Morgunblaðið - 03.01.2022, Side 29

Nýjasta útspil hins
mjög svo fjölhæfa
Benna Hemm Hemm
eru tvö spunaverk sem
voru tekin upp í Seyðis-
fjarðarkirkju og -skóla.
TÓNLIST
Arnar Eggert Thoroddsen
arnareggert@arnareggert.is
Benni Hemm Hemm, Bene-
dikt Hermann Hermanns-
son, hefur starfað að alls
kyns tónlist í gegnum tíðina. Hann
hefur gefið út grípandi indírokk en
einnig tilraunakennd hljóðverk og
þetta verk, Church/School, fellur
kirfilega í seinni flokkinn. Og þó.
Um er að ræða spunaverk í tveim-
ur hlutum sem býr þó yfir heil-
miklu melódíunæmi.
Tilurð verksins er allrar
athygli verð. Benni lýsir því sem
svo að hann hafi verið á göngu
heim til sín eitt síðdegið, nánar til-
tekið 19. febr-
úar 2019, og
hafi þá fengið
nokkurs konar
vitrun. Það
hafi runnið
upp fyrir sér
hvað hann
þyrfti að gera
sem tónlistar-
maður og á einu augnabliki hafi
hann móttekið allt sem hann þurfti
að vita hvað varðaði lagasmíðaferl-
ið, upptökumál, spunann, texta,
hljóðblöndun, framkomu, allt.
Hann hafi uppgötvað í einni svip-
hendingu að þetta væri það sem
hann yrði að gera, nú og eftir-
leiðis.
Fyrst um sinn hafi hann þó
haldið að hann væri að missa vitið
og fór hann því leynt með þetta
fyrst um sinn. En áætlun um tón-
listargjörninginn var engu að síður
klár í hausnum. Þegar fjölskylda
hans skrapp svo úr bænum eina
helgi ákvað hann að tilreyna allar
Allt fram streymdi
þær hugmyndir sem blöstu við
honum. Ef útkoman yrði hræðileg
þá væri bara ljóst að hann væri
búinn að tapa vitinu fyrir fullt og
allt.
Eftir að hafa skutlað fjöl-
skyldunni út á flugvöll hafi hann
svo farið beinustu leið í Seyðis-
fjarðarkirkju og hafist handa við
upptökur. Hann lék á Steinway-
píanóið í hálftíma og tónlistin
flæddi fram. Hann færði sig síðan
yfir í Seyðisfjarðarskóla þar sem
hann tók upp þar til brast á með
morgunskímu. Trommur, bassi,
hljómborð, blástur, gítarar, raddir,
ásláttur o.s.frv. Heim fór hann,
svaf í fjóra tíma, og svo aftur af
stað. Mikill uppgangur en ótti við
að vera að detta í maníu var farinn
að láta á sér kræla. En vissan um
að vel hafi verið að verki staðið
var því sterkari.
En hvernig er verkið þá
lesandi góður? Á ég að segja þér
frá því? Ég greini spunann vel,
maður heyrir það t.d. í píanó-
sprettum en þetta er um leið unnið
verk, skipulegt og uppraðað. Þetta
er það besta úr báðum heimum,
tamið flæði eiginlega. „Church“
byrjar með hljóðabylmingi, nokk-
urs konar spunayfirlýsing, en svo
koma melódíur sem meika sens,
leiknar af manni sem er auðheyri-
lega enginn aukvisi. Lýsingin á
ferlinu gefur mögulega til kynna
að þetta sé klukkustundarlöng
súpa sem einkennist af gargi og
geðveiki en svo er ekki. Bæði
verkin eru falleg í raun, nostrað
hefur verið við þau og maður finn-
ur alveg að þetta hefur verið afar
losandi ferli fyrir Benna. Það eru
kaflar í „School“ sem vísa í ýmis-
legt sem ég veit að hann þekkir.
Nútímatónlist, tilraunir Talk Talk,
raftímabil Miles Davis, nútíma-
djass. Þetta flögrar þarna um að
einhverju leyti a.m.k. Þetta er þó
fyrst og fremst afdráttarlaust.
Hrein sköpun. Gakktu inn í kirkj-
una/skólann eða bara slepptu því.
Verkið kom út 30. október
síðastliðinn og streymir nú á
Bandcamp og Spotify. Gerðarleg
vínilútgáfa, tvöföld, kemur svo út í
apríl á næsta ári. Þar verður einn-
ig að finna myndefni og annað
ámóta eftir Peter Liversidge. Téð-
ur Peter útbjó einnig myndbands-
verk við báða hluta Church/School
en þau má finna á Vimeo.
»
Hann hafi upp-
götvað í einni svip-
hendingu að þetta væri
það sem hann yrði að
gera, nú og eftirleiðis.
MENNING 29
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 3. JANÚAR 2022
The Matrix Resurrections, fjórða
og nýjasta mynd flokksins, sem
Lana Wachowski leikstýrir og
heimsfrumsýnd var fyrr í þessum
mánuði, fellur í grýttan jarðveg
meðal gagnrýnenda.
Peter Bradshaw, gagnrýnandi
The Guardian, segir að myndin sé
þurrausin lífi af hendi Hollywood-
vélarinnar. Rifjar hann upp að
fyrstu tvær myndir flokksins hafi
verið framúrskarandi og serían
villst af leið í þriðju myndinni.
„Fyrsta myndin bjó yfir nýsköpun
með sprengikrafti en nýja myndin
er bara enn eitt ófrumlega verkið
um upplýsingatækni og algrím,“
skrifar Bradshaw og gefur kvik-
myndinni tvær stjörnur af fimm
mögulegum.
Peter Debruge, gagnrýnadi hjá
Variety, segir að trílógíunni hafi
lokið fyrir 18 árum með andláti
Trinity og því að Neo fórnaði sér
fyrir mannkynið. Í nýjustu mynd-
inni rannsaki Lana Wachowski hins
vegar hvað hefði gerst ef Neo hefði
valið bláu pilluna í stað þeirrar
rauðu á sínum tíma. „Í stuttu máli
bætir Wachowski litlu við ríkulegu
goðsögnina sem hún skapaði ásamt
systur sinni Lilly og hún gætir þess
vandlega að skemma hana heldur
ekki,“ skrifar Debruge og bendir á
að það felist ákveðin írónía í því að
á sínum tíma hafi Matrix-þríleik-
urinn þótt afar framsækinn en nýj-
asta myndin hafi fyrst og fremst
nostalgískt gildi.
John Wenzel, gagnrýnandi
Denver Post, segir að The Matrix
Resurrections viti ekki hvers konar
mynd hún vilji vera og að sjarmi
Keanus Reeves bjargi ekki málum.
Richard Brody, gagnrýnandi The
New Yorker, harmar gerð fjórðu
myndar seríunnar. „Wachowski
plantar nokkrum góðum hug-
myndum og nokkrum góðum leik-
urum í slöppustu mynd seríunnar.“
Par Keanu Reeves og Carrie-Anne Moss í
hlutverkum sínum sem Neo og Trinity.
Nýja Matrix fellur
í grýttan jarðveg
Ljósberi Benni Hemm
Hemm komst að miklum
sannleik fyrir rúmum
tveimur árum.