Glettni - 18.01.1939, Blaðsíða 2

Glettni - 18.01.1939, Blaðsíða 2
GLETTNI U DOTTIR PRESTSINS Ég var á ferðalagi erlendis í fyna og dvaldi þá um hríð hjá ágætum vini mínum, séra Sveirii 'í Dælasókn í Noregi. Hann er hniginn að aldri og býr nú með roskinni ráðskonu og dóttur sinni 18 ára gamal'i. Bær- inn stendur á fögrum stað við innanverðan all stóran fjörð, þar er skammt til skógar, gnótt veiðifugla og si'.Iiungs í ám og vötn- um og sérstaklega heitt og veðursælt á sumr- in. Heimilið var friðsælt og skemmtilegt, þótt ekki væri fleira fólk á bænum, klerk- ur er vel menntaður og gáfaður ágætlega, og þarna var leikið við mig í hvívetna, svo að mér varð hver stundin annarri ánægju- legri. Minnist ég þess ekki' að hafa lifað unaðsríkari daga, en sérstakíega er mér þó kær í (éndurminningunni síðasta vikan, sem ég dvaldi þama, og bar til þess dálítið sérstakt. Sumarnæturnar, liðu hljóðlega við létta drauma og aftureldingin og morgunandvar- inn vöklu mann hressan og endurnærðan. Ég fór æfinlega mjög snemma á fætur og reik- aði mér til unaðssemdar upp um hlíðar og ása eða inln) í skóg með byssuna mína á öxl- inni, stundum hafði ég með mér veiðistöng- ina mína og gerði mér leik að því að veiða silung, stundum fékk ég mér bað í lygnri, hyljótttri á, sem rann í stórum bugðum gegn- um skóginn. Þegar leið að hádegi hélt ég heimleiðis og snæddi lostætan miðdegisverð með prestinum og dóttur hans. Eftir máltíðina reyktum við svo makráðir pípurnar okkar og spjölluðum saman, stundum tefldum við skák, en oftast fór svo ;að prest syfjaði og fekk hann sér þá miðdegisblund, en ég hall- aði mér afturábak í hægindastólinn og iét hugann re'ka víða. Oft hugsaði ég um hana Rún, dóttur prestsins. Hún var prýðilega vaxin, ljóshærð, stuttklippt, og frekar lagl'sg í andlili. Prest- ur hafði sagt mér, að hún hefði verið tvo vetur í borginni við nám, enda var hún þann(|g í ípftu fasi og framgöngu, að þess voru Jjós merki að hún hafði umgengist borgar- fólk og tamið sér háttu þeirra um snyrti- mennsku til æðis og kiæðis. En samt var hún einkennilega hljóðlít, augun dreymandi, rétt eins og sumarkyrðin og rósemi náttúrunnar í kringum hana hefðu að nokkru leyii svæft eðlilegt æskufjör hennar og þrótt. Hún vir':- ist lítið fara að heiman og ekkert samneyli hafa við unga'fófkið í grendinni. Þegar mess- að var, kom margt Hl kirkju og ég þóttist sjá að bændasynirnir litu hana hýru auga, enda bar hún af flestum stúlkum, sem ég sá. En hún heilsaði hóglát til hægri og vinstri, en gaf sig annars ekkert að fólkinu og þann dag var hún engu örari eða upplitskátari en aðra daga. Ég gat mér þess í fvrstu til, að eitthvað amaði að henni, einhver leynd ástarsorg eða dulin þrá, en bráðkga fann ég það, að svona blómleg, rjóð og íturvaxin meyja gat ekki búið yfir sárum trega, þess hefðu hlotið að að sjást merki í útli.i hennar. Einu sinni, þegar við séra Sveinn sátum og reyktum pípur okkar eftir kvöldve.ð, leiddi ég talið ;a,ð dóttur hans og var honum Ijúft að tala um hana, því að hann unni henni hugástum. „Hún er meir un helft lífs míns", sagði hann. „Þegar hún var í borgínni, var ég á glóðum út af því, að nú kynni hún að breyíast til hins v'erra, spillast, leiðast út í Iéttúð og soll borgarlífsins. Því er allt a': svo hætt, sem fallegt er og ungt og óreynt. en guði sé lof, eins og þú hefir séð, þá er hún sama saklausa, yndislega svei.aba-nið og hún hefir alltaf áður verið,. hún unir sér bezt heima, við skóginn og fuglana og ána. Henni þykir svo gaman að synda, að ég held, að hún baði sig í ánni á hverjum degi á sumrin". „Já, þú hefir barnalán í ríkum mæli, Sveinn- minn", sagði ég, „en bráðum verður Rún dauðskofin í IrSnhverjum bóndasyninum hérna í sókninni og þá er fuglinn floginn, trúlofun, gifting, búskapur, börn, og þú að hálfu leyli gleymdur". Prestur brosti við, en sagði síðan alvar- lega.

x

Glettni

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Glettni
https://timarit.is/publication/1187

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.