Skessuhorn - 27.02.2003, Qupperneq 8

8
FIMMTUDAGUR 27. FEBRUAR 2003
^■uissunu^
T^e/t/u/i/u^
Að selja undan sér
Einhvern veginn hefur mér
fundist það vera það versta
sem fyrir mig gæti komið, ef
ég þyrfti að selja undan mér.
Eg hef því láni átt að fagna
gegnum árin að eiga gott með
svefh, en það er orðið öðru
nær síðustu daga. Nú ligg ég
andvaka nótt eftir nótt af á-
hyggjum yfir því hvort Borg-
arbyggð ætli að selja allt undan
sér sem hægt sé að selja og
jafnvel ofan af sér líka.
Þegar maður liggur andvaka
er fátt betra en að taka sér
penna í hönd og skrifa um á-
hyggjurnar sem halda manni
vakandi.
Tilefni þessara skrifa eru á-
form stjórnvalda í Borgar-
byggð um að selja jarðir í eigu
sveitarfélagsins. Þegar Álfta-
neshreppur sameinaðist Borg-
arbyggð 1998 var ég í hrepps-
nefnd í áðurnefhdum hreppi.
Álftaneshreppur átti þá jarð-
irnar Álftárós, Syðri-FIraun-
dal, fjalllendi Ytri-Hraundals,
hálfa Grenja, helming í Árbæ
og helming í Hvítsstöðum.
Fyrir sameiningu var mikið
rætt um það innan hrepps-
nefndarinnar, hvort stinga ætti
undan jörðum eða jarðarhlut-
um og stofna eignarhaldsfélag
utan um þá, svo sem sum önn-
ur sveitarfélög gerðu. Ég og
fleiri vorum þeirrrar skoðunar,
að annaðhvort sameinuðumst
við af heilum hug og allt sem
hreppurinn ætti fylgdi með.
Nú horfði ég fullur bjartsýni
til stærra sveitarfélags, sem
stæði öruggan vörð um þessar
gersemar okkar sem og aðrar
innan sveitarfélagsins.
Þannig er til háttað, að Alft-
hreppingar nýta fjalllendi
Grenja, Syðri - Hraundals og
Ytri- Hraundals sem afrétt og
liggur fjallgirðingin neðan við
múlana, þ.e. Hraundals-
Grímstaða- og Grenjamúla.
Álfthreppingar eiga stóran af-
rétt, en hér hefur fé fækkað
sem og annars staðar og þeim
bændum einnig sem eiga féð.
Aðgengið að afréttinum er í
gegnum áðurnefnd eignarlönd
okkar, þess vegna megum við
ekki misssa þau fyrir nokkurn
mun.
Ef eignarlöng okkar yrðu
seld, yrði að færa afréttargirð-
inguna innfyrir fjaliluisið okk-
ar, þ.e.a.s. yfir Sandvatnsnes,
Vatnshlíð, um Álftárskörð í
Grjótárvatn, sem sé urn fjöll
og firnindi. Algerlega ógirð-
andi land, þannig að sé fyrir
mér að girða þyrfti á ári
hverju, auk þess værið opið
með Langá frá Grenum og að
Langavatni, eins frá Grjótár-
vatni og yfir í Ytri-Hraundal.
Hér er um stórframkvæmd að
ræða og að sama skapi mjög
dýra.
Vegurinn að fjallhúsi okkar,
er jeppaslóði, með bröttum
brekkum og kröppum beygj-
um, þess vegna væri nauðsyn-
legt að ráðast í fjárfrekar vega-
framkvæmir til að hægt væri
að komast með fjárvagna inn í
afréttinn.
Núna keyrum við féð bara
innfyrir fjallgirðinguna neðan
múlanna, og síðan fer féð sjálft
lengra inneftir afréttinum þeg-
ar gróður og aðstæður leyfa.
Það er sem sagt engin tilvilj-
un að Álftaneshreppurinn
gamli eignaðist þessi lönd.
Mig langar að minnast á hlut
Jóhannesar M. Þórðarsonar í
Krossnesi í þessum efnum, því
hann er verulegur og er á eng-
an hallað þó ég nefni hann. Jó-
hannes Magnús var oddviti
Alftaneshrepps er hlutur
Grenja, Arbæjar og Hvítsstaða
var keyptur. Tel ég hann hafa
sýnt fádæma kjark og bjartsýni
fyrir hönd hreppsbúa. Það eru
engin ný sannindi að sveitarfé-
lög séu févana. Alftaneshrepp-
ur var févana á þessum árum
þegar jarðirnar voru keyptar.
En með sameiginlegu átaki
tókst hreppsbúum að eignast
þær, því öllum var ljóst mikil-
vægi þessara jarða fyrir okkur
Álffhreppinga. Rök stjórnar
Borgarbyggðar fyrir sölu jarð-
anna nú, heyrast mér vera
peningaleysi og áhugi hugsan-
legra kaupenda á þessu landi.
Vil ég meina að stjórn Borg-
arbyggðar sýni vonleysi og
kjarkleysi að ætla að selja eign-
ir undan sér, sem ég vel að
kalla svo.
Eg ólst upp við það að þeg-
ar illa áraði þá varð maður að
láta eitthvað á móti sér, en ekki
að rjúka til og selja allt undan
sér sem hægt væri að selja. Því
legg ég það til að á meðan illa
árar hjá Borgarbyggð, verði að
skerða einhverja þjónustu
tímabundið og hægja á nýjum
framkvæmdum meðan ástand-
ið er svona slæmt.
Því segi ég þvert nei við því
að selja eignarlönd sem eru
nýtt sem afréttur og eins við
því að selja hlunnindi sem gefa
sveitarsjóði tekjur ár hvert.
Eins má ég ekki til þess
hugsa að náttúruperlan Langá,
Hálfdán Helgasib
verði í meirihuta eigu aðila
utan sveitarfélagsins.
Borgarbyggð á veruleg
hlunnindi í Langá. þ.e.a.s fyrir
landi Grenja og Hvítsstaða.
Fastur tekjustofn afréttarmála
í Alftaneshreppi eru tekjur af
hlunnindum af eignarhluta í
Grenjum. Ef eignarlönd innan
fjallgirðingar og eignarhlutur í
Grenjum verða seldir, þá sé ég
það fyrir mér að sauðfjárbú-
skapur í Alftaneshreppi hinum
gamla, leggst af. Kannski er
það stefna eða vilji stjórnvalda
í Borgarbyggð, eða hvað???
Gangi vilji stjórnvalda eftir
um sölu þessara jarða, krefst
ég þess að Skallagrímsgarður-
inn í Borgarnesi verði seldur
líka. Það eru örugglega ein-
hverjir sem vildu kaupa og
byggja hús á svo skjólgóðum
stað með alla íþróttaaðstöðu
við hendina.
Eignarlönd Borgarbyggðar í
Álftaneshreppnum gamla, eru
mér og mínu fólki, meira virði
en garðurinn, en því er nátt-
úrulega öfugt farið með Borg-
nesinga og er það skiljanlegt.
Skoðið þá hug annarra til nátt-
úrunnar og þörfina á nýtingu
hennar.
Því eigum við að sameinast
hér í Borgarbyggð um að
standa vörð um þessi Iönd,
nýta þau og njóta, okkur öllum
til hagsbóta og ánægju.
Skora ég á stjórnendur
Borgarbyggðar að kynna sér
vel hvað hér um ræðir, því þar
held ég að vanti eitthvað uppá
að stjórnendur séu nægilega
vel upplýstir um mikilvægi
þess að selja ekki eignarhlut
sinn í áðurnefndum jörðum í
Álftaneshreppi.
í kvæði Guðmundar Böðv-
arssonar frá Kirkjubóli í Hvít-
ársíðu, „Fylgd“, í 4.,5 og 6. er-
indi, segir skáldið allt sem
segja þarf á svona stundu.
Glitrar grund og vangur,
Glóir sund og drangur
Litli ferðalangur
Láttu vakna nú
Þtna tryggð og trú.
-Lind í lautu streymir,
lyng á heiði dreymir,
- þetta land átt þú.
Hér bjó afi og amma
eins ogpabbi og mamma.
Eina ævi og skamma
eignast hver um sig,
-stundum þröngan stig.
En þií átt að muna,
alla tilveruna,
að þetta land á þig.
Ef að illar vættir
inn um. myrkragættir
Bjóða svikasættir,
svo sem löngum ber
við í heimi hér,
þá er ei þörf að velja:
Þú skalt aldrei selja
það úr hendi þér.
Skrifað að nóttu til í Háhóli
21. febrúar 2003.
Hálfdán Helgason, Háhóli
Formaður afréttamefndar
Alftaneshrepps

Norðurál stækkar
Eftir úrskurð Jóns Kristjáns-
sonar, setts umhverfisráð-
herra, sem heimilar fram-
kvæmdir við Norðlingaöldu-
veitu hefur skapast grundvöll-
ur fyrir stækkun álvers Norð-
uráls á Grundartanga. Nú
liggur fyrir að Landsvirkjun
telur þessa framkvæmd hag-
kvæma og ætlar að ráðast í
hana, þar með fær Norðurál
þá raforku sem þarf til álfram-
leiðslu í stækkuðu álveri. Þessi
niðurstaða er ánægjuefni og
skiptir miklu máli fyrir at-
vinnulíf og búsetuþróun á
Vesturlandi. Ekki er síst mik-
ilvægt að niðurstöður liggi fyr-
ir nú, vegna þeirrar þróunar
sem verið hefur á vinnumark-
aði. Gera má ráð fyrir að
framkvæmdir við stækkun
Norðuráls geti hafist innan sex
mánaða og eru það góðar
fréttir, þar sem vart hefur orð-
ið við aukið atvinnuleysi að
undanförnu. Framgangur
málsins hefur verið í nokkurri
óvissu undanfarin misseri en
nú liggja fyrir mikilvægar á-
kvarðanir og niðurstöður.
Þrátt fyrir að stækkun Norð-
uráls verði að veruleika síðar
en upphaflegar áætlanir gerðu
ráð fyrir, þá er aðalatriðið það
að málið er nú nánast í höfh.
Ráðherrar Framsóknarflokks-
ins hafa verið gagnrýndir fyrir
að málið hafi dregist á langinn,
en öllum má Ijóst vera að við
höfum unnið að þessu máli að
fullurn heilinduin með það að
markmiði að ljúka því. Flókin
ferli vegna mats á umhverfisá-
hrifum, það að Þjórsárverin
eru eitt helgasta svæði landsins
út frá náttúruverndarsjónar-
miðum ásamt mörgum óvissu-
þáttum sem uppi hafa verið á
vinnsluferli málsins hefur
dregið niðurstöður á langinn,
en á því eru eðlilegar skýring-
ar.
Fyrir okkur Framsóknar-
menn er þessi staðreynd sér-
stakt ánægjuefhi, allt frá því
fyrst komu fram hugmyndir
um byggingu álvers Norðuráls
á Grundartanga hafa Fram-
sóknarmenn unnið að heilind-
um að því að uppbygging
þessa mikilvæga fyrirtækis yrði
að veruleika. Rétt er að rifja
upp að á þeim tíma þegar
undirbúningur byggingar ál-
versins stóð yfir sætti Fram-
Magnáts Stefánsson
sóknarflokkurinn miklum and-
byr af hálfu þeirra sem börðust
gegn álverinu vegna umhverf-
issjónarmiða, en okkur féllust
ekki hendur heldur var mark-
visst unnið að því að ná málinu
í höfn. Reynslan af starfsemi
Norðuráls er mjög góð, fyrir-
tækið er til fyrirmyndar og það
hefur skipt miklu máli fyrir
Vesturland og þjóðarbúið í
heild.
Orkuffamleiðsla með Norð-
lingaölduveitu og nýting
orkunnar til álframleiðslu hjá
Norðuráli er dæmi um at-
vinnustefnu Framsóknar-
flokksins. Um er að ræða nýt-
ingu orkuauðlindar að teknu
tilliti til náttúruverndarsjónar-
miða og uppbyggingu á at-
vinnustarfsemi til aukinna
þjóðartekna. Avinningurinn
er sá að fleiri fá atvinnu, út-
flutningstekjur aukast og þjóð-
arbúið styrkist. Með auknum
tekjum skapast meiri mögu-
leikar á að efla velferðarkerfið,
verja auknum fjármunum til
ýmissa verkefna sem fólkið
kallar eftir og svigrúm til
skattalækkana eykst. Staða
mála varðandi byggingu
Norðlingaölduveitu og stækk-
un Norðuráls er því mikið
fagnaðarefni fyrir þjóðina alla.
Magmis Stefánsson,
þingmaður Framsóknarflokks
á Vesturlandi.