Freyr - 01.10.1911, Side 7

FREYR.
117
rakar liún alt fyrir það á yið 5—6 stúlkur,
sé röskur hestur fyrir henni á sæmilega
stórum sléttum.
2. Heppilegast tel eg að láta heyið liggja í
ljá þar til það er orðið þurt. Hitt getur
líka gengið að raka í flekki, að öðru leyti
en því, að vélin hreiðir ekki á.
3. Með pöntuninni þarí að taka það frarn, að
vélarnar séu þétt tentar — ekki meira
en 2 þuml. milli tanna — og að tennurnar
séu kantaðar en ekki sivalar.
Með þvi að hafa teunurnar kantaðar, eykst
styrkleiki þeirra, og er þess þörf á rnikilli mosa-
og sinujörð; þar vilja sívalar tennur hogna.
Eg hætti svo með ósk um aukna vélanotk-
un í landi voru, en jafnframt vil eg mselast til
þess við hændur, er fá sér vélar, að þeirfengju
sér vana menn til að koma vélunum á stað og
kenna þeim mönnum, er þær eiga að nota, en
vera helzt ekki að hurðast við það sjálfir, án
þess að fá tilsögn, því það er, auk þess að vera
stór skaði fyrir eigendurna sjálfa, ef þær eru
ekki rétt meðhöndlaðar, rækilegt meðal til, að
koma vantrausti og óhug á vólanotkunina hjá
öðrum, ef þeir sjá að vélarnar ganga illa.
Slíku megum við ekki við.
Matjurtarækt.
i.
Það er sitthvað hausthugi og vorhugi.
Þannig er það með svo margt og kemur það
líka niður á matjurtaræktinni. Menn finna það
hezt á haustin, þegar veturinn er að ganga í
garð, hversu gott það væri að hafa nóg af
garðávöxtum til vetrarins, en áhuginn dofnar
venjulega smátt og smátt, eftir því sem fram á
veturinn líður, og á vorin er þetta svo þráfald-
lega fallið í gleymsku. Þá er engu sáð, eða
þá aðeins í litlu garðholuna, sem ekki er nándar
nærri nógu stór til að geta gefið nægilega upp-
skeru handa heimilinu. Gamla sagan endur-
tekur sig altaf á haustin ; uppskeran í langflest-
um stöðum lítil eða engin.
Þannig er þessu varið enn, haustið 1911.
Vitaskuld hefir sumarið verið kalt, en uppskera
af rófum og kartöflum hefir þó verið alt að því
í meðallagi, þar sem eg þekki til.
Síðustu 10 árin hefir ekki verið önnur eins
eftirspurn eftir garðávöxtum hér i Iteykjavík
eins og nú í haust. Mest er spurt um gulróf-
urnar. JÞær hafa verið seldar hér á 5 kr. tunn-
an og hjá sumum ef til vill dýrara og allir
seldu upp strax, það sem þeir áttu. Það hefði
mátt selja miklu nieira en gert hefir verið, því
fjölda margir hafa ekki fengið hragð. Þetta
ætti að vera hvöt fyrir menn að láta ekki fara
svona næsta haust. Nóg er landið og nóg er
þörfin, og hagnaður er í því að geta selt gul-
rófnatunnuna á 5 kr. Væntanlega láta menn
skortinn, þann sem nú er, verða sér að kenn-
ingu, og gleyma því ekki í vor, þegar sólin er
búin að þíða vetrarklakann.-------Sá sem engu
sáir, ekkert uppsker.
Svona er það nú með gulrófurnar, en með
kartöflur er nokkuð öðru máli að gegna. Þær
má altaf fá utanlands frá ef skortur er á þeim
heimafyrir. Það er ósköp handhægt að fara í
búðina og kaupa þær; en skemtilegra og arð-
vænlegra væri að rækta þær sjálfur. JÞað hefir
verið með meira móti eftirspurn eftir kartöflum
i haust hér fyrir sunnan. Hafa allir sjálfsagt
getað selt upp, sem aflögu áttu. Akurnesingar
munu vera húnir að selja það sem þeir ætla
og hafa fengið 8 kr. eða vel það fyrir tunnuna
heima hjá sór.
Það hafa sumir álitið, að ekki væri til neins
að fara að rækta gulrófur eða kartöflur i stór-
um stíl, því markaðurinn mundi strax fyllast
um of. En það er öðru nær en svo sé. Nokk-