Morgunblaðið - 11.05.2022, Side 17

MINNINGAR 17
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 11. MAÍ 2022
✝
Jóhanna Dóra
Þorgilsdóttir
fæddist 6. nóv-
ember 1945 á Hösk-
uldsstöðum í Lax-
árdal í Dalasýslu.
Hún lést á hjarta-
deild Landspítalans
26. apríl 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Þorgils
Georgsson verka-
maður og verk-
stjóri, f. 1923, d. 2007, og Ólöf
Kristbjörg Guðbrandsdóttir, f.
1919, d. 1988, húsmóðir.
Hálfsystkini Jóhönnu Dóru
samfeðra eru Sigrún Guðfinna, f.
1963, Hafdís, f. 1964, Elsa, f.
1969, Gunnar Sigurvin, f. 1947.
Hálfbróðir Jóhönnu Dóru sam-
mæðra er Eyþór Haraldur Ólafs-
son, f. 1959. Fósturfaðir Jóhönnu
Dóru var Ólafur Hólm Theódórs-
son, f. 1906 d. 1972.
Eiginmaður Jóhönnu Dóru
var Guðmundur Óskar
unarfræðingur á Barnaspítala
Hringsins 1969-70, við Sjúkra-
hús Selfoss 1970, við Sjúkrahúsið
í Keflavík 1971 og við Klepps-
spítalann 1972-79. Þá starfaði
hún í hlutastarfi á Borgarspít-
alanum, við Elliheimilið Grund
og við Landakotsspítala 1980-82,
við Sjúkrahús SÁÁ 1985-88, við
Landspítalann 1988-92 og síðan
starfaði hún við Sjúkrahús SÁÁ
frá 1992 til eftirlaunaaldurs.
Dóra, eins og hún var oftast
kölluð, ólst upp á Höskulds-
stöðum. Síðan fluttist hún til
Reykjavíkur þar sem hún vann
og var við nám. Um 2004 flytur
hún til Þorlákshafnar og bjó þar
til dánardags.
Dóra var mikil sauma- og
prjónakona og hún stofnaði
voffatíska.is og saumaði föt á
hunda og margt fleira.
Útför Jóhönnu Dóru verður
gerð frá Þorlákskirkju í dag, 11.
maí 2022, og hefst athöfnin
klukkan 13.
Skarphéðinsson, f.
1944, matreiðslu-
maður. Þau skildu.
Jóhanna var í
sambúð með Gísla
Baldri Jónssyni
matreiðslumanni en
þau slitu samvistir.
Synir Jóhönnu
Dóru og Guðmund-
ar eru Unnar Gils, f.
1970, kvæntur Ás-
dísi Jóhannesdótt-
ur, f. 1969, og Kristbjörn Óskar,
f. 1974. Barnabarn Jóhönnu
Dóru er Einar Auðunn Unn-
arsson, f. 1994, barnabarnabarn
er Tanja Rós Einarsdóttir f.
2021.
Hún lauk gagnfræðaprófi frá
Vogaskóla 1956, lauk prófi frá
Hjúkrunarskóla Íslands 1969,
tók leiðbeinendapróf í skyndi-
hjálp 1986, B.Sc.-próf í hjúkr-
unarfræði frá HÍ 1994 og lauk
BA í guðfræði við HÍ 2004.
Jóhanna Dóra var hjúkr-
Nú er mæðradagur að kveldi
kominn og ég hef hugsað til þín í
allan dag, ég var vanur að heyra í
þér og það er sárt að geta ekki
hringt í þig og óskað þér til ham-
ingju með daginn. Við áttum oft
góð samtöl um áhugamál okkar,
ég sagði þér t.d. frá hestunum
mínum og þú sagðir mér frá
hundunum þínum. Þú talaðir
mikið um Mónu Lísu sem var í
uppáhaldi hjá þér, og ekki má
gleyma Markó. Við ræddum oft
um gamla góða tíma þegar ég var
að alast upp og höfðum gaman af,
við gátum spjallað lengi, og eftir
að Tanja Rós fæddist þá töluðum
við mikið um hana og mér fannst
gott að þú upplifðir að hafa náð
að sjá hana og halda á henni.
Við erum þakklátir að þú áttir
góð ár með Gísla, þið ferðuðust
mikið um landið og erlendis. Við
erum líka þakklátir að þú lést
drauma þína rætast, byrjaðir að
rækta hunda og þú varst lista-
maður í höndunum, gerðir fallega
hluti eins og kodda, húfur, hand-
klæði með alls konar útsaum.
Þú varst dugnaðarforkur allt
þitt líf og við höfum alltaf verið
mjög stoltir af þér og þakklátir
fyrir allt sem þú gerðir fyrir okk-
ur. Þú varst alltaf jákvæð og
skiptir aldrei skapi. Við munum
alltaf hugsa hlýtt til þín elsku
mamma, þú verður alltaf með
okkur í anda og megi Guð geyma
þig.
Unnar Gils Guðmundsson,
Kristbjörn Óskar Guðmundsson.
Elsku Dóra. Þú kvaddir eftir
stutt veikindi og eftir sit ég dofin
og er ekki alveg búin að meðtaka
þetta. Þegar svona áföll dynja yf-
ir fer hugurinn aftur yfir liðinn
tíma. Þú varst svo flink í hönd-
unum og þú gerðir svo margt fal-
legt. Þú áttir saumavélar sem þú
notaðir til að sauma út myndir og
texta á handklæði, viskustykki og
púða og margt fleira. Þessir hlut-
ir rötuðu í jólapakkana og eru
mér mjög dýrmætir núna.
Þú varst algjör nagli. Þú bjóst í
Þorlákshöfn og varst að vinna í
Reykjavík og keyrðir á milli í öll-
um veðrum. Það kom þó fyrir að
þú gistir hjá okkur vegna óveð-
urs. Þú lést vetrarveður ekkert
stöðva þig, og nokkrum sinnum
báðum við þig að hringja í okkur
þegar þú værir komin heim því að
það var ekki gott að vita af þér
keyrandi á milli í þeim aðstæðum.
Þú ræktaðir smáhunda í mörg
ár. Hundarnir gáfu þér mikið og
þú varst dugleg að fara á sýn-
ingar með þá og oft komstu heim
með bikar, og þú varst stolt því
þú hafðir mikinn áhuga á ræktun
þeirra og nostraðir mikið við þá.
Það er sárt að kveðja þig Dóra
og ég vil þakka þér fyrir allt.
Minning þín lifir.
Þín tengdadóttir,
Ásdís Jóhannesdóttir.
Dóru kynntist ég þegar ég hóf
störf hjá SÁÁ fyrir margt löngu.
Dóra var næturdrottningin okk-
ar. Hún vakti ásamt næturverði
yfir Vogi og gætti að því að allir
sjúklingar næðu að hvílast og
sofa til að safna kröftum og ná
jafnvægi í sínu lífi. Allt var ein-
hvern veginn miklu einfaldara í
þá daga. Dóra tókst á við verkefni
næturinnar af yfirvegun og nær-
gætni. Hún átti auðvelt með að
tengjast sjúklingum sem til
hennar leituðu, var þolinmóð og
úrræðagóð. Oft var gripið til þess
að flóa mjólk og hughreysta ef
einhver gat ekki sofnað eða vakn-
aði upp af vondum draumi. Að
hjúkra fólki með fíknsjúkdóm
krefst þolinmæði og yfirvegunar,
Dóra hafi nóg af þeim eiginleik-
um. Hún hafði trú á því að allir
gætu snúið við blaðinu og farið að
lifa lífinu án allra vímugjafa.
Ég minnist Dóru með fangið
fullt af hannyrðum, hún var sér-
lega flink að sauma, prjóna og
hekla. Hún keypti sér flottustu
saumavélina sem nánast saumaði
sjálf og töfraði fram hvert lista-
verkið af öðru. Við samstarfsfólk
hennar eigum fallega hluti sem
hún gerði sem sumir prýða jóla-
trén okkar. Aðrir bera skart um
háls eða nælu í barmi sem Dóra
töfraði fram.
Dóra var fróðleiksfús og naut
þess að grúska og leita svara við
tilgangi lífsins og lauk hún m.a.
djáknanámi frá guðfræðideild
HÍ. Dóra var mikil dýravinur.
Hún ræktaði hunda og tengdist
þeim sterkum böndum. Það kom
fyrir að gotið var fyrir tímann og
þá kom sér vel að Dóra gat hjúkr-
að litlu fyrirburunum til lífs með
því að setja upp eins konar
hundagjörgæslu heima hjá sér.
Dóra var iðin við að sauma og
prjóna litlar flíkur á hundana
sína.
Dóra flutti til Þorlákshafnar til
að geta sinnt hundaræktun bet-
ur. Hún hlífði sér ekki við að
keyra í vinnuna yfir heiðina til að
mæta á næturvakt. Það kom fyrir
að við höfðum áhyggjur af henni
þegar hún ók heim, ef veður voru
vond og válind. Alltaf skilaði
Dóra sér. Dóra undi hag sínum
vel í Þorlákshöfn fylgdist vel með
náttúrunni tók myndir af vor-
komu og fuglalífi að ógleymdum
hundunum sínum.
Ég votta sonum hennar og
fjölskyldu samúð.
Fyrir hönd SÁÁ þakka ég
Dóru fyrir hjúkrun fólks með
fíknisjúkdóm og áralangt sam-
starf.
Þóra Björnsdóttir.
Jóhanna Dóra Þorgilsdóttir
✝
Egill Ólafsson
fæddist 17.
ágúst 1951 í Njarð-
vík. Hann lést á
Hrafnistu í Hafn-
arfirði 1. maí 2022.
Foreldrar hans
voru Ólafur Högni
Egilsson, f. 15. júní
1927, d. 26. nóvem-
ber 1991, og Níls-
ína Þórunn Larsen,
f. 17. janúar 1926,
d. 22. mars 2008. Ólafur Högni
og Nílsína Þórunn slitu samvistir
og giftist Ólafur Högni Oddnýju
Höllu Jónsdóttur, f. 15. júní 1935.
Egill var þriðji í röð sjö systk-
ina. Systkinin eru: Þórdís, f. 12.
september 1946, d. 2. desember
2010, Sigurbjörg, f. 5. ágúst
1949, Bjarni Þór, f. 3. október
1956, d. 18. desember 2018,
Ragna, f. 16. mars 1958, d. 6.
apríl 2013, Ólafur Högni, f. 7.
janúar 1961, og Sóley, f. 19. júní
1964, d. 28. janúar 2019.
Egill giftist hinn 7. ágúst 1971
Jónu Guðrúnu Bjarnadóttur, f.
24. janúar 1950. Foreldrar henn-
ar eru Jóhanna Ingigerður Sig-
urjónsdóttir, f. 6. nóvember
1932, og Bjarni P. Sigurðsson, f.
slökkviliðsmaður á Keflavík-
urflugvelli og samhliða því sem
umboðsmaður og síðar útibús-
stjóri hjá Samvinnuferð-
um-Landsýn árin 1975-2002.
Hann sinnti ýmsum félagsstörf-
um fyrir Landssamband slökkvi-
liðsmanna, var í húsnæðisnefnd
Sandgerðisbæjar í sex ár og
stjórnarmaður hjá knattspyrnu-
félaginu Reyni í Sandgerði í 13
ár.
Hann var slökkviliðsstjóri hjá
Slökkvistöð Sandgerðisbæjar á
árunum 1984-2002.
Egill vann frá árunum 2003-
2009 í öryggisumsjón og örygg-
isgæslu á Keflavíkurflugvelli,
bæði sem öryggisvörður og síð-
ar yfirmaður. Hann lauk starfs-
ævinni sem umsjónarmaður fast-
eigna hjá Sandgerðisbæ og sá
bæði um grunnskólann og sam-
komuhúsið.
Egill og Jóna byggðu sér
heimili í Bjarmalandi 9 í Sand-
gerði og fluttu inn í það árið
1973. Þar bjuggu þar til ársins
2017.
Árið 2005 keyptu þau sumar-
bústaðarland á Flúðum og
byggðu sér sumarbústað sem
var þeirra unaðsreitur í mörg
ár.
Útför Egils fer fram frá Sand-
gerðiskirkju í dag, 11. maí 2022,
klukkan 13.
5. nóvember 1928,
d. 6. júní 1981. Fóst-
urfaðir hennar var
Jón Grétar Erlings-
son, f. 10. júní 1933,
d. 13. desember
1996.
Börn þeirra eru:
1) Jóhanna Þórunn,
f. 9. janúar 1973.
Hún er gift Guð-
mundi Grétari Sig-
urðssyni, f. 1. sept-
ember 1977. Þau eiga þrjú börn,
Jónu Kristínu, Lovísu Mist og
Tómas Loga. Faðir Jónu Krist-
ínar er Óttar Ari Gunnarsson
Håsler, f. 15. mars 1971. 2) Ólaf-
ur Högni, f. 11. mars 1976. Hann
er giftur Dýrfinnu Ósk Björg-
vinsdóttur, f. 1979. Þau eiga
fimm börn, Þorstein Goða,
Aþenu Ýri, Egil Orra, Grétar
Inga og Birtu Rós, og eitt barna-
barn, Hafþór Breka. Móðir Þor-
steins, Aþenu og Egils er Kristín
Birna Karlsdóttir, f. 15. apríl
1971.
Egill ólst upp í Njarðvík. Hann
nam skipasmíði við Drátt-
arbrautina í Keflavík og úrskrif-
aðist sem skipasmíðameistari.
Hann vann lengst af sem
Tilviljanir ráða oft ævi fólks og
þannig var aðdragandi ævilangr-
ar vináttu okkar hjóna og fjöl-
skyldu kærs vinar okkar, Egils
Ólafssonar. Dvöl í Sandgerði árið
1970 til að innrétta eitt stýrishús
á bát varð að margra ára búsetu í
þeim ágæta bæ. Verkefnunum
fjölgaði, sem endaði með því að
litla fjölskyldan frá Akranesi
ákvað að falast eftir lóð í bænum
og hefja byggingarframkvæmdir
við Bjarmalandið. Handan við
götuna höfðu önnur ung hjón
þegar hafist handa og reist fal-
legt einbýli. Þetta voru þau Egill
og Jóna ásamt litlu ljóshærðu
tátunni, henni Jóhönnu Þórunni.
Oftar en ekki var hjálpast að með
ýmislegt en samskiptin og sam-
veran styrktu vinaböndin til
frambúðar. Börnunum í götunni
fjölgaði, Ólafur Högni bættist í
hóp þeirra hjóna, og smám sam-
an varð Bjarmalandið eins og ein
stór fjölskylda, þar sem allir
þekktu alla og öll heimilin stóðu
opin fyrir góðum nágrönnum.
Félagslífið í Sandgerði blómstr-
aði á þessum árum og var ým-
islegt í boði, s.s. ýmsir klúbbar og
félög, en toppurinn á tilverunni
voru hin rómuðu hjónaböll sem
haldin voru nokkrum sinnum á
ári og léttu lundina.
Á þessum tíma var einnig
mikil atvinna í boði og ekki óal-
gengt að unnin væri aukavinna,
jafnvel oftar en ein eða tvær, en
þá dugði sólarhringurinn tæp-
lega til að vinna öll þau verkefni
sem lágu fyrir. Egill var laginn
og ósérhlífinn að eðlisfari og gaf
sjaldan eftir í verkefnum sem
hann tók að sér, hvort sem það
voru smíðar, ferðaþjónusta eða
slökkviliðsstörf en þar var okkar
maður á heimavelli. Allt var
hugsað til enda og vandað til
verka en hvíldartíminn var oft
knappur og afslöppunin helst í
formi bíóferðar eða tónlistar.
Egill var fljótur að tileinka sér
tölvutæknina og við samferða-
fólkið komumst ekki með tærnar
þar sem hann hafði hælana í
þeim efnum. Í seinni tíð fékk
hann mikinn áhuga á ljósmynd-
un og varð vel liðtækur á því
sviði. Oft höfðum við þó áhyggj-
ur af stuttum svefntíma, einkum
á fyrri árum, en húmorinn var
fyrir hendi hjá okkar manni og
taldi hann nægan tíma fyrir slíkt
á efri árum. En skjótt skipast
veður í lofti og ýmislegt fer öðru-
vísi en ætlað er. Það var ekki
auðvelt að meðtaka fréttir af
þeim sjúkdómi sem nú hefur lagt
okkar kæra vin að velli, sjúkdóm
sem erfitt er að greina og
ómögulegt að bera og þá er
hvíldin oft kærkomin. Minningin
um góðan vin og góðar samvistir
lifir.
Ykkur, elsku Jóna, Hanna, Óli
og fjölskyldur, sendum við inni-
legar samúðarkveðjur.
Blessuð sé minning Egils
Ólafssonar.
Kristján og Ásta.
Í dag kveðjum við mann sem
flokkast í mínum huga undir
meistara í öllum skilningi þess
orðs. Ég var svo heppinn að
eignast Egil Ólafsson sem sam-
starfsfélaga um tíma þegar ég
kom ungur til starfa á A-vakt hjá
Slökkviliði Keflavíkurflugvallar í
tíð varnarliðsins. Egill var góður
leiðbeinandi um starf slökkviliðs-
mannsins og lagði sig allan fram
við að leiðbeina okkur nýliðunum
um þær ströngu öryggisreglur
sem fylgdu starfinu hverju sinni
og fyrir það ber að þakka.
Mér er þó efst í huga minn-
ingin um góðan og skemmtilegan
mann sem lét sér annt um fólkið
í kringum sig, samstarfsfélaga
sem aðra. Það kom nokkuð oft
fyrir að við tækjum spjallið um
gamla Njarðvíkinga sem annað-
hvort voru fallnir voru frá eða
voru enn meðal okkar, nokkuð
sem kemur svo sem ekki á óvart,
enda við báðir húmoristar tengd-
ir hressu fólki ættuðu úr Njarð-
vík, hann frá Borg og ég frá
Lundi. Þetta gerði samstarfið og
spjallið enn betra, margar góðar
sögur féllu og mikið hlegið á vakt
okkar félaga.
En nú er komið að leiðarlok-
um og vil ég enda kveðjuna á að
segja við þig: Kæri vinur, takk
fyrir allar A-vaktirnar Egill
minn, hlýhug þinn og skemmti-
legheit.
Ég votta ástvinum öllum inni-
lega samúð. Minning um góðan
mann lifir.
Sigurjón Hafsteinsson.
Egill Ólafsson
- Fleiri minningargreinar
um Egil Ólafsson bíða birt-
ingar og munu birtast í blað-
inu næstu daga.
Okkar kæri eiginmaður, faðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
ÖGMUNDUR EINARSSON,
Árskógum 1b, Reykjavík,
lést á Hrafnistu í Reykjavík 6. maí.
Útförin fer fram frá Áskirkju mánudaginn
23. maí klukkan 13.
Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Parkinsonsamtökin
og Nýrnafélagið.
Magdalena Jónsdóttir
Kristín Ögmundsdóttir Gunnar Haraldsson
Einar Ögmundsson Kristín Þóra Gunnarsdóttir
Davíð Jón Ögmundsson Eva Dögg Þorgeirsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Elsku móðir okkar, tengdamóðir, amma,
systir, mágkona og frænka,
SIGRÚN HALLGRÍMSDÓTTIR,
Furugerði 1, Reykjavík,
lést á líknardeild LSH í Kópavogi
laugardaginn 23. apríl.
Útförin fer fram frá Digraneskirkju fimmtudaginn
12. maí klukkan 13. Streymt verður frá útförinni á
www.facebook.com/saltkristidsamfelag, hlekk á streymi má
einnig nálgast á www.mbl.is/andlat.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á Kristniboðssambandið.
Bryan Allen Smith Nelly Nguyen
Halla Marie Smith Anton Rafn Ásmundsson
Elisabeth Rökkurdís Mai og Sigrún Rós
Valgerður Hallgrímsdóttir Torfi Dan Sævarsson
Ármann Snær Torfason Agnes Björg Sigurðardóttir
Snærún Tinna Torfadóttir
Anton Smári og óskírður drengur
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
afi og sonur,
GUÐMUNDUR ANDRÉSSON
rafeindavirki,
Barrholti 13, Mosfellsbæ,
lést á líknardeild Landspítalans
í faðmi fjölskyldunnar föstudaginn 6. maí.
Jarðsungið verður frá Digraneskirkju þriðjudaginn
17. maí klukkan 11.
Ásthildur Davíðsdóttir
Eva Katrín Guðmundsdóttir
Erla Björk Guðmundsdóttir Eiríkur Ingi Kristinsson
Sara Eiríksdóttir
Eyþór Eiríksson
Lilja Eiríksdóttir
Andrés Þ. Guðmundsson
Við þökkum innilega þeim sem sýndu okkur
hlýhug og samúð við andlát og útför
eiginkonu minnar, móður okkar,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
INGIBJARGAR GUÐMUNDSDÓTTUR.
Við þökkum jafnframt öllum þeim sem
styrktu Ljósið og Landspítalann í hennar nafni.
Jón Sigurðsson
börn, tengdabörn,
barnabörn og barnabarnabörn