Morgunblaðið - 28.01.2022, Side 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 28. JANÚAR 2022
✝
Bjarni Haralds-
son kaupmaður
á Sauðárkróki
fæddist 14. mars
1930. Hann lést á
Heilbrigðisstofnun
Norðurlands á
Sauðárkróki 17.
janúar 2022.
Bjarni var sonur
Haraldar Júlíus-
sonar kaupmanns, f.
14. febrúar 1885, d.
27. desember 1973, og konu hans
Guðrúnar Ingibjargar Bjarna-
dóttur, f. 19. janúar 1897, d. 8.
september 1971. Einkasystir
Bjarna var María Kristín Har-
aldsdóttir húsmóðir, f. 17. apríl
1931, d. 18. desember 2016. Eig-
inmaður hennar var Guðfinnur
Einarsson, útgerðarmaður og
forstjóri í Bolungarvík, f. 17.
október 1922, d. 27. ágúst 2000.
Fyrri kona Bjarna var María
Guðvarðardóttir, f. 24. maí 1932,
d. 11. maí 1991. Dætur þeirra
eru: 1) Guðrún Ingibjörg heilsu/
félagsliði, f. 25. september 1957 á
Sauðárkróki, búsett í Hróars-
keldu í Danmörku. Hennar mað-
ur er Poul Sørensen og á hann
tvö börn og fimm barnabörn. 2)
Helga húsmóðir, f. 7. desember
1959 á Sauðárkróki. Búsett í
Garðabæ. Hennar maður er Haf-
steinn Häsler framkvæmdastjóri
Júlíussonar, sem auk hefðbund-
innar verslunar var með marg-
háttaða og umfangsmikla um-
boðsstarfsemi, m.a. farþegaflutn-
inga og landbúnaðartæki.
Verslun Haraldar Júlíussonar var
með umboð fyrir BP, síðar OLÍS,
allt frá árinu 1930. Verslun Har-
aldar Júlíussonar er ein elsta
kaupmannsverslun landsins og
hefur starfað óslitið frá árinu
1919 eða í 103 ár. Árið 2013 var
gerð heimildarmynd um versl-
unina, er nefnist Búðin.
Bjarni var mikill félagsmála-
maður, ötull Lionsmaður og
þekktur og einarður sjálfstæðis-
maður, sat á framboðslistum og
sótti landsfundi flokksins áratug-
um saman. Bjarni var mikill vel-
unnari Sauðárkrókskirkju, trún-
aðarmaður SÁÁ og heiðursfélagi
Landvaka, félags vöruflytjenda.
Þá var hann heiðraður af Olís ár-
ið 2012 fyrir áratuga starf.
Á fjölsóttu aldarafmæli versl-
unarinnar sumarið 2019 var
Bjarni útnefndur heiðursborgari
Sveitarfélagsins Skagafjarðar,
sá fyrsti í sameinuðu sveitarfé-
lagi.
Útför hans fer fram frá Sauð-
árkrókskirkju í dag, 28. janúar
2022, klukkan 14. Vegna sam-
félagsaðstæðna verða einungis
nánustu aðstandendur við-
staddir.
Útförinni verður streymt:
https://tinyurl.com/4eyj5z95
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
og á hann tvö börn
og fjögur barna-
börn.
Síðari kona
Bjarna er Ásdís
Kristjánsdóttir hús-
móðir og matráður,
f. 25. febrúar 1931.
Sonur þeirra er
Lárus Ingi mat-
reiðslumeistari og
starfsmaður Kjör-
íss. Kona hans er Al-
dís Hafsteinsdóttir bæjarstjóri í
Hveragerði og formaður Sam-
bands ísl. sveitarfélaga. Dóttir
Lárusar með Guðrúnu Há-
konardóttur er Rakel og á hún
tvo syni. Börn Lárusar og Aldís-
ar eru: Laufey Sif, í sambúð með
Elvari Þrastarsyni og eiga þau
tvo syni; Bjarni Rúnar, í sambúð
með Hafdísi Ellertsdóttur og
eiga þau tvo syni, og Albert Ingi,
í sambúð með Guðrúnu Óskars-
dóttur.
Bjarni stundaði hefðbundna
skólagöngu í Barna- og gagn-
fræðaskólanum á Sauðárkróki og
í Iðnskólanum. Þegar hann hafði
aldur til hóf hann bílaútgerð með
vörubílum og einnig rútum, en
lengst af átti hann flutningabíla
og ók á milli Reykjavíkur og
Sauðárkróks. Með foreldrum sín-
um og síðar einn frá 1970 rak
hann jafnframt Verslun Haraldar
Guð gefi mér æðruleysi
til að sætta mig við það
sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta því
sem ég get breytt
og vit til að greina þar á milli.
(Reinhold Niebuhr)
Mér finnst við hæfi að kveðja
þig með fallegu bæninni okkar,
elsku pabbi minn.
Á sama tíma og það er svo sárt
að missa þig, er gott til þess að
vita að þú hafir fengið hvíld eftir
ströng veikindi síðastliðið ár. Ár
sem var þér ansi erfitt, því allt í
einu varst þú rifinn burtu úr þínu
daglega umhverfi, heimilinu og
búðinni þinni sem var þér svo mik-
ils virði og sem þú og afi Haraldur
rákuð í næstum 103 ár. Já, menn
hætta ekkert að vinna þótt þeir
séu komnir á tíræðisaldurinn.
Að ætla að lýsa þér í örfáum
orðum er næstum ekki hægt en
vinnusemi þín, greiðvikni og
hjálpsemi koma m.a. upp í hug-
ann. Þeir, sem áttu í einhverjum
erfiðleikum, áttu hauk í horni þeg-
ar þú varst annars vegar. Að
þessu leyti líktist þú yndislegu afa
og ömmu, foreldrum þínum. Einn-
ig hjálpaðir þú ansi mörgum sem
höfðu átt í vandræðum með
áfengi. Þú varst með réttu verk-
færin til þess, enda hafðir þú sjálf-
ur unnið þá baráttu fyrir tæplega
38 árum. Mikið var ég stolt af þér
þá, eins og svo oft fyrr og síðar.
Þú varst skemmtilegur og
stríðinn og elskaðir að vera innan
um annað fólk. Ekki má nú
gleyma aðaláhugamálinu, sem
voru bílar og aftur bílar. Þú varst
með algjöra bíladellu! Stundum
hringdir þú í mig til Danmerkur til
að heyra hvort það væri ekki ein-
hver bílasala í nágrenninu sem ég
gæti kíkt á fyrir þig. Skildir svo
ekkert í því að dóttirin skyldi vera
frekar treg til að uppfylla óskina.
Þú varst ánægðastur í firðinum
fagra, enda Skagfirðingur í húð og
hár og það var alltaf svo gaman að
koma á Krókinn til ykkar. En mér
tókst nú samt að fá þig og Dísu
þína í heimsókn nokkrum sinnum
á meðan þið höfðuð heilsu til. Það
voru góðir tímar og dýrmætir og
gott að geta sýnt ykkur Dan-
mörku. Reyndar skildu þið Poul
ekki hvor annan en það skipti
engu máli, þið hlóguð og höfðuð
það gott saman.
Elsku pabbi, þú snertir hjörtu
svo ótalmargra í gegnum tíðina,
það sést m.a. á þeim fjölmörgu fal-
legu kveðjum sem okkur fjöl-
skyldunni hafa borist síðan þú
kvaddir og sem hafa yljað okkur á
þessum erfiða tíma. Mikið er ég
þakklát fyrir að hafa getað heim-
sótt þig oftar en ella síðasta árið
þitt á lífi. Mig langar til að þakka
elsku starfsfólki hjúkrunardeildar
HSN fyrir alveg einstaka umönn-
un og elsku í garð pabba. Það var
okkur börnunum ómetanlegt.
Elsku pabbi, ég kveð þig með
söknuði og þakka þér fyrir allt og
allt sem þú varst mér. Sofðu rótt
og hver veit nema við hittumst
fyrir hinum megin.
Húmar að kveldi, hljóðnar dagsins ys,
hnígur að Ægi gullið röðulblys.
Vanga minn strýkur blærinn blíðri hönd,
og báran kveður vögguljóð við
fjarðarströnd.
Ég er þreyttur, ég er þreyttur,
og ég þrái svefnsins fró.
Kom, draumanótt, með fangið fullt af
friði og ró.
Syngdu mig í svefninn, ljúfi blær.
Sorgmæddu hjarta er hvíldin jafnan
vær.
Draumgyðjan ljúfa, ljá mér vinarhönd,
og leið mig um þín töfraglæstu
friðarlönd.
Ég er þreyttur, ég er þreyttur,
og ég þrái svefnsins fró.
Kom draumanótt, með fangið fullt af
friði og ró.
(Jón frá Ljárskógum)
Þín dóttir
Guðrún Ingibjörg.
Elsku pabbi, það er komið að
kveðjustund. Góðar minningar
streyma fram þegar ég hugsa til
baka. Minningar um góðan tíma á
Sauðárkróki, þegar við systur vor-
um litlar og vorum að koma norð-
ur á sumrin til þín, ömmu og afa.
Það voru forréttindi að fá að
hlaupa um í fjörunni og hanga á
gömlu bryggjunni. Þú varst góður
pabbi og vinur. Það var líka alltaf
ljúft að renna inn á Krókinn núna
síðari árin og dvelja hjá ykkur
Dísu á Baldri, í þessu gamla húsi
með góða sál.
Þú varst einstakur maður, vin-
ur vina þinna og sérlega bóngóð-
ur. Það kom enginn að tómum kof-
unum hjá þér og var það þér ljúft
að rétta hjálparhönd ef þú gast.
Barngóður varst þú með eindæm-
um og leituðu börn í að koma til
þín, fundu hlýjuna sem streymdi
frá þér. Það verður tómlegt að
koma á Krókinn og enginn Bjarni
Har í búðinni.
Elsku pabbi, það var erfitt fyrir
þig þegar þú veiktist í desember
2020 og heilsa þín fór að gefa sig.
Þú náðir þér aldrei en áttir góða
daga inn á milli. Nú ert þú sofn-
aður svefninum langa, saddur líf-
daga.
Pabbi minn, það voru forrétt-
indi að fá að vera dóttir þín og á ég
eftir að sakna þín mikið. Hvíl í friði
elsku pabbi og góða ferð. Mig
langar að þakka starfsfólki hjúkr-
unardeilda HSN fyrir hlýju og
frábæra umönnun um pabba
minn.
Fyrir mér varst þú ímynd hins göfuga og
góða
svo fallegur, einlægur og hlýr
en örlög þín ráðin - mig setur hljóða
við hittumst ei aftur á ný.
Megi algóður Guð þína sálu nú geyma
gæta að sorgmæddum, græða djúp sár
þó kominn sért yfir í aðra heima
mun minning þín lifa um ókomin ár.
(Höf. ók.)
Þín dóttir
Helga.
Það er með djúpri virðingu og
þakklæti sem ég að leiðarlokum
kveð tengdaföður minn Bjarna
Haraldsson, kaupmann á Sauðár-
króki.
Bjarni hefur verið órjúfanlegur
hluti af lífi mínu frá því að ég
kynntist honum Lárusi Inga. Ör-
fáum árum áður höfðu Dísa
tengdamamma, sem þá var orðin
ekkja, og Bjarni hafið búskap.
Ástarsaga Dísu og Bjarna er um
margt sérstök, þau kynnast ung,
þekkjast í áratugi og sennilega
hefur hann Bjarni beðið lengi eftir
henni Dísu sinni. Afrakstur ástar
þeirra er hann Lárus minn sem
naut þess í raun að eiga tvo feður,
dásamlega menn sem báðir
reyndust honum vel. Eftir að hafa
verið tengdadóttir Bjarna,
tengdadóttir Skagafjarðar í ára-
tugi, hef ég lært að skilja að í firð-
inum fagra gilda mögulega aðeins
önnur lögmál heldur en hér á flat-
lendinu sunnanlands. Lífinu með
sínum flókna margbreytileika er
tekið fagnandi, lífsgleði og kær-
leikur hafður í hávegum, flókin
fjölskyldumynstur þykja ekki í
frásögur færandi, fyrir það er
ástæða til að vera þakklát.
Verslun Haraldar Júlíussonar
hefur verið í rekstri í hartnær 103
ár. Búðin var æskuheimili Bjarna
en hann hefur aldrei búið annars
staðar en á Aðalgötunni. Þar
bjuggu hann og Dísa sér sameig-
inlegt notalegt heimili. Óneitan-
lega tvinnaðist rekstur verslunar-
innar þétt saman við einkalífið. Á
skrifstofunni inn af búðinni hittust
góðvinir Bjarna daglega, skröfuðu
þar um daginn og veginn og þáðu
kaffi af Dísu sem sjaldnast þó sett-
ist hjá þeim frammi. Oft var þar
glatt á hjalla enda miklir snillingar
sem þar hittust.
Í húsinu hefur tíminn staðið
kyrr og þar finnur maður glöggt
fyrir fortíðinni, dýrmætri sögu og
minningum. Það var alltaf gaman
að koma á Aðalgötuna. Hversu
frábært er það líka að afi og amma
búi svo að segja í verslun og að lítil
afabörn geti hvenær sem er lætt
hendi í lófa afa og rölt fram í búð
og náð sér í gos og nammi. Þetta
fannst afabörnunum skemmtileg-
ast af öllu. Öll hafa börnin okkar
notið þess að fá að heimsækja og
dvelja hjá afa og ömmu um lengri
eða skemmri tíma og munu þau án
vafa búa að því til framtíðar. Þau
hafa þannig, rétt eins og við öll,
fengið að skyggnast inn í fortíðina
og upplifa á eigin skinni tíðaranda
sem nú, með brotthvarfi Bjarna,
er horfinn.
Eftir því sem árin hafa liðið hef
ég betur skilið þá sérstöðu sem
Bjarni og verslunin nýtur. Allir
þekkja búðina og kaupmanninn
við Aðalgötuna. Um hann hafa
verið samdar vísur, heimildamynd
gerð, greinar skrifaðar og viðtöl
tekin enda var Bjarni bæði uppá-
tækjasamur og skemmtilegur. En
í okkar augum var hann bara
Bjarni afi. Síðar hefur okkur skil-
ist að hann var meira en það.
Hann var máttarstólpi og tákn-
gervingur tíma sem er horfinn,
þess vegna var hann þekktur.
Þess vegna sóttist fólk eftir því að
heimsækja hann í búðina. Það er
mannlegt að sakna þess sem var
og sækja í að upplifa aftur þá tíma
sem við munum úr bernsku. Það
gátum við öll upplifað í versluninni
hans Bjarna afa á Króknum.
Bjarni og Dísa komu oft hingað
til okkar í Hveragerði. Yfirleitt
hafði Bjarni ekki setið lengi þegar
hann hafði boðið karlpeningnum
út að rúnta og ekki brást hvert var
farið. Bílasölurnar á Selfossi voru
eins og segulstál á Bjarna en eins
og allir vita var hann afar áhuga-
samur um bíla og fram á síðasta
dag ræddi hann um bílakaup.
Nú er Bjarni afi farinn í Sum-
arlandið. Ég efast ekki um að þar
hefur beðið hans glæsivagn,
ábyggilega Chevrolet Malibu. Nú
keyrir hann þar um greiða vegi,
aðeins of hratt, með sixpensarann
og glettnissvip í auga. Hann bíður
þar enn og aftur eftir henni Dísu
sinni sem nú lifir eiginmann sinn.
Við sem eftir sitjum syrgjum góð-
an mann en minningin mun lifa
með þeim sem hann elskaði mest
eiginkonu, börnum, barnabörnum
og langafastrákunum sex.
Aldís Hafsteinsdóttir.
Komið er að kveðjustund okkar
kæra afa Bjarna. Mikið erum við
þakklát fyrir að hafa átt svona
langan og góðan tíma með þér.
Alla okkar tíð hefur þú reynst
okkur traustur og góður afi sem
kenndir okkur margt til dæmis
tengt viðskiptum, vinnusemi og
góðum samskiptum við alla. Við
systkinin höfum öll átt okkar
stundir hjá þér í búðinni, í Verslun
Haraldar Júlíussonar, bæði sam-
an og hvert í sínu lagi. En í dag
eru stundirnar orðnar að dýrmæt-
um minningum. Næst þegar við
komum í heimsókn á Krókinn hitt-
um við þig ekki aftur á bak við
búðarborðið eða við skrifborðið
þitt. Skrifborðið sem er umkringt
af minningunum þínum, ljós-
myndum frá liðnum tíma og fjöl-
mörgum skemmtilegum myndum
af bílunum þínum.
Við barnabörnin þín tókum í
sameiningu saman nokkrar góðar
minningar um þig.
Það var alltaf gott að koma til
ykkar ömmu og fá að vera í dekri
hjá ykkur. Hjá þér lærðum við að
dæla Olísbensíni, við lærðum að
vigta harðfisk á fornaldarvigt frá
tímum langafa Haraldar, sem
stendur tignarleg í búðinni.
Afi var nýtinn og vildi halda í
það sem var gamalt og hafði
reynst vel, en hann vildi þó alltaf
eiga nýja og góða bíla. Við vorum
líka iðulega send í sendiferðir og
hjóluðum við þá oft á pósthúsið á
bláa fræga hjólinu sem nú stendur
fyrir utan bakaríið á Króknum.
En ekki síst lærðum við af þér
mikilvægi góðra samskipta þegar
við fylgdumst með þér eiga samtöl
við viðskiptavini og gesti búðar-
innar. Það skipti ekki máli hver
gekk inn í búðina, það var tekið vel
á móti öllum, rétt eins og allir
væru þeir gamlir vinir.
Við eigum öll okkar góðu minn-
ingar frá ömmu og afa. Öll munum
við eftir því hversu mikið brakaði í
gólffjölum gamla hússins þegar
við reyndum að stelast í búðina á
kvöldin þegar afi var sofnaður til
að næla okkur í nammi.
Okkar bestu og sterkustu
minningar voru kvöldrúntarnir
með þér og ömmu. Þá var keyrt
löturhægt um bæinn á K2 og okk-
ur sagt frá hinu og þessu sem
tengdist Króknum, bænum hans
afa. Rakel minnist sérstaklega
með þakklæti síðasta bíltúrsins
með þér sem var á fallegu ágúst-
kvöldi árið 2019 í nýja Kia-bílnum
þínum. Hún man hvað þú varst
ánægður með nýja bílinn. Keyrt
var m.a. upp að kirkjugarðinum
þar sem þú nú verður lagður til
hinstu hvílu og horfðum við þar yf-
ir fagra Skagafjörðinn.
Á meðan við syrgjum þig eru
góðar og fallegar minningar,
ásamt þakklæti fyrir að þú varst
afi okkar, sorginni yfirsterkari.
Takk fyrir samveruna, skilning-
inn, gleðina og umhyggjuna.
Vertu sæll elsku afi. Þín barna-
börn,
Rakel, Laufey Sif, Bjarni
Rúnar og Albert Ingi.
Kveð ég fagra fjörðinn Skaga farðu vel
um alla daga.
Blessuð sé þín byggð og saga, bæir, kot
og höfuðból!
Heyr mig, göfgi, glaði lýður, gæt þess
vel, sem mest á ríður,
meðan tíminn tæpi líður, trúðu þeim er
skapti sól!
Þá skal sólin sælu’ og friðar, sú er
löngum gekk til viðar,
fegra byggðir fagrar yðar, fóðra gulli
Tindastól.
(MJ)
Á æskuárum okkar systkina
Haraldar og Guðrúnar var mikið
ævintýri að fara til sumardvalar í
Skagafjörðinn. Þar vorum við í
faðmi ömmu, afa og Bjarna
frænda á Baldri, eins og húsið á
Króknum heitir. Þar var einnig
Magnús ömmubróðir, kennari og
eðalkrati.
Fyrir okkur krakkana var ný
upplifun við hvert fótmál og átti
Bjarni frændi stóran þátt í því.
Anna Rós á þá æskuminningu
að hafa fengið að fara með föður-
fólki sínu á Bakka í búðina til
Bjarna Har. Í minningunni var
búðin sem fínasti stórmarkaður,
fullur af gersemum.
Lífið hélt áfram sinn vanagang
á Króknum. Amma og afi kvöddu
þennan heim og eftir stóð Bjarni í
búðinni. En heilladísin vakti yfir
Bjarna frænda og sendi hana Dísu
inn í líf hans. Var það mikil gæfa.
Með þeim tveimur ríkti sönn ást
og virðing. Þeirra heimili á Baldri
stóð okkur öllum ávallt opið og
nutum við góðs af þeirra frábæru
gestrisni. Börnin í fjölskyldunni
hlökkuðu mikið til að heimsækja
þau Bjarna og Dísu en Bjarni
leyfði þeim ávallt að valsa um búð-
ina í óteljandi búðarleikjum. Sum
þeirra fengu jafnvel að stíga sín
fyrstu spor á vinnumarkaðnum
hjá Bjarna frænda og er það þeim
ógleymanleg reynsla.
Bjarni frændi hefur alltaf verið
stór partur af okkar fjölskyldu.
Við ýmis tilefni, stór og smá, var
sjálfgefið að bjóða Bjarna og Dísu.
Þeim fannst lítið mál að keyra suð-
ur til fundar við fólkið sitt.
Þau systkini Bjarni og María,
móðir okkar, voru einstaklega
samrýnd. Á efri árum töluðu þau
saman í síma mörgum sinnum í
viku. Mamma lýsti því oft hversu
stilltur Bjarni var sem barn. Þessi
rólegheit fylgdu honum enda
sagði hann stundum að rólegheitin
væru bestu heitin, eitt af mörgum
glettnum tilsvörum hans. Kímni-
gáfan var honum í blóð borin og
hann naut þess að gera græsku-
laust gaman.
Bjarni var sérlega greiðvikinn
og alltaf tilbúinn að redda hlutum
fyrir fjölskyldu, vini og kunningja.
Hann var einnig mjög gjafmildur
og við iðulega leyst út með nesti og
nýja (gúmmí)skó þegar við yfir-
gáfum Krókinn.
Bjarni brallað ýmislegt þegar
kom að kaupum og sölu á ýmsum
varningi og hafði einstaklega
gaman af bílabraski. Gjaldmiðill-
inn gat þess vegna verið hross á
fæti eða í frysti.
Árið 2019 var haldið uppá ald-
arafmæli Verzlunar Haraldar Júl-
íussonar og íbúum og gestum boð-
ið til fagnaðar. Þar var glatt á
hjalla, sól skein í heiði og greini-
legt hversu margir bera hlýhug til
Bjarna og búðarinnar.
Börn Bjarna hafa sinnt foreldr-
um sínum af mikilli alúð. Þau hafa
og útréttað fyrir búðina og hjálpað
Kirsten, sem hefur staðið vaktina
síðan Dísa og Bjarni fluttu á HSN.
Að lokum langar okkur að votta
elsku Dísu, Guðrúnu Ingibjörgu,
Helgu, Lárusi og fjölskyldum
þeirra okkar innilegustu samúð og
minnumst Bjarna frænda með
mikilli hlýju og virðingu.
Guðrún Kristín og Haraldur
Guðfinnsbörn, Anna Rós
Bergsdóttir.
Í æsku minni hvíldi mikill æv-
intýraljómi yfir Sauðárkróki og
Skagafirði. Við systkinin ólumst
upp við sögur að norðan. Mið-
punktur þess alls var auðvitað
Baldur, heimili afa og ömmu,
Verslun Haraldar Júlíussonar,
verslun afa og ömmu - og svo auð-
vitað sjálfur Bjarni frændi, Bjarni
Haraldsson.
Það var líka nóg að gera á Sauð-
árkróki. Búðin og umhverfið var
ævintýraheimur og við vorum um-
vafin ástríki afa, ömmu og Bjarna
og kynntumst frænkum okkar
Guðrúnu og Helgu. Við eignuð-
umst vini þar nyrðra og ýmislegt
uppgötvuðum við sem var okkur
allsendis ókunnugt í okkar bolv-
ísku heimahögum.
Mitt í þessari ævintýraveröld
var Bjarni móðurbróðir okkar,
sem átti og rak flutningabíla,
keyrði suður og svo var nóg að
gera við að losa og lesta farartæk-
in. Við dáðum hann og dýrkuðum
og hann endurgalt með sínu ljúfa
fasi og þýða viðmóti. Oft fengum
við að sitja í, eins og við nefndum
það þegar við fengum að fara með
honum eða bílstjórum hans út um
allan Krók og fram í sveitir. Allt
var svo sjálfsagt og við spreyttum
okkur á að losa og lesta bílana, eft-
ir því sem afl og kraftar leyfðu.
Þetta voru góðar uppeldisaðferðir
og umfram allt ævintýralega
skemmtilegir tímar.
Einn af eðliseiginleikum
frænda míns var greiðviknin; af-
rakstur uppeldisins í foreldrahús-
unum. Á Sauðárkróki var það talið
manni til tekna að vera dótturson-
ur Guðrúnar Bjarna og Haraldar
Júl. Og svo maður tali ekki um að
vera systursonur Bjarna Har.
Smám saman varð ég þess var
að orðspor Bjarna frænda míns
rataði víðar. Og þó hann hafi verið
hógvær og lítillátur naut hann sín
best í samvistum við fólk. Þegar
ég komst á fullorðinsár og fór víða
vegna starfs míns, gerðist það
ótrúlega oft að fólk sagði líkt og í
Skagafirði forðum: Þú ert frændi
Bjarna Har. - Og maður rétti úr
kútnum; vissi sig staddan á vin-
aslóð.
Þegar ég upp úr aldamótunum
var kjörinn þingmaður Norðvest-
urkjördæmis varð ég enn tíðförulli
gestur á Króknum, eðli málsins
samkvæmt. Undantekningarlaust
gisti ég og borðaði hjá þeim
Bjarna og Ásdísi Kristjánsdóttur
eiginkonu hans, Dísu, - máttar-
stólpanum í lífi frænda míns. Þar
var ekki í kot vísað. Þau báru mig
á höndum sér og eins og fyrr var
ég líkt og heima hjá mér. Bjarni,
grjótharðasti sjálfstæðismaður
Bjarni Haraldsson