Bæjarins besta - 27.09.2000, Side 7

Bœjarstjórinn á Túnsbergi, Hans Kristian Hogsnes, með
gjöfina frá íslensku gestun-um - málaða fjöl eftir lista-
konuna Sólveigu Eggerz Pét-ursdóttur.
vænni ölkollu.
réttur félli kannski ekki alveg
að smekk allra var samt gam-
an að bragða eitthvað fram-
andi. Það er í frásögur færandi
að þarna uppi beið okkar mað-
ur, Ari Valdimarsson, ættaður
frá ísafirði, en hann hafði ein-
mitt lesið um heimsókn okkar
í blaðinu þá um morguninn.
Þar kom fram sú áætlun okkar
að snæða „römmegröt" á Set-
erkafeen og til að missa ekki
af sveitungum sínum sat hann
fyrir okkur þarna. Ari hefur
verið búsettur í Tönsberg í
hartnær 50 ár, lærði þar vél-
stjórn og vann lengst af í
skipasmíðastöð. Ein systir
hans, Fríða Valdimarsdóttir,
býr hér á ísafirði. Ari var með
okkur allan þennan dag og
hann og hans kona fóru út að
borða með okkur um kvöldið.
Þessum degi var eytt við að
skoða bæinn og sögustaði
hans undir leiðsögn Ursulu
Hauge sem var afar fróð, ekki
síst um miðaldasöguna, og
miðlaði hún okkur af fróðleik
sínum urn konunga og hval-
fangara og óx vísdómur okkar
til muna þennan dag.
Afbragðs dansmaður
frá ísafirði
Eins og áður er sagt fóru
Ari og frú með okkur út að
borða urn kvöldið og eftir mat-
inn var stiginn dans á diskó-
teki hússins. Var heldur betur
liðsauki í Ara, sem reyndist
vera afbragðs dansmaður, og
ekki veitti af þar sem við vor-
um 14 konur í hóp en ekki
nema tveir karlmenn.
Á sunnudaginn var okkur
boðið í siglingu til Osló á lysti-
snekkjunni Vanadís, sem er í
eigu Ármanns Heiðars Ár-
mannssonar, æskuvinar Guð-
jóns Brjánssonar. Það er ekki
ónýtt að þekkja menn sem
eiga svona rausnarlega vini.
Veður var eins og best verður
á kosið og við nutum lífsins
út í ystu æsar. Þarna er um-
hverfið ákaflegafagurt, skógi-
vaxnar hlíðar með fallegum
sumarhúsum, fallegar grónar
eyjar og svo fjöldi seglbáta
um allan fjörðinn ásamt ferj-
um og margskonar öðrum bát-
um. Við komum síðdegis til
Osló og gengum þar um borg-
ina og að konungshöllinni.
Kvöldverður var snæddur á
ágætu kínversku veitingahúsi
og fór hópurinn svo heim til
Tönsberg með lestinni seint
um kvöldið.
Mánudagurinn fór að mest-
um hluta í að skoða Vestfold-
sjúkrahúsið. Þetta er aðal-
sjúkrahúsið í fylkinu og það
langstærsta. Fyrst var fyrir-
lestur um markmið og upp-
byggingu sjúkrahússins. Hér
er um að ræða 20 ára fram-
kvæmdaáætlun sem hófst árið
1989 og verður lokið 2009 og
verður sjúkrahúsið fullbyggt
64.900 fermetrar að stærð.Til
samanburðar er sjúkrahúsið
og heilsugæslan á Isafirði
6.300 fermetrar.
Sjúkrahúsið er hátækni-
sjúkrahús og vel búið tækjum.
Þar eru 338 sjúkrarúm, skurð-
stofur eru 15 og starfsmenn
eru 2.249 talsins. Þarna eru
auðvitað allskonar sérdeildir,
rannsóknarstofur, bráðamót-
taka og höfuðstöðvar sjúkra-
flutninga fyrir allt fylkið.
Engar filmur á
röntgendeild
Sem fyrr er sagt er þarna
allt mjög tæknilegt, t.d. eru
ekki lengur notaðar filmur á
röntgendeildinni heldur er
stafræna tæknin alls ráðandi.
Röntgenmyndir eru skoðaðar
á þar til gerðum skjám og er
þá hægt að stækka upp ein-
staka myndhluta, sem gerir
alla greiningu nákvæmari.
Bráðamóttökuherbergin
eru mörg og þau eru öll ná-
kvæmlega eins innréttuð svo
að þeir sem þar vinna þurfa
ekki að læra nema á eitt kerfi
og er sama h var þeir eru stadd-
ir. Alls staðar er sama fyrir-
komulag sem gerir allt ein-
faldara og skilvirkara.
Sjúkraflutningarnir fyrir allt
fylkið eru skipulagðir á einum
stað hér. Það er náttúrlega allt
tölvuvætt og eru 2 starfsmenn
á vakt allan sólarhringinn.
Þegar hringt er í sérstakt neyð-
arnúmer sést á skjá hvaðan
hringt er og hvaða leið er styst
að fara fyrir sjúkrabílinn. Við-
búnaður er mismunandi eftir
því sem að er hverju sinni og
er sérstakt kerfi sem farið er
eftir í því sambandi.
Síðdegis var farið á einka-
stofu, „Colon Klinikkerí', og
var það afar fróðlegt. Þarna
kemur fólk í úthreinsun fyrir
speglanir og einnig vegna við-
varandi ristilvandamála. Þessi
úthreinsun fer fram með
kranavatni eingöngu í sér-
stöku tæki og eru óþægindi
sjúklinganna hverfandi lítil.
Þessi aðferð er líka mun ör-
uggari fyrir speglanir, því
stundum mistakast þær vegna
þess að úthreinsun er ekki
nógu góð.
ScanRope
og kaðlarnir
Þriðjudagurinn 12. septem-
ber rann upp bjartur og fagur
og við pökkuðum dótinu í bíl-
ana. Nú var komið að því að
halda á ný til Kaupmanna-
hafnar. Fyrst var þó smávegis
bónus á skoðunarferðir því
okkur var boðið að skoða
ScanRope-verksmiðjuna þar
sem framleiddir eru togvírar
þeir og kaðlar sem Sandfell
hefur umboð fyrir á Islandi.
Fyrst var náttúrlega fyrirlestur.
kaffi og vínarbrauð, sem við
höfum komist að raun um að
eru ómissandi hluti af norsk-
urn morgunverði. Síðan var
verksmiðjan skoðuð og við
sáum allt ferlið, hvernig litlar
plastkúlur verða að sverustu
köðlum sem við höfum séð -
allt að 50 cm í þvermál. Vír-
arnir voru heldur engin smá-
smíði og vélarnar sem spinna
þá saman rnikil ferlíki.
Ferðin til Kaupmannahafn-
ar gekk vel og þangað var
komið um kl. 21 í úrhellis-
rigningu. Ferðahópurinn lét
það þó ekki á sig fá en fór út
að ganga og fann ljómandi
ölstofu þar sem ferðaþreyt-
unni var skolað burt með
Á bar Jónasar
Hallgrímssonar
Á miðvikudaginn voru
skoðaðir merkir staðir í Kaup-
mannahöfn. Farið að kon-
ungshöllinni, í Frederiks
Kirke, „Marmorkirken", Ný-
höfn og víðar. Flestir í hópnum
fengu sér öl og smörrebröd í
Hviids Vinstue en þar sat Jón-
as Hallgrímsson löngum fyrr
á tímum.
Um kvöldið var vitaskuld
farið í Tivolí en margir í hóp-
num voru að korna í fyrsta
sinn til Kaupmannahafnar. Þar
var farið á veitingahús sem
bauð upp á hlaðborð og gátu
allir fengið eitthvað við sitt
hæft enda margt í boði, bæði
fiskur og kjöt, ostar og ótal-
margt fleira. Þarna voru
hljómlistarmenn sem léku við
borðin til skiptis og var
skemmtileg uppákoma við
okkar borð. Það vildi svo til
að ein úr hópnum, Kristín
Gísladóttir sjúkraliði, átti af-
mæli. í lok borðhaldsins kom
þjónustufólkið aðvífandi með
glæsilegan ísrétt með logandi
stjörnuljósum og hljómlistar-
mennirnir spiluðu fyrir hana
afmælissönginn.
Eftir matinn var gengið um
garðinn og þeir kjarkmeiri
fóru í rússibana og önnur
háskaleg tæki og varð engum
meint af. Á miðnætti var flug-
eldasýning og upp úr því var
svo haldið heim á hótel.
Fimmtudagurinn rann upp
sem aðrir dagar og nú var
komið að brottför heilbrigð-
ishópsins íslenska. Heimferð-
in gekk vel og var gott að
koma á heimaslóðirnar aftur
eftir velheppnaða fræðslu- og
skemmtiferð til vinabæjar
okkar, Tönsberg í Noregi.
Samantekt:
Ingibjörg Sigtryggsdóttir
og Birgir Jónsson.
Fimmtud 28. sept.
veröur sölufulltrúi frá
Sehastian á
hárgreiöslustofunni
Lítiö
HARGREiÐSLUS TOFA
SIMI: !S6 4-142
MIÐVIKVDAGUR 27. SEPTEMBER 2000
7