Morgunblaðið - 12.09.2022, Síða 19

Atladóttur (Löllu á Laxamýri).
Við Kata vottum börnum henn-
ar, tengdabörnum, barnabörn-
um og öllum nákomnum okkar
dýpstu samúð.
Gísli G.
Auðunsson.
Það var fyrir liðlega sextíu
árum þegar ég, fremur hlé-
dræg unglingsstúlka að sunn-
an, steig úr flutningabílnum við
hliðið á Laxamýri eftir tveggja
daga ferðalag norður. Þegar ég
gekk niður heimreiðina bærð-
ust innra með mér bæði kvíði
og tilhlökkun en við mér blasti
glæsilegt hefðarbýli og hið fal-
legasta útsýni yfir Laxamýri
með Kinnarfjöllin í baksýn.
Mér fannst ég þurfa að staldra
við og taka inn þessa ótrúlegu
fegurð sem fyrir augu mín bar
en var fljótt trufluð af gelti í
heimilishundinum Kol sem kom
skokkandi á móti mér.
Ég hafði verið ráðin kaupa-
kona hjá þeim heiðurshjónum
Elínu Vigfúsdóttur og Jóni H.
Þorbergssyni húsbændum á
Laxamýri. Þar var tekið hlý-
lega á móti mér af þeim og syni
þeirra Birni svo feimnin hvarf
eins og dögg fyrir sólu. Ekki
leið á löngu að ég kynntist
ungu hjónunum Sigríði Atla-
dóttur og Vigfúsi B. Jónssyni
syni þeirra hjóna en þau höfðu
byggt nýbýli á jörðinni. Það er
mér ofarlega í huga sá dagur
þegar ég var kynnt fyrir hinum
glæsilegum hjónum og tveimur
börnum þeirra Atla og Elínu en
þau voru öll svo einstaklega fal-
lega ljós yfirlitum. Sigríður eða
Lalla eins og hún var kölluð
bar með sér mikinn þokka, sér-
lega lagleg svo mér fannst ég
aldrei hafa séð fallegri konu, þá
hafði hún mjög fallega og djúpa
rödd sem stafaði af hlýju þegar
hún ávarpaði mig. Frá fyrsta
degi tók hún mér unglingnum
næstum sem jafnaldra, við urð-
um strax góðar vinkonur og
áttum eftir að eiga margar
ógleymanlegar stundir saman.
Þær voru skemmtilegar ferð-
irnar sem við fórum saman með
börnin í sundlaugina að Hvera-
völlum í Reykjahverfi, æsku-
heimili Sigríðar, en hún var
óspart notuð af okkur vinkon-
unum. Þegar sundlaugin á
Húsavík var tekin í notkun
fengum við vinkonurnar að
taka þátt í viðburðinum með
því að stinga okkur til sunds og
höfðum gaman af. Sigríður tók
þátt í bústörfum jafnhliða að
sinna heimili og börnum og oft
féll það í okkar hlut að raka
dreifar, þá voru mörg málin
krufin til mergjar og mikil kát-
ína ríkti hjá okkur. Eftir mjalt-
ir á kvöldin var til siðs að
drekka kvöldkaffi í eldhús-
króknum hjá Sigríði og Vigfúsi
ásamt Birni og vinnumönnun-
um, þar ríkti sama glaðværðin
og yfirleitt var yfir hópnum á
Laxamýri.
Það var mikil gæfa fyrir mig
að hafa fengið að dvelja þessi
tvö sumur að Laxamýri eða
eins og ég hef alltaf sagt,
skemmtilegustu sumur lífs
míns. Að fá að kynnast öllum
þeim margbreytilegu bústörf-
um á þessari kostajörð var
ævintýri líkast fyrir borgar-
stelpuna. Ótrúlegt er til þess að
hugsa að þegar vinnudegi lauk
hafði kaupakonan leyfi til þess
að rölta niður á Breiða og setja
í silung, það var þá.
Ævilöng varði vináttan við
Jón og Elínu húsbændur mína
svo og við Björn, Sigríði og
Vigfús. Gagnkvæmar heim-
sóknir, bréfaskriftir og símtöl í
gegnum árin hafa stuðlað að
þeirri tryggð og vináttu sem
myndaðist okkar á milli og
þakka ég það af alhug.
Einlægar samúðarkveðjur
sendi ég allri fjölskyldunni.
Megi Sigríður vinkona mín
vera Guði falin.
Edda Björk
Bogadóttir.
MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 12. SEPTEMBER 2022
✝
Hildur Jóns-
dóttir fæddist í
Hleiðargarði í
Eyjafjarðarsveit 7.
nóvember 1936.
Hún lést á Sjúkra-
húsinu á Akureyri
6. ágúst 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Auður Sig-
urpálsdóttir, f.
28.9. 1916, d. 23.4.
1984, og Jón Vídal-
ín Ólafsson, f. 7.12. 1911, d.
28.10. 1941.
Synir Hildar og Jóns eru: 1)
Vilhelm, maki Guðrún Sigríður
Steinsdóttir. 2) Friðjón, maki
Inga Hrönn Einarsdóttir. 3) Júl-
íus, maki Hulda Hafsteinsdóttir.
4) Jakob, maki Rúna Dalsgarð.
5) Leifur, maki Rannveig Birna
Hansen.
Hildur eignaðist 17 barna-
börn og 20 langömmubörn.
Hildur stundaði nám í
Húsmæðraskóla Reykjavíkur og
vann ýmis störf, svo sem hjá
Saumastofunni Írisi, Gefjun,
KEA og Sjúkrahúsinu á Akur-
eyri.
Útför Hildar fer fram frá
Akureyrarkirkju í dag, 12. sept-
ember 2022, klukkan 13.
Systkini Hildar:
Sigurlína, f. 26.9.
1935 (látin), Ólafur,
f. 23.11. 1937, Ind-
íana, f. 14.5. 1939,
Kristjana, f. 30.12.
1940 (látin), Guð-
rún, f. 25.10. 1945,
og Sigurpáll, f.
20.3. 1947.
Hildur giftist
hinn 1.8. 1958 Jóni
Stefánssyni, f. 14.4.
1937, d. 10.6. 1991. Þau bjuggu á
Akureyri.
Fjölskyldan í Byggðavegi er
ansi vængbrotin í dag en þakk-
lát fyrir yndislegar minningar
um góða konu sem við elsk-
uðum af öllu hjarta.
Elsku Hildur, þú varst
mamma, tengdamamma og
amma okkar og þeim hlutverk-
um sinntir þú af alúð og ást til
síðasta dags. Þessi 13 ár sem
þú bjóst á neðri hæðinni eru
okkur svo mikils virði og
tengslin sem styrktust á þeim
tíma ómetanleg. Þú varst
órjúfanlegur hluti af hvers-
dagslífi okkar allra og tómleik-
inn sem við finnum fyrir þegar
við lítum niður á neðri hæðina
er mikill. Það á eflaust eftir að
taka tíma að venjast því að
finna þig ekki sitjandi í stóln-
um þínum með handavinnuna,
hlustandi á útvarpið og spyrj-
andi frétta.
Þú varst alltaf svo iðin við
handavinnuna og lést skerta
sjón aldrei trufla þig við hana
síðari árin, það sést best á öllu
því fallega sem þú skilur eftir
hjá okkur. Gestir og gangandi
komu aldrei að tómum kofan-
um hjá þér. Við þeim tók iðu-
lega fallegt uppdúkað borð
fullt af heimabökuðu bakkelsi.
Við eigum svo margar fallegar
minningar við eldhúsborðið
gæðandi okkur á kaffi, súkku-
laðiköku og suðusúkkulaði sem
smakkaðist af einhverjum
ástæðum betur hjá þér en ann-
ars staðar.
Þú sýndir lífi og starfi þinna
nánustu alltaf svo einlægan
áhuga. Þegar Jón og Lovísa
fluttu suður til náms og vinnu
gættir þú þess að hringja
reglulega í þau að leita frétta.
Að sama skapi gáfu þau sér
alltaf tíma til að setjast hjá
þér og spjalla þegar þau komu
til Akureyrar. Þeim fannst svo
dýrmætt að sitja með þér yfir
súkkulaðikökunni þinni frægu
og spjalla um heima og geima.
Þú varst svo stolt af þeim báð-
um í lífi þeirra og starfi, hafðir
mikinn áhuga á starfi Jóns
sem flugumferðarstjóri og
varst svo ánægð að Lovísa
skyldi hafa valið hjúkrunar-
fræðina því hún byggi yfir svo
mikilli umhyggju sem allir
ættu að fá að njóta.
Hann Ísak Vilhelm er svo
ríkur að hafa fengið að njóta
þess yndislega sambands sem
þið áttuð. Þið föðmuðust öll
kvöld, sögðust elska hvort
annað, buðuð góða nótt og
sögðust hlakka til að sjá hvort
annað næsta morgun. Ykkar
síðasta kveðja var svo falleg.
Þú sagðir að svona væri lífið,
þú værir glöð að fara en
myndir sakna hans mikið.
Þessi stund gerði mikið fyrir
hann og fyrir hana erum við
öll þakklát. Það er við hæfi að
spilastokkurinn ykkar Ísaks
fer með þér þína hinstu för að
þinni ósk.
Þú sagðir alla tíð þína mein-
ingu, stóðst með og lýstir að-
dáun þinni á þínum nánustu
elsku Hildur. Þú varst svo
skýr allt til enda og ákveðin í
því hvernig þú vildir skilja við
og kveðja fólkið sem þú elsk-
aðir. Eftir sitjum við öll í sorg-
inni en á sama tíma svo full af
ást og þakklæti fyrir allar
góðu stundirnar og fallegu
minningarnar.
Hvíldu í friði elsku mamma,
tengdamamma og amma. Við
vitum að þú ert nú komin á
betri stað þar sem sólin skín,
hefur gengið gegnum þitt
gullna hlið og unir þér fullfrísk
og glöð yfir handverkinu þínu.
Við erum viss um að þú bíður
eftir okkur með fullt glas af
mjólk og þykka sneið af bestu
súkkulaðiköku í heimi.
Leifur, Rannveig,
Jón Októ, Eva Laufey,
Lovísa Greta og
Ísak Vilhelm.
Hildur Jónsdóttir, mamma
og tengdamamma, kvaddi okk-
ur hinn 6. ágúst 2022.
Við höfum verið heppin að
njóta margra góðra samveru-
stunda með henni. Alltaf var
tekið vel á móti okkur og öllu
tjaldað til enda var Hildur ein
af þessum konum sem alltaf
eiga eitthvað á boðstólum fyrir
sína gesti. Frægust var súkku-
laðikakan hennar sem var
ómissandi í öllum veislum inn-
an fjölskyldunnar. Júlíus lang-
ömmustrákur spurði hvort
amma hefði unnið í bakaríi því
það væri allt svo gott sem hún
gerði.
Hildur var límið í fjölskyld-
unni enda einstaklega dugleg
að hóa öllum saman og halda
sambandi við vini og ættingja.
Hún var áhugasöm um hvað
aðrir í fjölskyldunni höfðu fyr-
ir stafni og var oftast fyrst
með fréttirnar. Þessi áhugi
hennar á lífinu og öðrum var
það sem gerði hana að ein-
stakri manneskju og góða
heim að sækja.
Hún var mikil hannyrða-
kona og það lék allt í hönd-
unum á henni. Heklaði heilu
rúmteppin, gardínur og diska-
mottur og áttu allir að fá eins.
Hildi þótti gaman að ferðast
og gerði mikið af því áður fyrr.
Hún hafði mikið dálæti á tón-
list og elskaði að fara á tón-
leika.
Við eigum eftir að sakna
hennar en huggum okkur við
það að hún var tilbúin og sátt.
Jóndi tekur vel á móti henni í
sumarlandinu og við trúum því
að þau vaki yfir okkur.
Lífið heldur áfram og henn-
ar skilaboð til okkar voru:
„Verið góð hvert við annað og
verið vinir.“
Hver minning dýrmæt perla,
að liðnum lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug
þakka hér.
Þinn kærleikur í verki er gjöf sem
gleymist eigi
og gæfa var það öllum er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Hvíldu í friði.
Júlíus og Hulda,
Hafsteinn og Daníel,
Inga Dís og Árni,
Hildur Jana og Jóhann,
og langömmubörn.
Hildur Jónsdóttir
HINSTA KVEÐJA
Elsku Hildur, takk fyrir
allar góðu stundirnar.
Guð blessi minningu
þína.
Megi góður Guð umvefja
ættingjana hlýju og kær-
leika og styrkja þau í sorg-
inni.
Ingibjörg
Kristinsdóttir (Inga).
✝
Stefán Ingi
Hermannson
(Bói) rafvirkja-
meistari fæddist í
Reykjavík 8. ágúst
1954. Hann lést 5.
september 2022 á
blóðlækningadeild
Landspítala.
Foreldrar hans
voru Oddný Ragn-
heiður Þórarins-
dóttir, f. 1917, og
Hermann Guðbrandsson, f.
1913. Bói átti eina systur, Sig-
ríði, f. 1952, líffræðing, sem
lést 2016.
Eftirlifandi eiginkona Bóa
er Hrafnhildur Björg Gunn-
arsdóttir (Habbý) líffræð-
ingur, f. 1953, synir þeirra
eru: Hlynur rafeindavirki, f.
1987, og Sindri svæfinga- og
gjörgæslulæknir, f. 1989, gift-
Þau hjón voru meðal fyrstu
íbúa í Laufengi í Grafarvogi
þar sem þau bjuggu saman
þar til Stefán féll frá.
Stefán var menntaður raf-
virkjameistari en hann lagði
fyrir sig ýmis önnur störf um
ævina, allt frá verslunar-
störfum og siglingum á frakt-
skipum um heim allan til við-
gerða á flestum raftækjum.
Síðustu árin sem hann hafði
heilsu til vann hann í Noregi
við rafiðnaðarstörf. Stefán
var fullgildur meðlimur
Hjálparsveitar skáta í
Reykjavík frá árinu 2012 og
hafði unun af útivist og
gönguferðum. Stefán sótti
sundlaugar borgarinnar frá
því fyrir aldamót og átti sinn
félagahóp í Grafarvogslaug.
Á síðari árum tók Stefán síð-
an upp á því sér til heilsubót-
ar að gerast meðlimur í
skokkhópi sem hittist og
hljóp eða gekk saman í Graf-
arholtinu.
Útför Stefáns fer fram í
dag, 12. september 2022, kl.
13.
ur Sigrúnu Ben.
Stefán Ingi var
fæddur og uppal-
inn í Reykjavík.
Hann bjó hjá for-
eldrum sínum í
Njörvasundi og
gekk í Vogaskóla.
Þaðan lá leiðin í
Iðnskólann í
Reykjavík þar sem
Stefán lagði fyrir
sig rafvirkjun og
tók síðar sveinspróf og
meistarapróf í sömu iðn.
Stefán kynntist Hrafnhildi
1975 og hófu þau sinn búskap
saman þegar þau fluttu til
Svíþjóðar árið 1979. Þar
bjuggu þau í tvö ár áður en
þau fluttu aftur til Reykja-
víkur. Þau giftu sig svo 22.
nóvember 1988 þegar þau
áttu von á seinni syni sínum.
Kæri vinur. Þegar við rædd-
um saman í síma þann 8. ágúst
síðastliðinn, á afmælisdeginum
þínum, hvarflaði ekki að mér að
það yrði okkar síðasta samtal.
Þrátt fyrir baráttu við erfiðan
sjúkdóm og önnur veikindi í of-
análag var á þeirri stundu engan
bilbug á þér að finna. Við rædd-
um um að stefna á bíltúr saman
fljótlega eins og við höfum
stundum gert í gegnum tíðina.
Ég vil minnast þín, kæri vin-
ur, með örfáum orðum.
Við kynntumst fyrst 5-6 ára
gamlir smápattar og höfum
haldið sambandi með hléum æ
síðan, þau rúm 60 ár sem liðin
eru. Það var margt brallað sam-
an í Vogahverfinu í Reykjavík í
þá gömlu góðu daga. Þú rifjaðir
gjarnan upp að við hefðum fyrst
kynnst almennilega þegar við
slógumst og hentum grjóti hvor í
annan. Friður hefur ríkt æ síðan
í okkar samskiptum. En þessi
árekstur okkar á unga aldri varð
líka til þess að foreldrar okkar
kynntust og tóku upp áralangan
vinskap þar sem skipst var á
heimsóknum og spilað brids og
hlustað á góða tónlist. Pabbi
þinn og mamma mín voru ein-
mitt sérstakir unnendur klass-
ískrar tónlistar og léku bæði á
píanó. Sigga systir þín heitin,
tveimur árum eldri en við, var
líka í sama bekk og Leo bróðir
minn.
Það er margs að minnast frá
ungdómsárunum. Ég nefni að-
eins eina af þeim myndum í
fersku minni sem koma upp í
hugann á þessum sorglegu tíma-
mótum. Við vorum báðir miklir
flugáhugamenn. Sumarið 1967
fórum við, 12 ára strákar, með
strætó niður á Reykjavíkurflug-
völl með myndavélarnar okkar
til að taka á móti Gullfaxa Flug-
félags Íslands, Boeing 727-vél,
sem var fyrsta þotan sem tekin
var í notkun hér á landi.
Í gegnum barnaskólaárin vor-
um við samferða og sátum sam-
an í skólabekknum. Síðan skildi
leiðir að þessu leyti en sam-
bandið hélt áfram. Leiðir okkar
lágu síðar aftur saman sem
stálpaðir unglingar þegar við
unnum saman við húsaviðgerðir
í skólafríum. Seinna meir unnum
við svo saman um nokkurra ára
skeið hjá Þýsk-íslenska, þú í
þjónustu við rafverkfæri og
blöndunartæki en ég aðallega í
erlendum innkaupum.
Síðustu árin höfum við hist af
og til og farið í bíltúra eða
göngutúra og spjallað um allt
milli himins og jarðar. Mér er
sérstaklega minnisstæð úr þeim
samtölum öll sú bjartsýni og já-
kvæðni sem alltaf var í forgrunni
hjá þér, ekki síst eftir að hin erf-
iðu veikindi og læknismeðferðir
komu til skjalanna.
Ég votta Hrafnhildi, sonum
ykkar og tengdadóttur innilega
samúð mína og óska þeim styrks
á þessari erfiðu stundu.
Kær kveðja.
Þinn gamli vinur,
Ingi Karl Ingason.
Stefán Ingi
Hermannsson
Okkar ástkæri
SIGURÐUR SIGURÞÓRSSON,
Egilsbraut 9, Þorlákshöfn,
lést mánudaginn 5. september.
Útförin fer fram frá Þorlákskirkju
föstudaginn 16. september klukkan 13.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Parkinsonsamtökin.
Streymt verður frá útförinni, hlekk má nálgast á mbl.is/andlat.
Úlfar Gíslason Gerður Stefánsdóttir
Marta Sonja Gísladóttir Brynjar Sigurgeir Sigurðsson
Eggert Sigurþór Guðlaugss. Móeiður Ágústsdóttir
Einar Sighvatsson Ása Kristín Jónsdóttir
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar
og tengdafaðir,
GAVIN MCFARLANE,
lést á heimili sínu í London
4. september.
Stella Hólm McFarlane
Neil Gunnar Hólm McFarlane
Angus Þór Hólm McFarlane Jane Foulser McFarlane
Ástkær kona mín, móðir mín, dóttir
og systir,
HILDUR EINARSDÓTTIR
hjúkrunarfræðingur,
lést á líknardeildinni mánudaginn
5. september. Útförin verður frá
Fossvogskirkju þriðjudaginn 13. september klukkan 15.
Hlekk á streymi má nálgast á mbl.is/andlat.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir, þeim sem vilja
minnast hennar er bent á Landvernd.
Gísli Sigmundsson
Áróra Eir Traustadóttir Steinn Linnet
Sesselja Þorbjörg Gunnarsd.
Ólöf Kristín Einarsdóttir Hjalti Arnþórsson
Margrét Einarsdóttir
og aðrir aðstandendur