Morgunblaðið - 28.02.2022, Blaðsíða 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 28. FEBRÚAR 2022
Atvinnuauglýsingar
Interviews will be held in Reykjavik
in May and June
For details contact:
Tel.:+ 36 209 430 492
Fax:+ 36 52 792 381
E-mail: omer@hu.inter.net
internet: http://www.meddenpha.com
Study Medicine and Dentistry
In Hungary “2022”
Rað- og smáauglýsingar
Tilkynningar
Auglýsing um skipulagsáform
í Skútustaðahreppi
Skipulags- og matslýsing vegna
breytingar á Aðalskipulagi
Skútustaðahrepps 2011 – 2023.
Sveitarstjórn Skútustaðahrepps samþykkti þann 23. mars
2022 að kynna skipulags- og matslýsingu vegna breytingar
á Aðalskipulagi Skútustaðahrepps 2011 – 2023 í samræmi
við 30. gr. skipulagslaga nr. 123/2010. Fyrirhuguð breyting
á aðalskipulagi felur í sér skilgreiningu efnistökusvæðis í
landi Garðs þar sem áætlað er að taka 120.000 m3 af efni
á 4,4 ha svæði.
Skipulags- og matslýsingin verður aðgengileg á heimasíðu
sveitarfélagsin, www.skutustadahreppur.is og á skrifstofu
sveitarfélagsins. Skipulags- og matslýsingin er auglýst með
umsagnarfresti frá og með 28. febrúar til og með 21. mars
2022. Umsagnir við lýsinguna skulu berast skipulagsfulltrúa
á netfangið atli@skutustadahreppur.is
f.h. Skútustaðahrepps
Atli Steinn Sveinbjörnsson, skipulagsfulltrúi
Félagsstarf eldri borgara
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Qi-gong kl. 7-8. Kaffisopi og
spjall kl. 8.30-11. Postulínsmálun kl. 9-12. Morgunleikfimi með
Halldóru á RÚV kl. 9.45-10. Ganga kl. 10. Hádegismatur kl. 11.30-12.30.
Heimaleikfimi á RÚV kl. 13-13.10.Tálgun með Valdóri kl. 13-15.30.
Félagsvist kl. 13. Síðdegiskaffi kl. 14.30-15.30.
Gjábakki Kl. 8.30-11.30 opin handavinnustofa. Kl. 9-10.30 botsía-
æfing. Kl. 9-11.30 postulínsmálun. Kl. 10.50-12.15 jóga. Kl. 13-16 opin
handavinnustofa og verkstæði. Kl. 13.15-15 kanasta.
Gullsmári 13 Opin handavinnustofa kl. 9-16. Qi-gong heilsueflandi
æfingar kl. 9. Brids kl. 13. Jóga kl. 17. Félagsvist kl. 20.
Hvassaleiti 56-58 Morgunkaffi og spjall kl. 8.30-10.30. Útvarpsleik-
fimi kl. 9.45. Minningahópur kl. 10.30. Jóga með Ragnheið Ýr kl.
12.20. Zumba með Carynu kl. 13.10.Tálgun, opinn hópur kl. 13-16.
Brids kl. 13. Hádegismatur kl. 11.30-12.30, panta þarf fyrir hádegi
deginum áður.
Korpúlfar Hugleiðsla og létt jóga kl. 8.30. Morgunleikfimi útvarpsins
kl. 9.45. Gönguhópar frá Borgum, Grafarvogskirkju og inni í Egilshöll
kl. 10. Dansleikfimi í Borgum kl. 11. Félagsvist kl. 13. Prjónað til góðs
og frjáls skartgripagerð kl. 13.Tréútskurður Korpúlfsstöðum kl. 13.
Línudans kl. 15. Gleðin býr í Borgum.
Seltjarnarnes Kaffikrókur alla morgna kl. 9-11.30. Leir, Skólabraut kl.
9. Billjard, Selinu kl. 10. Jóga/leikfimi á Skólabraut kl. 11. Handavinna,
samvera og kaffi í salnum á Skólabraut kl. 13. Gler á neðri hæð
félagsheimilisins kl. 13. Vatnsleikfimi í sundlauginni kl. 18.30. Síðasti
dagur skráningar í dag vegna leikhúsferðar nk. fimmtudag á
sýninguna ER ég mamma mín. Skráning hjá Kristínu í síma 8939800.
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
.Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
.Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
.Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
.Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
.Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Ýmislegt
Merktirpennar
Sólarfilmur
Húsviðhald
Húsaviðgerðir
www.husco.is
Sími 555 1947
Gsm 894 0217
Nú "&&$#
þú það sem
þú !ei%a# að '
FINNA.is
með
morgun-
"&$#!%
✝
Sigríður Guð-
laug Sigurðar-
dóttir (Silla) fæddist
á Ólafsfirði 11. jan-
úar 1937. Hún lést á
Vífilsstöðum 10. febr-
úar 2022.
Foreldrar hennar
voru Sigurður Pétur
Jónsson vélstjóri, f.
6.4. 1907, d. 3.10.
1980, og Freygerður
Anna Þorsteins-
dóttir, húsmóðir og afgreiðslu-
kona, f. 15.2. 1912, d. 7.5. 1987.
Systkini Sigríðar eru Anton, f.
1932, Andrés, f. 1934, Guðrún
Árna, f. 9.11. 1935, d. 15.11. 1993,
Þorsteinn Gunnar, f. 24.9. 1939, d.
11.8. 1940, Margrét, f. 1943, og
Valgerður, f. 1947.
Eiginmaður Sigríðar var Hall-
dór Jónsson, f. 9.3. 1926, d. 24.11.
2011. Börn þeirra eru
Pétur Freyr, f. 4.6.
1968, d. 21.12. 2016,
og Anna Halldórs-
dóttir, f. 7.6. 1973.
Dóttir Péturs og Guð-
nýjar Höskuldsdóttur,
f. 30.12. 1969, er Re-
bekka Sigríður, f. 13.6.
1993. Unnusti hennar
er Helgi Júlíus, f.
14.12. 1990. Þau eiga
soninn Leó, f. 31.3.
2021. Eiginmaður Önnu er
Tryggvi Már Gunnarsson, f. 18.9.
1973, og börn þeirra eru Sunna, f.
8.7. 2001, Hrefna, f. 28.4. 2004, og
Halldór Gauti, f. 17.5. 2008. Sig-
ríður starfaði lengst af sem dag-
móðir á heimili sínu, Álfhólsvegi
133a í Kópavogi. Útför hennar fer
fram frá Kópavogskirkju í dag,
28. febrúar 2022, klukkan 13.
„Farðu nú varlega mamma mín“
var eitt af því síðasta sem ég sagði
við mömmu. Þetta var á miðviku-
dagskvöldi og eins og öll önnur
kvöld heyrðumst við í síma áður en
hún fór að sofa. Hún sagðist vera öll
að hressast og var að hugsa um að
kíkja kannski aðeins fram áður en
hún færi í háttinn – athuga hvort
það væru ekki einhverjir skemmti-
legir frammi í setustofu. Kíkja að-
eins fram, já. Konan sem hafði ekki
haft mátt í fleiri vikur til að ganga
ætlaði að drífa sig aðeins fram og
kíkja á fólkið. Þetta samtal er lýs-
andi fyrir mömmu – félagslyndi, já-
kvætt viðhorf, aldrei uppgjöf og allt-
af áfram gakk. Og ég, eins og
vanalega, með áhyggjur af því að nú
færi hún of hratt yfir og gleymdi
göngugrindinni í ákafanum. „Farðu
nú varlega mamma mín“. Á fimmtu-
dagsmorgni vaknaði hún ekki aftur.
Mamma var glaðlynd að eðlis-
fari og það var oft kátt á hjalla þar
sem hún var. Hún var yfirleitt ekk-
ert að skafa af hlutunum og ég sé
hana ljóslifandi fyrir mér þegar
hún var ung í vinnu sem kokkur á
síldarbát. Algjör töffari með pípu í
munnvikinu að rífa kjaft við kall-
ana á bryggjunni. Þá hefur hún
heldur betur verið í essinu sínu. Öll
mín uppvaxtarár vann mamma
sem dagmamma.
Fimm daga vikunnar var heim-
ilið undirlagt af leikföngum, vögn-
um og öllu því dóti sem fylgdi því
að hafa mörg börn inni á heimilinu.
Ég sé mömmu fyrir mér, sitjandi á
gólfinu að leika við barnaskarann,
syngjandi hástöfum og með þvílíka
röð og reglu á hlutunum að ekki
var annað hægt en að dáðst að því
hvað allt gekk smurt fyrir sig. Alla
morgna vakti hún unglinginn mig
með „Gamla Nóa“ eða einhverju
álíka þreytandi lagi því börnin
mættu sum rúmlega sjö og hún var
komin í söngstuðið fljótlega upp úr
því.
Mamma lagði mikið upp úr því
að hafa heimilið okkar fallegt og
var mikil húsmóðir. Skúraði og
skrúbbaði hátt og lágt fyrir allar
helgar og aldrei færri en tólf sortir
fyrir jólin. Hún var bóngóð og
hjálpsöm og börnin mín eiga fal-
legar minningar um frábæra
ömmu sem tók á móti þeim opnum
örmum í pössun og gistingu þegar
á þurfti að halda og þá fylgdu iðu-
lega brúnaðar kjötbollur með í
kaupbæti. Hún tók alltaf vel á móti
vinum og vandamönnum og við
vinahópurinn höfum komist upp
með ýmislegt í gegnum tíðina með
mömmu hlæjandi á hliðarlínunni.
Nú síðustu árin hefur heilsan
verið slæm og ótrúlegt hvað
mamma hefur sýnt mikla þraut-
seigju og jákvæðni í gegnum veik-
indin. Sama hvað á hefur dunið,
alltaf hefur mamma staðið upp
aftur og náð sér á strik. „Hva –
það þýðir ekkert að kvarta“ sagði
hún yfirleitt þegar ég spurði
hvernig hún hefði það og mig
grunar að síðustu misserin, þegar
heilsan var orðin hvað verst, hafi
hún haldið áfram á þrjóskunni
einni saman og ekki viljað skilja
mig eina eftir af litlu kjarnafjöl-
skyldunni okkar. En stundin
hennar var komin og nú þarf
mamma ekki lengur að fara var-
lega. Hún er farin á góðan stað
þar sem pabbi og Pétur bróðir
taka á móti henni og ég held
áfram, umvafin öllum þessum
englum og aldrei ein. Hvíl í friði
elsku mamma – ég bið að heilsa
körlunum okkar.
Anna Halldórsdóttir.
Jæja þá hefur nú Silla systir
mín kvatt þennan heim. Já hún
frænka.
Í minni fjölskyldu hét hún alltaf
frænka. Eitt sinn þegar við vorum
að fara í jólaboð spurði þriggja ára
barnabarnið mitt „erum við að
fara til frænku sem heitir ekki
neitt?“ Margar minningar koma
upp í hugann. Þegar hún vann á
Laugarvatni sendi hún okkur jóla-
pakka. Í honum voru m.a. úlpur á
okkur Gerðu. Ég man svo vel hvað
við vorum montnar af þeim, mín
var með belti og Gerðu með
spennum í mittinu. Voða flottar.
Eftir Laugarvatnsdvölina kom
hún heim með litla rauða söngbók.
Á meðan hún undirbjó sig til að
fara í Húsmæðraskólann að
Varmalandi sungum við aftur og
aftur lögin úr bókinni góðu og oft-
ar en ekki var raddað. Frænka
hafði fallega söngrödd og það var
dapurt að hún skyldi aldrei syngja
í kór, þar hefði hún notið sín vel.
Silla fór snemma að heiman og
vann ýmis störf. M.a. var hún kokk-
ur á síldarbát allmörg sumur. Hún
keypti sér litla íbúð í Skipholtinu og
naut ég góðs af því þegar ég var í
Kennaraskólanum. Þá hafði ég
íbúðina í tvo vetur og það munaði
heldur betur fyrir mig.
Lengst af vann hún sem dag-
mamma. Þar komust færri að en
vildu. Hún var ákaflega vinsæl og
var oftar en ekki boðin í ferming-
arveislur þeirra barna sem höfðu
verið í dagvist hjá henni. Við eig-
um margar góðar minningar frá
Mosunum austur á Síðu með þeim
frænku, Halla, Önnu og Pétri
Frey. Einnig vorum við þar oft
með fleiri systkinum okkar.
Skemmtum við okkur alltaf vel við
leiki og gönguferðir. Halldór var
líka duglegur að sýna okkur sveit-
ina sína. Á kvöldin var mikið spil-
að, glens og gaman. Frænka hafði
mjög gaman af að spila á spil og
hún gat lagt kapal endalaust. Eftir
að Halli dó fórum við saman að
versla á föstudögum. Þá áttum við
góðar stundir saman. Hún sagði
oft „þú ferð nú að fá nóg af að
keyra mig svona í hverri viku“. Ég
sagðist bara vera að borga fyrir
lánið á íbúðinni forðum. Nú hefur
hún loksins fengið hvíldina lang-
þráðu, laus við verki og vanlíðan.
Takk fyrir samfylgdina systir góð.
Elsku Anna, Tryggvi, Sunna,
Hrefna, Halldór Gauti. Rebekka,
Helgi og litli Leó, ykkar sorg er
mikil en minningin lifir. Við Óli
sendum ykkur okkar dýpstu sam-
úðarkveðjur og biðjum Guð að
styrkja ykkur í sorginni.
Margrét (Dadda).
Börnin mín voru svo heppin í
æsku að eiga þriðju ömmuna sem
átti þátt í að skapa með þeim
þeirra bestu minningar. Þau voru
ekki einu börnin sem litu á frænku
sem ömmu sína þó hún væri það
ekki, enda barngóð kona þar á ferð.
Hún var þægileg í samskiptum og
átti eftir því sem ég best veit mjög
auðvelt með að tala við hvern sem
er um hvað sem er. Partur af því
var örugglega tilkominn vegna
þess að mig grunar að hún hafi ver-
ið pínu forvitin. Forvitin á jákvæð-
an hátt þar sem henni var umhug-
að um það sem var að gerast í lífi
fólksins í kring. Hún spurði ekki
eingöngu spurninga til að vera
kurteis heldur fremur af áhuga.
Hún kunni það sem margar
kennslubækur hafa verið skrifaðar
um og margir hafa reynt að leika
eftir – mannleg samskipti.
Það er oft talað um að myndir
segi meira en þúsund orð og það
þarf ekki annað en líta á myndina
hér fyrir ofan af henni frænku til að
sjá hvernig einstaklingur hún var.
Hvernig er annað hægt en brosa
með henni og komast í gott skap?
Það fylgir ekki lognmolla svona
konu, það er nokkuð ljóst. Nei,
frænka gekk hreint til verks, tusk-
an á lofti og orðbragðið ekki alltaf
fyrir viðkvæma, sem er einmitt það
sem ég elskaði hana fyrir. Hún hló
og gerði grín að eigin mistökum eða
vandræðalegum uppákomum, hún
var skörungur, heita súkkulaðið
skyldi soðið upp þrisvar og ekkert
múður með það. Hún sagði
skemmtilegar sögur af fólki og
gömlum tíma, eftirlét öðrum að fara
í fjallgöngur og tína ber en beið
heima með tilbúið hlaðborð af veit-
ingum.
Ég vona að mér beri gæfa til að
hlátrasköllin hennar ómi sem lengst
í hjarta mér. Hvers annars og betra
er hægt að óska sér þegar jafn mik-
ilvægur hlekkur í lífi manns hverfur
á vit nýrra ævintýra. Það er sárt að
missa en sársaukinn er líka spegill
ástarinnar, þakklætisins og stað-
festing á mikilvægi einstaklingsins í
lífi annarra. Það er sagt að það þurfi
þorp til að ala upp börn, frænka var
í mínu þorpi og það er sárt að missa
hana. Við kveðjum góða konu í dag.
Freygerður Anna Ólafsdóttir.
Elsku Silla frænka hefur nú
kvatt okkur í síðasta sinn. Ég kall-
aði hana aldrei annað en frænku og
ef ég slysaðist til kalla hana Sillu
eins og flestir gerðu þá fékk maður
ekki svar heldur glott og svo sagði
hún „Hvað kallaðir þú mig?“ Ég lít
til baka með söknuði og þakklæti
fyrir allar góðu stundirnar sem við
áttum með henni frænku. Árin á
Álfhólsvegi koma sterkt upp í hug-
ann en þar var alltaf tekið vel á móti
öllum af þeim frænku og Halla. Ein
fyrsta minning mín er af steini sem
stóð stakur í garðinum á Álfhóls-
vegi en fyrir mér var þetta stór
klettur sem ómögulegt yrði að príla
upp á. Með hvatningu frænku og
Halla hafðist það þó fyrir rest og
þvílíkur sigur sem það var fyrir lít-
inn gutta að komast á tindinn sem
náði þó líklega ekki einum og hálf-
um metra á hæð. Við fjölskyldan
vorum alla tíð mikið á Álfhólsvegi
auk þess sem við systkinin gistum
þar stundum þegar foreldrar okkar
voru að heiman. Þær systur,
mamma og frænka, tóku með sér
margar góðar hefðir frá Ólafsfirði
og það var alltaf mikil tilhlökkun
fyrir þessum föstu hefðum. Við tók-
um slátur, steiktum laufabrauð svo
ég talin nú ekki um jóladags- og
áramótaboðin sem eru með bestu
minningum mínum um hátíð ljóss
og friðar. Ferðirnar á Mosa koma
líka upp í hugann þar sem við áttum
alltaf góðir stundir við spil, leik,
sundferðir, göngutúra og endalaus
veisluborð. Ég kveð þig elsku
frænka og bið Guð að geyma þig.
Elsku Anna, Tryggvi, Sunna,
Hrefna, Halldór Gauti, Rebekka,
Helgi og Leó. Guð gefi ykkur styrk í
sorginni, minningin lifir áfram í
hjörtum okkar.
Jón Gestur Ólafsson.
Sigríður Guðlaug
Sigurðardóttir