Morgunblaðið - Sunnudagur - 19.06.2022, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - Sunnudagur - 19.06.2022, Blaðsíða 22
segir Heiða og nefnir að leikar eigi til að æsast í kosningum. „Ef við drögum upp einfalda mynd af Nígeríu þá samanstendur landið af þremur stórum ættbálkum; Yoruba, Hausa og Igbo. Sá síðast- nefndi byggði áður lýðveldið Bíafra. Igbo-ættbálkinn og hina tvo greinir á í mörgum grundvallaratriðum varðandi trú og menningu. Fátt bendir til að sættir náist í þeirri deilu, sem staðið hefur í tæp sextíu ár. Í dag lætur Igbo-fólkið skoðanir sínar í ljós á mun friðsamlegri hátt með setuverkföllum alla mánudaga. Þá halda allir sig heima og engin við- skipti stunduð. Til að mynda eru engir markaðir opnir á mánudögum. Mér var fljótt gert ljóst að ekki væri óhætt að vera í þessum hluta lands- ins í kringum kosningar en næstu kosningar verða í febrúar á næsta ári.“ Ekkert mátti henda gestinn Heiða Björg kynntist vel hversdags- legu lífi í Asaba en borgin er á vest- urbakka Níger-árinnar. Hún var ekki á ferðamannaslóðum sem finna má annars staðar í þessu fjölmenn- asta ríki Afríku. Heimamenn verða svo gott sem aldrei varir við hvítt fólk og Heiða segist ávallt hafa verið sú eina sem var hvít á hörund þegar hún fór um borgina. „Við Ben ræddum mjög mikið um hvernig öryggi mitt yrði tryggt ef ég kæmi til Nígeríu og við gerðum allar mögulegar ráðstafanir. Hann vissi að ég yrði eina hvíta manneskjan á svæðinu og það myndi vekja mikla athygli. Sem reyndist rétt því ég sá enga hvíta manneskju alla þessa þrjá mánuði sem ég dvaldi í Nígeríu. Ben var gert ljóst af heimamönnum að hann skyldi sjá til þess að hvíta konan skilaði sér heil heim. „Ég fékk þó nokkra athygli því allir vildu heilsa upp á hvítu konuna, gera vel við gestinn og aðstoða á all- an hátt. Hvít forréttindi hafði ég aldrei fundið jafn mikið á eigin skinni fyrr en sem dæmi fékk ég óumbeðið fylgd starfsmanns í gegn- um innanlandsflugvöllinn við kom- una til landsins. Þá var ég tekin fram fyrir í röðinni en á flugvellinum ríkti mikil ringulreið enda bara eitt flug- hlið en mörg flug og allir að reyna að komast heim rétt fyrir jól. Eins má nefna að fyrir Ben var öruggara að hafa mig með sér í bílnum. Þá var ólíklegra að lögreglan myndi stöðva hann,“ segir Heiða en bætir við að einnig hafi fylgt þessu öllu leið- inlegra áreiti. „Að vera hvít á þessu svæði hafði líka sína galla og helst vegna þess að einhverjir fengu peningaglampa í augun og gáfu sér að ég hlyti að eiga nóg af peningum til að gefa í hitt og þetta. Sannleikurinn var hins vegar sá að mikið af mínu sparifé hafði ég lagt í þetta ferðaár mitt. Meira að segja fór fólk að hafa samband við Ben upp úr þurru og virtist líta hann öðrum augum en áður.“ Spilltir öryggisverðir Heiða hafði leyfi til að dveljast að hámarki níutíu daga í landinu. Í ljósi þess hversu kostnaðarsamt er að fara til Nígeríu hafi hún gert sér ljóst að hún myndi ekki skella sér þangað nema til að dvelja í tvo mán- uði að minnsta kosti. Hún ætlaði að fara til baka eftir áttatíu og átta daga en fluginu var aflýst. „Fluginu var aflýst og ég þurfti að kaupa flugmiða hjá öðru flugfélagi til að fara áður en níutíu dagar voru liðnir. Það hafðist en þegar ég fór á flugvöllinn eftir áttatíu og níu daga dvöl var samt reynt að stoppa mig. Ég mætti einum öryggisverðinum sem reyndi að ljúga því að mér að ég hefði bara mátt dvelja í einn mánuð. Ben hafði varað mig við þessu og ég stóð því fast á mínu, sem þó er svolít- ið erfitt þegar maður stendur fyrir framan vopnaðan starfsmann. Ég var viðbúin og þeir hleyptu mér fljótt í gegn þegar þeir fundu að ég var með hlutina á hreinu. Dæmi eru um að þeir hafi tekið fólk til hliðar á flugvellinum og farþegar misst af flugi út af framkomu sem þessari.“ Komin til alvöru Afríku Heiða hefur heimsótt Suður-Afríku en hún dvaldi þar eitt sumar með vinkonu sinni fyrir nokkrum árum. Hvernig er lífið í Nígeríu í saman- burði við S-Afríku? „Þegar ég minntist á Suður- Afríku við Ben þá sagði hann: Nú ertu komin til alvöru Afríku,“ segir Heiða og hlær. „Þar sem ég hafði áður ferðast til Suður-Afríku vissi ég að þar er þó nokkuð af hvítu fólki vegna bresks landnáms á sínum tíma. Ég hafði lesið mér til um að á einhverjum tímapunkti hefðu Bretarnir einnig komið til Nígeríu, enda eru þar mikl- ar auðlindir. Þess vegna datt mér í hug að spyrja fólk í Nígeríu út í það. Ekki stóð á svarinu: Jú, hvíti mað- urinn kom en fór fljótt aftur því hann þoldi ekki hitann.“ Heiða lýsir Nígeríumönnum sem vinnusömum og vingjarnlegum. Hún bendir á að ýmis handtök þurfi til að vinna verk sem vélar vinna fyrir okkur á Vesturlöndum. Fötin eru til dæmis þvegin í handþvotti og fleira í þeim dúr. Gestgjafinn Ben útvegaði sér ísskáp þegar gesturinn gerði honum ljóst að hún þyrfti nauðsyn- lega á köldum drykkjum að halda í hitanum sem gat farið upp í tæplega fjörutíu gráður. Erfitt er að treysta á að rafmagn haldist og heimilistæki eins og ísskápur endast illa í stopulu rafmagni. Slík fjárfesting er því ekki sérlega skynsamleg í Asaba. „Rafmagnið helst í nokkra klukkutíma á dag í besta falli. Raf- magnsleysið hefur einnig þá þýðingu að loftkælingin er ekki virk. Í tæp- um fjörutíu gráðum gerir maður lítið annað en að svitna ef engin er loft- kælingin. En viftu gátum við notað þegar við vildum því hana var hægt að knýja með litla bensínknúna raf- geyminum við húsið.“ Dýr matvara í verslunum Matvælaverðið í Asaba kom Heiðu einna helst á óvart. „Sérstaklega ef maður ætlar í matvöruverslun og borðar ekki eingöngu það sem er selt á mörkuðum. Þá kostar það álíka mikið og í Evrópu. Maður gef- ur sér að ódýrt sé að lifa á þessum slóðum en segja má að aðeins hinir efnuðu hafi efni á að versla í mat- vörubúðum í Asaba. Á þessu svæði í Nígeríu minnir maturinn að vissu leyti mikið á mat hér á Íslandi fyrr á öldum. Mikið um innmat, þurrkað kjöt og skreið nema þarna er notað chili og því var mat- urinn yfirleitt of sterkur fyrir mig. En ég hafði mjög gaman af því að smakka alls konar framandi ávexti.“ Heimsótti níu lönd Á heildina litið kom Heiða við í níu löndum en hún segir að Asafa sé áhugaverðasti staðurinn í ljósi þess að hún er utan alfaraleiðar ferða- manna. Hún heimsótti alls níu lönd en utan Evrópu fór hún einnig til Marokkó. Heiða tók með sér bifreið og keyrði um í Evrópu enda gerðu áætlanir hennar upphaflega ekki ráð fyrir því að fara til Afríku. Hún keyrði til dæmis eftir allri Ítalíu. Bif- reiðin fékk hvíld í München á meðan Heiða fór til Nígeríu. Spurð hvort hún hafi fengið þá upplifun út úr ferðalaginu sem hún vonaðist eftir segir hún svo vera. „Þetta var auðvitað heilmikið ævin- týri og á heildina litið var ferðalagið allt öðruvísi en lagt var upp með. Maður lendir í ýmsu en maður hefði ekki sögu að segja ef allt myndi ganga smurt fyrir sig. Þetta var mikil lífsreynsla og ég sé ekki eftir því að hafa látið verða af þessu. Ég hafði ætlað mér að vera einnig í fríi og slökun þetta ár en það fór ekki al- veg þannig enda var margt mjög stressandi í þessu ferli. Ég kom því ekki heim úthvíld en með vitneskju og lærdóm í farteskinu.“ Hitti brasilíska Heiðu Lumar hún á ráðleggingum fyrir fólk sem gælir við þá hugmynd að leggjast í löng ferðalög? „Ef þú ert með einhverja ákveðna upphæð í huga til að eyða í svona ferð þá geturðu líklega tvöfaldað hana. Ekki ósvipað því þegar fólk byggir hús. Við getum byrjað þar. Sem dæmi þá keypti ég tvívegis far frá Nígeríu eins og ég nefndi auk þess sem bíllinn fór þrívegis á verk- stæði í ferðinni. Það fer svolítið eftir löndum hvort það borgar sig að vera með bíl því vegatollarnir safnast upp eins og á Ítalíu. Ef ég hef lært eitthvað á ferðalög- um mínum þá er það að heimurinn er minni en maður heldur. Í Barse- lóna hitti ég til dæmis ungan strák frá Brasilíu sem heitir Heiða. Fyrir þá sem hræðast að ferðast, og þá sérstaklega einir, er gott að muna að allar manneskjur eru í grunninn eins. Vilja bara vera hamingju- samar,“ segir Heiða Björg Ingólfs- dóttir enn fremur. Heiða á leið til guðsþjónustu í Asafa í skrúða sem konum er gert að klæðast í messu. Ben fylgist með íslenska hand- boltalandsliðinu á EM í Búdapest í janúar. Adrenlínið flæddi í gljúfri í Marrakech. Ljósmyndir/úr einkasafni ’ Á þessu svæði í Níg- eríu minnir maturinn að vissu leyti mikið á mat hér á Íslandi fyrr á öld- um. Mikið um innmat, þurrkað kjöt og skreið nema þarna er notað chili og því var maturinn yf- irleitt of sterkur fyrir mig. 22 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 19.6. 2022 FERÐALÖG Skeifan 3 • 108 Reykjavík • Sími 581 2333 • rafver.is • rafver@rafver.is FC 7 Premium Þráðlaus skúringarvél fyrir heimili Sumartilboð79.990 kr.

x

Morgunblaðið - Sunnudagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið - Sunnudagur
https://timarit.is/publication/1078

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.