Morgunblaðið - 21.06.2021, Side 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 21. JÚNÍ 2021
✝
Sæunn Ósk
Geirdal fædd-
ist í Reykjavík 9.
mars 1986. Hún
lést á heimili sínu
í Malmö í Svíþjóð
14. maí 2021.
Sæunn var dótt-
ir Erlendar Geir-
dal frá Grímsey, f.
24.10. 1963 og
Kolbrúnar Matt-
híasdóttur frá Ísa-
firði, f. 11.11. 1966.
Sæunn var elst þriggja
systra.
Systur hennar eru Unnur
Sif Geirdal, f. 3.7. 1991, sam-
býlismaður hennar er Eggert
Reginn Kjartansson óperu-
söngvari, f. 15.5. 1991. Dóttir
þeirra er Hrefna Kolbrún, f.
8.9. 2019.
Magnea Rún Geirdal, f. 24.9.
1997, sambýlismaður hennar
er Ólafur Örn Ólafsson, f.
14.10. 1994. Sonur þeirra er
Óliver Örn, f. 9.8. 2020.
Fyrstu tvö æviárin átti Sæ-
hún vann við heimahjúkrun, á
ferðaskrifstofu og lauk
menntaskólanum. Í náminu
bauðst henni meðal valgreina
að læra hárgreiðslu sem átti
eftir að nýtast vel, til dæmis
við klippingar á Íslendingum
sem voru fjölmennir á skóla-
görðum á „Kjammanum“ í
Lundi þar sem þau bjuggu í
mörg ár. Einnig rak hún hár-
greiðslustofu í rúmt ár. Leiðir
hennar og Andrésar skildi
2017. Sæunn nam þjónustu-
stjórnun við háskólann í Lundi
og starfaði á hóteli og víðar í
Lundi og Malmö á náms-
árunum. Ári eftir námið flutt-
ist hún til Malmö og starfaði
þar, síðast sem þjónustufulltrúi
hjá framleiðslufyrirtækinu
Granuldisk þar sem hún naut
sín afar vel.
Sæunn hafði glímt við dep-
urð og kvíða á köflum frá 18
ára aldri. Hún lést á heimili
sínu 14. maí. Minningarathöfn
var haldin í Lundi 24. maí.
Þeim sem vilja minnast hennar
er bent á Píeta samtökin.
Útför Sæunnar verður gerð
frá Fossvogskirkju í dag, 21.
júní 2021, klukkan 15.
unn heima í
Reykjavík með
foreldrum sínum
en síðan flutti fjöl-
skyldan til Kaup-
mannahafnar þar
sem hún átti
heima til sex ára
aldurs. Eftir heim-
flutning til Íslands
aftur bjuggu þau
aftur í Reykjavík í
eitt ár þar sem
Sæunn hóf grunnskólanám. Þá
flutti fjölskyldan í Kópavog og
Sæunn fór í Hjallaskóla og síð-
ar í Smáraskóla. Að loknum
grunnskóla hóf hún nám í
Versló en hætti þar á öðru ári
og fór að vinna í tölvuversl-
uninni BT. Árið 2006 er Sæ-
unn var tvítug flutti hún,
ásamt þáverandi kærasta sín-
um, Andrési Þór Sæmundssyni,
til Eskilstuna í Svíþjóð. Þar
vann hún margvísleg störf
ásamt því að taka nokkra
námsáfanga. Þau fluttust til
Lundar á Skáni 2009 þar sem
Elsku Sæunn okkar er farin.
Það er erfitt að horfa framan
í hversdagsleikann sem aldrei
verður samur aftur. Lífið heldur
áfram allt í kring eins og ekkert
hafi í skorist en raunveruleikinn
er öðruvísi en áður. Það er hol í
hugum okkar. Skyndilega höfum
við fengið það mikla verkefni að
lifa með sárum söknuði eftir
dóttur okkar, frumburðinum
okkar. Minningarnar um ynd-
islega dóttur munu hjálpa okkur
í þessu verkefni því þær lifa
áfram og veita styrk og huggun.
Frá fyrstu tíð var Sæunn ljúf-
lingur sem öllum þótti vænt um.
Hún var einstaklega indælt barn
sem lítið fór fyrir og eignaðist
vini auðveldlega. Hún var okkur
foreldrunum mikil hjálparhella
við pössun yngri systra sinna,
hún var þeim góð stóra systir og
fyrirmynd. Við fjölskyldan ferð-
uðumst mikið um landið og fór-
um í útilegur þegar þær voru
ungar. Það var yndislegur tími.
Eitt einkenna Sæunnar var
hjálpsemi og umhyggja fyrir
fólki. Hún hafði stórt og hlýtt
hjarta, lét sér umhugað um
minni máttar, studdi heimilis-
lausa og styrkti hjálparsamtök.
Vinum sínum var hún traust og
ávallt til staðar ef þurfti.
Sæunn var forvitin um lífið og
tilveruna og áhugasöm um
margt. Hún hafði mjög gaman
af að ræða málin og oft gátu
símtölin heim teygst í marga
klukkutíma. Slíkra samtala verð-
ur sárt saknað. Vinnufélagar
hennar í Svíþjóð sögðu að hún
væri frábær sendifulltrúi Ís-
lands þar, því hún var óþreyt-
andi að segja sögur og sýna
myndir frá heimalandinu.
Þegar henni leið vel var hún
mjög dugleg og drífandi. Tilbúin
að ögra sjálfri sér og fara út fyr-
ir þægindahringinn til að öðlast
nýja reynslu. Hún byrjaði
snemma að vinna, sem ungling-
ur fann hún sér störfin yfirleitt
sjálf með því að ganga á milli
búða í Smáralind eða Kringlunni
og hún ávann sér fljótt traust og
virðingu vinnuveitenda enda
röggsöm, ábyrg og úrræðagóð.
Sú varð einnig reyndin í Svíþjóð
á fullorðinsárunum.
Það einkenndi Sæunni líka
hve skipulögð hún var, vildi vera
undirbúin og hafa stjórn á lífi
sínu. Hins vegar gat hún ekki
stjórnað hugarástandi sínu og
depurðin og vanlíðanin sem
sóttu að henni komu oftast án
sérstakrar ástæðu.
Hún var alla tíð mjög opinská
um sjúkdóm sinn og frá því að
hans varð vart var hún undir
handleiðslu sérfræðinga og fékk
lyf, fór í fjölmargar samtalsmeð-
ferðir og var ávallt opin fyrir
nýjungum í meðferðum. Hún
var ekki lögð inn á sjúkrahús
vegna veikindanna en stundaði
vinnu og sinnti daglegu lífi svo
utan frá séð virtist allt ganga vel
en í raun fór því víðs fjarri á
köflum. Sjúkdómurinn varð að
lokum til þess að hún tók eigið
líf.
Síðasta heimsókn hennar til
Íslands var í ágúst sl. haust þeg-
ar Óliver Örn þeirra Magneu og
Óla var nýfæddur og Unnur og
Eggert voru líka á landinu með
Hrefnu Kolbrúnu tæplega árs
gamla. Fjölskyldan átti þá sam-
an dýrmætar stundir. Einnig
fórum við foreldrarnir með Sæ-
unni í nokkurra daga skemmti-
lega ferð um Norðurlandið í fal-
legu veðri.
Nú kveðjum við ástkæra dótt-
ur. Konu með fallegt hjartalag
sem fór allt of snemma en gaf
öllum af sér sem kynntust
henni. Minning elsku Sæunnar
mun lifa.
Pabbi og mamma.
Ég trúi ekki að þú sért farin
frá okkur. Mikið vildi ég að við
gætum spjallað eins og við gerð-
um um allt og ekkert. Það er
svo sárt að hugsa til þess að ég
muni aldrei aftur fá að njóta
þess að vera með þér. Þú varst
alltaf flotta stóra systir mín og
ég leit svo mikið upp til þín,
elsku yndislega Sæunn.
Ég hefði viljað vita hvað ég
átti að segja þegar þér leið illa
en oft var eins og að sama hvað
ég segði væri ekkert að fara að
bæta líðan þína og ég held að
það hafi einmitt angrað þig mik-
ið því þú vissir ekki sjálf hvað
væri hægt að gera eða segja.
Alltaf fannst mér best að fá
að vera ein með þér því þá gát-
um við ráðið öllu sjálfar og
þurftum ekkert að pæla í því
hvað öðrum fyndist. Við gátum
hlegið saman og oftast var það
yfir einhverju sem við tengdum
báðar við úr barnæsku eins og
sjónvarpsefni og gömlu dóti. Við
hugsuðum líka oft mjög svipað
eins og það hvernig og hvar
hlutir ættu að vera staðsettir
svo þeir væru aðgengilegir og
hentugir. Ég tengi 90s sérstak-
lega mikið við þig því það var sá
tími sem þú varst ennþá mikið
heima og ég kannski orðin nógu
gömul til að sjá hversu svöl
stóra systir mín virkilega var.
Mér finnst svo erfitt að þú
hafir kvatt svona skyndilega því
ég var svo innilega bjartsýn á að
núna værir þú á uppleið í lífinu,
komin í góða vinnu þar sem þér
leið vel, flutt í fallega íbúð á góð-
um stað, farin að stunda jóga og
pæla mikið í sjálfinu á nýjan og
áhugaverðan hátt. Við töluðum
mikið um hvernig manneskjur
við værum og loksins myndi allt
verða svo bjart og augljóst. Ég
hlakkaði svo til að fá að kynnast
þér ennþá betur og að við gæt-
um tengst á nýjan hátt. Það er
svo margt sem ég vildi geta rætt
við þig og reynt að finna lausn á
en því miður er það of seint.
Það hryggir mig mjög að
hugsa til þess að Hrefna Kol-
brún muni aldrei hitta þig aftur
og fái ekki að upplifa það að fara
í klippingu til þín sem var alltaf
svo skemmtileg stund, uppfull af
tónlist og blaðri. Ég veit að hún
var þér mjög mikilvæg og mun
ég sjá til þess að hún fái að
kynnast þér í gegnum mig og
þær minningar sem eru mér svo
kærar. Hún var farin að segja
nafnið þitt og mun halda því
áfram um ókomin ár. Við elsk-
um þig svo mikið, elsku Sæunn
okkar.
Þú varst svo frábær og
skemmtileg og það var svo gam-
an þegar þú varst í stuði. Alltaf
svo flott og fín og akkúrat. Það
var einkennandi fyrir þig að
hugsa alltaf fyrst um aðra og
þútalaðir um að þú settir oft upp
ákveðna grímu til þess að hlífa
fólkinu í kringum þig. Það hlýt-
ur að hafa verið oft mjög erfitt
því einhvern tímann getur mað-
ur ekki meir. Þú varst innilega
stór hluti af mér og skilur eftir
enn stærra gat í hjarta mínu.
Ég elska þig að eilífu.
Tár skríður niður kinn,
aldan lekur af steini,
sól sekkur í sæ,
ég kveð en elska þó í leyni.
Enginn veit hvað átt hefur,
fyrr en misst hefur.
(Svanurinn)
Unnur Sif.
Elsku Sæunn, stóra systir
mín og fyrirmynd.
Hjartað mitt er brotið í þús-
und mola, ég vildi óska þess að
ég gæti talað við þig aftur. Mig
langar að eiga notalega kvöld-
stund með þér eins og við áttum
alltaf þegar ég kom til Svíþjóðar
eða þegar þú komst heim til Ís-
lands. Ég veit að við munum
hittast seinna og hafa dekur-
kvöld, það væri óskandi ef við
gætum gert þetta strax í kvöld,
því við áttum eftir að ræða og
gera svo ótal margt saman.
Þó svo að stundum hafi langt
liðið á milli símtala og þú í öðru
landi, var alltaf eins og við hefð-
um talað saman síðast í gær. Við
gátum talað endalaust saman og
oft gleymdum við okkur í spjalli
og töluðum langt fram yfir
háttatíma.
Það var svo gaman að hlusta
á þig, þú varst sannkallaður
viskubrunnur og hafðir einstakt
lag á því að svara öllum þeim
spurningum sem brunnu á mér.
Ég var afar stolt af því að
eiga þig sem systur og leit á þig
eins og stjörnu. Mér fannst töff
að þú ættir heima í útlöndum,
enda mikil spenna að fara í
heimsókn til þín og að fá þig
heim til Íslands. Ég man á há-
punkti gelgjunnar þegar ferm-
ingin var að nálgast þá var mik-
ið rætt um hárgreiðslu og
förðun. Ég hafði ekki neinar
áhyggjur, vegna þess að þú ætl-
aðir að sjá um það og ég vissi að
þú skilaðir öllu svo yfirburða vel
af þér.
Þegar Óliver fæddist þá fékk
hann veglega gjöf frá þér en þar
var m.a. hárbursti og nagla-
klippur, þú taldir það þína
skyldu að sjá til þess að hann
ætti þessa hluti. Þegar hann
verður eldri og mun öðlast betri
skilning mun ég segja honum
frá þér og hvað þér þótti vænt
um hann, hvað þú varst falleg
sál og mikil fyrirmynd. Ég mun
varðveita minningu þína alla ævi
og sjá til þess að hann viti hver
Sæunn frænka sín var.
Við áttum gott spjall fyrir
nokkrum vikum þar sem við töl-
uðum um gott fólk, hvað sumir
væru einfaldlega bara tærar og
góðar sálir.
Við vorum sammála um að
Unnur systir okkar væri efst á
þeim lista. Þú varst samt ekki
lengi að láta mig vita af því að
ég væri ekki síðri enda kom í
beinu framhaldi „ekki móðgast
samt Magnea, þú ert alveg góð,
við tvær erum bara nákvæmlega
eins…“
Já, elsku Sæunn mín, við er-
um gríðarlega líkar og ég mér
hlýnar um hjartað þegar fólk
líkir okkur saman. Þú varst
stjarnan, fyrirmyndin, leiðtoginn
og umfram allt elsta systir mín
sem ég leit svo mikið upp til.
Við Unnur komum til með að
passa vel upp á hvor aðra í þess-
ari erfiðu sorg og halda minn-
ingu þinni á lofti með öllum
þeim hafsjó af minningum sem
við eigum. Við munum halda vel
utan um mömmu og pabba og
læra að lifa með sorginni en fjöl-
skyldan verður hins vegar aldrei
heil án þín.
Þú varst svo sterkur persónu-
leiki og hafðir svo mikla trú á
því að þú kæmist í gegnum
þennan djúpa dal. Við hin trúð-
um því líka, þess vegna sitjum
við eftir og höfum svo ótal
margar spurningar en engin
svör.
Takk fyrir allt elsku hjartans
Sæunn mín.
Þangað til næst,
þín litla systir,
Magnea Rún.
Elsku hjartans vinkona mín,
hjarta mínu blæðir út af sorg.
Allir lífsins litir hurfu á einu
augabragði og allt varð litlaust
og grátt. Þú sem varst mér svo
ótrúlega dýrmæt, þú gerðir lífið
mitt svo miklu betra, svo litríkt
einungis með tilvist þinni og ég
elskaði þig, virkilega elskaði þig.
Ég elskaði að vera þín vinkona
og eiga þig að. Það var svo ótrú-
lega dýrmætt að eiga svona
hlýja, góða vinkonu sem var til í
öll heimsins ævintýri sem lífið
bauð upp á.
Þegar við Óli ákváðum að
gifta okkur varst þú með þeim
fyrstu sem fengu að vita af þeim
áformum og samtölin fyrir
þennan dag voru ekki að skorn-
um skammti. Þótt heilt haf
skildi okkur að varstu svo mikið
að hjálpa mér að plana og und-
irbúa og það var aldrei nein
spurning hvort þú ætlaðir að
mæta, sem ég er svo þakklát
fyrir. Í brúðargjöf fengum við
hjónin gullfallegt listaverk eftir
systur þína en þið systur voruð
búnar að kortleggja íbúðina
okkar í bak og fyrir, hvaða litir
myndu passa fullkomlega hjá
okkur ásamt því að bæta örlitum
fjólubláum í. En við vorum van-
ar að kveðja með orðunum
„elska þig í fjólubláar tætlur“.
Elsku dökkhærða fallega
fjólubláa blómið mitt, þú sem
varst hrókur alls fagnaðar og
brúðkaupið okkar var engin
undantekning, dansaðir með
okkur inn í nóttina þangað til
ljósin voru kveikt og vildir ekki
að gleðin myndi hætta.
Síðast þegar þú komst stopp-
aðir þú stutt vegna anna. Þú lof-
aðir mér að næst yrðirðu lengur
og við gætum átt góða kvöld-
stund saman yfir góðum mat,
rauðvíni, hlátri og gleði. Ég trúi
því ekki að þetta hafi verið í síð-
asta skiptið sem ég fæ að sjá
þig, hefði ég vitað það hefði ég
aldrei sleppt takinu. Næst þegar
ég treysti mér til og fæ mér
rauðvín hérna heima veit ég að
þú situr hjá mér og ert að njóta
með mér.
Elsku Sæunn mín, með hlýj-
asta faðminn, breiðasta brosið
og fallegustu sálina. Þú varst
mér svo ákaflega dýrmæt. Elsku
vinkona, alltaf að skapa gleði
fyrir alla í kringum þig. Alltaf
komstu færandi hendi, það lýsir
þér svo vel – gleðja og gefa. Ég
er svo þakklát fyrir að hafa
fengið þau forréttindi að hafa
verið vinkona þín. Minningahaf-
ið sem við deilum saman svo
sannarlega yljar um hjartaræt-
ur. Ég er svo heppin að hafa átt
þig að öll þessi ár. Takk fyrir að
hafa alltaf verið þú, því fyrir
mér varstu fullkomin.
Þrátt fyrir að vera að upplifa
einn alversta tíma lífs míns,
upplifa allan þennan sársauka
sem er ekki hægt að koma fyrir
í orðum hvernig það er að ganga
í gegnum.
Ef ég gæti byrjað aftur á
byrjun, vitandi það að einn dag-
inn myndi þessi sársauki banka
að dyrum, myndi ég hiklaust
gera allt þetta aftur. Ég er svo
óendanlega þakklát fyrir að hafa
haft þig í lífinu mínu sem vin-
konu, þakklát fyrir öll ævintýrin
og minningarnar sem við eigum
saman. Ég væri ekki ég, án þess
að hafa fengið þau forréttindi í
lífinu að fá að vera vinkona þín.
Það kenndi mér enginn að
missa sinn besta vin, hvernig á
ég að halda áfram með lífið þeg-
ar þú ert ekki lengur hérna hjá
mér?
Elsku Sæunn.
Ég mun alltaf elska þig.
Alltaf elska þig í fjólubláar
tætlur.
Alltaf.
Thelma Þorsteinsdóttir.
Sumt fólk er þannig gert að
það markar sérstök spor í huga
manns og þó fundunum fækki
með árunum haldast tengslin og
taugarnar.
Ég var svo heppin að kynnast
og starfa með Sæunni í BT-
verslunum á sínum tíma. Hún
var afburðastarfsmaður, ein-
staklega skipulögð og þjónustu-
lunduð. Ég naut þess að koma í
verslunina og fylgjast með Sæ-
unni að störfum, það gustaði af
henni dugnaðurinn, krafturinn
og metnaðurinn. Ávallt að leita
leiða til að gera enn betur, bæta
skilvirkni og auka gæði þjónust-
unnar. Hún var fyndin og
skemmtileg, smitaði gleði og
hlátrasköllin ómuðu. Þannig
minnist ég hennar.
Í seinni tíð fylgdist ég með
Sæunni í gegnum Thelmu vin-
konu hennar og við hittumst
stöku sinnum þegar hún kom til
landsins. Ég mun sakna þeirra
góðu stunda og minnist hennar
með mikilli hlýju.
Ég votta fjölskyldu hennar
mína dýpstu samúð og bið fyrir
styrk þeim til handa til að tak-
ast á við sorgina.
Anna Birna Snæbjörnsdóttir.
Sæunn Ósk Geirdal
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
JÓHANNA MARGRÉT
ÞORGEIRSDÓTTIR,
Mosgerði 23, Reykjavík,
lést á Líknardeild Landspítalans
mánudaginn 14. júní. Útförin fer fram frá Bústaðakirkju
miðvikudaginn 23. júní klukkan 13.
Gunnhildur Óskarsdóttir Gunnar Guðlaugsson
Katrín Óskarsdóttir
Pétur Árni Óskarsson Jakobína Sveinsdóttir
Sumarliði Óskarsson Elín Ruth Reed
Þorgeir Óskarsson Erla Þorsteinsdóttir
Ingiríður Brandís Þórhallsd.
Hafsteinn Óskarsson Sigurrós Erlingsdóttir
Margrét Dröfn Óskarsdóttir Viktor Guðmundsson
barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæri
ÓLAFUR S. PÁLSSON
rafvirkjameistari,
Sauðárkróki,
lést á Heilbrigðisstofnun Norðurlands
Sauðárkróki föstudaginn 18. júní.
Páll Arnar Ólafsson Linda Hlín Sigbjörnsdóttir
Eva Hjörtína Ólafsdóttir Hjörtur Skúlason
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SJÖFN BJARNADÓTTIR
húsmóðir,
lést sunnudaginn 13. júní á hjúkrunar- og
dvalarheimilinu Droplaugarstöðum í
Reykjavík. Sérstakar þakkir fá starfsmenn
Droplaugarstaða fyrir frábæra umönnun.
Jarðarförin auglýst síðar.
Sigríður Hermannsdóttir Árni Róbertsson
Guðmundur Hermannsson Guðrún Bjarnþórsdóttir
Sváfnir Hermannsson Katrín Jónsdóttir
Jón Ágúst Hermannsson Birna Björgvinsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn