Reykvíkingur - 06.09.1928, Qupperneq 9

REYKVIKINGUR
499
BOGASTRENGUR GUNNARS á
HLíÐArENDA.
Reykvíkingur, sem viltist upp á
fomgripasafn, hiitti þar fyrir.
sveitafólk, sem var mjög spur-
lult. 1 fyrstu gat hann litllu svar-
að, þar til homum datt í hug aö
segja bara eitthvaö út i loftið. En
sveitafólkið trúði öllu, af því það
varaði sig ekki á því að maöurinn
væri svona hraðlýginn.
En þegar Reykvíkinguriimn benti
á seglgarnshiönik er lá þar í
glugga, og sagði að það væri
bogastrengurinn, sem Gunnar á
Hlíðarenda hefði ætlað að láta á
boga sinn eftir að Hallgerður
neitaði honum um háriokkinn,, þá
sagði einin sveitamaðurinn að það
gæti ekki verið, því Gunnar befði
engan bogastreng haft. „Petta er
rétt hjá yður,“ sagði Reykvíkimg-
urinn, „Guninax hafði engan boga-
streng, en þetta er stremgurinn,
sem hann óskaði að hann heföi,
þegar Hailgerður var búin að
reita honum um hárlokkiinn.“
Tveir Ameríkumenn vóru sam-
an í járnbrautarklefa.
„Ég á heima í Pottsviille,“ sagði
annar, „sem er fegursti bærinn
* lllinois-ríki.“
„Já, einmitt það,“ sagði hinn,
>.en ég á heima í Smiithvilie, sem
er rikasta borgin og mest frahi-
'faraborg í Vesturríkjum.“
„Smithville ?“ sagði hínri, „já,
ég þekki nú þá borg, því þar. hef
ég komið, en mér finst lítið tii
hennar koma.“
„Einkenniiegt þykir mér það,“
sagði niaðurinn frá Smithville,
„en hvenær komuð þér þar síð-
ast?“
„Fyrir hálfum mánuði.“
„Fyrir hálfum mánuðl! Nú, fyr-
ir hálfum mánuði, þá skal mig
ekki furða. Þér ættuð að sjá him-
inháu byggiingarmar og turnhúsin,
sem búið er að reiisa þar síðan.“
Gufuskip sem var í strandferð-
um víð Svíþjóð, var kallað „Fjós-
ið“, og var skip'stjóranuin meín-
illa við þaíð nafn. Einu siinni
þegar skipið var rétt að fara frá
hafnarhakkanum kemur ina'ður og
kallar upp til skipstjórans:
„Hvenær fer. Fjósið ?“
„Þegar síðasta nautið er komið!
á bás,“ svaraði skipstjórinn.
Kennari spurði bör-n hvað meint
væri, þegar sagt væri „íil jafn-
aðar“.
„Það er eitthvað sem hænurn-
ar verpa egggjum í,“ sagði eiinn
drengurinn, „því ég heyrðl hana
ömrntt segja að hænan heninar
verpti ei'nu eggi til jafnaðar á
dag.“