Hlynur - 15.12.1961, Blaðsíða 10

Htíœii uftt jci
Stari ég hljóður á stjarnanna fjöld,
stirnir á hjarnið og ísana í kvöld.
Minning mín leitar svo máttug og hlý:
mamma mín söng við mig, „hátíð er ný
Enn þá er stjarnan í austrinu skœr,
enn þá af fögnuði barnshjartað slœr,
enn þá er hlustað á klukknanna klið
kalla til jarðar hinn himneska frið.
Enn þá er huggun og hjálp til þín sótt
heilaga, friðsæla, þögula nótt.
Enn þá er slóð yfir örœfin gerð,
enn eru leitandi hjarðmenn á ferð.
Enn krýpur móðir við ungbarnsins hlið,
unir þar bœn sína og trú sína við.
Enn þá er von þín, þú veglausa hjörð,
velþóknun drottins og friður á jörð.
Páll H. Jónsson.