Morgunblaðið - 08.08.2016, Síða 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 8. ÁGÚST 2016
✝ MagnfríðurPerla (Lúlú)
Gústafsdóttir fædd-
ist í Reykjavík 9.
ágúst 1936. Hún
lést á Droplaug-
arstöðum 26. júlí
2016.
Foreldrar henn-
ar voru Ólafía Sig-
urðardóttir, f. 4.10.
1913, d. 20.9. 2001,
og Gústav Adolf
Gíslason, f. 20.6. 1905, d. 23.10.
1942. Systkini: Ingólfur, f. 26.11.
1931, d 6.4. 2005, Sigurbjörg, f.
18.2. 1933, Ólafur, f. 8.8. 1934, d.
19.11. 1988, Kristinn, f. 23.1.
1939, Guðni, f. 1.3.1940, Arn-
björg, f. 22.5. 1944. Hálfsystkini:
Ólafía, f. 28.11. 1944, d. 6.8.
1996, Gústav, f. 21.7. 1947.
Lúlú var gift Rafni Bjarna-
syni málarameistara, f. 10.9.
1929, d. 25.10. 2011. Þau slitu
samvistir en eignuðust sjö börn:
1) Sigurbjörg Sjöfn, f. 16.8.
1955, hrossaræktandi, fyrrum
samb.maður Eiríkur Ómar
Sveinsson framkv.stj., f. 13.2.
1955, d. 25.12. 2013. Börn
þeirra: a) Eva Björk, f. 25.9.
1977, d. 21.6. 2004, b) Sveinn
Rafn, f. 26.8. 1979. 2) Camillus
Birgir, f. 5.2. 1958, málari, í
sambúð með Guðrúnu Að-
alsteinsdóttur, f. 31.7. 1955.
Sonur: Rafn, f. 24.8. 1983, í sam-
búð með Katrínu Grímsdóttur, f.
1982. Börn: Tómas Ari, Ásta og
Ármann. c) Ari Gauti, f. 7.2.
1986, í sambúð með Elvu Björk
Guðmundsdóttur, f. 11.2. 1989,
synir: Tristan Berg, Birgir Enok
og Eivin Þór. 5) Ómar Steinar, f.
23.6. 1962, húsasmíðameistari,
kvæntur Lilju Ragnarsdóttur, f.
5.10. 1963, hárgreiðslumeistara.
Börn þeirra: a) Ragnar Már, f.
13.8. 1984, b) María Ösp, f.
23.11. 1986, í sambúð með Jón-
asi Fanndal Þorvaldssyni, f.
25.5. 1976, saman eiga þau:
Ragnar Orra. Fósturdóttir Jón-
asar: Erla Mjöll Daðadóttir. c)
Ívar Orri, f. 19.3. 1989 og d) Óm-
ar Örn, f. 21.11. 1997. 6) Erla, f.
13.3. 1964, markaðsstj. gift
Michael ÓByrne, f. 29.7. 1959,
forstj. Þeirra börn eru: a) Jóel, f.
20.6. 1999 og b) Olivia, f. 24.9.
2002. Stjúpbörn Erlu og börn
Michaels eru: a) Emma, f. 26.11.
1981, gift Chris, f. 15.10. 1980.
Börn þeirra eru Finlay og Elo-
die. b) John, f. 25.5. 1983, kvænt-
ur Pascale, f. 16.8. 1986. Dóttir:
Amélie Simone. c) Michael, f.
20.3. 1987, kvæntur Annie, f.
17.6. 1988, d) Marie, f. 17.5. 1993
.7) Ólafur Róbert, f. 11.5. 1973,
ráðgjafi, kvæntur Guðnýju Ósk
B. Garðarsdóttur, f. 28.3. 1976,
grunnskólakennara. Dætur
þeirra eru: a) Eva Júlía, f. 22.11.
2006 og b) Una Bergþóra, f.
24.6. 2008. Stjúpdætur Ólafs og
dætur Guðnýjar eru: Helena
Fanney Sölvadóttir, f. 12.1. 1997
og Hera Sóley Sölvadóttir, f.
10.8. 1999.
Útför Magnfríðar Perlu fer
fram frá Fríkirkjunni í Reykja-
vík í dag, 8. ágúst 2016, klukkan
13.
18.10. 1991. Stjúp-
dóttir: Lukka Berg-
lind, f. 28.3. 1978,
gift Baldri Maack,
börn þeirra: Gunn-
ar og Baldur. Son-
ur Guðrúnar: Að-
alsteinn Líndal
Gíslason, f.
22.12.1971, kvænt-
ur Margréti Reyn-
isdóttur, f. 15.1.
1981. 3) Rafn Bene-
dikt, f. 9.4. 1959, framkv.stj.,
kvæntur Helgu Matthildi Jóns-
dóttur hjúkrunarfræðingi, f.
14.12. 1960, dóttir þeirra er
Matthildur María, f. 4.10. 1997.
Börn Rafns og stjúpbörn Helgu:
Pétur, f. 14.5. 1982, dóttir: Apríl
Lea Hjördís Perla, f. 15.2. 1986,
sambýlismaður Kári, f. 13.10.
1982. Stjúpdóttir Rafns og dótt-
ir Helgu: Sigurlaug Helga Pét-
ursdóttir, f. 28.11. 1988, sam-
býlismaður Heimir Fannar, f
25.3. 1981. 4) Ólafía B., f. 29.10.
1960, formaður VR, barnsfaðir
Arinbjörn Guðbjörnsson, f. 23.5.
1957, málarameistari. Synir: a)
Sigurður Rafn, f. 18.2. 1975,
kvæntur Evu Dögg Krist-
insdóttur, f. 12.8. 1982. Synir
þeirra: Daði Rafn og Kristinn
Þór. Dóttir Sigurðar og stjúp-
dóttir Evu Daggar: Ásdís Björk,
í sambúð með Rúnari Alexi. b)
Andri Þór, f. 7.6. 1982, kvæntur
Jónu Björg Jónsdóttur, f. 31.8.
Elsku fallega móðir okkar er
nú umvafin englum, frjáls frá
þeim sjúkdómi sem hrjáði hana
síðustu árin. Fædd 9. ágúst árið
1936, fjórða barn foreldra sinna
sem áttu sjö börn saman. Mikil
var sorgin hjá mömmu strax í
æsku er hún missti föður sinn
aðeins sex ára að aldri og hrjáði
það hana lengst af. Gústav afi
var í sinni síðustu för þegar
þýskur kafbátur sökkti togaran-
um Jóni Ólafssyni, sem hann var
á, hinn 23.10. 1942. Ólafía amma
sat uppi 27 ára gömul ekkja með
sjö börn frá nokkurra mánaða til
níu ára.
Með mikilli hörku og útsjón-
arsemi hélt amma alltaf fallegt
heimili og kom öllum sínum
börnum á legg sem var mikið af-
rek á þessum tíma því ekkert
var velferðarkerfið. Amma gift-
ist aftur 1945 og átti tvö önnur
börn.
Mamma hitti pabba, Rafn
Bjarnarson, árið 1953, d. 25.10.
2011, og áttu þau sjö börn sam-
an. Aldrei skorti ást og umönnun
á okkar heimili og mamma virt-
ist alltaf hafa nægan tíma fyrir
okkur öll sem var alveg einstakt
þar sem fjöldinn var mikill.
Pabbi vann hörðum höndum að
sjá fyrir öllum hópnum og
mamma sá ein um heimilið, sem
var mikið afrek, þvottavélin kom
ekki fyrr en með sjötta barninu.
Fyrsta íbúðin var í Álftamýrinni,
þriggja herbergja fyrir okkur
átta. Minnisstætt er að kl. 8 á
hverju kvöldi vorum við öll búin í
baði, hárið greitt og tennur
burstaðar og sátum uppi í rúmi
þar sem mamma las okkur sög-
ur. Hún þurfti ekki oft að hækka
röddina til að halda aga á hópn-
um þótt oft væri mikill ærsla-
gangur, gerði það eingöngu með
blíðu sinni. Þótt ekki væri mikið
um peninga á þessum tíma þá
skorti okkur aldrei neitt og
mamma var snillingur að fara
vel með og nýta hlutina. Þegar
hún fór út að vinna á saumastofu
varð hún ómissandi strax því
hráefnisnýting batnaði stórlega.
Mamma kenndi okkur ávallt að
þakka fyrir það sem við höfðum,
fyrir góða heilsu og að samgleðj-
ast öðrum. Hún hét því að ala
börnin sín upp sem best hún gat,
var alltaf stolt af barnahópnum
og fékk oft hrós fyrir hvað við
vorum öll hrein og fín og vel upp
alin, sem gladdi hana mikið.
Það væri of langt að rifja upp
öll prakkastrikin en við gátum
hlegið mikið að þeim seinna meir
þegar mamma rifjaði þau upp
með okkur. Mömmu fannst gam-
an að syngja og kveða ljóð. Ljóð-
in hennar eru um sorgina þegar
hún missti pabba sinn en líka um
ástina og börnin sín. Ástin er
mesta og besta guðsgjöfin sem
mannkyninu hefur verið gefin
skrifaði hún. Hún hafði svo
mikla ást að gefa. Heimilið okkar
var alltaf fullt af vinum, hún
gerði aldrei greinarmun á fólki
og allir voru velkomnir.
Þó að hún hafi þjáðist af heila-
bilun síðustu árin hætti hún
aldrei að gefa af sér og það
snerti hjartarætur okkar að sjá
hve starfsfólkinu á Droplaugar-
stöðum þótti vænt um hana og
var gott við hana.
Mömmu verður sárt saknað
en við huggum okkur við að nú
er hún frjáls, laus frá sínum
þjáningum og vonandi í faðmi
foreldra sinna og Evu Bjarkar,
dóttur Sjafnar, sem dó allt of
ung.
Við eigum fullt af fallegum og
góðum minningum sem lifa að ei-
lífu.
Ástarkveðjur, elsku mamma.
Erla, Ómar, Ólafía, Camil-
lus (Cammi) og Sjöfn.
Elsku amma Lúlú, þá er síð-
asta kveðjustundin liðin og þú
komin aftur í faðm pabba þíns,
Evu okkar og fleiri sem hafa ef-
laust beðið eftir þér með mikilli
eftirvæntingu.
Ég er svo heppin að hafa
fengið að eiga þig að öll þessi ár.
Betri ömmu og vinkonu hefði ég
ekki getað óskað mér. Þú varst
svo miklu meira en bara góða
amma mín sem bakaðir pönnsur
og sagðir mér sögur frá gömlum
tíma. Þú varst trúnaðarvinkona
mín og varst og verður alltaf ein
af mínum helstu fyrirmyndum í
lífinu.
Það var ekki alltaf sól og sum-
ar í þínu lífi og ég veit það vel í
dag að stundum áttir þú dimma
og kalda daga.
Þrátt fyrir það var faðmurinn
þinn alltaf jafn hlýr og fullur af
ást. Ég gat alltaf leitað til þín og
fór alltaf frá þér glaðari en ég
kom.
Ég kveð þig með miklum
trega en full þakklætis. Minning-
arnar eru fjársjóður sem munu
ylja mér um hjartarætur þangað
til að ég hitti þig aftur. Takk fyr-
ir að kenna mér svona margt og
takk fyrir að gera mig að betri
manneskju. Hvíldu í friði.
Þangað til næst.
Þín nafna og vinkona,
Hjördís Perla.
Nú þegar leiðir skilur að sinni
langar mig að minnast kærrar
æskuvinkonu með örfáum orð-
um.
Við Lúlu eða Magnfríður
Perla Gústafsdóttir eins og hún
hét, ólumst upp saman á Gríms-
staðaholtinu. Það var eins og lít-
ið þorp i bænum Reykjavík, þar
sem allir þekktu alla. Lúlu vin-
kona kom frá stóru og marg-
mennu heimili líkt og ég sjálf og
því var alltaf eitthvað um að
vera, enda aldrei slegið slöku við
í þá daga, hvorki í leik né starfi.
Það er margs að minnast úr
bernskunni og aldrei bar skugga
á okkar vinskap, sem entist æv-
ina út.
Á unglingsárunum skildi leiðir
um skamma stund, mest vegna
þeirra fjögurra ára sem á milli
okkar voru og áhugamálin
breyttust aðeins. En þó aldrei
þannig að sambandið slitnaði al-
veg.
Svo kom sá tími er við báðar
vorum orðnar giftar konur með
börn, að við urðum nágrannar að
nýju þar sem við vorum búsettar
í Laugarnesinu með okkar heim-
ili, Lúlu á Sundlaugaveginum og
ég á Laugarnesveginum. Stutt á
milli okkar og báðar með fullt
hús af börnum. Það var mikill
samgangur, bæði með börnin,
maka, vini og fjölskyldur og átt-
um við margar góðar og
skemmtilegar stundir saman.
Hjá Lúlu var alltaf margmennt
og allir velkomnir, mikið líf og
fjör, enda stór fjölskylda því
börnin urðu sjö hjá Lúlu og
Rabba, svo þar var alltaf nóg að
gera.
Okkur vinkonunum tókst að
koma öllum okkar börnum vel til
manns og átti Lúlu alla tíð mína
aðdáun fyrir dugnað, eljusemi,
ástríki og glaðværð.
Auðvitað var lífið ekkert alltaf
dans á rósum, en því tók hún líka
oftast með hæglæti og jafnar-
geði.
Eftir að við urðum báðar ein-
ar á efri árum, leið ekki sá dagur
að við annaðhvort hittumst eða
spjölluðum saman. Við fórum í
afar skemmtilegar húsmæðraor-
lofsferðir, barnapíuferðir til Ox-
ford og Bolungarvíkur ásamt
skemmtiferðum erlendis. Það er
svo margs að minnast eftir 70
ára vináttu, að ekki er hægt að
tína allt til hér. Mikill er minn
söknuður eftir góðri vinkonu og
félaga, en efst í huga er þakklæti
fyrir allar góðar stundir, stuðn-
ing og vináttu þá sem við áttum
svo trygga hjá hvor annarri.
Slíkt verður aldrei til fulls metið,
sama hversu ungur eða gamall
maður er.
Nú er mín kæra vinkona búin
að fá hvíldina, eftir baráttuna við
Alzheimer sem hún þjáðist af
síðustu ár. Ég vona að hennar
síðasta ferðalag hafi verið eins
og hún óskaði sér.
Við sjáumst seinna mín kæra.
Megi algóður Guð þína sálu nú geyma
gæta að sorgmæddum, græða djúp
sár
þó kominn sért yfir í aðra heima
mun minning þín lifa um ókomin ár.
(Höf. ók.)
Ég og börnin mín; Gulli,
Simmi, Erna og Valrún vottum
börnum Lúlúar og fjölskyldum
þeirra okkar innilegustu samúð
við fráfall hennar.
Guðrún G. Guðlaugs-
dóttir (Dúna) og börn.
Amma Lúlú er dáin. Símtalið
frá börnunum mínum byrjaði
svona. Stingur í hjartað og svo
tekur sorgin við. Og svo koma
minningarnar. Þessi fallega,
góða kona sem var bæði amma
barnanna minna og vinkona mín.
Það sem við gátum stundum
hlegið saman og skemmt okkur.
Okkur þótti vænt hvor um aðra
og við skildum hvor aðra líka.
Það eru forréttindi að hafa
fengið að kynnast ömmu Lúlú,
þessari duglegu, umhyggjusömu
og fallegu konu. Hún elskaði
djúpt, brosti breitt og faðmaði
heitt. Hún ól önn fyrir sínu fólki,
passaði börnin sín og barnabörn-
in. Hún hafði skoðanir og lá ekk-
ert endilega á þeim.
Hún var einstaklega glæsileg
kona – stutt í húmorinn og fal-
lega brosið.
Svo var hún dugleg, alltaf svo
dugleg. Þessi hvunndagshetja
sem átti hvert bein í fólkinu sínu.
Hún sem ól upp sjö börn – hvert
öðru glæsilegra.
Ég er þakklát fyrir að hafa átt
ömmu Lúlú, verulega þakklát.
Hún verður alltaf í hjartanu
mínu, þar sem ég þakka henni
fyrir allt. Þakka fyrir börnin
mín, sem hún var svo góð. Þakka
fyrir samveruna, ástina og um-
hyggjuna.
Ég sendi henni ljóð sem er
samið til mömmu. Mömmu allra
– samið með hjartanu. Elsku
amma Lúlú, takk fyrir mig.
Mamma, þú ert hetjan mín
þú fegrar og þú fræðir
þú gefur mér og græðir.
Er finn ég þessa einstöku ást
þá þurrkar þú tárin sem meg’ ekki
sjást.
Mamma, ég sakna þín.
Mamma þú ert hetjan mín
þú elskar og þú nærir
þú kyssir mig og klæðir.
Ef vængbrotin er ég þú gerir allt gott
með brosi þú sársauka bægir á brott.
Mamma, ég sakna þín.
Ég finn þig hjá mér hvar sem er
alstaðar og hvergi – þú ert hér.
Þar sem ég stíg niður fót
og finn þín blíðuhót.
Alvitur á allan hátt
þó lífið dragi úr þér mátt
við Guð og menn þú sofnar sátt.
Þú vakir líka er ég sef
að nóttu og degi – þig ég hef.
Þú berð ætíð höfuð hátt
veist svo margt en segir fátt.
Gleður mig með koss á kinn
mér finnst ég finna faðminn þinn
og englar strjúki vanga minn.
Ingibjörg Gunnarsdóttir.
Magnfríður Perla
Gústafsdóttir
✝ Jón WilliamAndrésson
fæddist 10. mars
1959 á fæðing-
arheimilinu Álf-
hólsvegi 66, Kópa-
vogi. Hann lést 26.
júlí 2016 á Land-
spítalanum.
Foreldrar hans
voru hjónin Ásta
Sigríður Williams-
dóttir, f. 8. okt.
1927, d. 5. feb. 2016, og Andrés
Þ. Guðmundsson, f. 29. maí
1925. Hann var yngsta barn
þeirra hjóna. Systkini hans eru
Guðmundur, f. 28. nóv. 1947.
Inga Jóna, f. 7. jan. 1949. Ásta, f.
2. okt. 1950. Andrés, f. 9. maí
1954.
Jón kvæntist
Valhildi Margréti
Jónasdóttur, f. 6.
sep. 1955. Þau
skildu. Hann lauk
námi frá gagn-
fræðaskóla Kópa-
vogs. Hann vann til
langs tíma hjá
Skýrsluvélum rík-
isins og Reykjavík-
urborgar (Skýrr),
en síðan flutti hann
til Danmerkur og starfaði þar til
margra ára. Þegar hann flutti
aftur heim hóf hann störf hjá Ol-
íuverzlun Íslands í Ánanaustum.
Jón William verður jarðsung-
inn frá Digraneskirkju í dag, 8.
ágúst 2016, og hefst athöfnin kl.
13.
Elsku hjartans litli bróðir, þá
er kallið komið alltof fljótt, en
eins og við vitum eru vegir Guðs
órannsakanlegir og við skiljum
ekki alltaf tilganginn í þessu öllu.
Við systkinin fengum ekki einu
sinni að kveðja þig, það er ótrú-
lega sárt. Ég hef þekkt marga
góða menn um ævina, en þú ert
einn sá besti. Jafnaðargeð þitt,
hvað sem gekk á, var til mikillar
fyrirmyndar og hlýja og þétta
faðmlagið þitt var skjól okkur öll-
um, yndislegt knús eins og barna-
börnin segja. Allt það þrotlausa
starf sem eftir þig liggur fyrir
foreldra okkar, verður ekki sagt
með orðum, elsku bróðir, þú varst
vakandi og sofandi, hugsandi um
velferð þeirra. Fyrst þið feðgar
með mömmu í hjólastól nær
blinda, lamaða og án þess að geta
talað, þvílíkt langlundargeð, alúð
og kærleikur sem þú sýndir
mömmu og pabba, hugsaðir um
heimilið og allt sem því fylgdi. Ég
er enn að bíða eftir að þú komir
upp stigann og faðmir mig að þér,
alltaf til staðar þegar ég kom í
Hrauntunguna. Við Inga nutum
þess að koma til þín í mat,
mömmumat sem þú eldaðir svo
líkt og hún. Ingu er ofarlega í
huga þegar þið voruð að skypa
seint á kvöldin þegar þú varst
stundum að koma úr vinnu. Þetta
er henni mjög kært. Eins man ég
þegar þú bjóst í Kaupmannahöfn
og ég heimsótti þig með Rut og
Sigga, við sváfum í rúminu þínu
um nætur en þú á daginn eftir
næturvaktir, þú varst höfðingi
heim að sækja, hjálpsamur og
hlýr. Þær streyma fram minning-
arnar, elsku Jón minn. Minning
þín lifir.
Fyrir hönd systkinanna,
Ásta Andrésdóttir.
Í dag kveð ég mág minn Jón
William. Kallið bar brátt að,
heima hjá þér nánast í faðmi föð-
ur þíns.
Það er alltaf erfitt að kveðja
góðan mann á besta aldri.
Ég kynntist honum fyrst þeg-
ar við Andrés, bróðir hans, fórum
til Kaupmannahafnar en þar bjó
hann í mörg ár. Það var skemmti-
legt kvöld sem við áttum með
honum þar og eins og ég hefði
þekkt hann í mörg ár. Seinna
flutti hann heim til foreldra sinna
og annaðist hann þau af mikilli
nærgætni og hlýju þar til yfir
lauk. Hann sá um allt fyrir þau og
gerði þeim mögulegt að búa á
heimili sínu. Það var yndislegt að
koma í heimsókn í Hrauntunguna
Jón William
Andrésson
Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir,
amma og langamma,
MARÍA SIGURBJÖRNSDÓTTIR,
Beykilundi 12, Akureyri,
lést á Landspítalanum 1. ágúst. Útförin fer
fram frá Akureyrarkirkju þriðjudaginn 9.
ágúst klukkan 13.30.
Blóm og kransar afþökkuð. Þeim sem vilja minnast hennar er
bent á Krabbameinsfélag Akureyrar.
.
Guðmundur Guðlaugsson,
Soffía Björk Guðmundsdóttir,
Steinunn Margrét Guðmundsdóttir,
Ásdís Elva Guðmundsdóttir,
Þorvaldur Guðmundsson, Agnes Smáradóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástríkur faðir okkar, stúpfaðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
MAGNÚS INGI SIGURÐSSON,
Hjallabraut 33, Hafnarfirði,
er lézt 31. júlí, verður jarðsunginn frá
Víðistaðakirkju í Hafnarfirði 9. ágúst
klukkan 13. Jarðsett verður í Hafnarfirði.
.
Sigríður Margrét Magnúsd., Björn V. Jónsson,
Kristín María Magnúsdóttir, Jón Magnús Sveinsson,
Herta Maríanna Magnúsd., Arthur Pétursson,
Helga Jóna Ólafsdóttir, Ásgeir Friðsteinsson,
Edda Ólafsdóttir,
Þóra Ólafsdóttir, Aad Groeneweg.