Jökull


Jökull - 01.12.1958, Blaðsíða 20

Jökull - 01.12.1958, Blaðsíða 20
SIGURÐUR BJORNSSON, KVISKERJUM: Sandstrýtur Víða á skriðjöklum má sjá sandstrýtur, ein- kennilega reglulega lagaðar. Þessar strýtur eru lítið áberandi framan af sumri; fara stækkandi fram í ágúst eða jafnvel fram í september, en fara svo minnkandi og hverfa loks með öllu. En hvers vegna myndast þessar strýtur að vorinu, og hvers vegna hjaðna þær þegar haust- ar? Sandur er oftast allmikill í skriðjöklunum, og mun þar bæði vera um að ræða eldfjalla- ösku og sand, sem hefur fallið á jökulinn. Á jöðrum jökulsins verður oft allþykkt lag af þessu efni ofan á jöklinum. Vindur og vatn hreinsa sandinn af hæðunum og safna honum í lægðirnar, og þar sem sér- staklega hagar til, geta þessar sanddyngjur orðið mjög þykkar. Þegar þykkt sandlag er á jöklinum, gætir leys- ingar mjög lítið, og verður það til þess, að þar myndast hæð, og fer útlit hennar eftir því, hvernig sandlagið er; verður garður, ef sandur- inn hefur safnazt í sprungu, kollótt hæð, ef um flatbotna lægð er að ræða, en hafi sandurinn safnazt í djúpa holu, þannig að mjög mikið safnist saman á litlum bletti, myndast strýta. 1. Sandstrýta úr eintómum sandi við Máva- byggðarönd 12. ágúst 1958. A small ciirt cone without ice kernel at the end of a spell of dry weather. — Photo S. Björnsson. 2. Sandstrýta með ískjarna 12. ágúst 1958. A big dirt cone with ice kernel at the end of a spell of dry weather. — Photo S. Björnsson. Strýtan myndast við það, að jökullinn lækkar í kringum sandinn. Bezt eru skilyrðin fyrir sand- strýturnar, þegar þurrviðrasamt er, því jökull- inn sér um að halda nægum raka í sandinum, til þess að hann loði saman, en í rigningu vill hann nokkuð skolast til. Meðan strýturnar eru litlar, eru þær að mestu eða öllu úr sandi, eða þangað til jökullinn í kring er orðinn lægri en grunnur strýtunnar, en eftir það verður í henni iskjarni, sem smátt og smátt hækkar og mjókkar upp, því sandur- inn skríður niður allt í kring, svo að magn sandsins á sjálfum toppnum verður því minna því meir sem hún liækkar. Að siðustu skýtur hvass jökultoppur kollinum upp rir sandinum, og þá eru dagar sandstrýtunnar senn taldir. Haustregnið skolar sandinum af ískjarnanum, sem þá verður óvarinn og’ lætur fljótt á sjá, þó nokkuð verði stundum eftir af þeim langt fram á vetur. I sumar var mjög stór sandstrýta á íshellunni á Jökulsárlóni, en í janúar sl. var þar ekki annað að sjá en strýtu úr nærri hreinum ís, sem næst mannhæðarháa, og allmikinn sand í lautum umhverfis. Meðfylgjandi myndir eru teknar við Máva- byggðarönd 17. ágúst 1958. Onnur er af smástrýtu úr tómum sandi, en hin er af fullmótaðri strýtu með jökulkjarna. Báðar bera þær með sér, að ekki hafði rignt um langan tíma; í rigningu hefði litla strýtan að- eins verið ávöl hrúga, og hún hefði verið með sama halla upp úr. 18

x

Jökull

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jökull
https://timarit.is/publication/1155

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.