Morgunblaðið - 17.11.2015, Síða 24

24 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 17. NÓVEMBER 2015
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Iðnaðarmenn
FASTEIGNA-
VIÐHALD
Við þjónustum þig með
lítil sem stór verk.
Tímavinna eða tilboð.
johann@jaidnadarmenn.is
S. 544-4444/777-3600
www.jáiðnaðarmenn.is
Óska eftir
Staðgreiðum gull, demanta og úr
Hringar, hálsmen, armbönd, Rolex,
Cartier, Patek Philippe o.fl.
Hringdu núna og fáðu tilboð þér að
kostnaðarlausu!
www.kaupumgull.is
Opið alla daga 11–18.
Kringlan – 3. hæð
(Hagkaupsmegin)
Upplýsingar í síma 661 7000.
Byggingavörur
Harðviður til húsabygginga
Sjá nánar á www.vidur.is
Vatnsklæðning, panill, pallaefni,
parket, útihurðir o.fl. Gæði á góðu
verði. Nýkomnar Eurotec A2 harð-
viðarskrúfur. Penofin harðviðarolía.
Indus ehf., Óseyrarbraut 2, Hf.
Upplýsingar hjá Magnúsi í símum
6600230 og 5611122.
Ýmislegt
DÁSAMLEGIR INNISKÓR
teg 6043 - í stærðum 36-41 á
kr 4.950,-
teg 623 - í stærðum 36-41
kr. 7.875,-
teg 823 - í stærðum 36-46
kr. 4.685,-
Teg 808 - í stærðum 41-46 á
kr 3.990,-
Komdu og líttu á úrvalið
hjá okkur!
Sími 551 2070.
Opið mán.-fös. 10–18,
laugardaga 10–14.
Góð þjónusta – fagleg ráðgjöf.
Sendum um allt land
www.mistyskor.is
Erum einnig á Facebook.
KRÓKABUXURNAR
SÍVINSÆLU, NÝKOMNAR !
Laugavegi 178, sími 551 3366.
Opið mán.-fös. 10–18,
laugardaga 10–14.
Þú mætir – við mælum og
aðstoðum.
www.misty.is
– vertu vinur
Bílaþjónusta
GÆÐABÓN
Ármúla 17a
Opið mán.-fös. 8-18. S. 568 4310
Það besta fyrir bílinn þinn
Alþrif, djúphreinsun, mössun, teflon,
blettun, bryngljái, leðurhreinsun.
Hjólbarðar
Ódýru dekkin
185/65x14 kr. 10.990,-
185/65x15 kr. 11.990.-
205/55x16 kr. 13.900,-
215/65X16 kr. 17.900,-
Hágæða sterk dekk. Allar stærðir.
Sendum hvert á land sem er.
Bílastofan, Njarðarbraut 11,
sími 421 1251
Við kynntumst
Ásgeiri Bragasyni í
Hagaskóla. Hann
var í landsprófi þeg-
ar við vorum að byrja í 1. bekk í
gagnfræðaskóla, eins og það hét í
þá daga. Geiri var töffari og spil-
aði á bassa í hljómsveit sem hét
Green Onions. Það var líka ein-
hver tónn í honum sem skar hann
út úr fjöldanum; hann fór sínar
eigin leiðir, hafði stundum skrýt-
inn húmor, var ekki allra – og all-
ir voru langt frá því að vera hans.
Löngu síðar, eða í ársbyrjun
1981, þegar við vorum að setja
Ásgeir Ragnar
Bragason
✝ Ásgeir RagnarBragason
fæddist 27. nóv-
ember 1959. Hann
varð bráðkvaddur
1. október 2015.
Útförin hefur
farið fram.
saman Purrk Pill-
nikk, vorum við að
litast um eftir
trommuleikara.
Einar hafði unnið
með Ásgeiri við að
dreifa plakötum;
Geiri var með bíl-
próf og því gátu þeir
dreift um alla borg-
ina. Í einhverri ferð-
inni ákvað Ásgeir að
koma við í æfinga-
plássi í Söginni við Borgartún;
þar settist hann við trommusettið
og tók snúning. Þessu mundi
Einar eftir. Og þannig varð
Purrkurinn fullskipaður.
En þetta var ekki eina skiptið
sem bílpróf Ásgeirs kom sér vel,
því þegar við fórum í tónleikaferð
um Bretland, sem upphitunar-
band fyrir The Fall, þá var Geiri
sá eini með aldur til að keyra bíla-
leigubíl og varð því bílstjóri ferð-
arinnar. Ferðin var eftirminnileg
og skemmtileg. Ásgeir var með
kvef einhvern hluta ferðarinnar
og kynti því bílinn duglega þann-
ig að við vorum í svitabaði meðan
á bílferð stóð. Allir vita jú að
trommuleikarar hafa sérþarfir,
sem hinir í bandinu verða einfald-
lega að umbera.
Við vorum blankir vitleysingar
í útlöndum, rétt gátum skrapað
saman fyrir samloku og bjór dag
og dag. Geiri og Friðrik fóru
samt í innkaupaleiðangur og
keyptu sér hnéhá reiðstígvél, að
vísu gúmmí, ekki leður, og fannst
þeir vera virkilega töff.
Við unnum mikið saman í
Purrki Pillnikki. Hver æfing skil-
aði einu lagi. Að meðaltali spil-
uðum við tvenna tónleika á viku á
því 18 mánaða tímabili sem
hljómsveitin starfaði. Þetta var
bara svoleiðis hljómsveit; mikil
keyrsla, mikið gaman – og svo
var ferðalagið bara búið. Það kom
fyrir að Geiri mætti seint á æf-
ingar, því hann var líka dansari á
Broadway; trommarinn sem
keyrði svitastorkinn Purrkinn
áfram eins og frunti á hverjum
tónleikum: hann var líka glimm-
erdressaður dansari í glæsilegum
gala-sýningum á Broadway. Geiri
var ekkert eitt; hann var stund-
um eins og margir ólíkir menn.
Við vissum áreiðanlega minnst
af því sem honum lá mest á
hjarta, en hann var ríkur af hæfi-
leikum, langt umfram marga
aðra. Purrkurinn naut góðs af því
að Geiri vildi vera með, því Geiri
var þannig að hann vildi ekki vera
með í hverju sem var. Það var á
sinn hátt svolítið komplíment fyr-
ir okkur hina, að töffarinn og
bassaleikarinn úr Green Onions
fannst það vera þess virði að gefa
ríkulega af sér með okkur smá-
strákunum, á þessu 18 mánaða
augnabliki, sem ævi Purrksins
var.
Og núna, þegar við rifjum upp
þetta augnablik, munum við svo
vel eftir því að Ásgeir var alltaf
brosandi; hann var lífsglaður,
alltaf glaður. Þess er gott að
minnast nú.
Við þökkum honum ferðalagið
og vottum börnum hans, ástvin-
um og ættingjum samúð okkar.
Bragi Ólafsson,
Einar Örn Benediktsson,
Friðrik Erlingsson.
✝ Ásta Krist-insdóttir, móð-
ir og verkakona,
fæddist á Öng-
ulsstöðum í Eyja-
fjarðarsveit 14.
nóvember 1925.
Hún lést á Hjúkr-
unarheimilinu Lög-
mannshlíð 31. októ-
ber 2015.
Foreldrar henn-
ar voru hjónin
Kristinn Sigurgeirsson, bóndi á
Öngulsstöðum, f. 18.4. 1890, d.
14.11. 1966, og kona hans
Guðný Teitsdóttir, f. 30.9. 1892
á Lambleiksstöðum á Mýrum í
Austur-Skaftafellssýslu, d. 20.6.
1979.
Ásta átti sjö systkini, þau
eru: Helga, f. 10.4. 1918, d. 18.9.
2007, Sigríður, f. 9.5. 1920, d.
8.12. 2006, Haraldur, f. 4.4.
1923, d. 13.9. 1997, Guðrún, f.
29.1. 1928, Þórdís, f. 26.4. 1930,
Regína, f. 19.2. 1934, og Baldur,
f. 19.2. 1934.
Þorsteinn Ingi og Jakob Frí-
mann. d) Ívar Eiríkur, f. 12.7.
1958, eiginkona hans er Marta
Vilhelmsdóttir, f. 21.5. 1958.
Börn þeirra eru Elva Rún og
Vilhelm Ernir. e) Guðný, f. 15.7.
1959, eiginmaður hennar er
Einar Magnússon, f. 11.10.
1959. Börn þeirra eru Ragn-
heiður Ásta og Magnús Örn. f)
Hörður, f. 24.9. 1962, eiginkona
hans er Bryndís Jóhannesdóttir,
f. 24.1. 1957. Synir þeirra eru
Árni Elliott og Halldór Krist-
inn. Barnabarnabörnin eru
fimm.
Ásta ólst upp á Önguls-
stöðum. Hún nam við Hús-
mæðraskólann að Laugalandi
og vann ýmis störf til sveita, sá
um húsverk og passaði börn áð-
ur en hún stofnaði heimili með
eiginmanni sínum. Hún sinnti
húsmóðurstörfum auk þess að
starfa hjá Prjónastofunni
Heklu, ÚA og Frystihúsi KEA.
Þau festu kaup á íbúð í Sól-
völlum 17 árið 1959, þar bjuggu
þau þar til þau fluttu á Hjúkr-
unarheimilið Lögmannshlíð árið
2013.
Útförin hefur farið fram.
Ásta giftist
27.12. 1952 eftirlif-
andi eiginmanni
sínum, Sigurherði
Frímannssyni, sjó-
manni og verk-
stjóra hjá Frysti-
húsi KEA, f. 6.
ágúst 1929 í Nesi í
Saurbæjarhreppi.
Foreldrar hans
voru hjónin Gunn-
fríður Jóhanns-
dóttir, f. 23.1. 1905, d. 22.11.
1980, og Frímann Friðriksson,
f. 20.7. 1900, d. 18.12. 1972.
Börn þeirra eru: a) Kristjana,
f. 5.9. 1951, sambýlismaður Lár-
us Jón Karlsson, f. 31.3. 1948.
Synir hennar eru Hörður Vil-
berg og Haraldur Guðni. b)
Gunnfríður, f. 8.7. 1953, eig-
inmaður hennar var Erlendur
Sigurðsson, f. 19.2. 1938, d.
13.4. 2009. c) Kristinn Frímann,
f. 13.9. 1955, eiginkona hans er
Kristín J. Þorsteinsdóttir, f. 9.2.
1956. Börn þeirra eru Ásta,
Ástkær mamma okkar og vin-
kona, Ásta Kristinsdóttir, kvaddi
þennan heim þann 31. október
síðastliðinn. Hún mamma var
kletturinn í lífi okkar barnanna,
hún var ein af þeim konum sem
alltaf voru til staðar, hún gekk til
vinnu sinnar með bros á vör og
kærleik í hjarta. Þeim pabba
auðnaðist að eignast sex börn á
11 árum, þau festu kaup á sinni
fyrstu íbúð árið 1959 í Sólvöllum
17, þá komin með fjögur börn og
það fimmta á leiðinni, síðan
bættist það sjötta við þremur ár-
um seinna. Það var alltaf mikið
að gerast í kringum hana
mömmu því pabbi var á sjó
fyrstu búskaparárin þeirra og
uppeldi okkar barnanna lenti
mest á henni, en hún mamma
hafði alltaf tíma fyrir börnin sín.
Eftir að skóladegi lauk hjá okkur
settist hún niður með okkur
hverju og einu og fór yfir gang
mála, hvernig dagurinn hefði
verið og hvað við hefðum nú lært
og þegar við fórum að sofa
breiddi hún yfir okkur og signdi.
Eftir að við urðum fullorðin
var okkur oft hugsað til baka og
veltum því fyrir okkur hvernig
hún hefði farið að þessu öllu, Oft
sat hún í eldhúsinu fram á nótt
við að gera við fötin okkar og
undirbúa næsta dag, því hennar
hugsun var að gera allt sem best
fyrir hópinn sinn. Svo liðu árin
og barnabörnin fóru að líta dags-
ins ljós, þá var alltaf gott að
koma til ömmu og afa í Sólvöll-
um, mamma bæði bakaði og eld-
aði dýrindis mat, kleinurnar
hennar sviku engan. Það var allt-
af mjólkurgrautur, slátur og
smurt brauð í hádeginu á laug-
ardögum þegar við vorum að
alast upp. Þó svo að börnin flyttu
að heiman varð það að hefð að
koma í graut til mömmu og
pabba á laugardögum og sú hefð
hélst þar til hópurinn var orðinn
ansi stór og þau hjónin farin að
reskjast, þá tóku börnin við og
höfðu graut hjá sér til skiptis,
þannig hélst samheldnin sem við
höfðum verið alin upp við. Það
væri hægt að skrifa heila bók um
hana mömmu, þessa yndislegu
konu sem fór í gegnum lífið með
æðruleysi að leiðarljósi. Hún
mamma var trúuð kona og hún
var viss um það að öll myndum
við hittast aftur á þeim stað þar
sem sólin skín og blómailmurinn
fyllir loftið. Á náttborðinu henn-
ar mömmu var rammi með texta
úr fyrra Korintubréfi, þessi texti
lýstir svo vel lífshlaupi hennar,
við látum hann fylgja. Með sökn-
uði og þakklæti í hjarta þökkum
við fyrir að hafa verið svo lánsöm
að fá að vera börnin hennar Ástu.
Kærleikurinn er langlyndur, hann er
góðviljaður. Kærleikurinn öfundar ekki.
Kærleikurinn er ekki raupsamur,
hreykir sér ekki upp.
Hann hegðar sér ekki ósæmilega,
leitar ekki síns eigin,
hann reiðist ekki, er ekki langrækinn.
Hann gleðst ekki yfir óréttvísinni en
samgleðst sannleikanum.
Hann breiðir yfir allt, trúir öllu, vonar
allt, umber allt.
Kærleikurinn fellur aldrei úr gildi.
En spádómsgáfur, þær munu líða
undir lok,
og tungur, þær munu þagna, og þekk-
ing, hún mun líða undir lok.
(Kor. 13.4-8.)
Hvíl í friði, elsku mamma okk-
ar.
Guð geymi þig.
Gunnfríður, Kristjana,
Kristinn, Ívar, Guðný
og Hörður.
Ásta Kristinsdóttir
Kynslóðir koma,
kynslóðir fara, öllum
er afmörkuð stund, mismunandi
löng. Það eru um 60 ár síðan ég
kynntist Gunnu þegar hún giftist
frænda mínum, Birni Antoníus-
syni. Ég hafði vitað af henni frá
bernsku enda vorum við aldar
upp í sama þorpi.
Guðrún Jóhannes-
dóttir Michelsen
✝ Guðrún Jóhann-esdóttir Michel-
sen, húsmóðir og
skrifstofumaður,
fæddist 13. febrúar
1922. Hún lést 4.
nóvember 2015.
Útför Guðrúnar
fór fram 11. nóv-
ember 2015.
Sem krakki leit
ég upp til þessarar
hefðardömu, hún
var alltaf svo fín og
fáguð. Þannig var
hún alla tíð, dugleg
að bjarga sér hvað
sem á bjátaði. Það
var sárt að horfa á
eftir eiginmanni eft-
ir rétt fimm ára
hjónaband og vera
ein með tvær ungar
dætur. Gunna bar höfuðið hátt og
lét ekki bugast. Hún byggði sér
notalega íbúð fyrir þær mæðgur,
þar bjó hún í rúmlega 50 ár eða
þar til hún fór á Hrafnistu síðast-
liðið vor.
Gunna tók sér margt fyrir
hendur en lengst af vann hún í
Blóðbankanum og var vel kynnt
af öllum sem unnu með henni.
Hún nafna mín var einstaklega
gestrisin og hafði gaman af að
umgangast fólk og gaf öðrum oft
óskiptan tíma. Liti maður inn
óboðinn í molasopa þá framkall-
aði hún helgistund, setti falleg-
ustu bollana á borð, kveikti á
kerti, síðan varð notalegt spjall,
ekki síst um börnin sem hún var
svo stolt af, enda bjó hún við
barnalán. Það var ekki smá lukka
þegar hún fékk lítinn prins í af-
mælisgjöf sem hlaut nafnið
Breki, sem nú er fimm ára.
Gunna bar sterkar taugar til
æskustöðvanna og fannst ekki
gott ef hún komst ekki austur
helst á hverju ári og þá um berja-
tímann. Þær voru ófáar berja-
ferðirnar okkar ýmist inn í
Kirkjubólsbrekkuna eða upp af
þorpinu. Mér er minnisstæð síð-
asta berjaferðin okkar fyrir
nokkrum árum, við vorum búnar
að vera nokkrar klukkustundir
og orðnar þreyttar þegar við
komum úr fjallinu. Margrét,
bróðurdóttir Gunnu, kallaði þá á
okkur og bauð okkur inn í kaffi
með alls kyns veitingum, þetta
var ótrúlega notalegt og hugsaði
ég með mér að henni væri ekki
illa í ætt skotið. Þetta er aðeins
lítil mynd úr broti minninganna.
Það kom fyrir að við fórum í
hugleiðingar um lífið og tilveruna
og sagði hún einu sinni að oft
hefði verið erfitt en hún hefði
ekki staðið ein, hefði átt stóran
frændgarð þar sem margir réttu
hjálparhönd. Að öllum öðrum
ólöstuðum hefðu þær systur, Jó-
hanna og Birna á Laugarnesveg-
inum, verið sér stoð og stytta og
þar áttu telpurnar alltaf skjól.
Slíkt er vissulega þakkarvert.
Blessuð sé minning mætrar
konu sem skilur eftir sig fallegar
minningar.
Guðrún Einarsdóttir
frá Odda.