Þróttur. Knattspyrnudeild - 01.09.1999, Blaðsíða 10

Knattspymufélagið
n / < /rmrm
50
UTILIF
7\ -*/] i /<
Glæsibæ -sími:581 2922
Glampandi sól i Skotlandi
Þróttur var á leið til Glasgow og þota
Flugleiða einn í 32 þúsund feta hæð
þegar æringjanum Ottó Hreinssyni varð
litið út um gluggann og sagði: “Það er
glampandi sólskin í Skotlandi, strákar!”
1970: Flóðlýst athöfn
Axel Axelsson sá góði knattspyrnumaður
okkar var kominn í sprengí leik í Þýska-
landsferð Þróttar. Hann sneri sér að
dómaranum og upphófst mikið handapat
sem lauk með því að Axel var vísað á skúr
við hliðarlínuna. Þangað inn hvarf fram-
herjinn og átti þar nokkrar góðar mínútur.
I síðasta leiknum í þessari ferð varð
fleirum brátt í brók í Zimmern þar sem
leikið var í flóðljósnum. I leikhléi voru
ljósin slökkt, en þegar seinni hálfleikur
átti að hefjast reyndist erfitt að kveikja
ljósin, því þau höfðu ekki kólnað nóg.
Einhverjir Þróttarar notuðu tækifærið til
að létta á blöðrunni í myrkrinu. Það varð
hins vegar handagangur í öskjunni þegar
ljósin kviknuðu skyndilega án viðvörunar.
Spegill, spegill, herm pú mér...
Leikur var að hefjast í meistaraflokki
þegar athugull maður tók eftir því að
Þróttarar voru aðeins tíu á vellinum. Það
vantaði Baldur Hannesson. Einn
liðsstjóranna hljóp inn í klefa til að
athuga hvað tefði kauða. Hann fann
hann fyrir framan spegilinn þar sem
hann greiddi sér af mikilli kúnst. Eitt
sinn vantaði Baldur þegar flokkur hans
sigldi með Akraborg upp á Skaga. Baldur
mætti, en hjá BSI.
Fallegt merki Ottó!
í leik milli Þróttar og ÍA hafði Matthíasi
Hallgrímssyni orðið lítið ágengt gegn
Ottó Hreinssyni í vörn Þróttar. Matti dó
hins vegar ekki ráðalaus. Hann tók til að
tala um hvað Þróttarmerkið í búningi
Ottós væri fallegt. Ottó uggði ekki að
sér, laut höfði til að skoða merkið, og sjá!
Stungusending inn fyrir vörn Þróttar, og
Matthías ekki lengi á nýta frelsið og
skora auðveldlega...
Gæsla sem brást
Einar Sverrir Einarsson fékk einu sinni
það hlutverk að taka Inga Björn
Albertsson úr umferð en Ingi Björn hafði
verið í miklu stuði leikina á undan og
skorað drjúgum. Ottó helt að þetta yrði
nú ekki mikið mál, en eitthvað mun
hann hafa byrjað seint á gæslunni því
eftir 20 mínútur var staðan orðin 0:4 og
hafði Ingi Björn skorað öll mörkin fyrir
Val.
Leikræn tilprif í leðjimni
Það gat oft orðið ansi forugt á malarvöh
lum Reykjavíkur í gamla daga. Einu
sinni sem oftar voru Þróttarar í 4. eða 5.
flokki að leika gegn Fram á gamla
Framvellinum við Sjómannaskólann,
sem var eitt forarsvað eftir mikla
rigningu. Hægri bakvörður liðsins okkar
var sá geðþekki og góði félagi Þórhallur
Sigurðsson leikari og leikstjóri (ekki
Laddi). Þórhallur var eitilharður þótt
ekki væri hann hár í loftinu, og aldrei
gaf hann þumlung eftir. Eitt sinn er
Framarar sendu háa sendingu fram vin-
stri kantinn, kom ekki annað til greina
en að skalla knöttinn sömu leið til baka
þótt aðrir leikmenn veigruðu sér við að
skalla rennandi blautan og leirugan
knöttinn. Nú. Þegar Þórhallur skallaði
endasentist hann í drulluna með mik-
lum leikrænum tilþrifum. Þjálfarann
tók það tímakorn að finna andlitið á
honum.
io