Bæjarins besta - 03.05.2007, Side 14

FIMMTUDAGUR 3. MAÍ 200714
Hjólin snúast í Bolungarvík
Grímur Atlason tók við bæjarstjóra-
stöðunni í Bolungarvík í ágúst í fyrra.
Margt hefur á daga hans drifið síðan
hann flutti með konu sinni, Helgu Völu
Helgadóttur og börnum þeirra í friðsæla
Víkina. Grímur er þroskaþjálfi að mennt
og starfaði lengi sem slíkur bæði á Íslandi
og í Danmörku. Hann rekur fyrirtækið
Austur Þýskaland, sem er umboðsstofa
fyrir tónlistarmenn. Þrátt fyrir að sinna
ábyrgðarsömu starfi bæjarstjórans hefur
Grímur alltaf sinnt ástríðu sinni sem er
tónlist. Skömmu eftir komu sína vestur
stofnaði hann hljómsveit með félögum
sínum, Grjóthrun í Hólshreppi, sem
hefur komið víða fram á stuttum ferli.
Grímur var boðinn velkom-
inn í Ástarvikunni í Bolungar-
vík, árvissri hátíð með það að
markmiði að hvetja Bolvík-
inga til þess að fjölga sér, en
það vakti einmitt mikla athygli
þegar greint var frá því í fjöl-
miðlum að Grímur myndi fá
verðlaun nái hann að fjölga
bæjarbúum á meðan hann sit-
ur í bæjarstjórastólnum. Það
er ef til vill ekki að undra að
það skuli vera í ráðningar-
samningum enda hefur Bol-
víkingum fækkað um 16,5%
síðan 1997. Grímur segir samt
enga uppgjöf vera að finna í
Bolungarvík heldur ríki þar
ákveðin bjartsýni og kraftur.
Bæjarins besta leit yfir farinn
veg með bæjarstjóranum og
ræddi m.a. við hann um jarð-
gangnagerð, íbúaþing og tón-
listina.
–Þetta hefur verið viðburða-
ríkur vetur í Bolungarvík.
„Já, það hefur ýmislegt
gerst á Vestfjörðum. Það er
bara eins og í lífinu, það gerist
yfirleitt allt í einu þegar eitt-
hvað gerist. Það er kannski
rólegt í einhvern tíma en svo
er hrint af stað atburðarás sem
leiðir til annarra atburða,
svona nokkurs konar dómínó-
áhrif.“
– Og það er meira fram-
undan, er það ekki?
„Jú, það er ýmislegt fram-
undan eins og allar fram-
kvæmdirnar sem við í Bolung-
arvík erum að bíða eftir. Þær
framkvæmdir sem búið er að
samþykkja eru snjóflóðavarn-
argerð, jarðgöng og endurnýj-
un brjótsins en engin af þeim
er farin af stað eða komnar í
útboð. Fyrirhugað er þó að
bæði framkvæmdir við höfn-
ina og snjóflóðavarnir hefjist
í sumar og vonandi tekst að
byrja á göngunum i haust.“
– Hvernig leggjast fyrirhug-
aðar framkvæmdir í bæjar-
búa?
„Ég held að bæjarbúar fagni
því flestir að það séu farin að
snúast þessi hjól enda hafa
þeir beðið lengi eftir því og
verið mjög þolinmóðir, meira
en kannski góðu hófi gegnir.
Eins og allir vita hefur ekki
verið mikil sveifla í fram-
kvæmdum hér vestra miðað
við önnur landsvæði, og þen-
slu þekkja Vestfirðingar að-
eins af afspurn.“
– Finnst þér bæjarbúar vera
bjartsýnir vegna þessa?
„Það er reyndar dálítið tví-
bent. Það er ákveðin bjartsýni
í Víkinni og maður sér fólk
t.d. vera gera upp húsin sín
sem er oft merki um það að
það horfi fram á veginn. En
það er margt í umhverfinu sem
veldur óöryggi. Fyrirtæki eru
að sameinast og hagræða sem
aftur hefur áhrif á atvinnu-
ástandið. Staða mála í Bakka-
vík setur ákveðið strik í reikn-
inginn. Það er því óöryggi í
bland við ákveðna bjartsýni.
Ef ég þekki Bolvíkinga rétt
þá spýta menn í lófana og
halda áfram. Bæjaryfirvöld
eru að fara yfir framkvæmda-
áætlanir sínar með það fyrir
augum að flýta því sem hægt
og auka þannig eftirspurn eftir
vinnuafli í sveitarfélaginu.
Það er engin uppgjöf hér, ég
upplifi ákveðinn kraft í sam-
félaginu.“
Megum ekki tapa
vestfirsku gæðunum
– Hvernig kanntu svo við
þig í Bolungarvík?
„Ég kann ljómandi vel við
mig í Bolungarvík. Það er
mjög gott að vera hér og mér
finnst það hafa beðið mín í
dálítinn tíma að koma vestur.
Þegar ég kom í fyrsta sinn til
Vestfjarða var eitthvað inni í
mér sem sagði mér leið mín
ætti eftir að liggja þangað. Ég
ræddi það meira að segja við
konuna mína að ég gæti alveg
hugsað mér að flytjast vestur.
Það er eins og maður sjái oft
framtíðina pínulítið fyrir. Ég
fann það á mér að ég myndi
koma hingað einhvern tímann
á lífsleiðinni. Mér finnst frá-
bært að ég hafi gert það á
meðan börnin mín eru svona
ung. Dóttir mín byrjaði hér í
skóla og það mun strákurinn
minn gera líka. Eldri börnin
okkar hafa komið og heimsótt
okkur og öllum líður mjög
vel hér.
Þetta eru einmitt kostir
Vestfjarða sem gleymast oft í
umræðunni um samgöngur og
allt sem við viljum fá bætt.
Við gleymum raunverulegu
ástæðunni fyrir því að fólk
býr hér en það eru ákveðin
gildi sem eru hér til staðar.
Þegar maður býr á stærri
svæðum finnur maður að það
vantar gæði sem hér er að
finna. Þetta er höfuðástæðan
fyrir því að ég bý hér. Ekki
bara að ég hafi fengið þessa
vinnu heldur að hér er ákveð-
inn lífstíll sem hentar mér og
fjölskyldunni.“
– Sem er þá eftirsóknar-
verður eftir að hafa verið í
lífsgæðakapphlaupinu sem
ríkir á höfuðborgarsvæðinu?
„Ég held að hann sé eftir-
sóknarverður fyrir suma. Það
er ekkert endilega verra á búa
á stærri stöðunum enda hefur
allt sitt kosti og galla, en við
sem búum hér við friðsælli
kjör megum ekki slá af kröf-
unum heldur. Við verðum
halda áfram að leita þess
réttlætis sem við eigum svo
sannarlega skilið því það þarf
að bæta úr mörgu hér. En jafn-
framt eigum við ekki að dylja
það að það eru ákveðin gæði
sem við höfum en stórborgar-
búarnir ekki. Maður þarf bara
að gera sér grein fyrir hvað
það er. Það er hætt við því að
þegar maður er alltaf að tala
um hversu ljótur og leiðinleg-
ur maður er þá fer maður að
trúa því og gleymir því að í
manni eru eiginleikar sem eru
eftirsóknarverðir. Eins hafa
Vestfirðir eiginleika sem fólk
sækir í og við megum ekki
tapa þeim.“
Átti að reyna
fjölga Bolvíkingum
–Þegar þú settist í bæjar-
stjórastólinn var þér heitið
verðlaunum ef þú myndir ná
að fjölga bæjarbúum og nú
virðist ástarvikan á síðasta ári
hafa borið árangur, hvernig er
útlitið fyrir að þú fáir verð-
launin?
„Það er mjög skemmtilegt
bragð til fanga athygli fjöl-
miðla að setja svona klausu
fram, en reyndar verð ég að
játa það að þetta var í samningi
bæjarstjórans sem var á undan
mér og ég skrifaði bara undir
þetta án þess hugsa út í það
mikið nánar. Um er að ræða
einhverja tugi eða hundruð og
eins og fólk veit er það kannski
ekkert sérstaklega raunhæft,
en þetta var í samningnum.
Og þetta fór svona ljómandi
skemmtilega í fólk og hefur
fylgt mér æ síðan sem eitthvað
sérstakt ákvæði sem ég hafi
fengið. Fólk túlkar það oft á
klúran hátt en líka bara á þann
hátt sem það vill.“
– Það hefur allavega vakið
athygli.
„Já og það er kannski það
sem skiptir máli, að vera svo-
lítið lifandi og skemmtileg og
láta á okkur bera.“
Öflugt tónlistarlíf
í Bolungarvík
– Nú hefur það verið skem-
mtileg aukaverkun af því að
þú varst ráðinn sem bæjar-
stjóri að tónlistarlíf bæjarins
hefur verið mjög ríkt á undan-
förnum mánuðum. Þjóðþekkt-
ir og meira að segja heims-
þekktir listamenn hafa sótt
Bolungarvík í meira mæli en
ella, er það út frá þínum áhrif-
um?
„Það má nú ekki gleyma
því að í Bolungarvík hefur
verið mjög öflugt tónlistarlíf í
mörg ár. Að tónlistarskóli sé
starfandi í svona litlum bæ er
alveg magnað, og að auki eru
tveir tónlistarskólar á Ísafirði
en tónlistarlíf á öllu svæðinu
hefur verið mjög fjölbreytt og
skemmtilegt. Það hefur verið
gaman að fylgjast með því
alveg frá því að maður var
patti. Hver man ekki eftir
hljómsveitinni Kan? Hún kom
nú úr Bolungarvík.
En jú, en skal alveg játa það
að ég hef rætt við tónlistarfólk
og reynt að fá það til þess að
koma. Ég hélt tónleika í Bol-
ungarvík fyrst fyrir tveimur
árum með Emiliu Torrini í
Víkurbæ. Þá kynntist ég fólk-
inu hér og komst að raun um
að það var þyngra í vogum þá
að halda tónleika á Ísafirði.
Ég ætlaði fyrst halda þá þar
en það var erfiðara og leitaði
því næst til Bolungarvíkur og
úr því urðu þessir fínu tónleik-
ar sem viðstaddir munu aldrei
gleyma.
Það þarf ekkert allt að gerast
á sama punktinum, þó að
megnið af hlutunum gerist á
Ísafirði þá erum við líka hérna
allt um kring. Og sem dæmi
má taka að á meðan Vagninn
var og hét var þar að finna
mesta lifandi tónlistarlífið á
Vestfjörðum.
Í Víkinni er mikið búið að
vera að gerast og auðvitað
reyni ég ef ég get það fyrir
bæinn minn og svæðið allt að
stuðla að auknu tónleikahaldi.
Þeir tónleikar sem ég hef hald-
ið hef ég eingöngu gert í þeim
tilgangi en fyrirtækið Austur
Þýskaland er í smá pásu hvað
þetta varðar.“
Tónelsk fjölskylda
– Þú stofnaðir líka hljóm-
sveit stuttu eftir komu þína til
Bolungarvíkur, ekki satt?
„Jú, jú það er náttúrulega
örlög hvers manns að stofna
hljómsveit ef hann getur það.
Það hefur verið þannig í mínu
lífi að hvar sem ég er hef ég
verið meðlimur í eins og einni
hljómsveit.
Konan mín fór líka í hljóm-
sveit og hef ég mjög gaman af
því. Mér leist nú reyndar ekk-
ert á blikuna fyrst þegar hún
tók upp bassagítarinn og vissi
varla hvernig hann ætti að
snúa. Hún náði ekki tóni úr
gítarnum fyrir fjórum mánuð-
um en spilaði svo á Aldrei fór
ég suður á páskunum. Ég bara
hálfskammaðist mín, hef spil-
að á bassa á síðan á síðustu
öld en hún þrjá mánuði. Ég sá
þá að hæfileikarnir liggja hjá
henni“, segir Grímur glettinn.
– Þannig að öll fjölskyldan
blómstrar í Bolungarvík.
„Já, engin spurning. Svo er
sonur minn fjögurra ára og er
að læra á trommur. Dóttir mín
er að læra á blokkflautu. Það
er einmitt kosturinn við smæð-
ina að maður tekur meira þátt
í hlutunum. Í Reykjavík var
þetta alltaf svo mikið vesen,
maður þurfti að leita hluti uppi
og það eru biðlistar. Hér er
þetta mun aðgengilegra.“
Þú ert Vestfirðingur er það
ekki?
„Jú, ég er reyndar Vestfirð-
ingur lengra aftur en dvöl mín
í Bolungarvík segir til um.
Forfeður mínir komu norðan
af Ströndum og enduðu í
Súðavík. Þar fæddist pabbi og
langafi minn Grímur Jónsson
var þar útgerðarmógúll á fyrri
hluta síðustu aldar. Afi minn
hét Magnús. Ég er því sannar-
lega Vestfirðingur langt aftur
í ættir. Benedikt Hermannsson
bróðir Jóns Valgeirs Her-
mannssonar langalangafa míns
sendi sínar niðjar m.a. til Bol-
ungarvíkur, þannig að ég
sæmilega ættstór hér í Vík-
inni,” segir Grímur brosandi.
Nálægð og náttúra
– Íbúaþing Bolvíkinga var
haldið í febrúar, og þótti
heppnast mjög vel, og það
voru margar skemmtilegar
hugmyndir sem þarna komu
fram.
„Já, þetta var mjög lifandi
og gott þing. Við vorum á
dögunum að fara yfir saman-
tekt frá íbúaþinginu sem nú er
orðin aðgengileg öllum sem
áhuga hafa. Við erum núna að
vinna tillögur úr því.
Eitt af því sem lögð var
áhersla á þinginu var að bæta
aðkomu og móttöku innflytj-
enda á svæðið og til Bolungar-
víkur. Við erum vinna í því
núna og við höfum gert samn-
ing við félagsmálaráðuneytið
varðandi þetta.
Tillögurnar á að setja í verk-
efnalistann hjá bæjaryfirvöld-
um og láta þær verða að veru-
leika, en ekki að halda þing til
þess að gera ekki neitt. Síðan
fór stór hluti af því sem fram
kom á þinginu inn í aðalskipu-
lag sem verið er að vinna núna.
Leikurinn var til þess ætlaður
að íbúar gætu sagt sína skoðun
á bænum sínum. Það mun svo
koma fram í tillögu að aðal-
skipulagi sem lögð verður
fram fyrir íbúa. Þá geta þeir
metið það að þeir hafi tekið
beinan þátt í að gera aðal-
skipulagið í stað þess að bara
einhverjir nefndarmenn hefðu
gert það.
Svo komu líka fram alveg
stórkostlegar hugmyndir eins
og kláfur upp á Bolafjall og
Crazy town og þess háttar.
Góður hluti þátttakenda voru
börn og ungmenni og þau
höfðu mjög skemmtilega og
góða sýn á Bolungarvík. Þau
sögðu manni hver hin raun-
verulegu gæði staðarins eru.
Þau töluðum mikið um nátt-
úruna og nálægðina. Þetta er
einmitt það sama og manni
sjálfum finnst án þess að gera
sér grein fyrir því. Börnin sjá
þetta mun skýrar“, segir Grím-
ur.
„Ný tækifæri birtast gjarnan þegar staðið er á krossgötum og það er okkar
að koma auga á þau og grípa. Það þarf að hlúa vel að frumkvöðlum og bjart-
sýnu fólki. Hlutverk sveitarstjórna er að gera ramma og áætlanir sem eru
öllum kunnar en bregðast síðan við óvæntum uppákomum þess á milli. Gagn-
sæ stjórnsýsla skiptir öllu máli þegar byggja skal upp og snúa vörn í sókn.“