Víkurfréttir - 24.04.2019, Síða 9
Kristín Eyjólfsdóttir, vaktstjóri í Íþróttamiðstöðinni Garði:
Sex ára í salt-
fiskvinnu
hjá afa
Finnst þér 1. maí skipta máli?
„Já, mjög miklu máli. Það á að gefa
verkafólki frí þennan dag svo það geti
sameinast í baráttunni. Ég á svo góðan
yfirmann sem gefur alltaf frí 1. maí
jafnvel þó að gestir okkar hafi óskað
eftir því að við höfum opið þennan
dag. Hann er mjög innstilltur á að
verkafólk og aðrir fái frí 1. maí. Það
á að virða þennan dag meira en gert
er. Allt hefur breyst í sambandi við
þennan dag og kröfugöngur eru nán
ast horfnar. Við megum ekki gleyma
tilgangi þessa dags og við eigum að
láta unga fólkið okkar vita fyrir hvað
dagurinn stendur. Við þurfum að
halda okkur vakandi í launabarátt
unni.“
Hvað finnst þér um verkalýðsfor-
ystuna á landsvísu?
„Það er komin ný verkalýðsforysta
bæði hér og þar. Ég held að það hafi
verið fínt að fá nýtt fólk inn núna. Fólk
má ekki vera of lengi í formennsku.
Það er gott að fá nýtt blóð inn reglu
lega til að viðhalda baráttuandanum.
Allavega líst mér mjög vel á lífskjara
samninginn nýja, það sem ég er búin
að kynna mér.“
Áttu minningu um 1. maí?
„Ég man eftir mér sex ára gamalli að
breiða saltfisk hjá OddI afa í Prests
húsum í Garðinum. Þegar rigndi voru
allir kallaðir til að ná fiskinum inn í
stæður. Ég var bara ellefu tólf ára
þegar ég byrjaði að vinna í humar
á sumrin en þá fengum við að garn
draga í vélum, eitthvað sem börn á
þessum aldri fengju sjálfsagt ekki
að gera í dag. Ég vann í fiski í mörg
ár en þetta var fyrsta starfið mitt.
Man eftir svaka stemningu rétt fyrir
1. maí þegar við þurftum að verka
allan aflann fyrir hátíðsdaginn 1. maí
því þá var auðvitað gefið frí í frysti
húsinu. Ég fór þá stundum í kaffi í
hús verkalýðsfélagsins í Garðinum
sem var alltaf í boði þennan dag. Fólk
var prúðbúið. Þetta var hátíðisdagur
og íslenski fáninn alls staðar dreginn
að húni. Karlarnir fóru í jakkaföt, fólk
dubbaði sig upp, klæddi sig í spari
fötin, konur og karlar og börnin með.
Allir gerðu sér dagamun. Mér finnst
börn í dag missa af miklu sem fá
ekki að kynnast fiskvinnu eða vinnu
í frystihúsi en mér skilst að það megi
ekki ráða yngra en sautján, átján ára.
Krakkar frá fermingaraldri hefðu svo
gott af því að kynnast þessum störfum
á sumrin, þó það væri ekki nema að
vinna hálfan daginn í frystihúsi.“
Sigrún Björg Ásgeirsdóttir, starfsmaður hjá Skólamat:
Alltaf í kröfugöngu
á afmælisdaginn
Finnst þér 1. maí skipta máli?
„Að sjálfsögðu fyrir mig og aðra því
við þurfum sífellt að minna á baráttu
verkalýðsins fyrir hærri launum.
Auðvitað ætti maður að fara í bar
áttukaffið í Stapa 1. maí til dæmis og
hlusta á ræðumenn því það kveikir
í baráttuandanum í manni. Kröfu
göngur eru löngu hættar hér suður
frá en eru ennþá í Reykjavík. Það á
að virða friðhelgi þessa dags sér
staklega. Ég hef til dæmis oft þurft
að vinna þennan dag þegar ég var að
vinna annars staðar en hér. Þetta á
að vera frídagur verkafólks og það
mætti alveg skerpa á því.“
Hvað finnst þér um verkalýðsfor-
ystuna á landsvísu?
„Ég er mjög ánægð með þá þróun
sem er að gerast í dag. Svo á eftir
að sjá hvernig nýr formaður á
Suðurnesjum á eftir að standa sig.
Það var löngu kominn tími á nýtt
fólk í brúnni bæði hér og inn frá.
Sólveig Jónsdóttir hjá Eflingu er
ómenntuð, hún þekkir þessa baráttu
okkar og lág laun af eigin raun. Ég
er mjög bjartsýn og finnst þessir
nýju kjarasamningar góð byrjun á
framhaldinu.“
Áttu minningu um 1. maí?
„Ég fór alltaf í kröfugöngu sem
krakki og var alltaf að vonast eftir
því að fá að halda á kröfuspjaldi því
ég á afmæli 1. maí. Það var flaggað
út um allan bæ og ég hélt auðvitað
sem barn að það væri út af mér. Ég
man vel eftir Gvendi Jaka, hvað það
var mikil barátta á þessum árum og
ekkert gefið eftir.“
Ég fór alltaf í kröfugöngu
þá sem krakki og var alltaf
að vonast eftir því að fá að
halda á kröfuspjaldi því ég
á afmæli 1. maí ...
Ég vann í fiski í mörg ár
en þetta var fyrsta starfið
mitt. Man eftir svaka
stemningu rétt fyrir 1. maí
þegar við þurftum að
verka allan aflann fyrir
hátíðsdaginn 1. maí því
þá var auðvitað gefið frí í
frystihúsinu ...
Kristín Eyjólfsdóttir.
Sigrún Björg Ásgeirsdóttir.
Safnfulltrúi óskast í Duus Safnahús
Framtíðarstarf og sumarafleysingar
Reykjanesbær óskar eftir að ráða safnfulltrúa í Duus Safnahús.
Um 55 % starf er að ræða eftir vaktavinnufyrirkomulaginu 2-2-3 frá kl. 11.30–17.30.
Helstu verkefni:
■ Móttaka safngesta og leiðsögn um
sýningarnar
■ Umsjón með daglegum rekstri
safnahússins
■ Þátttaka og undirbúningur í
framkvæmd sýninga og annarra
viðburða í safnahúsinu.
■ Sala minjagripa og daglegt uppgjör
Menntunar- og hæfniskröfur:
■ Stúdentspróf eða annað sambærilegt
■ Reynsla af safnastarfi eða
ferðaþjónustu æskileg
■ Gott vald á íslensku og ensku
■ Hafi góða hæfni í mannlegum
samskiptum og sé með þjónustulund
■ Tölvukunnátta
Umsóknarfrestur er til og með 15. maí n.k. Umsækjendur eru vinsamlegast beðnir að
sækja um starfið á vef Reykjanesbæjar: www.reykjanesbaer.is/stjornkerfi/laus-storf
Nánari upplýsingar um starfið veitir Valgerður Guðmundsdóttir menningarfulltrúi
(valgerður.gudmundsdottir@reykjanesbaer.is)á timarit.is
ÖLL BLÖÐIN FRÁ 1980 OG TIL DAGSINS Í DAG
9MANNLÍF Á SUÐURNESJUM miðvikudagur 24. apríl 2019 // 17. tbl. // 40. árg.MANNLÍF Á SUÐURNESJUM