Morgunblaðið - 01.06.2022, Qupperneq 18
18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 1. JÚNÍ 2022
Smáauglýsingar
Ýmislegt Borðstandar
Skírteini
VinnustaðaskírteiniJóhanna Jóhannsdóttir
RITARI
Kt. 051277-5929
Veitingastaðurinn Inn ehf.
Kt. 670709-5017
Prentun
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Árskógar 4 Smíðastofa með leiðbeinanda kl. 9-14. Bónus-bíllinn, fer
frá Árskógum 6-8 kl. 12.55. Pílukast kl. 13. Hádegismatur kl. 11.30-
12.30. Kaffisala kl. 14.45-15.30. Heitt á könnunni, Allir velkomnir.
Sími 411-2600.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Kaffisopi og spjall kl. 8.30-11.
Morgunleikfimi með Halldóru á RÚV kl. 9.45-10. Línudans kl. 10-11.
Hádegismatur kl. 11.30-12.30. Heimaleikfimi á RÚV kl. 13-13.10.
Síðdegiskaffi kl. 14.30-15.30.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 VORFERÐ HOLLVINA
HÆÐARGARÐS. Farið verður frá félagsmiðstöðinni Hæðargarði 31 kl.
12.30, miðvikudaginn 8. júní 2022 kl. 12.30. Keyrt verið austur á
Selfoss, nýi miðbæinn skoðaður. Þaðan farið austur í Sólheima í
Grímsnesi. Skráning á skrifstofu félagsmiðstöðvarinnar í Hæðargarði
31, eða í síma 411-2790. Skráningu lýkur föstudaginn 3. júni kl. 14.
Garðabær Kl. 9 pool-hópur í Jónshúsi, kl. 11 stóla-jóga í Sjálands-
skóla, kl. 10 gönguhópur frá Jónshúsi, kl. 10.30 skák og scrabble í
Jónshúsi, kl. 12.30-15.40 brids í Jónshúsi, kl. 13 Gönguhópur frá
Smiðju.
Hvassaleiti 56-58 Morgunkaffi og spjall frá kl. 8.30-10.30. Fram-
haldssaga kl. 10.30. Handavinna, opin vinnustofa kl. 13-16. Brids kl.
13. Söguganga með Soffíu Sæmundsdóttur, Hljómskálagarðurinn kl.
13. Fræðsla ,,Matur og næring" kl. 13.30. Hádegismatur kl. 11.30-
12.30, panta þarf fyrir hádegi deginum áður.
Korpúlfar Borgum Gönguhópar frá Borgum og inni í Egilshöll kl. 10,
tveir styrkleikaflokkar svo að allir finna göngu við sitt hæfi. Ganga:
Hólmsheiði og Reynisvatn kl. 10. Gleðin býr í Borgum.
Samfélagshúsið Vitatorgi Heitt á könnunni. Opin handverksstofa
2. hæð kl. 9-12. Bókband í smiðju kl. 9-12.30. Opin handverksstofa 2.
hæð kl. 13-16. Bókband í smiðju kl. 13-16.30 og síðdegiskaffið. Allar
nánari upplýsingar í síma 411 9450.Allir hjartanlega velkomnir :)
Seltjarnarnes Kaffikrókur á Skólabraut frá kl. 9, botsía á Skólabraut
kl. 10. Kyrrðarstund í kirkjunni kl. 12. Frjáls tími, handavinna samvera
og kaffi í salnum kl. 13. MInnum á skráningu á ferðina á hvítasunnu-
dag í Strandakirkju og sumarferðina fimmtudaginn 16. júní á Lang-
jökul. Skráningablöð liggja frammi á Skólabraut, einnig skráning og
upplýsingar hjá Kristínu í síma 8939800.
Færir þér
fréttirnar
mbl.is
intellecta.is
✝
Halla Pálma-
dóttir fæddist á
Akureyri 21. ágúst
1956. Hún lést á
líknardeild LSH í
Kópavogi 19. maí
2022.
Foreldrar henn-
ar voru (Halldór)
Pálmi Pálmason
rafvirkjameistari, f.
1927, d. 2006, og
kona hans Jóhanna
Svanfríður Tryggvadóttir, f. 1929,
d. 1999. Systkini hennar eru:
Soffía, f. 1958, Tryggvi, f. 1960, d.
2016, Guðrún, f. 1964, og Kjartan,
f. 1973.
Halla giftist árið 1979 eftirlif-
andi eiginmanni sínum, Sigurði
Gunnari Símonarsyni, f. 1955 í
Reykjavík. Hann er sonur hjón-
anna Símonar Þórodds Sím-
onarsonar vélstjóra, f. 1926, d.
1995, og Elísabetar Ólafíu Sigurð-
ardóttur, f. 1920, d. 2001. Börn
þeirra eru: 1) Ásgeir, f. 1979, í
til Reykjavíkur með vinkonum
sínum og starfaði ávallt við skrif-
stofustörf, að undanskildu tíma-
bili sem hún helgaði að fullu
börnum og heimili. Hún vann
meðal annars hjá þvottahúsinu
Fönn, Hitastýringu, Vélasölunni
og hjá Ískrafti í Kópavogi þar
sem hún varð að hætta vegna
veikinda.
Halla lagði mikla rækt við að
halda sambandi við ættfólk sitt
og naut heimsókna og samskipta
tengt því alla tíð. Það styrkti
hana líka við ættfræðina, sem var
mikið áhugamál hennar. Halla
hafði ferðast nokkuð erlendis áð-
ur en þau Sigurður tóku saman
og nutu þau mjög að ferðast ein,
með börnunum eða með vinum.
Þau fóru líka mikið í útilegur inn-
anlands á sumrin með börnin og/
eða í góðra vina hópi. Halla sinnti
einnig alla tíð prjónaskap og
fleira handverki heima.
Halla og Sigurður bjuggu í
Kambaseli 77 í Reykjavík frá
1982.
Jarðsungið verður frá Selja-
kirkju í dag, 1. júní 2022, klukkan
13.
sambúð með Dra-
gönu Anic, f. 1977.
Börn þeirra eru
Jovana Kristín, f.
2007, og Magdalena
Rós, f. 2012. Sonur
Dragönu er Lazar
Anic, f. 1999. 2)
Hjördís, f. 1982.
Barn hennar með
Thomas Weldon Ho-
od Tyler (skildu), f.
1980, er Theodor
Máni, f. 2005. Sonur Hjördísar og
Dougs Gregorys Williams er
Darius Gunnar, f. 2013. Hjördís
missti í vöggudauða Tristan Inga
Tyler, f. og d. 2016. 3) Ingvar, f.
1985, kvæntur Birnu Kristins-
dóttur, f. 1983. Börn þeirra eru
Óliver Pálmi, f. 2006, Adam
Nökkvi, f. 2009, og Gabríel Ási, f.
2012.
Halla lauk gagnfræðaprófi á
Akureyri og fór að vinna við
skrifstofustörf, fyrst hjá Ak-
ureyrarbæ. Árið 1976 flutti hún
Elsku mamma. Þú sem komst
mér í heiminn, fylgdir mér og
studdir alla ævi, ert búin að fá
hvíldina þína en því miður allt
of snemma. Eftir aðdáunar-
verða baráttu þína við krabba-
mein eftir krabbamein, missa
alla sjón og fleira, varðstu að
lúta í lægra haldi fyrir æðri
máttarvöldum.
Ég vissi að þú værir sterk en
eftir að veikindin bönkuðu upp á
sýndirðu mér og okkur öllum
ótrúlegan styrk og viljabaráttu
sem mun veita mér innblástur
alla ævi.
Síðasta hálfa árið var ansi
erfitt í baráttunni hjá þér og
beit það mig fast að vera svona
langt í burtu. En stundirnar
sem við náðum saman voru
samt góðar og sér lagi á líkn-
ardeildinni í Kópavogi, þar sem
við gæddum okkur á humri,
sítrónugrassúpu og fleira góð-
gæti. Þú varst mikill sælkeri og
góður kokkur, kenndir mér mik-
ið og allar stundirnar okkar
saman í eldhúsinu renna mér
seint úr greipum.
Þú varst alveg einstök kona
og betri móður hefði ég ekki
getað óskað mér ásamt því
hvað strákarnir mínir og öll
barnabörnin áttu æðislega
ömmu.
Við vorum miklir vinir og ég
á einstakar minningar úr æsku
af ferðalögum okkar innanlands
og utan. Kósíkvöldin voru líka
ófá sem við áttum saman þegar
pabbi fór á Oddfellowfundi. Þú
varst svo dugleg að fræða mig
um ættfræðiástríðuna þína og
sagðir mér frá öllum ættingj-
unum sem ég átti út um allt
samfélag. Þér þótti einstaklega
gaman að taka myndir af líð-
andi stundu og myndasafnið
þitt er einstök gullkista.
Við fjölskyldan kveðjum
dásamlegu þig með miklum
söknuði en höfum allar ómet-
anlegu minningarnar sem við
erum svo heppin að eiga mikið
af.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson frá Presthólum)
Ingvar
Sigurðsson.
Halla Pálmadóttir, það er
með söknuði sem við kveðjum
þig, en minning um þig og
stundirnar með þér munu lifa
með okkur Ingu. Þú varst ávallt
bjartsýn, ákveðin og hörð af
þér, sem eflaust nýttist þér vel í
veikindum þínum.
Halla frænka, eins og hún var
kölluð á mínu æskuheimili, var
systurdóttir pabba. Hún ólst
upp á Akureyri og var þar fram
á fullorðinsár.
Í barnæsku fórum við fjöl-
skyldan árlega í heimsókn til
föðurafa og –ömmu í Helga-
magrastræti á Akureyri, þar bjó
Halla með foreldrum sínum og
systkinum á efri hæð. Á meðan
á dvölinni á Akureyri stóð var
mikill samgangur við fjölskyldu
hennar. Halla og systkini henn-
ar voru okkur Sigga bróður
góðir leikfélagar og kynntu okk-
ur fyrir öðrum krökkum í ná-
grenninu. Minnisstætt frá þess-
um tíma er klifur í stóra
reynitrénu í garðinum og ferðir
að andapollinum og í sundlaug-
ina, en stutt var að fara á þá
staði.
Á unglingsárunum fækkaði
ferðum til Akureyrar enda afi
fallinn frá og amma flutt suður.
Halla flutti suður rúmlega
tvítug og lágu þá leiðir okkar
aftur saman. Væntanlega enn
meira en við bjuggumst við því
Halla og Siggi vinur minn urðu
par fljótlega eftir komu hennar.
Í upphafi var ég því oft á ferð
með Sigga til Höllu á Karlagöt-
una þar sem hún bjó. Síðan eftir
að þau fóru að búa saman heim-
sótti ég þau oft. Helstu minn-
ingar, fyrir utan ferðir á
skemmtistaði, er yatzí-spila-
mennska og kæstur hákarl.
Eftir að námi lauk og vinna
og aðrar áherslur tóku við
minnkaði samband við þau heið-
urshjón. Þó var árlega hist á að-
fangadagskvöldi hjá mömmu og
pabba, en mamma hafði það til
siðs að bjóða m.a. Höllu og
hennar fjölskyldu í kvöldkaffi á
aðfangadag, sem var skemmti-
leg hefð, og nutum við vel sam-
verustundanna. Þannig náðum
við að kynnast börnum hvert
annars.
Það var nokkurt áfall að
frétta af því þegar Halla greind-
ist með krabbameinið, en hún
hafði mikinn baráttuvilja og
tókst vel á við þetta „verkefni“
eins og hún kallaði það og var
ávallt bjartsýn á að hún myndi
hafa betur í baráttunni.
Við Inga og fjölskylda vottum
Sigga, Ásgeiri, Hjördísi og
Ingvari og fjölskyldum okkar
innilegustu samúð. Minning
ykkar um Höllu mun veita ykk-
ur styrk eins og hún myndi sjálf
óska.
Tryggvi og Ingveldur
(Inga).
Halla Pálmadóttir
verður okkur áfram leiðarljós
fyrir hvernig við eigum að nálg-
ast viðfangsefnin og hvernig við
sýnum þrautseigju, líka í mót-
læti.
Við erum óendanlega þakklát
fyrir þann tíma sem þú gafst
okkur og þykir ákaflega sorglegt
að hann varð ekki lengri.
Við tileinkum okkur núna orð
þín og munum alltaf hugsa „allt
gott þegar við hugsum til þín“.
Við sendum Grétu, Gerði,
Guðrúnu og Ragnhildi okkar
dýpstu samúð.
Kærleikskveðja,
Nanna, Sveinn, Sigurður,
Heimir, Ólafur, Freyr, Ír-
is, Guðmundur, Eyjólfur,
Halldór, Einar, Alvin,
Gunnar, Grímur, Arnór,
Lena, Anna og Elfa,
vinnufélagar hjá Crayon.
Í dag kveðjum við vin okkar,
Svenna. Þann einstaka mann
sem við teljum okkur svo lánsöm
að hafa fengið að eiga samleið
með.
Það var í partíi, sem Svenni
og Gréta héldu, sem við kynnt-
umst fyrst og hafa þau því fylgt
sambandi okkar alla tíð, fyrst
sem kærustupar, síðan sem hjón
og loks sem foreldar.
Við, Elísabet og Gréta, höfum
þekkst frá því í grunnskóla og
höfum fylgst að allar götur síð-
an. Davíð og Svenni urðu vinir í
MR þar sem þeir voru saman í
bekk, tveir af aðeins fjórum
strákum í bekk.
Duglegri og hugmyndaríkari
einstakling er erfitt að ímynda
sér. Hann var alltaf með svo
ferska sýn á hlutina og einstaka
leið til að láta hlutina gerast.
Enda voru hann og Gréta góð í
því að leita uppi ævintýrin.
Hann var líka svo góður í því að
hrífa aðra með sér. Það er
vegna hans að Miðbæingar
bjóða enn öðrum Reykvíkingum
heim til sín í vöfflukaffi á hverri
einustu Menningarnótt. Gott ef
hann fyllti okkur ekki líka af
eldmóði og áður en við vissum
af höfðum við fengið lánuð
vöfflujárn hjá mæðrum okkar
til að geta verið með. Sama dag,
dag þessa fyrsta vöfflukaffis,
hljóp Sveinn heilt maraþon áður
en hann opnaði hús sitt og garð
fyrir Reykjavík. Að sjálfsögðu
bar þá mikið á Grétu, sem tók
öllum þessum brjáluðu hugdett-
um og frábæru hugmyndum af
sínu alkunna jafnaðargeði.
Hann hefði ekki getað fundið
sér betri lífsförunaut til þess að
taka þátt í öllum ævintýrunum
og til að upphugsa ný með sér.
Við nutum margra samveru-
stunda með Svenna og Grétu
þegar við buðum hvert öðru í
mat og spil og hlógum saman.
Við munum aldrei gleyma sér-
staka, hvella, smitandi hlátrin-
um hans Svenna.
Við erum þakklát fyrir allar
stundirnar með honum. Þakklát
honum fyrir að eiga afmæli í
kringum verslunarmannahelgi
og bjóða heim til sín í partí
þetta laugardagskvöld árið
2003. Þakklát honum fyrir að
hafa þraukað þetta líf eins lengi
og hann gat, þrátt fyrir allan
sársaukann. Þakklát fyrir
dásamlegu dætur hans. Við
geymum hann í hjarta okkar um
ókomna tíð.
Davíð og Elísabet.
Það er með mikilli sorg í
hjarta sem við kveðjum kæran
bekkjarbróður okkar úr MR.
Kveðjustundin er sár og kemur
allt of snemma. Svenni var
ómissandi hluti af hópi fárra
stráka sem skipuðu S-bekkinn
undir lok síðustu aldar. Glettinn,
glaður, klár, frumlegur og fynd-
inn. Hann hafði umburðarlyndi
fyrir ákveðnum skoðunum kven-
meirihlutans og skynsemi til að
slá á létta strengi þegar við átti.
Hann hafði gaman af því að
stofna til rökræðna og glotti í
kampinn þegar umræður urðu
líflegar.
Svenni var frjór í hugsun og
sérlega framúrstefnulegur hvað
tækninýjungar varðar. Hann
var einn sá fyrsti til að eignast
forláta takkasíma og átti það til
að halla sér aftur í gömlum
stólnum í frímínútum og spila
snake, jafnvel með heimabrugg-
að eðalkaffi í brúsa sér við hlið.
Hér var um tæknimógúl að
ræða í augum handskrifandi og
ljósritandi samnemenda og kom
því engum á óvart að hann fet-
aði áfram þá braut. Svenni kom
okkur bekkjarfélögunum reglu-
lega á óvart með þekkingu sinni
á ótrúlegustu staðreyndum,
talsvert fyrir tíma leitarvélanna.
Hann brasaði margt á
menntaskólaárunum og ljóst var
að hugmyndaflug hans og áhugi
náðu langt út fyrir íhaldssamt
námsefnið, enda sá eini í bekkn-
um sem gat stært sig af því að
hafa farið á sjó. Þótt samband
margra hafi minnkað eftir út-
skrift kom að því að hver
bekkjarfélaginn á fætur öðrum
stökk á tæknivagninn og
tengdist samfélagsmiðlum. Þá
gátum við fylgst með ævintýr-
um Svenna og fjölskyldu, bæði
þegar þau ferðuðust um heim-
inn í jeppa, og þegar Svenni
hljóp maraþon og byggði bíl-
skúr. Dugnaðurinn og athafna-
semin var aðdáunarverð. Það
var því átakanlegt að fylgjast
með Svenna veikjast og það af
sjúkdómi sem gekk svo frek-
lega á orku þessa hugmynda-
ríka og duglega manns. Á sama
tíma dáðumst við að því hversu
opinskátt hann talaði um bar-
áttu sína við þennan erfiða
sjúkdóm.
Það var ómögulegt að líka
ekki vel við Svenna, þennan
ljúfa töffara úr Hlíðunum.
Hann hafði hlýja og góða nær-
veru og einlægan áhuga á fólki
sem leyndi sér ekki þegar við
hittum hann á förnum vegi.
Ævinlega gaf hann sér tíma til
að spjalla og heyra um hvað á
daga okkar hefði drifið.
Það er okkur öllum ljóst að
það hlutverk sem skipti Svenna
mestu máli var fjölskylduhlut-
verkið. Við viljum votta fallegri
fjölskyldu Svenna okkar
dýpstu og innilegustu samúð
um leið og við kveðjum og
þökkum fyrir að hafa fengið að
kynnast þessum frábæra
dreng.
Fyrir hönd bekkjarfélaga í
6-S,
Arna, Ásgerður,
Heiður og Helga.
Sveinn Rúnar
Benediktsson
- Fleiri minningargreinar
um Sveinn Rúnar Benedikts-
son bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu
daga.