Freyr - 01.09.1990, Page 32

Til þæginda við gegningar
Sigurður Aðalsteinsson á Vað-
brekku í Hrafnkelsdal hefur sent
Frey meðfylgjandi mynd og texta.
Hann lumar á fleiri hugmyndum,
en gaman og gagniegt væri að fá
hugmyndir frá lesendum blaðsins
um góð ráð við búskapinn.
Sigurður segir í skýringum með
myndinni: „Hver þekkir ekki
vandamálið með samfestinginn.
Þegar maður hefur hann utan yfir
stígvélin þá vilja skálmarnar skitna
og trosna. Þess vegna útbjó frúin
þessa renninga, þeir eru 15 senti-
metra breiðir en mjókka að vísu
lítillega þegar þeir eru faldaðir og
stangaðir á samfestinginn.
Renningarnir eru saumaðir á
skálmarnar, ca. 1 sentimetra ofan
við efri brún stígvéla, og leggjast
niður yfir brúnirnar og varna því
algerlega að heysalli og annað rusl
fari ofan í stígvélin."
skýrslum. Skýrslurnarsegjaheldur
ekkert til um það, hvernig súg-
þurrkunaraðstaðan er notuð né
um virkni kerfisins. Og eins og
áður hefur komið fram segja töl-
urnar aðeins til um heildina en
ekki um aðstöðu á einstökum jörð-
um, þannig að enn getur verð ým-
islegt ógert í þessum efnum hjá
bændum.
Lokaorð
í stórum dráttum má draga þær
ályktanir af þeim upplýsingum sem
hér koma fram að heyverkunarað-
staða bænda sé almennt komin í
allgott horf. Það er þá fyrst og
fremst háð því hvernig þeir nota
aðstöðuna og halda henni við hver
árangurinn verður.
Þótt margt megi að votheysgerð
í rúlluböggum finna, en engin hey-
verkunaraðferð er gallalaus, er víst
að engin heyverkunaraðferð sem
640 FREYR
enn hefur verð fundin upp er jafn-
góð til að bjarga heyi frá eyðilegg-
ingu í óþurrkatíð, enda hefur ekki
heyrst talað um neyðarástand í
heyskap síðan rúllubaggar komu
til sögu.
Búast mætti við að fóðurgildi
heyja ykist töluvert við bætta að-
stöðu til heyverkunar, en reynslan
sýnir annað. Fóðurgildi heyja hef-
ur minnkað undanfarin ár. Astæð-
urnar geta einkum verið tvær.
Annað hvort kunna bændur ekki
að nota bætta heyverkunaraðstöðu
eða hráefnið sem þeir eru með í
höndunum er lakara en áður. Eg
hygg að síðari fullyrðingin eigi hér
stærri hlut að máli, þ.e. hráefnið sé
ekki eins gott og áður. Túnin eru
eldri, grastegundir aðrar og sláttu-
tími fylgir ekki breytingum í gróð-
urfari. En það er efni í aðra grein.
Visfrænt merki til danskra neytenda
Danir merkja nú með sérstöku
merki búvörur sem framleiddar
eru á „lífrænan" hátt, þ.e. án þess
að notaður sé við það tilbúinn
áburður eða lyf. Merkið er stílfært
0 með kórónu innan í (0 fyrir
0kologi = vistfræði). Vörurnar
eru merktar undir opinberu eftir-
liti samkvæmt dönskum umhverf-
isverndarlögum. Áhugi almenn-
ings í Danmörku á framangreind-
um búvörum virðist fara vaxandi
og fjöldi þeirra bænda sem stunda
lífrænan búskap í Danmörku er á
fimmta hundrað.
17. SEPTEMBER 1990