Feykir


Feykir - 25.10.2000, Blaðsíða 6

Feykir - 25.10.2000, Blaðsíða 6
6FEYKIR 36/2000 þar sem tómir meðalmenn Stelirðu litlu og standirðu lágt ~ww >É • -^ ^0 . . /*^ ^-v / Hagyrðtng; aþattur 304 molda frjálsan anda. í steininn máske sérðu. En stelirðu miklu og standirðu hátt Að Jóni látnum mun Elivoga í stjómarráðið ferðu. Heilir og sælir lesendur góðir. Mér hefur gæfan gefið flest Sveinn hafa ort svo. í síðasta þætti birtist vísan: sem geðjast silkihundum, Oft rifjast upp hjá mér vísur eftir þó er jafnvel metin mest Bar með snilli bragafull Leif Haraldsson sem varð landskunnur Mér finnst hann nú barasta vera eftir minnihlutinn stundum. beitti fínum tökum, hagyrðingur eftir stríð, og er ég trúlega vonum eftir skildi skæra gull búinn að birta þessa vísu áður í þessum og víst ekki að búast við meiru af hon- Það mun hafa verið séra Sigurður í skáld í sínum stökum. þáttum án þess að muna það fyrir víst. um..... Hindisvík sem orti svo eftir að hafa „og svo framvegis" hlustað á umræður um hvort órímað Tel ég óvíst að síðari helmingur vís- Atómskáldin yrkja kvæði ljóð væri meiri eða minni skáldskapur unnar sé rétt með farinn hjá mér og bið án þess að geta það, sem ég taldi vera eftir Móskóga heldur en það sem væri stuðlað. lesendur að leiðrétta ef þeir kunna bet- á Ingólfskaffi ég er í fæði Stebba. Varð mér þar á í messunni og ur. án þess að éta það. þakka þeim sem gáfu þættinum upp- Þeir sem ekki geta ort lýsingar um að Haraldur Hjálmarsson af því rímið þvingar, Valdi Kam mun hafa orðað sína Afram skal haldið með nánast frá Kambi mun vera höfundur um- ættu að stunda annað sport kveðju, að Jóni látnum á eftirfarndi tröllatrú á ástinni þrátt fyrir að hún geti ræddrar vísu. eða hugrenningar. hátt. verið dýrkeypt stundum þeim sem alls Vegna bréfs sem mér barst nýverið ekki sjá nema hana eina. Held ég að tel ég rért að ítreka enn einu sinni, að ég Rímlaust kvæði að réttum sið Hreina kenndi lista leið Jón M. Pétursson hafi ort þessa kunnu bið lesendur þáttarins endilega að hafa ritgerð fyrr var kallað, ljóðin sendi af munni, vísu. samband, og senda mér efni sem þeir en sem kvæði álitið orðin brenndu og það sveið eru fúsir að leggja til þessarar þátta- ákaflega gallað. undan hendingunni. Man ég okkar ástarfund gerðar. Þó megið þið ekki misskilja alla kossa þína. bón mína á þann veg að víst sé að ná- Stundum hafa í þessum þáttum birst . Laglega að orði komist þar og eng- Fyrir leik um litla stund kvæmlega allt sem sent er muni verða ágætar vísur eftir snjalla skáldið Jón S. inn vandi með stuðlasetningu eins og lét ég sálu mína. birt, og það innan ákveðinna tímatak- Bergmann. Á efri árum mun hann hafa mig minnir að Kristján Benediktsson á marka. A meðan ég sé um að halda úti komist svo að orði. Akureyri hafi reyndar verið í vafa um Að lokum þessi augljósu vandræði þessum, ég leyfi mér að segja, vinsæla þegar hann orti svo. sem ég held að Óttar Einarsson, sem vísnaþætti, miðað við viðbrögð frá les- Ég er fremur fótasár líklega var kennari í Svarfaðardal, hafi endum, verð ég að fá að ráða hvað birt foma þrekið brestur, Vandi er að finna stuðlum stað játað svo heinskilnislega. er hverju sinni, þrátt fyrir að slíkar ég hef samfleytt seytján ár og stöðuna velja rétta. Við að eiga vart er gaman vinur minn. ákvarðanir séu óskynsamlegar að mati sofnað næturgestur. Ferskeytt vísa er fest á blað, sumra góðra hagyrðinga. fallega rímar þetta. Orðin ríma aldrei saman Ekki skal lengja þá umræðu frekar, Einhveju sinni þegar deilt var um andskotinn. en fá næst ágæta vísu eftir einn af góð- kveðskap orti Jón. Þá langar mig að biðja lesendur um vinum þáttarins Jón Karlsson bónda í að gefa mér upplýsingar ef þeir kann- Veriði þar með sæl að sinni. Gýgjarhólskoti. Það er vandi okkar enn ast við eftirfarandi vísu. Guðmundur Valtýsson, Eiríksstöðum, eins og fleiri landa, 541 Blönduósi, sími 452 7154. Valgarð Björnsson Minningarorð t Heiður hausthiminninn skartar litrófi í birtuskilum; úr vestri er nýr dagur á leið yfir vesturfjöllin, niður yfir byggð- ina undir Nöfum. Hljóðlaust ganga þessi átök fyrir sig; dagur ýtir nótt úr vegi. Héðan af Freyjugötunni er þetta mikilfengleg sýn út um skjáinn. Og þegar dagsbirtan hefur tek- ið völdin á myndverkinu nema augun gulnað grasið í Nöfun- um. Laufin á hríslunum hafa klæðst tískulitum haustsins. Út um gluggann, yfir bílskúrinn sést að ljósin að Skagfirðinga- braut 4. hafa verið kveikt. Þar er mannlífslitrófið annað en fyrir nokkrum dögum; Valgarð Björnsson hefur lagt í þá ferð sem okkur er öllum búinn. Samband þess sem hér skrif- ar og fjölskyldunnar að Skag- firðingabraut 4 er svo náið, svo persónulegt, að ekki verður á þann hátt skrifað. En svo snúið sem það er, verður ekki undan vikist að skrifa nokkur orð á blað og þó nema orð ekki hugs- un. Ekki það að vanti söguefni heldur hitt að sá sem um er rætt voru ekki öll skrif jafn geðfeld; las mikið af góðum bókum og talaði gott mál. Gat í fáum orð- um sagt þá meiningu sem aðrir þuftu lengra mál til og drógu þó ekki. Brá aldrei fyrir sig upp- gerðar hátíðleik. Góður vinur verður heldur aldrei kvaddur í þeim skilningi. Eða hvenær hljóðnar þér bergmál góðar minningar ? En því leitar litróf morguns- ins á huga að Valgarð átti auð- ugt litróf í samskiptum. Það væri gaman að skrifa um hversu hænd böm voru að hon- um. A leik hans við böm var gaman að horfa. Hann var ein- staklega verklaginn maður og er hér ekki átt við það sem í daglegu tali er kallað að vera handlaginn. Hann var meira. Honum sóttist vel verkið og kom þar til góð greind hans. Hann gat allt sagði maður sem vann með honum um áratuga- skeið. Aðrir munu skrifa hér betur um. Valgarð las mikið, var minnugur og hafsjór af fróðleik og sögum og skemmti- legum tilsvörum. Frá honum eru komin nokkur tilsvör sem undirritaður tók sér til handar- gagns í leikritinu Sumarið fyrir stríð. Fyrir það er nú þakkað og m^M hefði mátt vera fyrr. (Hér hefði komið góð athugasemd frá þeim gamla). Og hvert skal nú leita þegar upplýsingar vantar um gamlan Krók? Margt er geymt en ekki allt. Og þær stundir vom of fáar þegar farið var yfir sögusvið ævinnar; gamlan Krók. Sú síð- asta ekki fyrir löngu við eldhús- borðið að Skagfirðingabraut 4, þegar þau Valgarð og Jakobína rifjuðu upp fyrir undirrituðum byggingarsögu gamla hússins í Ashildarholti, vegna þess að einn afkomanda KG hafði lagt fram spurningu. Krókurinn eins og hann var einu sinni. Þegar Indriði G. Þor- steinsson skrifar um vin sinn, Króksmálarann Jóhannes Geir segir svo á einum stað; Menn eru sjaldan nefndir fullum nöfn- um á stað eins og Sauðárkrók. Annað hvort heita þeir Jón sveitamaður eða Vallibjössa- skúl. Þetta gefur mannlífinu virðulegan og óraunverulegan blæ. Og fyrr í þessum tilvitnuðu skrifum hefur Indriði G. gefið þessa lýsingu á miðbæ Króks- ins á þeim ámm sem Jóhannes Geir var að vaxa þar út grasi; Sauðáin rann þá gegnum miðj- an staðinn og til sjávar norðan- vert við sláturhúsið, sem stóð frammi á malarkambinum. Hún féll í boga framhjá blómagarð- inum hennar Hansínu læknis- frúar og þaðan undir brúna, og þegar komið var sunnan bæinn í snjó, var brúin og kirkjan og áin eins og mynd á svissnesku jólakorti. Þegar Indriði nefnir til þessa heiðursmenn, gerir hann það ekki af handahófi; þeir voru honum báðir kunnir. Vissi að þeir stæðu undir stflnum ef svo má að orði komast. En sú mynd sem þama er dregin upp af liðnum Krók; þetta svissneska jólakort er í raun ævistaður Valla; þar stóð heimili hans og þar var starfs dagur hans. Gamla sláturhúsið á malar- kambinum á sérstaka sögu. Ekki endilega í atvinnusögu- legu tilliti heldur vegna þess fjölbreytta og skemmtilega mannlífs sem þar hefur verið frá upphafí og til þessa dags. Hér skal brugðið upp einni mynd, þeirri að þama unnu þeir saman á glófi, sósinn Valli, krat- inn Friðrik og frammarinn Ýtu- Keli og gengu oft í pólitískt eld- hús. Og voru þá stundum verk- færin lögð til hliðar. Og urðu oft heit kolin. En þessir þrír heið- ursmenn tilheyrðu þeirri kyn- slóð Króksara sem lagði póli- tísk dægurmál til hliðar þegar hagsmunir byggðarlagsins köll- uðu og gengu samstilltir að stóm tökunum. Á verkstæðum KS vann Valli í rúm þrjátíu ár. Það sýnir vel hæfni hans og * góðar gáfur, að þegar hann gerðist leiður á vélaviðgerðum, kominn vel á miðjan aldur, snéri » hann sér að viðgerðum á frysti- vélum og raftækjum. Hann var enda eftirsóttur starfsmaður og þegar almanak sagði að nú væri lokið starfsdegi vann hann um nokkum tíma hjáTengli. Framan af starfsævi vann Valli sem bflstjóri, hjá BSA og Haraldi Júlíussyni, en gerði síð- an út egin bíla. Þeir áttu báðir Gemsa Valli og Indriði G. Ekki þess konar sem menn ganga með á sér þá sjaldan þessi verk- færi liggja ekki að eyrum hvort heldur menn sitja undir stýri, á gangi á götum úti eða á skemmtistöðum. Dæmi um tæknivædda lífsfyrringu. Þeir Gemsar sem hér em nefndir til vom annarar gerðar. Þetta vom verkfæri, GMC tíu hjóla tmkkar með spili. Komu með Kananum þegar hann var á leiðinni til Þýzkalands að berja

x

Feykir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Feykir
https://timarit.is/publication/1151

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.