Morgunblaðið - Sunnudagur - 07.08.2022, Page 17

lega hvar skrokkur Borisar væri viðkvæmastur. Hann
gæti nánast blindandi látið hnífsblaðið renna inn um
örið sem hann skaffaði Boris síðast.
Boris „hefndi“ sín á Gove fyrir það ódæðið með því
að gera hann að háttsettum ráðherra í ríkisstjórn
sinni!
Jú jú, ásökunarefnin sem þó höfðu verið á ferðinni
voru skelfilega smáleg, sum næstum minni en ekki
neitt. Vissulega var hitt, sem Johnson hafði svo sann-
arlega afrekað, annað og meira og gnæfði hátt yfir allt
það sem tínt var til honum til áfellis. En það breytti
engu.
Hitt lá fyrir og það var til umræðu. Boris hafði þann-
ig gert það fyrir spúsu sína að láta veggfóðra íbúðina
sem þau notuðu á númer 11 fyrir einhver pund sem
vissulega urðu fleiri en reglur bókhaldara gerðu ráð
fyrir. Það er vissulega ekki eins stórbrotið og það að
vinna stórkostlegan og óvæntan sigur í desember
2019. En það hafði ekkert með verkefni bókhalds og
endurskoðunar að gera.
Og svo það að tryggja að svikahröppum tækist ekki
að eyðileggja þjóðarviljann um Brexit, þrátt fyrir
ítrekaðar og ósvífnar tilraunir, er auðvitað stórkost-
legt í einhverra augum, en hitt er ekki síður alvarlegt,
ekki síst fyrir pjattaða, að láta hengja orðu á einhvern
Rússa (löngu áður en ráðist var inn í Úkraínu) og það
þótt orðuhnoð hafi um aldir verið hluti af daglegu
brauði forsætisráðherrans og sjaldan verið gert veður
út af slíku. Boris sá að þetta hnjóð var auðvitað fyrir
neðan öll mörk. En ef hann færi frá þessum mikilvægu
fundum, sem voru jú í orðanna fyllstu merkingu upp á
líf og dauða, og skyldi Biden eftir með spjöldin sín,
sem hann átti til að lesa af öfugt, þá hefði breski for-
sætisráðherrann unnið sér raunverulega til sakar.
Staðan var svo sem engin, en þó
töpuð frá upphafi
Staðan var sú, sem Boris þekkti en ekki almenningur,
að ráðamönnunum tveimur sem fóru með fullveldi
ESB og þar með annarra þjóða en sinna eigin, var
fjarri því að vera treystandi fyrir Biden í því ástandi
sem hann er í. Báðir voru að hugsa um þann vanda
sem búið var að koma Þýskalandi og Frakklandi í,
þannig aðstöðu að það var í rauninni Pútín sem gat
veifað hótunum um refsiaðgerðum en ekki þeir sem
voru með þau látalæti.
Forseti Úkraínu mátti ekki til þess hugsa að raun-
besti vinur hans vestan megin yrði, af undarlegum
ástæðum, að skrópa þegar að mikilvægustu fundir
þeirrar tíðar hrópuðu á hann. Selenskí, sem var með
sínu fólki í sprengiregninu allan sólarhringinn, botn-
aði ekkert í því sem borið var upp á breska forsætis-
ráðherrann til embættismissis!.
Þeir Rishi Sunak fjármálaráðherra og Sajid Javid
heilbrigðisráðherra réðu ráðum með ráðherranum
sem þekkti til verka og þekkti Boris best. Þremenn-
ingarnir höfði rifjað upp sín á milli, að sagan sýndi og
nú síðast atlagan að frú Thatcher, að sá sem stakk
fyrstur foringjann fengi aldrei stöðu erfðaprinsins.
Þeir tveir yrðu því að hafa algjört samflot, annars
átti hvorugur möguleika. Javid er dottinn út fyrir
nokkru og Rishi Sunak, ríkisbubbinn í stól fjár-
málaráðherra, keppir við Liz Truss utanríkisráðherra.
Nú skulu 200 þúsund flokksbundnir Íhaldsmenn eiga
síðasta orðið.
Slagurinn hefur þegar staðið í heilan mánuð og það
er enn mánuður eftir. Þessi slagur hefur ekki gert
flokksandanum neitt gott. Fjarri því. „Var Boris virki-
lega svona svakalegur að við þurfum að velja á milli
þessara tveggja?“ spyrja flokksmenn sig.
Cruddas og Forsyth
Cruddas lávarður er þungavigtarmaður í Íhalds-
flokknum og hefur löngum stutt flokksstarfið með
mjög óeigingjörnum hætti. Hann leggur nú til að
vegna tækniatvika, sem upp hafa komið og leitt til
þess að ekki hefur verið hægt að fylgja almanakinu,
sem lá fyrir og lagt var upp með verði atburðarásinni
breytt. Cruddas lávarður vill fresta kosningunni.
Hann hefur fengið 12.000 undirskriftir flokksbund-
inna til að leggja til við flokksráðið að Boris verði feng-
in til að verða áfram forsætisráðherra stuttan viðbótar
tíma. Lögð verði síðan lögð fram sú spurning við
flokksmenn, hvort að Boris eigi að halda áfram eða
ekki. Fái sú tillaga að Boris haldi áfram meirihluta
stuðning sé vandinn úr sögunni, en ella verði kosið um
þessi tvö.
Svo er annar með hugmyndir og sá þekkir til sam-
særa enda hefur hann skrifað flotta texta um slíkt
efni. Það er Frederick Forsyth, spennusagnahöf-
undur og um alllangt skeið erindreki bresku leyni-
þjónustunnar. Forsyth rifjar upp að það hafi verið sá
eilíflega vitri maður, Doktor Johnson (sem sé þó ekk-
ert skyldur Boris), sem hafi sagt að „þegar maðurinn
veit með öruggri vissu að hann verði tekinn af lífi eftir
hálfan mánuð þá verður einbeiting huga hans svo
sterk að undrum sætir. Maður ætti að mega ætla að
Íhaldsflokkurinn, á sinni löngu og hægu göngu í átt að
höggstokki hrikalegs kosningaósigurs, myndi ná að
einbeita sér að þeirri hugsun hvernig í ósköpunum
megi bjarga sér frá þessari ógæfu.“
Og Forsyth heldur áfram: „Eina svarið, sem íhaldið
á, er að höggva á þvæluna og tilkynna flokksbundnum
að þeir hafi aðeins 10 daga til að taka sína ákvörðun.
Fyrir mér vakir auðvitað að snarstytta tímann til að
velja leiðtoga flokksins niður í hressandi formsatriði í
stað þess silagangs sem flokksmenn og flokkinn er lif-
andi að drepa. Heimurinn býr við óvenjulegt hættu-
ástand og þrátt fyrir það höfum við þegar tekið okkur
mánuð í að velja nýjan forsætisráðherra og ætlum að
eyða mánuði til viðbótar í verkið. Og fyrir alla muni
snúið ekki úr orðum mínum svo að ég telji afturhvarf
Borisar vera lausnina. Hann hefur svo sannarlega átt
eins ríkuleg tækifæri, sem velviljaður guð almáttugur
gat framast fært honum síðastliðna 10 mánuði, en
klúðraði þeim.
Þetta mitt ráð er því eina leið flokksmanna. En
gleymnir á ráð dr. Johnsons, þá geta þeir sennilega
ekki komið því í gang sem eftir er af heilabúi þeirra,
og það þótt byssuhanar aftökusveitanna séu við það að
skella á skothylkinu.“
Líklegast er að hvorug hugmyndin þyki tæk úr því
sem komið er.
Það hafa því fleiri en Boris klúðrað sínum málum
herfilega.
Morgunblaðið/Ásdís
7.8. 2022 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 17