Unga Ísland - 01.10.1927, Blaðsíða 12

84
UNGA ÍSLAND
sama“, sagði Snati. Jeg er viss
um að jeg mundi sjá fjarska
mikið eftir þjer“.
„Jæja“, sagði Snotra. „Jeg
vil ekki vera vond við þig núna,
af því að jeg veit að þú ert að
deyja“.
„Við skulum þá vera vinir“,
sagði Snati.
„Já, við skulum gera það“,
sagði Snotra .
Nú sátu þau steinþegjandi.
Þau vissu ekki hvernig þau áttu
að fara að því að vera vinir. Þau
höfðu aldrei verið það og kiinnu
það ekki.
Þau þögðu, af því að þau vissu
ekki hvað þau áttu að segja.
14. Snotra útvegar mat handa
Snata.
Snotra varð fyrri til að tala.
„Hvernig líður þjer núna,
Snati?“ sagði hún.
„Hvernig lít jeg út?“ sagði
hundUrinn.
„Þú lítur ekki vel út“, sagði
Snotra. „Það er eitthyað í aug-
unum á þjer, sem mjer líst ekki
á“.
„Nú, er það bara í augunum
á mjer“, sagði Snati. „Jeg get
breytt því. Líttu í augun á rnjer
núna, Snotra“.
„Já, nú eru þau betri“, sagði
Snotra.
„Nei, nei“, sagði Snati. „Þau
eru ekki nærri því eins björt og
i þjer. Það hefur enginn eins
björt augu og þú, Snotra“.
En mjer líður miklu betur
núna, og jeg held, góða Snotra,
ef jeg fengi góðan langan dúr
og eitthvað gott að borða —“.
„ViJtu mús?“ lcallaði Snotra.
„Æi, jeg er liræddur um að
jeg nmndi missa hana frá mjer.
Jeg kann ekki að last við mýs
eins og þú, Snotra, ekki einu
sinni þó að jeg sje heilbrigður.
Mig langar mest í lyjötbita“.
„Við skulum sjá, hvað jeg get“,
sagði Snotra og fór.
Hún var nokkuð lengi burtu.
Loksins kom hún aftur með sauð-
arlegg í munninum.
„Hvað ertu með“, sagði Snati.
„Ljómandi fallegan kjötbita",
sagði Snotra og fjekk honum
bitann.
„Vilt þú ekki borða af þessu
sjálf, Snotra“, sagði Snati.
„Jú, það viJ jeg“, sagði Snotra.
*
Gamlar og góðar himmur
Húsbóndinn: Þetta eru inndælar lunimur.
Þær eru alveg eins og þær, sem móðir min
Jj.jó til fýrir 20 árum“.
Húsfreyja: „Ó, hvað ]>að er gott að Jjjer
líka þær“.
Húsbóndi (búinn að hita i eina þeirra):
„Jeg lield að það sju sömu lummurnar".