Morgunblaðið - 03.11.2014, Síða 19

MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 3. NÓVEMBER 2014
✝ Ágúst Þórðurfæddist á Akur-
eyri 7. september
1953.
Hann lést í faðmi
fjölskyldunnar á
heimili sínu 25.
október 2014.
Foreldrar Þórð-
ar voru Arnór Val-
garður Jónsson, f.
6. ágúst 1911 á
Mýrarlóni, og Ingi-
björg Unnur Sigmundsdóttir, f.
20. maí 1933 í Hælavík. Þórður
átti 10 systkini, fjögur samfeðra
en þau eru: 1) Inga Jóhanna, f.
26. janúar 1943. 2) Jón Viðar, f.
2. maí 1945. 3) Steinunn Karól-
ína, f. 27. nóvember 1946. 4)
Herdís Jóna, f. 6. mars 1948.
Hann átti sex alsystkini: 1) Sig-
urð Jónas, f. 13 maí 1950. 2)
Bjargeyju Ásdísi, f. 1. apríl 1952.
3) Laufeyju Ósk, f. 3. júlí 1960. 4)
Sigmund Arnar, f. 26 nóvember
1961. 5) Ólaf Davíð, f. 1963, d.
1964. 6) Sóleyju Guðfinnu, f. 6.
febrúar 1978.
Fyrrverandi sambýliskona
Þórðar er Ólöf Guðný Valdi-
marsdóttir arkitekt, f. 21. sept-
ember 1954. Dætur þeirra eru:
1) Vera Þórðardóttir fatahönn-
uður, f. 17. maí 1985, maki Phil-
þaðan með sérþekkingu í stýri-
tækni árið 1983.
Þórður hóf störf hjá Tækni-
þjónustu Vestfjarða og Skipa-
smíðastöð Marsellíusar á Ísafirði
árið 1983. Þar vann hann við
hönnun á rækjudælum og öðrum
tækjum fyrir fiskiðnaðinn. Árið
1984 flutti Þórður til Reykjavík-
ur og starfaði fyrst hjá Verk- og
kerfisfræðistofunni í Reykjavík
og svo á Tölvusölunni ehf. þar
sem hann vann mestan hluta
starfsferils síns við sölu og þjón-
ustu á iðnstýribúnaði til margra
stærstu fyrirtækja landsins. Ár-
ið 2005 hóf Þórður störf hjá Raf-
tæknistofunni og árið 2007 hjá
Ískraft þar sem hann vann til
ársins 2012. Eftir það vann hann
sem sjálfstæður verktaki og tók
að sér þjónustu og ráðgjöf til
ýmissa fyrirtækja. Þórður
kenndi alla tíð samhliða störfum
sínum við hinar ýmsu mennta-
stofnanir og var leiðandi sér-
fræðingur á sínu sviði.
Þórður hafði mikinn áhuga á
útivist og fjallgöngum. Hann fór
ungur að árum í sína fyrstu
bjargferð á æskustöðvum móður
sinnar á Hornströndum og var
tíður vorgestur með frændum
sínum í bjarginu. Önnur áhuga-
mál Þórðar tengdust ferðalög-
um, bókmenntum og tónlist auk
þess sem hann hafði skoðanir á
stjórn- og heimsmálum.
Útför Þórðar fer fram frá
Fossvogskirkju í dag, 3. nóv-
ember 2014, og hefst athöfnin kl.
15.
ip Harrison mat-
reiðslumaður, f. 26.
september 1983.
Dóttir þeirra er Mía
Mist Philipsdóttir,
f. 19. ágúst 2011. 2)
Lára Þórðardóttir
háskólanemi í
mannfræði, f. 3.
september 1991.
Ágúst Þórður
ólst upp á Akureyri
til 11 ára aldurs en
þá flutti fjölskyldan til Ísafjarð-
ar og bjó lengst af á Seljalands-
búinu. Þórður stundaði nám í
raungreinadeild Tækniskólans á
Ísafirði og síðan í véltæknifræði
við Tækniskólann í Reykjavík
þar sem hann lauk fyrsta hluta
árið 1976. Þá hélt Þórður til
Danmerkur þar sem hann sótti
nám við Odense Teknikum og
útskrifaðist sem véltæknifræð-
ingur haustið 1978 með sérþekk-
ingu í burðarþoli og hönnun stál-
mannvirkja. Að því loknu flutti
hann heim til Ísafjarðar og starf-
aði hjá Tækiþjónustu Vestfjarða
(1978-1979) og kenndi við Iðn-
skólann og Vélskólann (1979-
1980). Þá hélt Þórður aftur úr til
Danmerkur til að nema véla-
verkfræði við Danmarks Tekn-
iske Højskole og útskrifaðist
Fólk bregst mismunandi við
þegar það fær þá frétt að það sé
að deyja. Pabbi okkar tók henni
með styrk og yfirvegun. Þetta
var styrkur sem við systurnar
þekkjum vel vegna þess að hann
hefur verið hans helsta aðals-
merki allt hans líf. Við fengum að
kynnast því hversu djúpt þessi
styrkur lá síðustu vikurnar og
horfðum upp á hann berjast
hetjulega við sjúkdóm sem var
búinn að sigra en pabbi vildi ekki
leyfa að taka stoltið líka. Hann
gekk um af yfirvegun þrátt fyrir
veikan mátt og leyfði okkur aldr-
ei að halda að veikindin væru að
buga hann. Í stað þess notaði
hann þá litlu krafta sem hann
hafði til þess að rifja upp gamla
tíma og gleðistundir með okkur
og öðrum nákomnum honum.
Það er auðvelt að taka sér svona
manneskju til fyrirmyndar og
minnast hans með stolti. Við von-
um að við höfum erft eitthvað af
þessum styrk nú þegar við verð-
um að halda áfram án hans.
Pabbi var góður faðir, hann
hafði alltaf ráð við hverjum
vanda sem hann leysti af jarð-
bundinni staðfestu. Hann kenndi
okkur margt um réttlæti og ólíkt
mörgu öðru fólki fylgdi hann
sannfæringu sinni og sýndi það í
verki. Hann varð ekki sekur um
hræsni enda hafði hann stökustu
óbeit á henni. Pabbi var tónelsk-
ur og undi sér best með stór
heyrnartól á höfðinu að spila
ýmsa tónlist frá sjöunda og átt-
unda áratugnum. Eigum við
systurnar margar minningar frá
því að hafa litlar skriðið upp í
fangið á honum og komið okkur
þar fyrir dansandi í takt við tón-
ana. Þarna fengum við að kynn-
ast Bítlunum, Janis Joplin, Abba
og hinum ýmsu rokkballöðum.
Hann leiddi okkur einnig inn í
heim ævintýra bókmennta og
ferðuðumst við í gegnum Hogw-
arts saman í fyrsta sinn auk þess
sem við leystum dularfullar ráð-
gátur með krökkunum í bókun-
um eftir Enid Blyton. Hann hafði
mikið ímyndunarafl og sterka
kímnigáfu og gat skapað heilu
sögurnar án mikillar fyrirhafnar.
Náttúran var pabba kær enda
ólst hann upp við mikið frelsi og
átti ófáar sögur af því hvernig
hann í æsku þeystist um berbakt
á hestum, rak kindur eða kleif
Hornbjarg í leit að eggjum. Þetta
var honum mikið hjartans mál og
lagði hann mikla áherslu á að við
nytum náttúrunnar á sama hátt
og hann gerði. Það varð til þess
að hann tók okkur báðar í alls
kyns leiðangra sem kenndu okk-
ur að þekkja þolmörk okkar.
Hann kenndi okkur þrautseigju
og hvatti okkur áfram þegar við
vorum að gefast upp í hlíðunum
við Esjutopp og kenndi okkur
leiðir til þess að spara orkuna í
vikulöngum göngum á Horn-
ströndum. Þessar ferðir voru
karakterbyggjandi og kenndu
manni mikilvæga þrautseigju
sem hefur komið sér vel seinna
þegar við fórum að takast á við
rússíbana hversdagslífsins.
Það er með trega sem við
kveðjum góðan föður og félaga.
Hann kenndi okkur margt um líf-
ið og tilveruna sem mun verða
okkur dýrmætt veganesti út í líf-
ið. Minning hans mun lifa áfram í
hugum okkar og vonandi einnig
sá styrkur, réttlætiskennd og
viska sem einkenndi hann alla
tíð.
Lára og Vera Þórðardætur.
„Sæl vinan.“
Svona heilsaði Tóti bróðir mér
ævinlega þegar við hittumst,
kveðja sem lýsti honum, látlaus,
hlý og yljaði mér alltaf um
hjartarætur.
Oftar en ekki var hann þá í
gættinni hjá mömmu nýkominn
keyrandi að sunnan, stundum til
að skella sér í bjarg með frænd-
um sínum, en ekki síst til að eyða
tíma með mömmu.
Tóti var einn af stóru bræðr-
um mínum hæglátur, duglegur
ákveðinn í skoðunum og alltaf
trúr sinni sannfæringu.
Ég bar mikla virðingu fyrir
honum sem í gegnum lífið hefur
verið svo traustur. Ef eitthvað
þurfti að spá og spekúlera eða
laga var hringt í Tóta og alltaf fór
hann að redda málunum.
Það eru margar góðar minn-
ingar sem upp koma þegar ég
hugsa til hans.
Eins og þegar ég var sjö ára
og hann rétti mér nýfædda dótt-
ur sína í fangið og ég rifnaði af
stolti yfir traustinu sem að hann
sýndi mér.
Eða þegar hann kom heim eitt
sumarið og ákvað að fara með
mig í klippingu til Villa Valla og
ég kom út með Prince Valiant-
hár en bækurnar voru í miklu
uppáhaldi hjá honum. Að ótöld-
um jólagjöfunum sem alltaf voru
stærstu pakkarnir og alltaf dót,
og það hélt áfram til minna
barna.
Elsku Vera, Lára og Mía Mist
ykkar sorg er stór og ég og fjöl-
skyldan mín vottum ykkur inni-
lega samúð okkar, en minningin
um góðan dreng, bróður og
frænda lifir í hjörtum okkar
Hversvegna er leiknum lokið?
Ég leita en finn ekkert svar.
Ég finn hjá mér þörf að þakka
það sem eitt sinn var.
(Starri í Garði.)
Sóley Guðfinna Arnórs-
dóttir, litla systir.
Ágúst Þórður
Arnórsson
 Fleiri minningargreinar
um Ágúst Þórð Arnórs-
son bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu daga.
✝ Rósa E. Þor-steinsdóttir ljós-
móðir fæddist í Götu
á Árskógsströnd 30.
nóvember 1929. Hún
lést á Hjúkrunar-
heimilinu Víðihlíð í
Grindavík 23. októ-
ber 2014.
Foreldrar hennar
voru Helga Einars-
dóttir húsmóðir í
Götu, f. 1. ágúst
1890, d. 24. júlí 1973, og Þorsteinn
Jóhannsson bóndi í Götu, f. 17.
janúar 1893, d. 30. október 1980.
Systkini hennar voru Snorri, f. 23.
ágúst 1923, d. 7. desember 1987,
og Anna, f. 17. október 1921, d.
22. mars 1986.
Hinn 28. maí 1961 giftist Rósa
Kristjáni Finnbogasyni vélstjóra,
f. 28. apríl 1928. Börn þeirra: 1)
Guðrún Helga, f. 1961, maki E.
Ragnar Eðvarðsson, f. 1959. Börn
þeirra eru Rósa, f. 1981, Rut, f.
ján byrjuðu búskap á Túngötu 8
og bjuggu þar í nokkur ár en árið
1965 byggðu þau síðan sitt fram-
tíðarheimili í Staðarhrauni 9 og
bjuggu í því til ársins 2000 er þau
fluttu að Iðavöllum 6.
Húsið í Staðarhrauni 9 var
stórt og mikið og Rósa sótti um, í
samráði við Kjartan Ólafsson hér-
aðslækni, að hún fengi að hafa
þar litla fæðingardeild sem var
leyft. Þá var oft líf og fjör, stund-
um voru fjórar sængurkonur þar í
einu og lágu minnst í fimm daga
hver. Árið 1972 veiktist Rósa af
astma og þurfti því að minnka við
sig vinnuna, það var líka sjálfgert
því að mjög vönduð fæðingardeild
var þá komin í Keflavík. Rósa
hætti ljósmóðurstörfum að mestu
1985, hafði þá tekið á móti fjölda
barna.
Áhugamál Rósu voru ljós-
móðurstörf, ýmis félags- og
mannræktarstörf, lestur, bílar og
síðan ferðalög meðan heilsa henn-
ar leyfði. Síðasta eitt og hálfa árið
árið dvaldi hún á Hjúkrunarheim-
ilinu Víðihlíð í Grindavík.
Útför Rósu fer fram frá
Grindavíkurkirkju í dag, 3. nóv-
ember 2014, og hefst athöfnin
klukkan 14.
1985, Kristján, f.
1991, og Gauti, f.
1999. 2) Stefán Þór,
f. 1964, maki H.
Sandra Antonsdótt-
ir, f. 1969. Börn
þeirra eru Særós, f.
1994, Smári, f. 1998,
og Snorri, f. 2007,
fyrir átti Stefán
Sindra Þór, f. 1986.
Rósa ólst upp í
Götu og gekk í
barna- og unglingaskóla í Ár-
skógi. 1955 flytur Rósa til Reykja-
víkur og hefur nám í Ljósmæðra-
skóla Íslands og útskrifast þaðan
ári síðar með ágætiseinkunn.
Rósa vann á fæðingardeild og
kvensjúkdómadeild til ársins 1960
en þá sá hún auglýst eftir ljós-
móður í Grindavík og sótti um
það. Hún fékk starfið og hóf störf
1. ágúst 1960. Hún leigði lítið her-
bergi í Vorhúsum í Grindavík og
undi hag sínum vel. Rósa og Krist-
Elsku mamma. Nú ertu farin
frá okkur og mikið er erfitt að
hugsa til þess að mamma sé ekki
til staðar eins og þú varst alltaf
hlý og góð. Ég veit að þú ert
hvíldinni fegin enda búin að vera
lasin í mörg ár, en aldrei kvart-
aðir þú og varst með eindæmum
lífsglöð og jákvæð alla þína tíð.
Ég man sem lítil stelpa hvað oft
var annasamt á heimili okkar á
Staðarhrauninu þar sem þú ann-
aðist sængurkonurnar og tókst á
móti börnunum eins og þér var
einni lagið. Oft voru tvær og þrjár
konur í einu og var þá handa-
gangur í öskjunni og ég þurfti að
sofa í stofunni en mér fannst
þetta allt voðalega spennandi og
þegar ég lít til baka finnst mér þú
hafa verið ótrúlega dugleg og
sjálfstæð kona að geta rekið lítið
fæðingarheimili í öll þessi ár.
Jafnvel eftir að þú varst orðin
veik af astma og dvaldir oft á Víf-
ilsstöðum þá tókst þú á móti barni
þegar þú skrappst heim í helg-
arleyfi. Mikill mannvinur varstu
og máttir aldrei neitt aumt sjá,
hvorki hjá mönnum eða dýrum,
og ófáar voru kisurnar sem við
áttum. Við Stebbi bróðir ólumst
upp við að sofna iðulega með sitt-
hvorn kisann undir vanganum.
Gestkvæmt var oft á heimili ykk-
ar pabba og man ég oft hvað þú
varst þolinmóð þegar ég kom
heim með vinkonur mínar og vor-
um við í þvílíkum búleik sem
varði kannski í marga daga.
Seinna þegar ég eignaðist mín
börn varstu alltaf boðin og búin
að passa og má segja að þeirra
annað heimili var hjá ykkur
pabba. Alltaf hafðir þú tíma fyrir
barnabörnin og voru þau öll mjög
hænd að þér, enda var aldrei
komið að tómum kofunum hjá
Rósu ömmu. Þú varst mér ómet-
anleg stoð og stytta og samgladd-
ist mér ævinlega og hvattir mig
áfram í því sem ég tók mér fyrir
hendur. Margar minningar vakna
og munum við ylja okkur við þær
um ókomna tíð. Mig langar að
þakka þér, elsku mamma, fyrir
samfylgdina og stuðninginn sem
þú ávallt sýndir mér og minni
fjölskyldu og mikið var gott að
geta haldið í höndina á þér og tek-
ið utan um þig þegar þú lokaðir
augunum þínum í síðasta sinn.
Hvíl í friði, elsku mamma, og
takk fyrir allt.
Þín dóttir
Helga.
Nú kveð ég ástkæra tengda-
móður mína. Fyrstu kynni mín af
Rósu voru mjög minnisstæð, það
var á Þorláksmessu ’91 þegar
Stefán bauð mér heim til sín og
kynnti mig fyrir foreldrum sínum.
Þegar við komum stóðu þau hlið
við hlið í eldhúsinu og biðu spennt
eftir að hitta mig og voru eitt bros
og tóku mér opnum örmum. Þau
tóku svo vel á móti mér að mér
fannst eins og ég hefði þekkt þau
í mörg ár, yndislegri tengdafor-
eldra hefði ég ekki getað óskað
mér. Þau hafa verið einir af okkar
bestu vinum í gegnum tíðina og
hafa samskipti okkar við þau
ávallt verið mikil og fjölskyldan
mjög samhent og sérstaklega eft-
ir að við fluttum til Grindavíkur.
Rósa var alveg einstök kona,
mjög orðheppin, gjafmild og mikil
bílaáhugamanneskja og ekki síst
yndisleg mamma, amma og
tengdamamma.
Rósa var ljósmóðir og þó að
hún væri hætt að vinna við það
þegar ég kynntist henni var það
góð tilfinning og visst öryggi þeg-
ar ég var ólétt að börnunum mín-
um að eiga Rósu að. Ég gat alltaf
leitað til hennar, bæði þegar ég
var ólétt og einnig eftir barns-
burð. Hún var viðstödd þegar ég
átti mitt annað barn og greip hún
inn í þegar fylgjan var ekki búin
að skila sér. Mér hafði nefnilega
blætt svo mikið að henni var ekki
farið að lítast á blikuna. Hún fór
að nudda á mér magann og viti
menn, fylgjan skilaði sér, okkur
báðum til mikils léttis. Ég fékk að
heyra þó nokkrar sögur um það
þegar hún starfaði sem ljósmóðir
hérna í Grindavík og fannst mér
mjög sérstakt að heyra að Rósa
var með fæðingardeild heima hjá
sér. Það lýsir Rósu best hversu
mjög henni var umhugað um ljós-
móðurstarfið sitt, enda var hún
kölluð Rósa ljósa.
Það var skemmtileg jóla- og
áramótaferð sem við fórum öll
fjölskyldan í til Kanarí 1998 og
borgarferðirnar sem þú bauðst
mér og dóttur þinni í, þar var
verslað og verslað og þér fannst
svo gaman að fara í Marks &
Spencer. Þú talaðir alltaf um að
fara í „Spensa gamla“, þar keypt-
ir þú föt á Stjána þinn, hann var
alltaf svo flott til fara í fínum bux-
um, skyrtum og prjónavestum og
ekki varst þú síðri. Þú varst svo
dugleg að kaupa fín efni hérlend-
is, en aðallega erlendis, sem þú
lést svo sérsauma úr á þig. Glys-
gjarnari konu hafði ég ekki þekkt
áður, þú varst svo hrifin af gull-
skartgripum.
Elsku Rósa mín, það eru marg-
ar minningar sem fara í gegnum
huga minn þessa dagana og það
er mjög skrítin tilfinning að þú
sért ekki á meðal okkar lengur.
Mikill er missir Kristjáns og fjöl-
skyldunnar, en þau eru sterk að
eiga hvert annað að. Við öll kom-
um til með að passa upp á Stjána
þinn á þessum erfiðu tímum.
Megi algóður Guð blessa þig og
takk fyrir samfylgdina. Saknaðar-
kveðjur,
Þín tengdadóttir,
Sandra.
Rósa E.
Þorsteinsdóttir
 Fleiri minningargreinar
um Rósu E. Þorsteins-
dóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu
daga.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
ÞÓRDÍS RÖGNVALDSDÓTTIR
frá Þverá í Skíðadal,
til heimilis á Dalbæ, Dalvík,
lést miðvikudaginn 29. október.
Útförin fer fram frá Dalvíkurkirkju
laugardaginn 8. nóvember klukkan 13.30.
.
Ingvi Eiríksson, Sigrún Þorsteinsdóttir,
Vignir Sveinsson, Valdís Gunnlaugsdóttir,
Soffía Sveinsdóttir, Stefán Jakobsson,
Ragna Sveinsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir og afi,
KÁRI ELÍASSON
rakarameistari,
Mávahlíð 22,
lést á hjúkrunarheimilinu Sóltúni 31. október.
Útförin fer fram frá Laugarneskirkju föstudaginn 7. nóvember kl.
15.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Minningarsjóð Sóltúns.
.
Elías Kárason,
Ásgerður Káradóttir, Hannes Jón Helgason,
Katrín og Kári Jón.
Ástkær móðir, tengdamóðir og amma,
HELGA HAFBERG,
lést á dvalar- og hjúkrunarheimilinu Grund
þriðjudaginn 28. október.
Útförin fer fram frá Háteigskirkju 6. nóvember kl. 13.00.
.
Engilbert Ó.H. Friðfinnsson, Guðbjörg Gísladóttir,
Hafsteinn Á. Friðfinnsson, Kolbrún B. Halldórsdóttir,
Ari Hafberg Friðfinnsson, Þórey Svava Ævarsdóttir
og barnabörn.