Tímarit Hjúkrunarfélags Íslands - 01.10.1969, Síða 6

Fyrsti sjúklingurinn kemur á nýju Slysavarðstofuna í Borgarspítalanum.
skyldi frá upphafi og er því
fyrirkomulag engan veginn sem
æskilegt væri. Hitt er auðvit-
að ómetanlegt að hafa slysa-
móttöku í spítala, þar sem
flestar greinar lækninga og
læknisrannsókna eru starf-
ræktar. Þó er tilfinnanlegur
skortur á góðri aðstöðu til
sjúkraþjálfunar og er það baga-
legt, en vafalaust verður bætt
úr því, þegar byggingu spítal-
ans líkur.
Eins og sjá má af ofanskráðu,
hefur Slysavarðstofan í reynd
orðið hálfgerð „polyklinik“.
Veit ég, að ýmsum finnst það
miður farið. I því sambandi má
þó benda á, að sama þróun hef-
ur átt sér stað í flestum lönd-
um þar sem ég þekki til. Skipt-
ingin milli slysa og „ekki“ slysa
er óglögg og það, sem megin
máli skiptir er, hvort aðkall-
andi læknishjálpar sé þörf eða
ekki. Sjúklingur, sem skyndi-
lega fær kransæðastíflu, getur
ekki beðið eftir, að læknir komi
heim til hans og sendi hann síð-
an í sjúkrahús. Hann þarf strax
að fara þangað, er stöðug lækna-
vakt er fyrir hendi, svo að
hægt sé að koma honum í réttan
stað. Sama máli gegnir með
ýmsa aðra sjúklinga. Þegar
slysavakt er staðsett í spítala
með almennum sérdeildum á
þetta að vera auðvelt.
Nú er mikil áherzla lögð á
fyrstu hjálp í þeim löndum, er
hátt standa í læknismennt.
Hvílir það fyrst og fremst á
sjúkraflutningaliðum. Slík
hjálp getur ráðið úrslitum hvað
batahorfur sjúklingsins varðar.
Alþ j óðaheilbrigðismálastof nun-
in hefur barizt fyrir því að
koma upp ströngum námskeið-
um fyrir þá, er annast flutn-
inga sjúkra og fyrstu hjálp. Fer
þá námið fram að verulegu leyti
í ýmsum deildum sjúkrahús-
anna. Sums staðar er hægt að
kalla til lækna og hjúkrunar-
konur að fara á staðinn, þar sem
slys hefur orðið eða alvarlegan
sjúkdóm borið að höndum. Eru
þá notaðar sérstaklega útbúnar
sj úkrabifreiðar. Auðvitað er
þetta aðeins gert í alvarlegum
tilfellum.
Á þessu sviði stöndum við
mjög höllum fæti og er brýnt
að úr verði bætt. Ekki þori ég
að spá neinu um það, hver verð-
ur þróunin í slysaþjónustu hér
í Reykjavík á næstu áratugum,
og ekki er það heldur mitt að
dæma hvernig sú tilraun, sem
gerð hefur verið undanfarið í
þeim efnum, hefur tekizt.
Þar eð greinarkorn þetta birt-
ist í blaði hjúkrunarkvenna, vil
ég sérstaklega færa þeim mörgu
og ágætu hjúkrunarkonum, er
unnið hafa í Slysavarðstofunni,
þakkir fyrir þeirra ómetanlegu
störf. Dreg ég ekki í efa, að sú
slæma starfsaðstaða, sem var
svo lengi ríkjandi, hafi bitnað
meir á þeim en öðrum.
/ tilefni 50 áro afmœlis H.F.Í. er hjúkrunarkonum
60 ára og eldri boðið til kaffidrykkju í Landsspítalanum
mánudaginn 10. nóv. kl. 10.30.
Stjórn H.F.Í.
70 TÍMARIT HJÚKRUNARFÉLACS ÍSLANDS