Freyr - 01.09.1983, Qupperneq 19

Sáning undirbúin í tilraunareit á Korpu.
vísu nokkuð ólíkir, en meðaltal
þeirra er þó látið nægja. Loks er
tekið meðaltal af reitum með ís-
lensku sveifgrasi, snarrót og ber-
ingspunti, en í þeim reitum nema
helst snarrótarreitunum var nokk-
uð blandaður gróður.
Niðurstöður 2. töflu benda ekki
til þess, að áhrif áburðartímans
séu verulega misjöfn eftir grasteg-
undum. Helst er það, að tilraunin
sem gerð er á gömlu túni gefi
nokkuð frábrugðna niðurstöðu,
sjá 1. töflu.
Hætta á kali og útskolun áburðar.
Það er einkum af tveimur ástæð-
um, sem talið hefur verið óráðlegt
að bera á að hausti. Annars vegar
er talin aukin hætta á kali vegna
þess að „hörðnun“ plantnanna
seinki og þær verði ekki eins vel
búnar undir veturinn. í þessum
tilraunum hefur enn ekkert komið
fram, sem bendir í þá átt. Gróður
tilraunareitanna hefur verið vel
aðhæfður íslenskum aðstæðum.
Eflaust er meiri hætta á, að áburð-
ur síðla sumars seinki hörðnun hjá
plöntum, sem eru aðhæfðar lengra
sumri.
Hins vegar er hætta á áburðar-
tapi vegna útskolunar. Aðgengi-
legu köfnunarefni í jarðvegi er
hætt við útskolun, en sú hætta er
að sjálfsögðu mjög háð veðurfari.
Tilraunirnar hafa enn aðeins stað-
ið skamma hríð og því getur út-
skolunar átt eftir að gæta meira
síðar. í þessum tilraunum er borið
á gróna jörð í hóflegu magni. Má
búast við, að plönturnar hafi náð
að taka töluverðan hluta áburðar-
ins upp fyrir vetur og er honum þá
hlíft við útskolun. Þó frysti nokk-
uð fljótt eftir síðustu áburðardreif-
ingu. Þess má geta, að vorið 1983
virtust reitirnir, sem borið var á
27. sept. haustið áður, vera nokk-
uð fölir. Gæti það bent til meira
áburðartaps vegna útskolunar en
áður hefur fundist í þeim lið, en
uppskerurnælingar og efna-
greiningar á uppskeru munu skera
úr um það.
Haustdrelfing búfjáráburðar.
Allt of snemmt er að draga víð-
tækar ályktanir af þessum tilraun-
um. Til þess hafa þær staðið of
skammt og einnig þyrfti að taka
tillit til fleiri atriða. Niðurstöðurn-
ar má þó taka sem nokkra vís-
bendingu um, að óhætt geti verið
að bera búfjáráburð á að haust-
inu. Um það efni eru reyndar til
allmargar gamlar tilraunaniður-
stöður, sem m. a. koma fram í
skrá um rannsóknir í landbúnaði
1900-1965 sem Guðmundur Jóns-
son fv. skólastjóri hefur tekið
saman. Árangur af dreifingu bú-
fjáráburðar er sem kunnugt er
mjög háður veðurfari við dreifing-
una, einkum ber að varast þurrt
og hlýtt veður.
Dreifíngartími stýrir fóðuröflun.
Áburðardreifing síðsumars veldur
því, að fyrr grænkar að vorinu.
Ekki er þó ljóst að það auki
sprettu snemma vors svo að tún
nýtist betur til beitar, enda er það
væntanlega fyrst og fremst jarð-
vegskuldi sem þá hamlar sprettu.
Val grastegunda og -stofna getur
þó nokkru um það ráðið.
Niðurstöður þessara tilrauna
sýna, að beita má áburðartíma til
að stýra fóðuröfluninni að veru-
legu leyti. Hins vegar er ekki
tímabært að fullyrða mikið um
hvort rétt sé að hverfa að því að
bera nokkurn hluta tilbúins
áburðar á á haustin.
Árangur af dreifingu búfjáráburðar er sem kunnugt er mjög háður veðurfari, einkum
ber að varast þurrl og hlýtt veður.
FREYfí — 667