Morgunblaðið - Sunnudagur - 12.06.2022, Side 10

VIÐTAL
10 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 12.6. 2022
STOFNAÐ 1953
Ertu með allt á
hreinu?
Háaleitisbraut 58–60 • 108 Reykjavík • Sími: 553 1380
fréttir nú um áramótin að hann væri sloppinn
og var það besta áramótagjöfin,“ segir Ásta og
segist hafa vafið mann sinn í bómull á meðan
hann gekk í gegnum sex mánaða lyfjameðferð.
Varstu hræddur um að deyja Valgeir?
„Nei, ég tók þann pól í hæðina að einhvern
veginn myndi þetta allt ganga.“
Ef til vill hans svanasöngur
Þrátt fyrir erfiða tíma ákváðu hjónin, eins og
fyrr segir, að leggja alla sína krafta í að halda
þessa stórtónleika. Þau ákváðu strax að halda
veikindinum fyrir sig.
„Verkefni okkar í Bakkastofu felast í nánd
við gesti, að segja sögur, syngja og gleðja.
Valli sagði strax að hann vildi ekki spila fyrir
fólk á þessum forsendum, því þá færi athyglin
af ánægjunni yfir í að finna til með krabba-
meinssjúklingi. Þess vegna ákváðum við að
halda veikindunum innan litlu fjölskyldunnar;
við nefndum veikindin ekki við systkini okkar,
vini eða stórfjölskyldu,“ segir Ásta.
„Aðeins þegar leið á nýtt ár og við vissum að
meðferðin hafði skilað góðum árangri, greind-
um við nákomnum frá þessu verkefni. Náin
vinkona mín sagðist ekki efast um að þetta
hefði verið kraftaverk, en hún þekkir vel til
þessara mála,“ segir Ásta.
Hvenær vissuð þið að Valgeir væri kominn
fyrir vind?
„Við fengum upphringingu rétt fyrir ára-
mótin um að meðferðin hefði skilað góðum ár-
angri og að eitlarnir væru nú hreinir,“ segir
Valgeir og Ásta segir að auðvitað verði áfram
fylgst með, til að ganga úr skugga um hvort
meinið taki sig upp að nýju.
Hvernig áhrif höfðu veikindin á þig andlega?
„Ég er ekki jafn einbeittur og ég hef verið. Ég
upplifði ekki sorg,“ segir Valgeir og segja þau að
samstarfið um Saga Musica verkefnið við Sindra
Mjölni hafi hjálpað við að styðja Valgeir í gegn-
um veikindin, að ógleymdum börnum þeirra.
„Við drógum þetta víkingaskip saman eins
og við segjum. Valgeir var hundslappur og við
vorum öll hræðilega góð við hann. Við vildum
allt gera til þess að hann næði þessu markmiði
sínu og að Saga Musica færi í loftið. Við lögð-
um mikinn metnað í að gera þetta vel og jafn-
vel að skapa eins konar minnisvarða um Val-
geir. Nú í framhaldinu vonumst við til að geta
tekið efnið upp, ef möguleikar opnast, en þeir
sem heyrt hafa hluta af þessum bálki í lifandi
flutningi spyrja gjarnan hvort hægt verði að
nálgast tónlistina í kjölfar tónleikanna.“
Ásta segist hafa spurt mann sinn mik-
ilvægrar spurningar í miðjum veikindum.
„Hann hefur gert svo ótal margt en ég
spurði hann hverju honum fyndist hann eiga
eftir að skila til íslensku þjóðarinnar,“ segir
hún.
„Það var þetta verkefni, Saga Musica. Ég
hef samið fjörutíu lög og texta og í Skálholti
verða fimmtán þeirra flutt,“ segir Valgeir og
viðurkennir að þetta hafi hann viljað klára ef
svo hefði farið að hann lifði ekki krabbameinið
af.
„Þetta hefði getað verið hans svanasöngur,“
segir Ásta og brosir.
„Það eru nokkrir svanir eftir,“ segir Valgeir
en nefnir í framhaldinu að hann muni aldrei
aftur stíga á stokk með Stuðmönnum.
Samdi fyrstu lögin í Galtarvita
Talið víkur að áhuga Valgeirs á fornsögunum.
„Ég las Sturlungu í meðferðinni, frá upphafi
til enda! Það var mjög sérkennileg lesning;
þetta er algjör hlemmur, enda þrjú bindi. Það
eru svo mörg nöfn í henni. Þetta var svo klikk-
að tímabil, þrettánda öldin á Íslandi og hluti af
þeirri tólftu. Alveg skelfilegur tími. Þetta var
villta norðrið,“ segir Valgeir og segist hafa
horft mikið til landnámsins og lífs fólksins sem
hér settist fyrst að þegar hann samdi lög sín
fyrir Saga Musica.
Morgunblaðið/Golli
’
Ég var settur í það
að lesa og las til
að mynda Don Kí-
kóta, Góða dátann
Svejk og margt fleira
sem ég drakk í mig.
Ég bjó þarna í húsi
við hliðina á vitanum
með frænda mínum,
konu hans og þremur
sonum. Þarna var
slegið og rakað með
hrífum og keyrt í
hlöðu á hestvagni.
Söngvari Valgeir Guðjónsson
þenur ranndböndin af krafti
þegar Stuðmenn fluttu Sum-
ar á Sýrlandi í Hörpu.
Valgeir og Ásta njóta
sín á Eyrarbakka við
tónlist og sögur.