Freyr - 01.01.1907, Qupperneq 13

JT REYR.
9
með öðru móti en Jdví, ef Þjórsá yrði veitt á
Skeiðin.
Þrjú árin síðustu hefir verið gjörð lítils-
háttar tilraun með melsáningu þar á sandinum
og verður ekki annað sagt en að sú tilraun
hafi heppnast eins vel og framast var hægt
að vænta.
Melkornið hefir verið fengið þrisvar sinn-
um, hjáþórði hreppstjóra Guðmundssyni í Hala.
Kornið tekið úr stönginnni á haustin, geymt
yfir veturinn og sáð í sandinn í maímánuði;
um 500 pd. af óhreinsuðu korni.
Korninu var sáð þar sem sandöldurnar
voru mestar og mikið fok er. J?að er nokkuð
frá bænum Reykjum, stefnu þaðan á Vörðu-
fell ofarlega.
í sumar, í júli lok, athugaði og seinast
þessar sáðtilraunir. Blettirnir, sem sáð var í,
voru vel grænir allir. Sá elzti var þá rúmlega
tveggja ára gamali (sáð 1904), annar rúmlega
ársgamall (sáð 1905) og sá yngsti 2—3 mán-
aða. Stöng var ekki farin að myndast enn,
enda þess ekki að vænta, hún myndast varla
fyr en á 5. ári frá sáningu. Svo segir og síra
Sæmundur M. Holm. í ritgjörð sinni, i Lær-
dómslistafélagsritunum, sem áður er nefnd.
Einn galla tel eg orðið hafi á þessari sán-
ingu, þann, að korninu hefir verið sáð alt of
þétt. Slíkt ætti að mega varast ef áframhald
yrði á sáningunni.
Það virðist óþarfi að taka það fram, að
þetta, sem gert hefir verið að sáningu á Reykj-
um, ber að skoða sem tilraun. Áður þektu
menn ekki til þess hvernig sáningin mundi
heppnast. Grænu blettirnir í sandauðninni
hafa nú sýnt oss að hún getur heppnast vel.
Þann kost hefir cg þessi tilraun, að hún hefir
að eins sára lítinn kostnað haft í för með
sér.
Hér eftir geta menu öruggir lagt í nokk-
urn kostnað við melsáningu í stærri stíl.
Þorlákshöfn. Á mestum hluta strandlengj-
unnar, frá Ölfusá út að Herdísarvíkurhrauni er
foksandur, misjafnlega mikill auðvitað. Innan
þessara endimarka eru bæði Þorlákshöfn og
Selvogur.
Sandurinn kemur neðan frá sjónum og
berst upp i heiðina.
í Þorlákshöfn er að kalla ekkert gras-
lendi annað en túnið. Kringum það eru
klappir og sandur, með grasteigingum. Hér
er ljóst dæmi þess hvað vinna má með atorku
og ráðdeild. Jón dannebrogsmaður Árnason
hefir búið þar í 45 ár. Auk mikilla og kostnað-
arsamra húsabygginga og stórfengilegrar og
dýrrar umbótar á lendingarstaðnum, hefir hann
stækkað túnið svo, að hann fær nú á annað
hundrað hesta af túnaukanum. 'Þegar Jón
kom þangað fékk hann 4 tunnur af garðá-
vöxtum, en nú fær hann 100 tunnur í góðum
árum, (80 tn. af kartöflum hefir hann fengið).
Sandrofabörð við túnið hefir hann grætt upp
með því að gera þau ávöl og bera í þau ýmis-
legt rusl.
Selvogur er þéttbýl sveit. Lítið er þar
um graslendi heima við, nema túnin.
Einn bóndi þar í sveitinni, Þorbjörn
Guðmundsson í Nesi, hefir sýnt lofsverðan á-
huga á því að græða út túnið og að reyna að
hefta sandinn.
Hann hefir nú í þrjú ár reynt melsáningu,
með lítils háttar uppörfun frá Búnaðarfélagi
Islands. Segir hann, nú í haust, að þess sjá-
ist vel merki þar sem hann hafi sáð og meira
er varla að búast við enn þá, en „mjór er
mikils vísir“. Það er mikils vert að fá mel-
inn til að vaxa þar sem hann hefir ekki vaxið
áður. Eftir nokkur ár fer hann svo sjálfur að
færast út.
Milli Selvogs og Þorlákshafnar vex nokk-
uð af mel. Þar tekur Þorbjörn kornið sem
hann sáir, en gætir þess að taka ekki svo-
rnikið að afturför komi í melinn þar.
I Selvogi er allmikið stöðuvatn, sem nefnt
er Hlíðarvatn. Úr því rennur ós til sjávar;
við hann stendur bærinn Yogsósar. Sú jörð er
í mikilli hættu af sandfoki, einkum þegar ós-
inn fyllir, sem oft kemur fyrir. Hefir talsvert
verið lagt i kostnað við að halda honum opn-
um, þykir það vera helzta ráðið til að vernda.
Yogsósatúnið. Bæirnir tveir, fyrir ofan vatnið,
Hlíð og Stakkavík, verða og fyrir skemdum
þegar ósinn stíflast. Þá hækkar vatnið og
brýtur af túnum þeirra jarða.