Pósturinn - 15.07.1924, Blaðsíða 1

Pósturinn - 15.07.1924, Blaðsíða 1
PóSTURINN hefur göngu sína með þessu blaði. Honum er ætlað að koma til almenn- ings, þá er hann hefir nokkuð að flytja. Ekki er við að búast að hann verði oft á ferðinni fyrst um sinn. Eins og alt ungviði verður hann að afla sér afls og lífs- reynslu, smátt og smátt, og fara sér hægt í fyrstu. Ekki er Pósturinn þjónn neins flokks, og ekki mun hann mikið skifta sér af, þó í hart fari milli annara blaða, um »pólitískar«stefnur. Ekki vill hann þó lofa því að minnast ekkert á neitt það er þjóðmál kallast. Gæti farið svo að hann yrði smá glettinn við það er hon- um þykir skopsins vert. Skemta vildí Pósturinn fólki að afloknu dagsverki, en ekki freista þess til að leggja niður verk sín meðan á vínnutíma stendur. Pósturinn mun ekkí hafa á móti því að flytja auglýsingar manna á meðal, heldur skoða það sem sérstaklega við sitt hæfi, að vera boðberi almenn- ings til almennings, því það er hans, sem annara pósta, verk- svið. Pósturinn tekur þakklátlega við til flutpings fræðandi og skemtandi bréfum um viðskifta- mál og annað. Fyrirferðarmikil meiga þau þó ekki vera. Hann hefir enn of mjótt bakið, til þess að geta burðast með nrikið í einu, því margt fær hann sporið að stíga. Víða á við að koma. Pósturinn kennir sig ekki við neitt, hvorki átt, — átt- haga né tíma. Hann verður þar á ferð er hans er óskað, og spyr þá ekki um neinn tíma þar til markinu er náð. Verður nú framtíðin úr að skera, hvort Pósturinn hefir staðið giftumegin við gættina, er guðírnir skópu örlögin. Máttur auglýsinga. Mætli auglýsinga má líkja við afl rafmagilsins. Hann Iieflr verið til i'rá ómunatíð, en enginn vissi af Itonum, heldur en rafmagn- inu, né reyndi að beisla hann í þarfir mannanna, þar til fyrir til- tölulega fáum áruin. Háskólastúdent spurði einu sinni prófessor í læknisfræði. „Prófessor, hvernig í ósköpunum fór fólk að því að anda og lifa áðui' en súrefnið var uppgötvað.11 Prófessorinn hafði sagt nemend- unum að ef súrefnið væri ekki til gæti ekkert lifað. Ef engin auglýsinga starfsemi liefði verið liöfð með liöndum í heiminum væru mennirnir á álíka menningarstígi og dýrin. Þeir eru til ennþá, sem spyrja. „Hvernig fórum við að því að lifa og komast fram úr dýrunum, með- an engin blöð voru og engar aug- lýsingar?“ En sannleikurínn er að auglýs- ingastarfsemin er einhver elsti og öílugasti þátturinn í öllum mann- legum framförum. Áður en blöðin komu til sög- 1 Auglýsingaskri fst. íslands Austurstræti 17 allar auglýsingar i hvaðn blað sem þær eiga að fara Það sparar yíur fyrirhöfn og tima. I Nýkomið Hnífapör fra . . ’/75 Borðhnífar frá . Teskeiðar frá . °/25 Matskeiðar frá. °/60 Úr alpakka: Borðlmífar . . . */7r, Matskeiðar . . . 1/r>0 Teskeiðar. . . . °/65 Gafflar..'/r>0 Járnvörudeild Jes Zimsen

x

Pósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Pósturinn
https://timarit.is/publication/1721

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.