu, en sambandsfund-
ir hafa engir verið haldnir, nema aðal-
fundurinn.
Á þessu tímabili hefir sambands-
stjórn ekki ráðist í neitt nýtt eða fitj-
að upp á nýmælum svo teljandi sé, en
reynt að halda í horfinu, enda eru tím-
arnir og ástandið ekki vel fallið til
bollalegginga fram í framtíðina.
Fyrir Alþingi lá í fyrra vetur frum-
varp til laga, sem fól í sér þá breyting
á tryggingarlöggjöf landsins, að sjóðs-
félagar í lífeyrissjóðum Landsbankans
og Útvegsbankans yrðu látnir greiða
tvöfalt lífeyrissjóðsgjald, bæði til síns
eigin sjóðs og til allsherjar sjóðsins.
Opinberlega hefir ekkert komið
fram um það, að sambandsstjórn hafi
látið sig þetta mál nokkru skipta. —
Stjórnin reyndi ásamt öðrum aðilum
að fylgjast með því og hafði í því sam-
bandi tal af ýmsum þingmönnum,
skýrði fyrir þeim málavexti, og get ég
fullyrt, að þau viðtöl hafi talsverðu um
það ráðið, að þessi breyting var felld.
Vitanlega ber þar að þakka sérstak-
lega einum stjórnarnefndarmanna,
sem jafnframt er þingmaður, og svo
utan sambandsstjórnarinnar stjórnum
starfsmannafélaga þeirra tveggja
banka, er hlut áttu að máli, og Ásgeir
Ásgeirssyni, bankastjóra Útvegsbank-
ans, sem beitti sér mjög eindregið á
móti breytingartillögunni, í beinni
andstöðu við sinn eigin flokk.
Sama er að segja um verðlagsupp-
bótina, og opinberlega var lítið gert í
málinu af hálfu stjórnarinnar. Henni
hafði borizt bréf frá stjórn Starfs-
mannafélags Útvegsbankans, þar sem
fraði var framávið hana, að hún beitti
sér fyrir lausn málsins. Við sendum síð-
an afrit af því bréfi til félaganna í hin-
um bönkunum, þar sem þetta mál tók
vitanlega til allra bankanna jafnt. Að
fengnum ummælum þeirra töldum við
réttast að bíða átekta, þar til aðal-
deilumálin í sambandi við verðlags-
uppbótina væru útkljáð og leita þá í
þann farþeg, sem þar yrði markaður.
Stjórnin taldi sem sé, að hún mundi
fremur spilla íyrir framgangi málsins
með því, að gerast frumkvöðull þess
á einn eða annan hátt, og tók því þann
kostinn að fylgjast með málinu og
reyna að passa upp á, að bankastarf-
menn yrðu ekki látnir sæta verri kjör-
um en aðrir stéttir. Þetta var nægilegt
að þessu sinni. Nú aftur á móti þegar
lögin, sem nú gilda, eru útrunnin um
áramótin, og nýir samningar fara fram
um kaupgjald í landinu vegna verð-
bólgunnar, þá hlýtur það að verða