Tímarit Verkfræðingafélags Íslands - 15.12.1937, Blaðsíða 11

TlMARIT V.F.Í. 1 937.
vinna jafnliliða öðrum stöðvum, sem ha'fa góð miðl-
unarskilyrði, eins og t. d. Sogsstöðina og jafnvel
Elliðaárstöðina.
Mörg önnur alriði mætti nefna, er miða að auk-
inni hagnýtingu, en liér verður staðar numið.
Helgi Si^gurðsson. Ég var á síðasta fundi búinn
að svara Þorkeli Þorkelssvni að nokkru og geta
þess, að boranirnar við Laugarnar hefðu ekki sýnl
þann árangur, að vænta mætti að þar fengist nægi-
legt vatn fyrir allan bæinn. Þegar fenginn var binn
nýi bor, er ætlað var að ljora lengra en hægt var
með gamla bornum, var í ráði að bora meira í
Laugunum og stóð til að framkvæma þær boran-
ir þá þegar; befði þá ekki orðið li já því komizt, að
hora að vctri til, en við nánari yfirvegun þótti það
ekki liltækilegt, þar eð allt vatn Lauganna var nú
virkjað út í yztu æsar, og ný borbola skamnit frá
hinum gat skvndilega dregið úr vatnsmagni gömlu
bolanna, en á hinn bóginn ekki hægt að nota vatn-
ið úr nýju holunni, meðan verið var að bora hana.
Var því borað á Reykjum. Það getur verið æski-
legt, að befja boranir á ný við Laugarnar og ganga
úr skugga um hvort meira vatn fæst þar, en þær
boranir þurfa að fara fram að sumri til, ef
þær eru framkvæmdar áður en Revkjaveita er
komin.
Um þær athuganir, sem Emil Jónsson minntist
á, að gera þyrfti jafnframt borunum, vil ég geta
þess, að það eru haldnar nákvæmar dagbækur yf-
ir boranir á Reykjum, þar sem lýst er öllu því,
sem gerist við boranirnar, jarðlögum, horunar-
hraða, hita, vatnsmagni, töfum og orsökum þeirra
o. s. frv.; auk þess hefir verið baldið saman kjörn-
um úr nokkrum bolunum og færð skrá yfir þá,
þannig, að sjá má úr hvaða dýpi kjarninn er.
Jarðlögin, sem borað er i gegnum, eru mjög ó-
regluleg og margvísleg; mest er af börðum berg-
tegundum, en á milli þeirra eru sumstaðar þunn
sand- og leirlög. Hinar börðu bergtegundir eru
ýmist þéttar eða sprungnar og er balli sprungn-
anna á ýmsa vegu. Mikið er af göngum og holu-
fyllingum. Þykkt laganna er mjög mismunandi í
liinum einstöku bolum, jafnvel þótt stutl sé á milli
þeirra. Vatnið kemur bæði úr hinum gljúpu sedi-
menteru lögum og eins úr opnum sprungum.
Viðvíkjandi úrkomusvæði Reykja, þá er það
vatnsmagn, sem þegar er fengið, meira en sem
svarar til bins geografiska úrkomusvæðis, enda er
það lítið. Borbolurnar bljóta því að fá vatn ofan
frá Mosfellsheiði og e. t. v. einnig eittbvað úr vðr-
um jarðar. Það má gera ráð fyrir því, að úrkomu-
svæðið sé nægilega stórt, þótl Reykjavík stækki
nokkuð i'rá því, sem nú er.
Jarðhitasvæðið á Reykjum er svo viðáttumikið,
að þær 17 borholur, sem húið er að bora, eru allt
(53
of fáar til þess að þær geti gefið fullnaðar luig-
mynd um það vatnsmagn, sem þar má fá og það
jafnvel þó ekki væri nema um eystri sprunguna
að ræða, því eins og ég gat um á síðasta fundi, þá
er nú fyrst verið að bvrja að bora á vestari sprung-
unni. Emil kvað linurit það er ég sýndi af valns-
magnsaukningu á Revkjum, ekki næga sönnun fyr-
ir því, að meira vatn sé fyrir hendi. Þessu blýt ég
að mótmæla. Ef boraðar eru svo margar bolur á
uppsprettusvæðinu, að vatnsmagn þeirra fer að
nálgast það, sem svæðið gefur, þá smá-minnkar
aukningin, sem fæst úr liverri liolu og verður að
siðustu svo til engin.
Ætli línurit vatnsmagnsaukningar að líta þann.
ig út, i stórum dráttum:
2. mynd.
en ekki þannig:
eins og mér virðist Emil belzt bugsa sér.
Þá skal ég snúa mér að þeim kafla í ræðu Emils,
sem fjallar um bitaveituna sjálfa. Emil bélt því
fram, að ekki þyrfti nema eina aðfærsluæð. Það
væri liægt að komast af með upphitun með raf-
magnsofnum, þvi að viðgerð myndi ekki taka svo
langan tíma.
Það er fróðlegt i þessu sambandi að atbuga, live
mikið rafmagn þarf til þess að bita upp allan bæ-
inn, eða réttara sagt, þann hluta bæjarins, sem
liitaveitunni er ætlað að ná til.
Samkvæmt skýrslu okkar bæjarverkfr., þarf bær-
inn nú 51,6 milj. kg°/h án baða.
Nú samsvarar 1 k\vh860 kg°/h og þyrfti því 51600:
860 = 60 þúsund k\v til upphitunar á bænum með
100% notagildi, án baða og án nokkurrar annar-