Morgunblaðið - 14.06.2022, Síða 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 14. JÚNÍ 2022
✝
Erlendur Páls-
son fæddist í
Reykjavík 1. maí
1955. Hann lést á
hjartadeild Land-
spítalans 3. júní
2022.
Foreldrar Er-
lends voru Valdís
Erlendsdóttir, f. 29.
nóvember 1929, d.
13. mars 2017, og
Páll Andrés Arn-
ljótsson, f. 4. desember 1927, d.
26. júní 1959.
Erlendur ólst upp í Langa-
gerði í Reykjavík og var yngstur
þriggja bræðra, bræður hans
voru Örn, f. 11. desember 1948,
d. 2. apríl 2018, og
Hrafn, f. 16. ágúst
1950, d. 3. júní
2005.
Erlendur lætur
eftir sig þrjú börn,
þau eru: 1) Páll
Arnar, f. 31. janúar
1979, hann á tvo
drengi, Orra Hrafn
og Sebastian. 2)
Hlynur, f. 15. maí
1986. 3) Telma, f.
17. júní 1993, gift Davíð Helga
Hermannssyni, börn þeirra eru
Bríet Arna og Patrekur Nóel.
Útför fer fram frá Fossvogs-
kirkju í dag, 14. júní 2022,
klukkan 13.
Úff hvar byrjar maður …
pabbi minn dó, þetta eru þung
orð en ég veit að hann fékk
dásamlegar móttökur í sumar-
landinu eins og hann kallaði það
alltaf.
Pabbi var sá allra besti, hann
reyndist mér svo mikið meira en
bara pabbi, hann var trúnaðar-
vinur, ráðgjafi, stuðningsaðili og
minn allra besti vinur. Pabbi var
dásamlegur afi og man ég þegar
ég tilkynnti honum með símtali
til Spánar að ég væri ólétt að
Bríeti Örnu dóttur minni að þá
heyrðist brosið í gegnum símann.
Við fórum svo og heimsóttum
hann um vorið áður en hann kom
heim og þá talaði hann ítrekað
um að hann yrði nú að koma heim
og passa að við myndum standa
okkur í foreldrahlutverkinu, tal-
aði um að hann þyrfti að hafa yf-
irsýn yfir þessi mál. Pabbi varð
svo aftur yfir sig spenntur þegar
Patrekur Nóel var væntanlegur
og talaði alla daga um að hann
væri svo spenntur að fá annan
afastrák og það yrði svo
skemmtilegt að eiga eina afa-
stelpu og einn afastrák hér á Ís-
landi.
Ég man síðustu dagana hans á
spítalanum hvað hann ljómaði
þegar ég kom í heimsókn með
krakkana því þau voru hans líf og
yndi. Hann og Bríet áttu alveg
hreint yndislegt samband og voru
eins konar sálufélagar frá fyrsta
degi.
Pabbi var mikill smekkmaður
og fagurkeri, hann naut þess að
hafa fallega hluti í kringum sig og
var alltaf svo vel tilhafður.
Ég man að pabbi var alltaf svo
mikill nautnaseggur og í raun var
honum alveg sama hvaða dútl var
í gangi bara að það væri eitthvað
verið að klóra eða strjúka. Hann
leyfði mér ótal sinnum að vera í
hárgreiðslu- og förðunarleik með-
an hann lá og hvíldi sig í sófanum
og mun ég alltaf muna hvað mér
þótti það gífurlega skemmtilegt,
honum tókst að koma Bríeti minni
í sama nautnaseggsbát og segir
hún reglulega að henni sé svo illt í
bakinu að afi Elli þurfi að klóra.
Pabbi var með ótrúlega fallegt
hjarta, hann var traustur og mik-
ill vinur vina sinna. Pabbi var
mikill grínari og húmoristi og á ég
endalausar minningar af okkur að
hlæja og gantast saman.
Pabbi hafði áhuga á öllu sem
við vorum að gera og reyndi að
vera duglegur að hjálpa eins og
heilsan leyfði, oft var það bara
með því að senda mér greinar og
pistla á netinu tengt viðkomandi
verkefnum eða þegar hann kom
brunandi með nærbuxnapakka
fyrir Bríeti þegar hún fór að æfa
sig á koppnum.
Pabbi var ekki maður sem tjáði
ást sína með orðum en það var
engin þörf á því þar sem það fór
aldrei á milli mála að við börnin
og barnabörnin vorum hans auga-
steinar.
Pabbi hafði barist hetjulega við
sín veikindi og alveg hreint aðdá-
unarvert að sjá hversu sterkur
hann var í gegnum þetta allt sam-
an. Stundum þegar bakslögin
komu átti hann það til að segja:
„Það er merkilegt hvað það er
lagt mikið á þennan litla búk.“
Pabbi, ég gæti skrifað og skrif-
að en kannski er þetta ágætis
endapunktur í bili.
Ég elska þig endalaust og
sakna þín alltaf. Ég mun passa
upp á afagullin þín og hlakka mik-
ið til að segja þeim allar dásam-
legu sögurnar af þér og uppá-
tækjunum þínum.
Þar til næst elsku pabbi minn.
Þín pabbastelpa,
Telma.
Ég kynntist Ella þegar hann
og Elsa systir mín drógu sig sam-
an. Mér fannst mikið til þessa
manns koma og voru hann og
Elsa dugleg að leyfa mér, litla
skottinu, að vera með sér.
Ég man hversu gaman mér
fannst að fara með þeim í Langa-
gerði þar sem mamma hans bjó
og ekki var verra ef Auður og Val-
dís, bræðradætur hans væru á
staðnum.
Elli og Elsa leyfðu mér að taka
mikin þátt í lífi sínu sem ég er
mjög þakklát fyrir. Þegar ég var 8
ára eignuðust þau sitt fyrsta barn,
hann Palla. Það var hringt í skóla-
stjórann og ég sótt úr tíma til að
tilkynna mér að hann væri fædd-
ur. Svo kom mamma og sótti mig
og við brunuðum upp á fæðing-
ardeild. Það var ekkert skrítið að
mér leið eins og ég hefði loksins
eignast lítinn bróður.
Fyrsta heimilið þeirra var í
Laufangi og þar var alltaf gaman
að vera. Elli var skemmtilegur og
stríðinn og mér fannst allt svo
flott heima hjá þeim og leit mikið
upp til þeirra. Elli reyndist mér
líka mjög vel þegar ég missti
mömmu 13 ára og held ég að hann
hafi haft skilning á því hvað ég var
að ganga í gegnum, enda missti
hann föður sinn ungur að árum.
Ég held að Elli hafi aldrei gert sér
grein fyrir hvað þessi umhyggja
hans skipti mig miklu máli og
hvað ég mat hana mikils.
Ég hitti Ella síðast tveim vik-
um fyrir andlát hans úti á flugvelli
eins og svo oft áður. Þar gátum við
aðeins spjallað saman og gat ég
óskað honum til hamingju með
óvænta brúðkaupið hennar Telmu
sem var deginum áður. Ég er
ótrúlega þakklátt fyrir að hafa
hitt hann þarna og geta kvatt
hann með kossi.
Mér þykir miður að geta ekki
verið viðstödd og kvatt hann hinni
hinstu kveðju og eru hugsanir
mínar hjá börnum hann og barna-
börnum. Minning um góðan mann
lifir.
Minning þín er mér ei gleymd;
mína sál þú gladdir;
innst í hjarta hún er geymd,
þú heilsaðir mér og kvaddir.
Katrín Norðmann
Jónsdóttir
Erlendur Pálsson
Matthías Péturs-
son var stofnfélagi í
Stangaveiðifélagi
Rangæinga sem
stofnað var árið
1972 og var hann í
mörg ár í stjórn félagsins og síðar
endurskoðandi þess. Ég kynntist
Matthíasi er ég tók sæti í stjórn
félagsins árið 1980 og hafa leiðir
okkar legið saman allar götur síð-
an í tengslum við stangaveiði-
félagið. Matthías var traustur
maður og ráðagóður og sjónar-
mið hans höfðu ávallt mikið vægi
innan félagsins. Á þessum tíma
var ákveðið að taka upp sam-
skipti við þýska veiðifélagið
Fischereiverein Niedersonthofe-
ner See í Allgäu, Bæjaralandi.
Þau tengsl veiðifélaganna stóðu í
aldarfjórðung og voru margar
hópferðir farnar á heimaslóðir
þýska félagsins á því tímabili.
Matthías og Kristín eiginkona
hans tóku þátt í tveimur þeirra,
árið 1981 og 1990, og lifa enn
skemmtilegar minningar úr þeim
ferðum.
Samkvæmt lögum Stanga-
veiðifélags Rangæinga var til-
gangur félagsins m.a. að bæta að-
stöðu félagsmanna til stangveiða
og stuðla að ræktun fiskistofns á
veiðisvæðum þeim er félagið
fengi til umráða. Gerður var
leigusamningur við landeigendur
um vatnasvæði Rangánna og
ákveðið að gera tilraunir með
laxaseiðasleppingar. Lítið var um
lax í ánum en til staðar var sjó-
birtingur og bleikja. Seiðaslepp-
ingar skiluðu sér ekki sem skyldi
Matthías
Pétursson
✝
Matthías Pét-
ursson fæddist
22. ágúst 1926.
Hann lést 21. maí
2022. Útför fór
fram 7. júní 2022.
og kom í ljós að full-
nægjandi uppeldis-
skilyrði fyrir lax
voru ekki fyrir
hendi.
Árið 1987 gerðu
Stangaveiðifélag
Rangæinga og eld-
isstöðin Búfiskur hf.
samning við Veiði-
félag Rangæinga
um leigu á vatna-
svæði Rangánna til
fiskiræktar og stangaveiði. Gert
var ráð fyrir að sleppt yrði miklu
magni sjógönguseiða á samn-
ingstímabilinu. Þegar við vorum í
Þýskalandsferðinni sumarið 1990
tóku að berast að heiman ótrú-
legar tölur um laxveiði í Rang-
ánum og þegar upp var staðið
kom í ljós að rúmlega 1.600 laxar
komu á land og Rangárnar urðu
aflahæstu laxveiðiár landsins árið
1990. Þessi ævintýralegi árangur
varð vegna þeirrar aðferðar sem
beitt var við seiðasleppingar.
Gönguseiði, sem alin voru í eld-
isstöð Búfisks hf., voru aðlöguð í
tjörnum á mismunandi stöðum
við árnar í nokkrar vikur fyrir
sleppingu. Hér var því um að
ræða sleppingu gönguseiða til
hafbeitar og markar upphafið að
þróun aðferðar með notkun
sleppitjarna, sem hefur gert
Rangárnar að fengsælustu lax-
veiðiám landsins. Matthíasi var
umhugað um að því væri haldið
til haga hverjir hefðu raunveru-
lega verið frumkvöðlar þessarar
aðferðar og hver hafi verið þáttur
Stangaveiðifélags Rangæinga í
því ræktunarstarfi. Tímabært er
að sú saga verði skráð.
Að leiðarlokum þakka ég góð
kynni og votta Kristínu, börnum
þeirra og fjölskyldu allri dýpstu
samúð.
Eggert Óskarsson.
Elsku eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
BRYNJÓLFUR KJARTANSSON
hæstaréttarlögmaður,
áður Flókagötu 37,
lést föstudaginn 10. júní 2022.
Margrét Guðmundsdóttir
Sigríður, Guðmundur, Tómas og fjölskyldur
Ástkær frænka okkar,
ELÍN SIGURGEIRSDÓTTIR
Ella í Björgvin,
Björgvin, Eyrarbakka,
lést á Sólvöllum miðvikudaginn 8. júní.
Útförin fer fram frá Eyrarbakkakirkju
fimmtudaginn 16. júní klukkan 14.
Friðjón Skúlason
Ragnhildur Skúladóttir
Sigurgeir Skúlason
og fjölskyldur
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir,
afi og langafi,
VIGGÓ M. SIGURÐSSON,
fv. framkvæmdastjóri og kaupmaður,
er látinn.
Útför verður auglýst síðar.
Börn, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær bróðir okkar, fósturfaðir, afi, langafi,
mágur og frændi,
ÓFEIGUR REYNIR GUÐJÓNSSON,
lést á líknardeild Landspítalans fimmtu-
dagin 26. maí. Útför hans fer fram frá
Fossvogskirkju fimmtudaginn 16. júní
klukkan 13.
Guðrún Guðjónsdóttir
Sævar Guðjónsson
Ásta Kristjánsdóttir
Kaja Kristjánsdóttir
og fjölskyldur
Elskulegur eiginmaður minn, faðir,
tengdafaðir, afi og langafi,
JÓN MATTHÍASSON
rafvirki,
Jökulgrunni 10, Reykjavík,
lést á Landspítalanum í Fossvogi
föstudaginn 10. júní.
Útförin fer fram í kyrrþey að hans ósk.
Sigrún Helga Magnúsdóttir
Hreinn Jónsson Wannee Pramong
Lárus Borgar Jónsson Phuangphetr Suphannok
Ester Jónsdóttir
Magnús Jónsson Helga Ólafsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SIGFRÍÐUR HALLGRÍMSDÓTTIR,
Hreggnasa, Bolungarvík,
lést á hjúkrunarheimilinu Bergi Bolungarvík
10. júní. Útförin fer fram frá Hólskirkju í
Bolungarvík laugardaginn 2. júlí klukkan 14.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á kvennadeild
Slysavarnafélagsins í Bolungarvík.
Hallgrímur
Ása María
Kjartan
Sigrún
Reimar
Guðrún
Ragna Sólveig Þórðardóttir
tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn
Maðurinn minn, faðir, tengdafaðir og afi,
FINNBOGI JÓHANN JÓNASSON,
harðfiskframleiðandi og skipstjóri,
áður búsettur á Túngötu 7,
Ísafirði,
sem lést á hjúkrunarheimilinu Eir í Reykjavík
laugardaginn 4. júní, verður jarðsunginn í Ísafjarðarkirkju
laugardaginn 18. júní klukkan 11.
Elísabet María Gunnlaugsdóttir
Gunnlaugur Á. Finnbogason Sumalee Karerum
Guðrún Anna Finnbogadóttir Steinar Ríkharðsson
Jónas Hallur Finnbogason Guðný Kristín Bjarnadóttir
Grímur Freyr Finnbogason
og barnabörn
Í dag kveð ég þig
í bili elsku Guðný,
móður mannsins
míns og ömmu barnanna minna.
Og kæra vinkonu.
Vinkonu sem alltaf tók á móti
mér með gleði, stolti og hvatn-
ingarorðum.
Konu sem hlúði að mér sem
barni í ævintýrum okkar Palla og
Hildar, bauð okkur með í Skorra-
dal og bauð mig velkomna heim
þegar við Palli tókum saman sem
fullorðin.
Þannig leið mér, eins og ég
væri að koma heim. Formlegheit-
in voru ekkert fyrir okkur, aðal-
atriðið var að hafa gaman og
Guðný Jóna
Pálsdóttir
✝
Guðný Jóna
Pálsdóttir
fæddist 4. ágúst
1951.
Hún lést 18. maí
2022.
Guðný var jarð-
sungin 30. maí
2022.
njóta samvista. Og
hlæja og grínast.
Þú varst sann-
arlega skemmti-
leg, skapandi og
kærleiksrík
amma. Og alltaf
hvattirðu mig í
öllu mínu veseni,
verkefnum og
brjálæðisgangi.
Alger haukur í
horni.
Ég þakka þér þetta allt
elsku Guðný. Og þótt ég við-
urkenni að sorg og söknuður sé
yfirgnæfandi í dag heiti ég þér
því að láta gleði og gaum fljót-
lega taka við að nýju, í þínum
anda og þér til hyllingar. Ég
veit nefnilega að við hittumst á
ný. Þangað til mun ég hlúa að
strákunum þínum og krökkun-
um okkar.
Gúddíbæ elsku uppáhalds-
tengdamamma. Uns við hitt-
umst á ný.
Edda Lúvísa Blöndal.