Akureyri - 16.10.2014, Side 18

18 38. tölublað 4. árgangur 16. október 2014
Tónleikar vegna útgáfu disksins Með fögnuði
Í Hólaneskirkju á Skagaströnd
Föstudaginn 17. október kl. 20:30
Glerárkirkju á Akureyri
Laugardaginn 18. október kl. 17:00
Miðaverð 1000 kr.
AÐSEND GREIN
Vakning
Fram til ársins 1975 léku lið KA
og Þórs saman undir merkjum ÍBA.
Bestu leikmenn KA og bestu leik-
menn Þórs sameinuðust í eitt lið og
léku þeir þar saman. Leikmenn ÍBA
voru engu að síður áfram KA-menn
og Þórsarar en þeir voru jafnframt
samherjar í liði ÍBA og, það sem
meira er, allir góðir vinir. Flestir
þessara manna eru í dag einmitt
annaðhvort KA-menn eða Þórsarar,
og enn vinir. Flestir þeirra vilja að
sama skapi að þessi tvö félög sam-
einist á ný. Það vilja þeir vegna þess
að Akureyri hefur ekki gert margt
í fótbolta í mörg ár og stefnir lítið
í þá átt að það breytist. Það er ef-
laust skoðun þeirra m.a. vegna þess
þeir þekkja þessa tíma vel og geta
einmitt talað af reynslu að vel tókst
til.
KA endaði nýafstaðna leiktíð
í 8.sæti í annarri deild og er jafn-
langt frá falli og að fara upp um
deild. KA hefur verið í þessari sömu
deild frá því það féll haustið 2004.
Þór fellur með 12 stig, úr deild
þar sem mest var hægt að fá 66
stig. Það gerir 18% vinningshlut-
fall. Einhverjir myndu flokka það
sem arfaslaka niðurstöðu. Þór féll
úr efstu deild árið 1994 og var í
neðri deildum fram til ársins 2002
þar sem það féll strax aftur. Reynd-
ar féll Þór í þriðju deild árið 1998
og þurfti tvær tilraunir að fara
upp. Þór var svo í næstefstu deild
til ársins 2010 er það komst upp en
féll strax aftur. Náði félagið svo að
vera tvö ár í efstu deild en féll svo
með áðurnefndum árangri.
Þessi árangur félaganna er afar
lélegur þrátt fyrir aðstöðu sem
mörg félög á Norðurlöndunum
myndu þiggja með miklum þökkum.
Lengi vel var ég á þeirri skoðun
að hafa KA og Þór saman væri
vitleysa en ég hafði ég ekkert til
að styðja þá skoðun mína nema
tilfinningar og „mér finnst…“. Þeir
sem eru á móti sameiningu (eða
hvað við viljum kalla það) í dag
hafa einmitt ekkert meira með sér
en einmitt tilfinningar. Að mínu
mati kann það aldrei góðri lukku
að stýra að láta tilfinningar stjórna,
skynsemin verður að fá að ráða.
Það er nefnilega ekkert nema
skynsemi að setja þessi tvö lið
saman. Við, Akureyringar, getum
þetta ekki í sitthvoru lagi. Árangur-
inn sannar það, eða árangursleysið,
og mælist ég til þess að fólk vakni.
Ástæður þess að ég tel best að
hafa lið sem keppir undir merkjum
Akureyrar eru meðal annars:
– Meira fjármagn, meiri aug-
lýsingatekjur, fleiri koma á leiki,
sparnaður í launum til þjálf-
ara, framkvæmdastjóra, búninga,
ferðalaga osfrv.
– Líklegra að halda í heimamenn
sem eitthvað geta ef liðið er í efstu
deild. Ekki síst ef liðið
keppir um titla. Sem hlýtur
einmitt að vera það sem allir vilja.
– Hægt að styrkja liðið (ef þess
þarf) með betri aðkomumönnum,
sem hækka þá gæðin og rífa þá
vonandi aðra með sér á hærra plan.
– Betri árangur gæti ef til vill
leitt af sér sæti í Evrópukeppni.
Slíkt bætir umgjörð, metnað og fé-
lagið í heild. Slíkt skiptir líka bæj-
arfélagið miklu máli. Því til Akur-
eyrar koma þá lið að keppa og þeim
fylgir eflaust um fjölmennt teymi
í liðinu sjálfu. Fréttamenn, aðdá-
endur osfrv. Allt þetta fólk þarf
gistingu, að ferðast og að borða.
Ávinningur fyrir bæjarfélagið allt.
– Svo kannski dálítið stór puntk-
ur. Efnilegir strákar frá nágranna-
byggðum myndu eflaust koma í Ak-
ureyri. Því það lið væri að berjast
í efstu deild, í Evrópukeppni og
að slást um titla. Það þarf varla
að benda á fjölda leikmanna frá
Dalvík og Húsavík sem hafa náð
frama með því að fara suður. Eðli-
lega hafa þessir leikmenn ekki haft
neitt að sækja til Akureyrar hingað
til. Því vil ég einmitt breyta.
Hægt væri að taka saman fleiri
atriði en ég læt þetta duga í bili.
Það eru einnig aðrir hlutir sem
ég hef velt fyrir mér undanfarið, þá
meina ég hvað þessa sameiningu
varðar. Af hverju höfum við Akur-
eyringar ekki bara alltaf haft þessi
félög saman?
Þessi vangavelta fór fram um
daginn er ég spjallaði um þessa
hluti við góðan vin. Tókum við árin
um það bil 1981-1989 þegar Þór
náði oft fínum árangri, t.d. sumr-
in 1983, 1985 og 1987. Fósturfaðir
minn lék einmitt með Þór á þessum
árum, það má því segja að ég þekki
þau ár mjög vel sem og man ég þá
vel þó ég hafi verið barn.
KA varð svo meistari 1989 en
hafa sem fátt getað síðan.
Það sem við vinur minn rædd-
um var, hvað ef? Já, hvað ef félögin
hefðu verið saman á þessum árum.
Okkar niðurstaða var einföld, Ak-
ureyri hefði verið (og væri senni-
lega enn) stórveldi í fótbolta á Ís-
landi. Hvet ég fólk til að rifja upp
hverjir voru í Akureyrarliðunum
tveimur á þessum árum og svo setja
þau saman og sjá hve svakalega
sterku liði hefði verið hægt að tefla
fram.
Þetta er einmitt málið. Ég vil
hafa sterkt lið, í handb-, körfu- og
fótbolta. Ég fer á alla leiki með
Akureyri handboltafélagi sem ég
get en ég nenni ekki að fara á fót-
boltaleikina. Það er á hreinu að ég
færi á alla fótboltaleiki sem ég gæti
hér á höfuðborgarsvæðinu værum
við með sterkt lið í efstu deild sem
héti Akureyri. Ekki endilega því
mér finnst fótbolti svo æðislegur.
Heldur því ég vil sjá mitt gamla
bæjarfélag gera vel og ekki síst
hitta fólk sem ég þekki og gleðj-
ast svo yfir glæstum sigri minna
manna. Það er nefnilega merkilegt
hvað íþróttaúrslit geta lyft manni
upp í grámygluðum hversdagsleik-
anum.
Það er sorglegt þegar gamlir
kunningjar mínir saka mig um að
vera á þessari skoðun vegna haturs
á fótbolta. Það er frekar kjánalegt
að halda slíku fram vegna þess
að ég er á þessari skoðun einmitt
því ég trúi því að þessi gjörningur
myndi lyfta greininni á hærra plan.
Kannski er það ekki það sem fólk
vill?
Ég hef sagt það áður við vini
mína á Akureyri að þetta snýst um
að velja. Viljum við óbreytt ástand
og vera í samkeppni við Tindastól
og Völsung (með allri virðingu)
eða þora í breytingar og vera í
samkeppni við FH og KR. Þetta er
ekkert mikið flóknara í mínum aug-
um.
Það er búið að eyða vel á fjórða
milljarði króna fyrir fótboltaað-
stöðu á Akureyri síðan 2002. Nú er
bara kominn tími til að vakna og
fara að geta eitthvað.
Förum að vinna gott fólk!
Arnar Gunnarsson
Myndabækur til
góðs eða ills?
Í næstu viku munu nemendur í
Barna- og unglingabókmennt-
um við Háskólann á Akureyri
hefjast handa við að greina ís-
lenskar myndabækur. Þeir munu
leita svara við spurningunni: Eru
myndabækur sem foreldrar og leik-
skólakennarar lesa fyrir börn góðar
eða slæmar með tilliti til jafnréttis-
mála? Sýna þær til að mynda að
strákar jafnt sem stelpur geti bak-
að kökur og að stelpur jafnt sem
strákar geti brunað á skíðum? Eða
sýna þær aðskilda heima stúlkna
og drengja?
Á Norðurlöndunum hafa verið
gefnar úr margar góðar mynda-
bækur sem storka hefðbundnum
kynjahlutverkum. Á sama tíma
er fjöldi myndabóka til sölu sem
viðheldur staðalmyndum kynjanna.
Vinna nemendanna við HA er hluti
af norrænu verkefni um jafnrétti
í myndabókum. Um framkvæmd
verkefnisins sér “Reform Ressurs-
senter för menn” í Noregi fyrir
hönd norræna ráðherraráðsins en
umsjón hefur Ole Nordfjell. Í lok
verkefnisins verður opnuð norræn
vefsíða um jafnrétti í bókum fyrir
leikskólabörn. Á vefsíðunni verða
ýmis dæmi, bjargir og aðferðir sem
starfsfólk leikskóla getur nýtt sér í
skólastarfinu.
Ole Nordfjell verður með opinn
fyrirlestur um jafnrétti í mynda-
bókum í Háskólanum á Akureyri,
mánudaginn 20 okt. kl. 12. a