Morgunblaðið - Sunnudagur - 17.07.2022, Page 8

Lærði að hlaupa eftir tvítugt
F
eðgarnir Úlfur og Þórarinn Skúli Eldjárn taka glað-
beittir á móti mér á heimili sínu í Skerjafirðinum.
Heimilishundurinn Eldur hefur einnig brennandi
áhuga á gestinum og ekki dregur úr þefrannsóknum
þegar Árni Sæberg ljósmyndari bætist í hópinn
enda eru hundar heima hjá okkur báðum. Þórarinn, sem er á
áttunda ári, fylgir okkur inn í betri stofuna enda forvitinn að
komast að því hvað gamalt og virðulegt blað eins og Morgun-
blaðið vilji karli föður hans.
Það er bæði ljúft og skylt að upplýsa en tilefni heimsóknar
okkar Árna er það að Úlfur er að fara að hlaupa hálfmaraþon í
Reykjavíkurmaraþoninu laugardaginn 20. ágúst og safna um
leið áheitum fyrir Minningarsjóð Kristjáns Eldjárns gítarleik-
ara, bróður síns, sem orðið hefði fimmtugur í síðasta mánuði en
hann féll frá árið 2002, langt fyrir aldur fram, eftir baráttu við
krabbamein. Það er raunar ekki eini bróðirinn sem Úlfur hefur
misst en næstelsti bróðir hans, Ólafur, lést árið 1998. Hann
glímdi við mikil veikindi alla sína ævi.
Minningarsjóður Kristjáns Eldjárns gítarleikara hefur það
hlutverk að styðja við íslenskt tónlistarlíf. Úthlutað er árlega
úr sjóðnum og þetta er ein helsta tekjulindin, að sögn Úlfs. Að
velgjörðarmenn sjóðsins hlaupi í Reykjavíkurmaraþoninu. Á
þessu ári var hægt að veita þremur ungum og efnilegum tón-
listarmönnum styrk, að upphæð ein milljón króna hverjum.
„Eðli málsins samkvæmt viljum við safna sem mestu fé fyrir
sjóðinn, svo sem flestir geti notið styrkjanna og að þeir skipti
raunverulegu máli,“ segir Úlfur.
Er enginn afreksmaður
Hann hefur áður tekið þátt í Reykjavíkurmaraþoninu en þetta
er í fyrsta sinn sem hann gerir atlögu að hálfmaraþoni, sem er
um 21 km. Hefur látið sér nægja 10 km fram að þessu en þess
má geta að Úlfur er ekki eini fjölskyldumeðlimurinn sem mun
reima á sig hlaupaskóna þetta árið en faðir hans, Þórarinn rit-
höfundur, ætlar að fara 10 km. „Pabbi hefur lengi verið dugleg-
ur að hlaupa og ætti að fara létt með þetta,“ upplýsir Úlfur.
– Hjólar hann ekki líka?
„Jú, en það er nú mest til og frá vinnu. Hann er ekki týpan
sem þú myndir rekast á í spandexgalla í Kömbunum.“
Sjálfur leggur Úlfur áherslu á, að hann sé enginn íþrótta-
maður. „Ég var algjör antísportisti í æsku og móðir mín heldur
því fram að ég hafi ekki lært að hlaupa fyrr en eftir tvítugt. Ég
er enginn afreksmaður en áttaði mig á því fyrir nokkrum árum
að þess þarf alls ekki til að hafa gaman af því að fara út að
hlaupa. Maður gerir þetta bara á sínum forsendum – og á sín-
um hraða. Ég hef raunar miklu meira yndi af því að hlaupa
hægt en hratt, þannig nýtur maður þess betur, auk þess sem
það fer betur með líkamann.“
– Snertirðu aldrei bolta sem barn?
„Jú, jú, ég lét mig stundum hafa það að fara með félögunum
út á Melaskólalóð. En mér leið alltaf langbest á bekknum. Að
spjalla. Ég sá ekki tilganginn í því að elta boltann. Í dag sé ég
hins vegar að ég fór á mis við margt. Yngri börnin mín tvö eru
mikið í fótbolta og ég hef verið að elta þau á allskonar mót. Þar
sér maður vel hvað þetta gefur þeim mikið, að læra að takast á
við sigra og ósigra og þar fram eftir götunum. Er nokkuð of
seint að byrja að æfa fótbolta núna?“
Hann hlær.
Ætlar alla leið að ári
Úlfur er að færa sig upp á skaftið í hlaupunum en hann hefur
lofað því að hlaupa heilt maraþon á næsta ári nái áheitin nú að
rjúfa 500 þúsund króna markið. „Það er því upplagt fyrir þá
sem er illa við mig að heita á mig,“ segir hann sposkur. „Ann-
ars hefur hægst aðeins á áheitasöfnuninni að undanförnu, sem
bendir til þess að fólk sé að hlífa mér frekar en hitt. Þannig að
ætli ég noti ekki bara þetta tækifæri til að lýsa því yfir að ég
muni hlaupa heilt maraþon að ári, óháð því hvað safnast núna.“
Úlfur kveðst hafa gert nokkrar atlögur að útihlaupum gegn-
um tíðina en „fannst þetta alltaf rosalega leiðinlegt“. Það var
ekki fyrr en fyrir fjórum eða fimm árum að víðavangshlaup
urðu hluti af hans lífsstíl. Þá small allt í einu eitthvað. „Ég
hleyp mest fyrir andlegu hliðina og er orðinn háður þessu.
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Úlfi Eldjárn tónlistarmanni var lítið um íþróttir gefið í æsku og hermt er að hann hafi ekki lært að hlaupa fyrr en eftir tvítugt.
Nú ætlar hann hins vegar að hlaupa hálfmaraþon í Reykjavíkurmaraþoninu í ágúst og safna um leið áheitum fyrir
Minningarsjóð Kristjáns Eldjárns, bróður síns, sem hefur það hlutverk að styrkja ungt og efnilegt tónlistarfólk.
Orri Páll Ormarsson orri@mbl.is
Úlfur Eldjárn lofar að grípa í
saxófóninn við endalínuna í
Reykjavíkurmaraþoninu nái
áheitin milljón króna markinu.
Úlfur og Kristján Eld-
járn á nemenda-
tónleikum hjá Tón-
menntaskóla
Reykjavíkur.
VIÐTAL
8 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 17.7. 2022
5