Nýtt kvennablað - 01.10.1941, Blaðsíða 6
2
NÝTT KVENNABLAl)
JÓHANNA ÞÓRÐARDÓTTIR
Hvarmaloga, minni, mál og menntaauöinn
kom og tók burt kaldur dauöinn.
Orkaöi seinast einn að stilla innri funa,
og þagga niöur þjáninguna.
Veita svölun þyrstum, þreyttum, þjáðum barmi,
því skal láta af heitum harmi.
Bera töpin, byrða svo sem bar hún þunga,
geyma sálu eilifð unga.
Hefja andann angist frá og öllum meinum,
gráta hljótt með guði einum.
Má svo fara, að framtíð beri fortíð betur
feigð og tap og fellivetur.
G. St.
Dimmt er i heimi, degi þegar hallar,
og Drottins mikli sendiboðinn kallar:
„Stanzaðu við, og störfin legg til hliðar,
stundin er komin, hnigin sól til viðar“.
Sé dauðinn aðeins u]3]dtaf þess er lifir,
en andinn frjálsi starfi jörðu yfir
og taki vexti af undanförnum árum,
er engin þörf að gráta sorgartárum.
Því syrgjum ei, þó bálið brenni náinn.
Það breytir engu, þú ert ekki dáin.
Til ljóssins heirna, leiðirnar þú valdir,
þín ljúfa minning blessuð sé um aldir.
Sólveig Hvannberg.
★
Jóhanna Þórðardóttir var fædd í Reykjavik
23. des. 1897. Foreldrar hennar vorn Þórður
Narfason trésmiður og kona hans, Guðrún Jó-
hannsdóttir. ,Ólzt hún upp í fcjðurhúsum og átti
hér heimili alla tíð.
Hún lauk námi úr Kvennaskólanum og þóttu
þar strax koma í ljós óvenjulega góðar og far-
sælar gáfur hennar. — Árið 1919 hyrjaði liún
að starfa í Landsbankanum og hélt Jtvi áfrani
svo lengi, sem heilsan leyfði, að undanleknu
tæpu ári, sem hún dvaldi í Englandi. Mun hún
þar meðal annars hafa verið að fullnuma sig í
enskri tungu, sem hún talaði og ritaði prýði-
lega. Skrifaði hún jtó nokkrum sinnum greinar
í ensk tímarit. Seinustu árin gegndi hún full-
trúastarfi i Landsbankanum, og er hún eina
konan, sem liefir verið sett í slíka trúnaðarstöðu
þar. Vorið 1940 stofnaði liún ásamt Guðrúnu
Stefánsdóttur og þeirri, er þessar línur ritar,
Nýlt kvennablað. Er mér kunnugt um, að hún
hugði gotl lil blaðamennskunnar, enda var hún
mjög vel ritfær. Hún var trúhneigð í þess orðs
beztu merkingu. Var hún í allmörg ár meðlim-
ur í Guðspekifélaginu.
Jóhanna lieitin giflist aldrei, en ól upp fra;nku
sína, Guðrúnu Stefánsdóttur. Lauk hún stúd-
entsprófi tveim árum áður en fóstra hennar dó.
Var með þeim mjög innilegt og kært.
Jóhanna andaðist á sjúkrahúsi Hvítabandsins
þann 22. júní 1941. Banamein hennar var
krabbamein.
★ ★
Þegar við þrjár, fyrir rúmu ári síðan, byrjuð-
um að gefa út Nýtt kvennablað, þá vonuðum
við allar, að samstarfið yrði langt og litum björt-
um augum lil framtíðarinnar.
En líf og dauði spyrja sjaldnasl um óskir okk-
ar eða vonir, heldur fara jafnaðarlegast þær
leiðir, sem okkur eru torskildar.
Því var það, að eg álli svo erfitt með að sætla
mig við að Jóhanna Þórðardóttir væri horfin
héðan fyrir fullt og allt, og þó vissi eg síðustu
mánuðina, sem hún lifði, að ekki gat orðið nema
einn endir á hinum þrautafulla sjúkdómi lienri-
ar. Vissi eg, að einungis hennar mikla viljaþrek
og óvenjulega skyldurækni gerðu henni mögu-
Iegl að ganga til starfa, eins lengi og hún gerði,
og að henni sjálfri var vel ljóst, að hverju
stefndi. En aldrei heyrði eg liana æðrast eða
kvarta. Slíkt var henni svo fjarlægl.
Jóhanna sáluga var afburða gáfuð kona og
þroslcuð, hafði og aflað sér fjölþættrar mennt-