Morgunblaðið - 15.09.2022, Qupperneq 14

14 DAGLEGT LÍF
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 15. SEPTEMBER 2022
PÉTUR GAUTUR
Allir
velkomnir
Sýning í Gallerí Fold til 24. september
SKÁLAR
Kristín Heiða Kristinsdóttir
khk@mbl.is
É
g sé möguleika í næst-
um hverju sem er til
sköpunar, líka því sem
flestir líta á sem rusl, til
dæmis í gömlu púsli, gúmmíslöngu
og ónýtri jólaseríu. Ég prófa mig
áfram, því það er hægt að búa til
eitthvað nýtt úr nánast öllu og mér
finnst gaman að gefa einhverju nýtt
og óvænt hlutverk,“ segir Sigrún
Elfa Reynisdóttir sem nýtir tíma-
rýmið sem skapaðist þegar hún fór í
liðskiptaaðgerð á mjöðm nýlega til
að framkvæma það sem hana hefur
lengi langað til; að búa til skartgripi
úr ýmsu sem flestir henda, til dæmis
gömlum gallabuxum, tölum og göml-
um bindum, svo fátt eitt sé nefnt.
„Ég var aðeins byrjuð á þessu
áður en ég fór í aðgerðina, því ég var
í veikindaleyfi, ég gat ekki unnið
vegna verkja í mjöðminni. Þetta hef-
ur verið í undirmeðvitundinni árum
saman og fyrir vikið hef ég viðað að
mér alls konar efniviði, til dæmis tek
ég plastið utan af snúrum jólaseríu
og nota fallega koparvírinn sem þar
er fyrir innan til skartgripagerðar-
innar. Hann er hægt að flétta, rúlla
upp eða lemja á með hamri, til að
móta hann. Slangan sjálf utan af get-
ur þjónað hlutverki sem leðuról í
hálsfesti eða armband.“
Innvols úr tölvum og fleira
Sigrún Elfa segist hafa séð í
Finnlandi fyrir nokkrum árum flotta
hönnun tengda endurvinnslu,
hvernig fólk nýtti ólíklegustu hluti
til sköpunar, innvols úr tölvum,
gamlar hljómplötur og fleira.
„Mér fannst þetta frábært og
ég fékk strax margar hugmyndir.
Ég vil helst, þegar ég nota eitthvað
á nýjan hátt, að það sé svolítið
skondið, eða gleðjandi. Fái mig og
aðra aðeins til að brosa, til dæmis að
gera eyrnalokka úr rennilásum. Ég
reyni að hugsa þetta með ein-
hverjum hætti á hvolfi. Fyrir nokkr-
um áratugum sá ég á útimarkaði í
Danmörku skartgripi gerða úr
silfurhnífapörum og ég varð alveg
heilluð. Ég hef allar götur síðan haft
augun opin fyrir efniviði í slíka
skartgripi og langað að búa til og nú
hef ég loksins komið því í verk. Ég
er enginn fjöldaframleiðandi, ég er
bara að leika mér og hef gefið þetta
fólki í kringum mig. Kannski sel ég
eitthvað af þessu einn góðan veð-
urdag, þegar ég verð komin með
smá lager,“ segir Sigrún Elfa sem
er menntaður garðyrkjufræðingur,
búfræðingur og leikskólakennari.
„Ég hef mikla þörf fyrir að
skapa og gera eitthvað með hönd-
unum og ég sæki alls konar nám-
skeið sem tengjast einhvers konar
handverki. Ég hef til dæmis farið til
Danmerkur á námskeið í þæfingu á
ull, málun og ýmsu öðru. Ég nýti allt
sem ég tek inn á slíkum námskeiðum
með einhverjum hætti í hugsun
minni. Núna starfa ég
á kerta-
gerðarvinnustofu fyr-
ir fólkið sem býr á
Sólheimum og ég finn
að allt sem ég hef lært
nýtist þar með ein-
hverjum hætti, og
ekki alltaf fyrirsjáan-
legum,“ segir Sigrún
Elfa sem er yfir kerta-
gerðinni á Sólheimum,
en þar er ýmislegt
annað gert en að búa til kerti.
„Þetta er dásamlegt starf og
mér finnst svo yndislegt að vera á
Sólheimum, þessum fallega stað og
góða samfélagi.“
Fordómar gagnvart jurtum
Sigrún Elfa og eiginmaður
hennar, Ingólfur Guðnason, bjuggu
árum saman í Laugarási í Biskups-
tungum þar sem þau ráku gróðrar-
stöðina Engi. Fyrir nokkrum árum
seldu þau Engi og fluttu til Hvera-
gerðis.
„Mér finnst garðurinn minn hér
mjög lítill eftir að hafa búið á Engi,
sem er heilt býli, en ég hef með viss-
um hætti náð að stækka hann, því ég
hef tekið í fóstur landræmu sem er
hér meðfram gangstíg við húsið okk-
ar. Samkvæmt skipulagi átti þetta
að vera grasræma, en ég sendi fyrir-
spurn til sveitarfélagsins, hvort ég
mætti sjá um þetta svæði og gróður-
setja þar fjölær blóm. Því var vel
tekið og við fengum meira að segja
verðlaun fyrir framtakið og sjálf-
boðastarfið. Í okkar huga er þetta
líka viðleitni til að leggja eitthvað af
mörkum í heimi þar sem býflugum
er að fækka sem og skordýrum, en
það hjálpar að meira sé af blómum
en grasi sem er allt-
af slegið snöggt
niðri við svörð. Okk-
ur langar að hjálpa
náttúrunni með því
að fylla þessa ræmu
af blómum og öðr-
um gróðri,“ segir
Sigrún Elfa og bæt-
ir við að hún hafi
líka sett málaða
steina í beðin, til að
gleðja börn og aðra
sem ganga hjá.
„Þetta eru maríuhænur og bý-
flugur og þarna eru líka hænur úr
málmi. Í gróðursælu landræmuna
sem við fóstrum settum við líka mat-
jurtir, graslauk, myntu og rabar-
bara. Fólki er velkomið að gera sér
þetta að góðu, borða rabarbarann og
graslaukinn eða gera sér te úr mynt-
unni,“ segir Sigrún sem er talskona
þess gróðurs sem margir kalla ill-
gresi og vilja hvergi sjá.
„Fólk hefur fordóma gagnvart
alls konar fallegum jurtum af því að
það er búið að flokka þær sem ill-
gresi, en þær hafa allar sitt hlutverk
í náttúrunni. Mér finnst allur gróður
fallegur, hvort sem það eru fíflar eða
eitthvað annað. Til dæmis finnst mér
mosi í grasi frábær, hann er mjúkur
undir fæti og verður til þess að
sjaldnar þarf að slá.“
Flott Eyrnalokkar úr teskeið.
Litir Tölur henta vel í eyrnalokka.
Svalt Rennilásar eru flottir lokkar.
Fóstrar landræmu og býr til skart
Sigrún Elfa sendi fyrir-
spurn til sveitarfélagsins
í Hveragerði, hvort hún
mætti gróðursetja fjölær
blóm og sjá um svæði
meðfram gangstíg við hús
hennar þar sem átti að
vera grasræma. Því var
vel tekið og nú gleður það
alla sem fram hjá ganga.
Í fóstri Hér má sjá hinn mikla mun á gróðursælli ræmunni sem Sigrún fóstrar og þeirri á móti sem er án blóma.
Húmor Sigrún að sjálfsögðu umvafin blómum, enda mikil gróðurkona.
Í okkar huga er
þetta líka viðleitni
til að leggja eitt-
hvað af mörkum í
heimi þar sem bý-
flugum er að
fækka sem og
skordýrum.