Morgunblaðið - 28.01.2022, Síða 25

Börn Ragnhildar og Böðvars eru
1) Kristín Bjarnveig Böðvarsdóttir,
f. 26.7. 1982, starfsmaður Lögreglu-
stjóra Suðurlands. Maki: Anton Kári
Halldórsson, f. 3.5. 1983, deildar-
stjóri Skipulagsdeildar Árborgar og
oddviti í Rangárþingi eystra. Börn
þeirra eru Jódís Assa, f. 2005, Jór-
unn Edda, f. 2009 og Héðinn Bjarni,
f. 2014. Þau eru búsett á Sunnuhvoli í
Rangárþingi eystra; 2) Jóhann
Gunnar Böðvarsson, f. 19.8. 1987,
smiður. Maki: Eyrún Elvarsdóttir, f.
5.9. 1987, nemi í þroskaþjálfun. Börn
þeirra eru Böðvar Snær, f. 2010, Sæ-
þór Elvar, f. 2012 og Snorri Þór, f.
2018. Þau eru búsett á Skíðbakka í
Austur-Landeyjum, Rangárþingi
eystra;
3) Snædís Sól Böðvarsdóttir, f.
18.1. 1996, nemi í rafvirkjun. Hún
starfar í línuflokki RARIK á Suður-
landi. Hún er búsett á Hvolsvelli.
Systkini Ragnhildar eru Ólafur
Björn Jónsson, f. 8.11. 1956, gæða-
stjóri Heklu hf., búsettur í Reykja-
vík; Kristjana Karen Jónsdóttir, f.
15.7. 1958, sjúkraliði á hjúkrunar-
heimilinu Kirkjuhvoli á Hvolsvelli,
búsett á Hvolsvelli; Sveinn Ásgeir
Jónsson, f. 31.8. 1971, starfar á upp-
lýsingatæknideild Alþingis, búsettur
í Reykjavík.
Foreldrar Ragnhildar voru hjónin
Elísabet Guðrún Ólafsdóttir póst-
maður, f. 23.5. 1930 í Núpsdalstungu
í Miðfirði, V- Hún., d. 26.8. 2011, og
Jón Ellert Stefánsson símvirki, f.
30.11. 1934 í Reykjavík, d. 25.10.
2012. Þau gengu til hjúskapar 26.7.
1957. Þau hófu búskap sinn í Reykja-
vík og fluttust búferlum að Hvols-
velli árið 1966 þegar Jón hafði lokið
námi sínu í símvirkjun.
Ragnhildur
Birna
Jónsdóttir
Elísabet Þórunn Benónýsdóttir
húsfreyja í Fosskoti
Jón Jónsson
bóndi í Fosskoti í Miðfirði
Ragnhildur Jónsdóttir
húsfreyja í Núpsdalstungu
Ólafur Björnsson
bóndi í Núpsdalstungu í Miðfirði
Elísabet Guðrún Ólafsdóttir
póstmaður á Hvolsvelli
Ásgerður Bjarnadóttir
húsfreyja í Núpsdalstungu
Björn Jónsson
bóndi í Núpsdalstungu
Þórdís Sveinsdóttir
húsfreyja í Reykjavík
Jón Erlendsson
verkamaður í Reykjavík
Guðríður Kristjana Jónsdóttir
húsmóðir og eigandi hannyrða- og
vefnaðarvöruverslunarinnar Lilju
Stefán Einar Karlsson
rafvirki í Kópavogi
Elín Stephensen Jónsdóttir
húsfreyja í Vestmannaeyjum
og Reykjavík
Karl Júlíus Einarsson
bæjarfógeti og alþingismaður
í Vestmannaeyjum, síðar endurskoðandi í Reykjavík
Ætt Ragnhildar Birnu Jónsdóttur
Jón Ellert Stefánsson
símvirki á Hvolsvelli
DÆGRADVÖL 25
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 28. JANÚAR 2022
„NÚ ÞEGAR ÉG ER MEÐ AÐSTOÐARMANN
INNANHANDAR GET ÉG HAFT OPIÐ
LENGUR.“
„SVONA, SVONA … ER ÞAÐ RÉTT SEM ÉG
HEYRI AÐ ÞÚ HAFIR EKKI VILJAÐ FARA Á
FÍNA, FLOTTA SPÍTALANN MINN?“
Ferdinand
Hrólfur hræðilegi
Grettir
... fimmtíu bleikir tónar.
Í klípu eftir Mike Baldwin eftir Jim UngerHermann
MEGRUNAR-
FÉS
MEGRUNAR-
FÉS
SVINDLA-Í-
MEGRUNINNI-FÉS
FYLGDU ÞESSUM FYRIRMÆLUM RITHÖNDIN
ÞÍN ER ALGERT
HRAFNASPARK
RANGT. ÉG
KLÁRAÐI HRAFNS-
FJAÐRIRNAR
Hallmundur Kristinsson orti fyr-
ir leikinn við Svartfjallaland á
miðvikudag:
STUNDIN NÁLGAST
Stolt mun okkar sterka lið
standa eða falla.
Varla er lamb að leika við
Land hinna svörtu fjalla.
Undir leiknum orti Steindór
Tómasson:
Allavega er útlitið
ánægjulegt núna.
Ísland hefur hörkulið
höldum fast í trúna
Og Jón Atli Játvarðarson
Stolnir boltar, stoðsendingar,
stendur allt í fyrsta þætti.
Stundum eru Íslendingar
aðeins betri en halda mætti.
Eftir leikinn, sem Íslendingar
unnu með 34 mörkum gegn 24, orti
Þóra Karls:
Léttist brúnin bændum á
býsn er landinn hreykinn.
En Svartfjallanna sveitin lá
í sárum eftir leikinn.
Friðrik Steingrímsson á mánu-
dag: „Króatar unnu naumlega“:
Í dag þó hafi dofnað ljós
og dalað eitthvað spilið,
okkar strákar eiga hrós
alla tíma skilið.
Á þriðjudag skrifaði Jón Giss-
urarson á Boðnarmjöð: „Birtutími
sólarhringsins er nú óðum að lengj-
ast og skammdegismyrkrið smám
saman að fjara frá. Eftir allsnarpan
hríðarbyl af vestri í gærdag þar
sem vindhraði náði um 37 m. sek. er
farið að rofa til og vetrarfegurðin
blasir við augum“:
Foldin grá og fjöllin há
fegurð ná að skarta
vekur þrá og vonir þá
vetrargljáin bjarta.
Hagyrðingar hafa gaman af að
glíma við erfiðar rímþrautir. Sig-
tryggur Jónsson yrkir „sléttubönd
með öfugri merkingu þegar lesið er
afturábak“:
Blíður rakki, ekki ær,
ætíð gáska sýnir.
Fríður seppi, virðist vær,
varla börnin pínir.
Og öfugt
Pínir börnin, varla vær,
virðist seppi fríður.
Sýnir gáska, ætíð ær,
ekki rakki blíður.
Þorgeir Magnússon sendi vini
sínum Gunnari Magnúsi Sandholt
þetta sjálfhverfa vísugrey:
Tvennt þarf vísa til að bera
til að líki mér,
eftir mig hún á að vera
og fá læk hjá þér.
Halldór Blöndal
halldorblondal@simnet.is
Vísnahorn
Sigur í höfn