Freyr - 01.10.1911, Side 6

116
FREYR.
um krÍDgumstæðum að liafa fult vald yfir hest-
unum, koma þeim aldrei upp á það að hafa
ráðin sjálfir, því þá hafa þeir það til, að verða
um of ráðríkir. Atlæti þarf að vera gott, og
verður að kenna þeim að hera traust til manns
og þekkja ýms orð, er maður talar til þeirra,
t. d. þá er þeir eiga að fara á stað eða vera
kyrrir, nafn sitt o.. s. frv. Þá, þegar svo er
komið, er hestanotkuu vor komin í rétt horf,
og hefir það mikið að segja að rétt sé að hest-
unum farið í fyrsta sinn, sem þeir éru hafðir
fyrir vélum, keuna þeim strax að hlýða og
ganga liðugt og ljétt, og tel eg, að á fyrsta
degi megi venja flesta hesta svo, að þeir sýni
enga mótspyrnu framar, heldur séu sem hvert
annað gott verkfæri í höndum manns. Auðvit-
að er dugnaður og skynsemi hestanna mjög
mismunandi og eru sumir hestar alls óhæfir
fyrir vélum, því eitthvað með þvi ljótasta er mað-
ur sér er það, þegar alt af er verið að berja
hestana, eða þeir eru meðhöndlaðir í reiði
og pindir áfram þreyttir. £>að hefir margar
slæmar afleiðingar í för með sér.
£>á sný eg mér að heyvinnuvéluDum, sláttu-
og rakstrarvélum og tek eg fyrst fyrir hina
fyrtöldu.
Um sláttuvélar skal eg verða fáorður, því
þær eru orðnar svo kunnar og útbreiddar með-
al almennings, að kosti þeirra vita þvínær allir.
Eg ætla því ekki að tala neitt frekar um nyt-
semi þeirra, en um notkun þeirra vil eg fara
fáum orðum. £>ar eru að mínu áliti ýmsir agnú-
ar á, t. d. munu þess dæmi, að maðurinn situr
ekki á vélinni o. fl., og er það undir öllum
kringumstæðum ekki rétt aðferð. Maður á,
undantekningarlaust, að sitja á vélinni, annars
er varla möguJegt að stjórna bæði vélinni og
hestunum 3vo liðlega sem þarf, auk þess sem
vélin verður framþyngri ef maðurinn situr ekki
á henni, og þar af leiðandi erfiðari hestunum.
Einnig hefi eg heyrt dæmi þess, að menn eru
ótrúlega hirðulausir með að halda ljáunum beitt-
um og eru það sorglegar afleiðingar hugsunar-
og þekkingarskorts. £>etta dæmi hvetur mig
til þess, að taka það skýrt fram, að þvínær
undantekningarlaust þarf að hvetja Ijáina dag-
lega. Hitt mun cil lengdar olraun fyrir hest-
ana og mikil vinnutöf.
I sambandi við þetta vil eg vekja athygli
manna á því, að á síðastliðnu vori útveguðu
þeir Loptur Bjarnason og Einar Jónsson járn-
smiðir í „Reginn“ á Eyrarhakka, þeim Guðm.
Isleifssyni á Stóru-Háeyri og Sig. sýslumanni.
Ólafssyni í Kaldaðarnesi sína vélina hvorumr
sem til þess eru gerðar að leggja ljáina á.
£>ær eru skrúfaðar i sláttuvélarhjólið, þegar
lagt er á, og snúið með handafli; hvetjast ljá-
irnir bæði fljótt og vel og eiga þessar brýnslu-
vélar að mínu áliti, sem hefi reynt aðra þeirra,-
áreiðanlega að fylgja hverri sláttuvél. Þessar
2 vékr kostuðu kr. 22,00 hvor, en munu máske
fást lítið eitt ódýrari, ef margar eru keyptar í.
einu, sem þeir (nefndir járnsmiðir) hafa i hyggju
að gjöia fyrir næsta slátt, sérstaklega ef menn
óska þess, eða gjöra þeim aðvart með það í
tíma, og það álít eg að menn ættu að gjöra.
Rakstrarvélina er þörf að minnast á, því
eg hefi orðið þess var, að menn bera vantraust
til hennar. A sléttum mýrarengjum á hún að
mfnu áliti undir öllum kringumstæðum að fylgja,
sláttuvélinni, og gengur alstaðar þar sem sláttu-
vél verður notuð. Hún kostar í kringum kr.
145,00 og mun engu siður borga sig en sláttu-
vélar. Létt einum hesti og mjög auðveld í
notkun.
Vil eg lauslega minnast lítið eitt á heppi-
legustu notkun hennar og ýms önnur atriði í
sambandi við hana.
1. £>að þarf að raka tvisvar sama stykkið með
henni, annars rakar hún ekki nægilega velc