Freyr - 01.04.1909, Síða 13

FE.EYR.
61
vera tekin til ræktunar, og gefa margfaldan á-
vöxt, ef sómi er sýndur. En hverju er að kenna
að garðræktin er ekki betur stunduð, en hún
er, eða þekking alþýðunnar er jafn áfátt í garð-
rækt sem er? Svarið að þessu, get eg hvergi
fundið annað en, að skólunum og skólafyrir-
komulaginu sé um að kenna. Garðrækt ætti
að vera skyldunámsgrein við alla alþýðuskóla
vora, eins og hún er við marga alþýðuskóla
nágrannaþjóðanna, og hverjum alþýðuskóla ætti
að fylgja skólagarður, þar sem nemenöur fengju
verklega tilsögn og æfingu samhliða bóklega
náminu.
Ef íslendingar elska og virða land-
ið og trúa á framtíð þess, þá verður það að
koma fram í öðru en stjórnmálaþrasi um sjálf-
stæði. £>að verður að koma fram í því, að
glæða þá krafta, sem til eru og fullkomna þá.
Efla viljann, auka þekkinguna og verklega kunn-
áttu svo vér getum notfært oss það, er móður-
jörð vor hefir að bjóða. Eftir Landshagsskýrsl-
unum 1900—1906 hefir uppskera af kartöflum
og rófum í tunnum og aðfluttar kartoflur í tunn-
um og krónum verið þessi.
Ár. Uppskera tn. Aðfluttar kartöflur.
kartöflur rófur tunnur krónur
1900 17453 18977 4290 39725
1901 12457 14784 4425 39730
1902 15497 20609 5334 46557
1903 13642 13139 5823 53219
1904 27377 20630 6002 55743
1905 25097 16133 5945 53348
1906 18646 11449 7611 63949
Eftir skýrslunni hefir kartöfluuppskeran
orðið í þessi 7 ár 130169 tn. en aðfluttar kart-
öflur 39429 tn., eða sem næst, að fiutt hefir verið
inn 3 af þeim kartöflum er landsmenn hafa þurft
og hafa þeir þó að sjálfsögðu þurft miklu
meiri kartöflur en þetta og er slíkt hörmulegt,
þar land er nóg og það mikið gott fyrir kart-
öflurækt, er liggur ónotað, en til landsins eru
fluttar kartöflur fyrir tugi þúsundir króna, er
landsmenn, beint fleygja út úr landinu í stað
þess að taka þær sjálfir.
Hvenær kemur sú tíð er landsmenn fæða
sig sjálfir að garðávöxtum og hvenær kemur
sú tíð, að meðal útfluttra afurða, verði garðá-
vextir fyrir tugi þúsunda á ári. Okkur þarf
ekkert að dreyma til þess að þetta verði, það
þarf ekkert annað, en auka þekkinguna á gagn-
semi garðyrkjunnar og það strax, með því að gera
hana að skyldunámsgrein í skólunum, og veita
verðlaun fyrir mesta uppskeru af garðávöxtum af
góðum stofni og koma á fót garðyrkjufélagi fyrir
alt landið. Gfarðyrkjumálið er vert að athuga.
Elliöi G. Norðdal.
Fyrirlestra í gróðurrækt,
7 talsins, hélt undirritaður, dagana i 1.—13. marz,
í Stykkishólmi. Sýslumaður Guðmundur Eggerz
hafði fyrir hönd bænda þar vestra farið þess
á leit við Búnaðarfélag Islands að eg yrði
sendur vestur, hafði hann og sent út fundarboð
og sóttu þvi fyrirlestrana menn úr flestum
hreppum sýslunnar. Á þá hlýddu um 60 manns
þegar fæst var, en um 120 flest.
CTmræðufundir voru haldnir á eftir fyrirlestr-
unum og var þá jafnan rætt um þau efni sem
fyrirlesturinn hafði hljóðað um og ýmislegt fleira
viðvíkjandi jarðræktinni. Ennfremur voru nokk-
ur fleiri mál tekin til umræðu.
Hjálmar kaupmaður Sigurðsson hóf umræð-
ur um verzlunarmál og var það mikið rætt.
Kom fram svolátandi álit frá nefnd þeirri, sem
kosin var til að íhuga það mál: