Vesturbæjarblaðið - sep. 2017, Blaðsíða 5

Höfum upplifað kátínu
og hlátur
En að væntanlegum gaman-
kvöldum þeirra í Bæjarbíói. Þeir
segja að þetta verði um tveggja
tíma prógramm með hléi. „Ég segi
sögur af allskyns fólki og Jóhannes
kemur síðan með list sína og fer
úr einu hlutverkinu í annað fyrir
framan fólkið. Þótt ég segi sjálfur
frá þá höfum við upplifað mikla
kátínu og hlátur – meiri en ég
hef kynnst í leikhúsi enda er þar
eflaust um meiri dramatík að ræða
en hjá okkur. Jóhannes hefur ætíð
verið auðmjúkur og fer vel með
fórnarlömb sín, hann er auðvitað
einstakur og á ekki sinn líka sem
eftirherma enda búinn að vera að
í 40 ár lifað á list sinni sem segir
manni allt um hversu þjóðinni
þykir vænt um hann og kann að
meta kímnigáfuna og sagnastílinn
hans,“ segir Guðni.
Góðir grannar Melabúðin
og Vesturbæjarlaugin
Þeir Guðni og Jóhannes hafa
báðir tengst Vesturbænum –
mismunandi lengi en báðir eiga
sterk tengsl við þann bæjarhluta.
Guðni hafði sitt annað heimili á
Melunum meðan á þingmanns-
og ráðherratíð hans stóð. Hann
kveðst eiga góðar minningar
úr Vesturbænum. „Ég bjó á
Hagamelnum, þótt aðalheimili
mitt væri á þeim tíma á Selfossi,
og næstu nágrannar mínir voru
Melabúðin og Vesturbæjarlaugin.
Góðir grannar hvor á sína vísu,
eins og félagsmiðstöðvar í góðu
sveitasamfélagi. Og í Melabúðinni
er lambakjötið hanterað betur en
annars staðar. Þeir bræður bjóða
einstaklega góðar vörur. Þarna
hitti maður líka gott fólk og ræddi
landsins gagn og nauðsynjar við
Vesturbæinga og aðra sem leið
áttu um þessa notalegu staði. Sem
landbúnaðarráðherra kynntist ég
mörgu fólki sem styður landbúnað
þótt umræðan sé stundum
af öðrum toga og þá oftast
pólitískum.“ Samfylgd Jóhannesar
við þennan bæjarhluta er lengri.
„Ætli hún stappi nærri þremur
áratugum og ég hef hvergi átt
annars staðar heima í Reykjavík.
Ég kom hingað suður fyrst til
náms og svo var haldið áfram í
Vesturbænum.“
Vesturbærinn seiddi mig
til sín
„Ég og hamingjan skildum aldrei
hvort annað,
og eflaust má kenna það vestfirskum
framburði mínum,
en hún var svo dramblát og
menntuð og sunnlensk í sínum,
og sveitadreng vestan af landi var
húsi hennar bannað.“
Guðni vitnar hér í Stein Steinarr.
En talar Jóhannes vestfirsku eða
er hann löngu orðinn menntaður
í sunnlenskum framburð. „Það
kemur fyrir þegar ég er að lesa
upp eða skemmta og ætla að
vanda mig. Langa og ganga með
a-hljóðinu kemur stundum fram
á varirnar og önnur vestfirsk
einkenni en Vesturbærinn hefur
auðvitað alið mig upp að einhverju
leyti. En ég gríp stundum til
vestfirskunnar. En Vesturbærinn
togaði alltaf í mig - hefur eiginlega
seitt mig til sín. Ég hef aldrei vikið
þaðan nema vestur á sumrin og til
ferðalaga. Annas er ég hér.“ Guðni
skýtur inn í að Jóhannes hafi
skemmt í öllum félagsheimilum
á landinu. „Þau eru orðin mörg
og í þessum ferðum hef ég hitt
margt gott fólk alveg burt séð
frá því hvað ég er gera. En ef
ég á að víkja aftur að vestrinu á
Ingjaldssandi þá reyni ég að vera
þar eins mikið á sumrin og ég get.
Heima á óðalinu ef ég á að orða
það svo. Ég er alin upp í sveitinni
og þótt ekki sé lengur rekið bú á
jörðinni þá toga heimahagarnir
í mig,“ segir Jóhannes, brosir og
bætir við í hálfum kæringi. „En ég
enda þar auðvitað með stórbú.“
Og Jóhannes heldur áfram að
hugsa vestur. „Mér finnst fólk oft
ragt við að fara vestur. Kynnast
Vestfjörðum. Lýsingar fjölmiðla
af ástandi vega eru í mínum
huga ekki alltaf sannleikanum
samkvæmar. Fólk fer ekki yfir
Dynjandis- og Hrafnseyrarheiðar.
Heldur að þetta séu ófærur.“
Og svo berst talið að fyrstu
opinberu heimsókn Ólafs Ragnars
Grímssonar sem forseta sem
var á sunnanverða Vestfirðina
og ummælum hans um vegina
að för lokinni. „Þetta voru orð í
tíma töluð en stjórnmálamönnum
rann blóðið ti l skyldunnar,
e inkum sjál fstæðismönnum
sem töldu forseta ekki eiga að
fjalla um vegagerð fyrir vestan.
Jafnvel ekki þótt hann væri
Vestfirðingur sjálfur. En maður
ólst upp við þessa vegi og að lítið
var um aðkomufólk á vegunum.
Það voru ekki margir á ferð hér
á árum áður. Ég man að þegar ég
var 14 ára og sendur með Land
Rover föður míns í skoðun.
Ég setti tvær sessur undir mig í
bílstjórasætið svo að ég sæi út. Jú,
jú – Land Roverinn fékk skoðun
og ég var minntur á að fara beint
heim. Skoðunarmaðurinn þóttist
vita aldur minn. Þetta var svona
öðruvísi í sveitinni í þá daga.“
Eftirsjá að litríkum
persónum
Þegar kaffið sem Bryndís
Ploder á Kaffi Örnu lagaði svo
vel fyrir okkur var búið urðu þeir
félagarnir pólitískari og sögðust
vorkenna Alþingi vegna þess
að það vantaði húmor og gleði í
húsið og þingmenn virðast ekki
vera jafn góðir vinir og þeir voru
segir Guðni. „En kannski get ég
farið að taka þingmenn aftur og
gera þá fræga og vinsæla – svona
eins og Guðna,“ segir Jóhannes.
Fyrr á árum voru þetta þjóðhetjur
í augum fólks. Hannibal að
vestan, Húnvetningurinn Björn á
Löngumýri og enn áður menn á
borð við Ólaf Thors, Gylfa Þ. og
Bjarna Ben eldri. Og svo kemur
enn ein saga eða tvær þeirra
félaga. Þegar Björn á Löngumýri
kom í fyrsta sinn til Alþings og
flutti þar jómfrúrræðu sína eins og
fyrsta ræðan er jafnan kölluð vék
hann sér að Óafi Thors á leið úr
ræðupúltinu og innti hann eftir því
hvernig honum hafi líkað og Ólafur
svaraði að bragði að nú vissi
hann að hann væri ekki lengur
vitlausasti maðurinn á Alþingi. Í
annað skipti var Björn staddur
á stjórnmálafundi á Sauðárkróki
og vitnaði þar í grein sem hann
hafði skrifað í Vísi. Hann skrifaði
nefnilega í Vísi sem þótti hálfgert
íhaldsblað en ekki í Tímann
málgagn Framsóknarmanna.
Hann kvaðst stundum senda
þeim greinar greyjunum þegar
þeir hafa lítið efni í blaðið. Björn
var náfrændi Páls á Höllustöðum
og Hannesar Hólmsteins. „Svona
var pólitíkin í gamla daga. Menn
höfðu dálítið af gamansemi með,“
segir Guðni sem telur eftirsjá
í þessum litríku persónum
og húmoristum. „En ég þekki
auðvitað þingmennina marga. Þeir
eru ekkert vitlausari eða leiðinlegri
en við vorum en andrúmsloftið
mætti vera betra og þeir ættu að
fara oftar í heita pottinn.“
Yfir Vesturbænum býr
blæja paradísar
Þeir Guðni og Jóhannes eru
sammála um að yfir Vesturbænum
búi blæja paradísar og hvergi sé
fegurra að sjá en af Grandanum.
Esjan við sjóndeildarhringinn og
byggðin umvafin sjávarsíðunni.
„Ég bý núna á Lindargötunni – í
Skuggahverfinu og sálin er austur
í sveitum en ég sæki mikið í vestur.
Sæki lífskraftinn út á Seltjarnarnes.
Fer í ræktina og lyfti tonnum á
morgnana. Nesið er ekkert annað
en hluti af Vesturbænum þótt
sveitarfélagamörk liggi innan
við Eiðið.“ Jóhannes tekur undir
þetta. „Ég fer ekki úr Vesturbænum
hvorki á Lindargötuna eða út á
Seltjarnarnes nema sem gestur.
„Sálin er að hluta fyrir vestan rétt
eins og austur í sveitum hjá Guðna
en ég er löngu orðinn gróinn
Vesturbæingur,“ segir eftirherman
með sinni eigin rödd.
5VesturbæjarblaðiðSEPTEMBER 2017
20% afsláttur
af bætiefnum frá Now
Gildir 21. september - 31. október
ÓÐINSGÖTU 1, REYKJAVÍK
Ný heimasíða: www.systrasamlagid.is
www.facebook.com/Systrasamlagid
Sími: 511 6367
Andaðu
dýpra!
AFGREIÐSLUTÍMI:
Mán. - fös.: 09:30 - 18:00.
Laugardagar: 11 - 17.

HAFRAGRAUTUR
ALLA MoRGNA!
HM í hafragrautargerð
framundan í skosku
hálöndunum.
Í boði alla virka morgna
og í hádeginu.
Lífrænn, glútenlaus, spíraður.
VIRdIAN VÍTAMÍN oG
bæTIEFNALÍNAN ER
FREMST MEÐAL JAFNINGJA
Lífræn regnbogasilungsolía
d-vítamín úr trjásveppi
Frábær fjölvítamínblanda
Magnesíum sítrat.
b12og allt hitt.
FATNAÐUR SEM
RISTIR dýpRA!
Fatnaður sem ristir dýpra!
Sjöl og kímónóar eftir Sirrý
Ullarsjöl frá Nepal
Jógabuxur frá Manduka
Samfestingar frá USA
pRo
pRolite
eKo
eKolite
eKo fisléttar
WelcoMe, nýjar.
Fylgihlutir, m.a. hugleiðslupúðar,
jógahandklæði, -töskur, -bönd ofl.
7 MANDUKA
skara fram úr!
Taj Mahal jógadýnanna.