Reykvíkingur - 22.12.1928, Side 15

REYKVIKINGUR
875
fræg-j, franski leynilögreglumaÖur.
Þegar þeir Sowerby og Dunbar
voru nýkomnir, kom hjúkrunar-
konan og sagði að frú Lenoux
væri að vakna, og voru vængja-
hurðirnar inn í stofuna þar sem
hún lá, þá opnaðar hægt.
Það var miðnætti. Klukkan
byrjaði að slá, og dr. Kumberly
beygði sig niður að frú Leroux og
sagði: „SegiÖ okkur: Hver er
hann ?“
Klukkan sló í [jcssu níunda
slagið.
Frú Leroux svaraði svo lágt
að varla heyrðist:
„Þér eigið við — herra King?‘‘
Klukkan sló tiunda slagið.
„Já, ég á viÖ hann. Hver ei'
hann? Sáuð [)ér hann?“
Ellefta slagið kvað viö.
,Já, ég sá hann greinilega. Það
er — — —.“ Hún endaði ekki
setninguna. Hún leið út af og var
örend.
Klukkan sló tólfta slagið.
„Það er búið; það er búið 1“
sagði dx. Kumberly „við fáum
öldrei að vita hver herra King
var.“
ENDIR.
Þýzkur leikari seltd um daginn
heimsmet í ræðuhöldum. Hann
kjaftaði látlaust í 132 kJiukku-
^úndir.
Hvalurinn
i Kaupmannahöfn.
Hnísan, sem sagt var frá um
daginn, að alt í einu hefði verið
komin í stöðuvatnið í miðr:
Kaupmannahöfn, átti sér þá sögu,
að hún hafði veiðst lifandi í
stauranót, ásamt tveim öðriuim
sínum líkum. En þær tvær létu
svo illa, eftir að þær voru tekn-
ar inn í bát, að þær blóðguðu
sig, og blæddi síðan til öliifiis.
En þeim kvað ekki gróa sár, að
því er fiskimaður sá segir, er
veiddi þær, og setti þriðju hnís-
una í stöðuvatnið. Heitir maður
sá Martin Nielsen; hann kom
með hnísuna í bifreið kl. 2 um
nött, tók hana undir handlegg,
óð dálítið út í vatnið með hana
og slepti henni svo. En áður var;
hann búinn að hafa hana í bandi,
við bát sinn, í vikutíma, og var
hún orðin svo gæf, að hún át úr
hendi hans.
Þvi miður hvarf hnisan úr
stöðuvatninu, án þess menn viti
hver er orsökin. Gátu sumir sér
til, að dýraverndunarfélagið hefði
látið skjóta hana, en sumir á-
litu að hún rnundi hafa flækst
í vatnajuxtum og kafnað.
Gaman, væri að hafa seli hér
í Tjörninni i Reykjavík. Ekki
þyrrfti að óttast að þeir ekki' sæu
sér farborða, þó frysj Tjörnin.