Morgunblaðið - 24.05.2022, Síða 21

aði það. Alltaf borðað á sama
staðnum, setið við sama borðið.
Við vorum ekki menn mikilla
breytinga! Töluðum saman alla-
vega einu sinni á dag. Hann átti
að fara í ferð til Egyptalands í
síðustu viku, ferð sem hann
hlakkaði mikið til að fara.
Magnús ferðaðist mikið og naut
þess, hafði áhuga á sögu og
sagnfræði og því var þessi ferð
honum mikið tilhlökkunarefni.
Hann var skyndilega kallaði
til ferðar sem okkur er öllum
ætluð, en of snemma – alltof
snemma.
Það er búið að vera erfitt að
ná utan um að Magnús sé látinn
og að maður eigi ekki eftir að
heyra í honum, tala um daginn
og veginn, spekúlera í pólitík-
inni eða ræða um hvað var að
gerast hvor í annars lífi.
Ég votta börnum hans,
tengdabörnum og afabörnum
innilega samúð mína. Megi hinn
hæsti höfuðsmiður himins og
jarðar styrkja ykkur í sorg ykk-
ar. Minning um góðan dreng
sem var vinur vina sinna og vildi
öllum vel mun lifa meðal okkar.
Halldór.
Við vinirnir stóðum á bíla-
stæðinu fyrir utan hús í iðnaðar-
hverfinu í Árbæ hinn 2. maí og
spjölluðum saman eftir fund.
Napur norðanvindur blés og við
mjökuðum okkur í skjól við bíl-
inn hans. Samt var kalt.
Hvað sagði Magnús í hinsta
sinn er við sáumst? Um hvað
töluðum við? Ég hef reynt að
rifja þetta upp en minnið svíkur
mig aftur og aftur. Ég minnist
bara stóra sviphreina mannsins
með góðlegu augun.
Við töluðum dálítið um heils-
una. Hann kvartaði undan ökkl-
anum, sagði hann ferlega slæm-
an. Það er nú allt í lagi, sagði ég,
og nefndi til huggunar að senni-
legra væri skárra að hafa haus-
inn í lagi en ökklann, svona ef
upp kæmi sú staða að velja
þyrfti á milli. Magnús hló. Svo
spjölluðum við eitthvað fleira
sem líklega var svo algjörlega
hversdagslegt að maður stein-
gleymdi því. Við spauguðum.
Slæmt að vera í frábæru líkam-
legu formi og fá svo heilablóð-
fall eða verða fyrir bíl. Um það
vorum við sammála.
Hvar kynntumst við? spurði
Magnús, allt í einu. Hann mundi
það ekki alveg. Ekki ég heldur.
Heimdalli, Vöku í Háskólanum,
MR? Það skipti engu máli. Leið-
ir okkar höfðu legið þarna sam-
an og svo ótal oft síðar. Vináttan
bast snemma. Alltaf þótti mér
gaman að Magnúsi. Hann var
aldrei á hlaupum heldur gaf sér
tíma. Var rólegur og yfirvegað-
ur og veitti óspart góð ráð.
Engu að síður hreinskilinn.
Af fésbókinni að dæma naut
hann lífsins, unni mat og víni.
Fór víða um lönd, snæddi á
frægum veitingahúsum og sagði
svo vel frá að maður dauðöfund-
aði hann. Engu að síður var
hann hófsamur, gortaði aldrei.
Tveimur árum munaði á okk-
ur. Hann var ungi maðurinn en
hokinn af reynslu og þekkingu
eins og sagt er. Gott var að leita
til hans. Vinsamlegt bros lék
jafnan um varir hans sem end-
urspeglaði innri mann, geðugan
og greiðvikinn. Hann var dreng-
ur góður.
Vonlaust var að deila við
Magnús. Ég reyndi það stund-
um. Hann hafði alltaf rétt fyrir
sér og það vissi ég um síðir. Nei,
sagði hann. Víst, sagði ég. Og
svo hélt þetta áfram í nokkrar
sekúndur þangað til við hlógum.
Við kvöddumst: Sjáumst aft-
ur. Ég gekk niður fyrir húsið
þar sem ég lagði bílnum. Magn-
ús ók niður götuna og framhjá
mér. Hvarf mér út í eilífðina.
Magnús er einn af þeim lífs-
ins samferðamönnum sem mað-
ur saknar. Ég sendi ástvinum
hans samúðarkveðjur.
Sigurður
Sigurðarson.
MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 24. MAÍ 2022
✝
Jóhann Ás-
geirsson (Jói)
netagerðarmeistari
fæddist í Keflavík
24. maí 1957. Hann
varð bráðkvaddur
í Akureyjum í
Helgafellssveit 4.
maí 2022.
Foreldrar hans
voru Hallfríður Jó-
hannsdóttir hús-
móðir og Ásgeir
Jónsson netagerðarmaður. Þau
eru bæði látin.
Jói var áður giftur Steinunni
Árnadóttur, sem fyrir átti þrjú
börn. Saman eiga þau soninn
Jón Einar tölvunarfræðing, f.
20.6. 1991, í sambúð með Lina
Zabelo. Dóttir þeirra er Emilía
Rós.
Seinna giftist Jói Ágústínu
Jónsdóttur sem fyrir átti eina
dóttur. Steinunn og Ágústína
eru báðar fallnar frá.
Sambýliskona Jóa er Anna
Gunnarsdóttir, f. 16.11. 1959.
anum í Reykjavík og lauk hann
bæði sveinsprófi og meist-
araprófi í iðninni. Að loknu
námi hóf hann störf hjá Seifi,
veiðifæragerð. Þar vann hann í
mörg ár, allt þar til að hann
stofnaði sitt eigið fyrirtæki,
Veiðifæragerð Reykjavíkur,
sem hann rak í um það bil tutt-
ugu ár. Í nokkur ár starfaði
hann við kennslu í Tækniskól-
anum í Reykjavík. Á vorin og
sumrin dvaldi hann ásamt sínu
fólki í Akureyjum á Breið-
arfriði. Þar hafði hann alltaf
nóg fyrir stafni, m.a. dúntekju,
auk þess sem hann var dugleg-
ur að byggja upp húsakost fyr-
ir menn og hænur og annan að-
búnað.
Jói undi sér best í Akureyj-
um og lést á þeim stað sem
hann elskaði mest.
Útför Jóa fer fram frá Há-
teigskirkju í dag, 24. maí 2022,
og hefst athöfnin klukkan 15.
Streymt verður frá útförinni,
https://www.akureyjar.is/
utforjohann
Hlekkir á streymi:
https://tinyurl.com/472ne6wz
https://www.mbl.is/andlat
Bróðir Jóa er Jón
Páll stýrimaður f.
2.7. 1950, og upp-
eldissystkinin J.
Aðalheiður leik-
skólakennari f. 6.6.
1956, gift Ágústi
Ásgeirssyni, og Jó-
hann byssusmiður,
f. 11.4. 1955.
Dóttir Jóa frá
fyrra sambandi er
Hallfríður sam-
félagsmiðlasérfræðingur f.
14.2. 1975, í sambúð með Mor-
ten Teigen, börn hennar eru
Jóhann Freyr, Sunna Karen og
Eiríkur Logi og barnabörn
Carmen Sophia og Maximus
Freyr.
Jói bjó sín uppvaxtarár á
Seltjarnarnesi og hóf skóla-
gönguna í Mýrarhúsaskóla. Að
loknu grunnskólaprófi fór hann
að vinna á netaverkstæði Thor-
bergs Einarssonar og ákvað í
framhaldinu að skrá sig til
náms við netagerð í Iðnskól-
Elsku pabbi, þú sofnaðir inn í
eilífðina eins og þú sjálfur vildir
fá að skilja við þennan heim þeg-
ar þar að kæmi, reyndar allt of
snemma, en á þeim stað sem þú
undir þér best og elskaðir, í Ak-
ureyjum.
Ég mun ávallt minnast þeirra
góðu stunda sem við áttum sam-
an en það mun taka tíma að
sætta sig við að spilakvöldin í
Akureyjum verða aldrei eins –
ekkert afa skegg popp sem alltaf
var svo vinsælt.
Minningarnar eru margar og
góðar og þá sérlega sumrin og
uppvaxtarárin í Akureyjum.
Mér er sérstaklega minnis-
stætt þegar ég var 11 ára og þú
kenndir mér að gera pabba-
pönnukökur, þá hlógum við mik-
ið því ég hafði ekki hugmynd um
að það væri kaffi í uppskriftinni
og þú bara hlóst og sagðir „nú,
vissirðu það ekki?“.
Svo þegar við fórum snemma
morguns að vitja um á gráslepp-
unni og ég fékk baujuna í skrúf-
una á Brönu. Þú varst nú ekkert
að kippa þér upp við það, lést
mig bara hafa góðan vasahníf
þegar það hafði fjarað út úr vog-
inum og grínaðist með að ég
myndi nú alveg örugglega passa
mig betur næst því það tæki mig
fram að flóðinu að hreinsa skrúf-
una.
Þegar ég skrifaði ritgerð í
skólanum þegar ég var 12 ára
um hvað við hefðum gert í sum-
arfríinu skrifaði ég næstum
þrjár blaðsíður um sumarið í Ak-
ureyjum og hvernig maður fellir
grásleppunet, haha.
Ég veit þú munt lifa með okk-
ur í anda og fylgja okkur um
ókomna tíð.
Hugurinn verður hjá þér og
minningarnar um þig lifa áfram.
Vertu sæll, elsku pabbi, og
hvíl í friði.
Þín,
Hallfríður (Hadda).
Elsku Jói okkar, sársaukinn
er mikill að hugsa sér að þegar
við förum út í eyju að þú verðir
ekki þar. Þú gerðir svo mikið
fyrir okkur og þökkum við fyrir
allar frábæru minningarnar.
Við munum alltaf hugsa um
þig í strumpabuxunum með
kríuhattinn og brosið. Þú varst
svo flottur.
Þú varst alltaf svo duglegur
að smíða og hænsnakofinn bæði
í Vola og út í eyju voru eitt það
flottasta sem við höfum séð.
Þú og Anna buðuð okkur allt-
af fyrir jólin að sjá flotta jóla-
landið ykkar. Við fengum heitt
kakó og það var fullt borð af
kræsingum. Þegar þið fluttuð í
Vola og jólalandið var komið þar
upp — Vá! Það sem þið gerðuð
það flott. Jólatréð var best, hvítt
öðrum megin fyrir Önnu og
rautt hinum megin fyrir þig.
Þín verður sárt saknað.
Nadía Ósk og
Marel Högni.
Í dag er ég að kveðja Jóa
bróður minn í stað þess að fagna
með honum 65 ára afmæli hans.
Eins og venjulega fór ég út í Ak-
ureyjar á þessum tíma til að
fagna afmælinu hans en nú er
allt breytt.
Við Jói kynntumst þegar
pabbi hans og mamma mín tóku
saman þegar ég var 10 ára og
Jói 9 ára. Allar götur síðan höf-
um við verið mjög náin. Á hverju
föstudagskvöldi hringdi hann og
spurði frétta úr kotinu og sagði
svo „hér er allt rólegt og gott“.
Börnunum mínum hefur hann
alltaf reynst vel. Þau hafa alltaf
verið í miklum tengslum við
hann og þá sérstaklega Ásgeir
Lárus. Í Akureyjum undi hann
sér best og fór alltaf um páska
til að undirbúa komuna í maí og
þá fóru strákarnir mínir með
honum og Palli bró. Hvítasunn-
an var iðulega í kringum afmæl-
ið hans og fórum við Ágúst, börn
og fjölskyldur þeirra út í eyju og
héldum upp á afmælið hans.
Fyrstu helgina í júní komum við
öll aftur og var þá farið í dúnleit.
Jói stundaði grásleppuveiðar til
margra ára auk þess að hugsa
um kollurnar og tína dún. Hann
var mjög handlaginn. Endur-
byggði húsin tvö í Akureyjum af
mikilli natni. Á síðasta ári smíð-
aði hann hænsnakofa, sem var
reyndar hænsnahöll, fyrir hæn-
urnar sínar. Jói smíðaði líka
hænsnakofa í Vola þar sem hann
bjó með Önnu sinni.
Kallið kom mjög óvænt en ég
hugga mig við að hann fékk að
fara á þeim stað sem hann unni
mest. Það verður skrýtið að
koma út í eyju og enginn Jói til
að taka á móti okkur.
Elsku bróðir hittumst síðar.
Aðalheiður
(Alla systir).
Bróðir minn Jóhann Ásgeirs-
son netagerðameistari var bráð-
kvaddur í Akureyjum þann 4.
maí.
Við bræður vorum mjög nánir
og í sambandi nær daglega, allt-
af hringdum við hvor í annan þó
stundum væri það stutt, en hann
var ekki mikið fyrir það að tala
lengi í síma.
Jói var mjög laginn í öllu sem
hann tók sér fyrir hendur, sann-
kallaður þúsundþjalasmiður. Það
sést best á öllum framkvæmdum
í Akureyjum þar sem hann var
hugsuðurinn á bak við allar
framkvæmdir sem gerðar hafa
verið gegnum árin og stjórnaði
því af mikilli röggsemd. Margir
vinir og ættingjar komu og
lögðu hönd á plóginn við hin
ýmsu verkefni. Sama er að segja
um Vola austur af Selfossi, þar
sem hann lagði mikla vinnu í að
gera allt sem best úr garði með
sambýliskonunni sinni Önnu, en
þar var byggt frá grunni mjög
fallegt hús og góð aðstaða fyrir
þau bæði. Tala nú ekki um hæn-
urnar og hænsnakofann sem Jói
smíðaði og var mjög áhugasam-
ur um.
Jói var netagerðameistari og
kenndi í Sjómannaskólanum –
Tækniskólanum, sjóvinnuna í
nokkur ár við góðan orðstír,
hann vann líka hjá Seifi og
Hampiðjunni. Svo var hann með
eigið verkstæði um árabil,
Veiðafæragerð Reykjavíkur.
Hann vann í Vestmannaeyjum
síðasta vetur við nótavinnu fyrir
loðnuvertíðina og fékk mjög góð
orð fyrir hæfni sína á þeim svið-
um, þar var hann á heimavelli.
Við bræður, ásamt Jóhanni
Vilhjálms uppeldisbróður, stund-
uðum grásleppuveiðar frá Akur-
eyjum frá 1981, fyrst á trillunni
Lovísu, um eitt tonn, og síðan
frá 1985 á báti sem við keyptum,
Brönu RE-28, sem var 2,6 tonn.
Síðustu árinn stunduðum við
bræður veiðarnar tveir. Þá út-
bjuggum við söltunarhús og sölt-
uðum hrognin í Akureyjum. Við
hættum grásleppuveiðum 2015.
Jói var hættur þessu öllu og
hafði snúið sér alfarið að upp-
byggingu á Akureyjum. Þar
undi hann hag sínum mjög vel
úti í náttúrunni innan um allt
fuglalífið, allan æðarfuglinn, krí-
urnar og mikið magn af ýmsum
smáfuglum. Hann lagði mikinn
metnað í að gera æðardúninn
sem bestan, sem hann var.
Hann var líka búinn að smíða
hænsnakofa í eyjunni og voru
hænurnar fluttar út um vorið og
aftur heim í Vola um haustið.
Um haustið og veturinn var hug-
ur hans allur við Vola að byggja
þar upp. Þegar líða tók að vori
fór hugur hans að beinast að Ak-
ureyjum og undirbúningi fyrir
sumarið, farið var í páskaferð í
Akureyjar og gert klárt fyrir
sumarið.
Það er mikill missir að Jóa
bróður, Akureyjarjarl, og mun
ég sakna hans mikið. Fallinn er
frá langt fyrir aldur fram minn
besti vinur, bróðir og félagi til 64
ára. Hvíl í friði elsku bróðir, ég
mun sakna þín að eilífu.
Þinn bróðir
Jón Páll
Ásgeirsson.
Jóhann Ásgeirsson
✝
Nanna Jakobs-
dóttir grunn-
skólakennari fædd-
ist 27. janúar 1936
í Reykjavík. Hún
lést á hjúkr-
unarheimilinu Sól-
vangi í Hafnarfirði
11. maí 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Ásthildur
J. Bernhöft, f. 11.
janúar 1901, d. 27.
júní 1982, og Jakob J. Jak-
obsson, f. 18. febrúar 1907, d.
4. júlí 1971.
Eiginmaður Nönnu var
Sveinbjörn Jakobsson, rafvirki,
f. 24. desember 1929 á bænum
Kvíum í Jökulfjörðum, d. á
Landspítalanum 2. september
ar og Ragnar. 3) Hjörleifur, f.
6. ágúst 1971, maki Matthew
Whelpton.
Nanna elst upp í Reykjavík í
húsinu Norðurhlíð í Laugarnes-
hverfi þar sem nú stendur
Hrafnista. Hún bjó þar þar til
hún flutti til Ísafjarðar 1958
eftir að hafa lokið námi í Kenn-
araskólanum. Á Ísafirði kynnist
hún Sveinbirni og þau gifta sig
í Laugarneskirkju 9. júlí 1960.
Þriðja í jólum 1960 flytjast
Nanna og Sveinbjörn til Dan-
merkur þar sem Sveinbjörn
stundaði nám í tækniskóla í
Kaupmannahöfn einn vetur. Í
Danmörku fæddist þeim dóttir.
Ári síðar flyst fjölskyldan heim
til Íslands. Þau byggðu sér hús
á Móabarði 30 í Hafnarfirði og
bjuggu þar frá árinu 1965 með
börnum sínum þremur. Nanna
kenndi mest alla starfsævina
við Lækjarskóla í Hafnarfirði.
Útförin fer fram frá Hafn-
arfjarðarkirkju í dag, 24. maí
2022, klukkan 13.
2012. Foreldrar
hans voru Jakob
Falsson bóndi og
bátasmiður, f. 8.
maí 1897, d. 24.
október 1993, og
Guðbjörg Jóns-
dóttir húsfreyja, f.
15. desember 1898,
d. 8. apríl 1972.
Börn Nönnu og
Sveinbjarnar eru:
1) Hildur, f. 8.
ágúst 1961, maki Eyjólfur
Gunnarsson. Dóttir þeirra Eva
Lind, maki Emanúel Þórður,
börn þeirra eru Magnús Guðni,
Aron Eyjólfur og Hildur Líf. 2)
Sindri, f. 23. maí 1965, fyrrver-
andi maki Unnur Alma Thor-
arensen, börn þeirra eru Stein-
Elsku amma mín, þú varst sú
blíðasta kona sem ég þekkti og
alltaf var svo gott að koma til þín
og Svenna afa. Þið höfðuð svo
ómælda þolinmæði við að spila og
kjafta um allt á milli himins og
jarðar. Oftast þegar ég kom á
Móabarð 30 þá löbbuðum við
saman í sund og svo töfraðir þú
fram skjaldbökuegg í bleikri
sósu.
Það sem ég og svo börnin mín
elskuðum kortin frá þér með
skemmtilegum kveðjum og jafn-
vel vísum sem þú skrifaðir.
Við áttum margar yndislegar
og dýrmætar stundir saman og
ófá voru símtölin sem ég þurfti
alltaf að hringja á Móabarðið að
segja frá ef eitthvað gerðist og
jafnvel spila fyrir ykkur á tromp-
etinn í gegn um símann.
Elsku amma Nanna, þú átt
alltaf stóran stað í hjarta mínu.
Elska þig, gleym mér ei.
Eva Lind Breiðfjörð
Eyjólfsdóttir.
Nanna
Jakobsdóttir Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi, langafi og stjúpfaðir,
JÓN STEFÁNSSON
kennari,
Hulduborgum 13, Reykjavík,
lést á líknardeild Landspítalans
sunnudaginn 15. maí. Útförin fer fram frá
Langholtskirkju þriðjudaginn 31. maí klukkan 13.
Jóhanna Lind Ásgeirsdóttir
Júlíana Rut Jónsdóttir Steindór Jakobsson
Ásrún Jónsdóttir Sigurður Hjaltason
Ólafur Daði Jónsson Hjördís Guðjónsdóttir
afabörn, langafabörn og stjúpbörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
JÓNÍNA GUÐRÚN GÚSTAVSDÓTTIR,
fv. kennari og skrifstofustjóri,
lést á líknardeild Landakotsspítala
miðvikudaginn 18. maí. Útförin fer fram frá
Kópavogskirkju þriðjudaginn 31. maí klukkan 15.
Ása Kolbrún O'Hara Júlíus Pálsson
Áslaug Sigurbjörg Alfreðsdóttir
Gústav Alfreðsson
Ástkær móðir okkar, tengdamamma, amma
og langamma,
HALLGERÐUR STEFÁNSDÓTTIR,
fyrrverandi bóndi í Litlu-Breiðuvík,
síðar til heimilis í
Austurbrún 37a Reykjavík,
lést á Skjóli mánudaginn 16. maí. Útförin
fer fram frá Áskirkju þriðjudaginn 31. maí klukkan 13.
Viðar Vilhjálmsson Svanlaug Auðunsdóttir
Vilhjálmur G. Vilhjálmsson Sesselja Ósk Vignisdóttir
Sigurbjörn S. Vilhjálmsson Berglind Scheving
Magnús Vilhjálmsson
ömmubörn og langömmubörn